Breskens heeft zich de laatste decennia met veel succes ontwikkeld tot een toeristisch dorp dat bij de vakantiegangers of, zoals ze vroeger werden genoemd, de badgasten, zeer in trek is. Onder deze vele duizenden bezoekers zijn, naast Belgen, Fransen en ook wel Engelsen, de oosterburen zeker in de meerderheid.

De communicatie verloopt meestal prima. Zij verstaan ons of denken ons toch te verstaan en andersom ook. Toch kan er soms toch een Babylonische spraakverwarring ontstaan. Wij bellen iemand op, onze buren telefoneren, daar bellen alleen de honden! En dan die vervelende kasuren bij een bank, zij denken dan weer dat het iets met een klok te maken heeft. Nou ja, eigenlijk wel natuurlijk. Zij maken van een Z een S, wij doen het andersom. Als ze trouwen dan ‘heiraten’ ze, maar bij het scheiden zijn we het weer eens.
Een ding doen we allemaal graag, oost of west, uit eten gaan. Dat kan in Bresjes gelukkig op veel plaatsen en bijzonder goed. Maar dan, hoe lees je de menukaart? Enkele van onze restauranthouders hebben de moeite genomen hun kaart te vertalen. Maar, dit even laten controleren is dan weer net iets te veel moeite. Zo kunnen vooral op menukaarten heel bijzondere nieuwe woorden en gerechten staan.
Dit laatste was een van de eerste dingen die Charly Manske en zijn partner Barbara Burkhardt opvielen en tevens een van de weinige dingen die ze storend vonden, want zij zijn verder helemaal verknocht aan ons aparte landje. Ze komen uit Duitsland en wonen sinds drie jaar in Breskens.
Charly was lange jaren bij het leger in dienst, heeft veel buiten Duitsland gewerkt en vooral veel gesport. Zo heeft hij als semi-professional American football gespeeld in de USA en in Duitsland. “Met mijn team zijn we nog twee keer Duits kampioen geworden”, vertelt hij trots. “Ik heb daar met de Düsseldorf Panthers in de Bundesliga, de eredivisie, gespeeld. Verder heb ik bij diverse bedrijven in de groothandel gewerkt. Ik heb al van alles verkocht, van textiel, rolstoelen tot bedden.” Verder heeft hij talen gestudeerd.
Een grote wens van Charly was altijd ooit een keer wonen aan de kust. “Mijn vader heeft ooit op Langeoog gewerkt, een van de Duitse Waddeneilanden. Sinds die tijd hou ik van de kust en de zee. Mijn partner Barbara wilde wel mee. We hebben kort in Biervliet gewoond, zijn terug naar Duitsland en kregen daar heimwee naar Zeeuws-Vlaanderen.”
Charly en Barbara gaan graag uit eten en kregen hier de niet of slecht vertaalde menukaarten voorgeschoteld. “We dachten, dat kan anders!” Barbara was docente Duits en aangezien ook Charly zijn talen goed beheerst, besloten ze een bedrijf op te richten en vertalingen aan te bieden. “Zo hebben we veel gedaan voor een bedrijf in de kanaalzone met Duitse werknemers”, vertellen ze. “Notulen en rapporten konden wij voor die fabriek vertalen en verder willen we ons ook toeleggen tot het vertalen van websites. We willen vooral samenwerken met toeristische bedrijven. Zij hebben de nodige kennis van zaken en wij kunnen helpen als deskundige op het gebied van vreemde talen.”
Charly en Barbara hebben ondertussen Nederlands geleerd. “Voor vertalingen in talen die we zelf niet beheersen hebben we specialisten achter de hand. Verder bieden we aan om bestaande vertalingen te controleren.”
Zo heeft Mabu Communicatie brieven verstuurd naar horecabedrijven in de regio om hun diensten aan te bieden. “Binnen drie dagen hadden we al een opdracht binnen. Het begin is er. Nu is het toeristenseizoen voorbij, maar ondernemers die hun zaken voor het komende voorjaar in orde willen hebben, moeten hier nu al aan werken.”
Niet alleen toeristische bedrijven kunnen aankloppen bij Charly en Barbara. “Wij vertalen letterlijk alles dat gewenst is. Verder bieden we cursussen en workshops rond het thema ‘taal en tekst’ aan. Wij willen hiermee helpen om deze regio en de ondernemers met goede vertalingen vooruit te brengen.”
Dat ze het hier zelf prima naar hun zin hebben, zal zeker blijken als men weet dat ook al de moeder van Barbara naar Breskens is verhuisd. “Ze woont in de Ringlaan en ook zij geniet van de omgeving en al die vriendelijke mensen. Onze buren zijn vriendelijk, in het begin heeft men ons met alles geholpen en wegwijs gemaakt. We willen hier zeker niet meer weg.”

WV