Vakantie

Het was augustus (1984) en dat betekende vakantie. We zouden ruim een week naar Kamperland gaan, waar mijn vrouw en ik met onze zes maanden oude dochter op het motorbootje van mijn schoonmoeder zouden verblijven. Mijn zwager had dit naar Kamperland gebracht en bij de ingang van de jachthaven aan de steiger gelegd zodat we een goed uitzicht over het meer en de in- en uitkomende jachten zouden hebben. Het was niet de bedoeling dat we zouden gaan varen, maar het was wel verstandig om halverwege de vakantie de motor te starten, zodat de accu weer opgeladen zou worden. Dit zou de enige technische handeling zijn die ik in die dagen moest verrichten. Wat kon er ons verder gebeuren?
Het was die week schitterend weer. De kleine had in haar wipstoeltje heel wat bekijks van voorbijgangers die over de steiger langs onze boot liepen. Terwijl zij zo lekker in haar stoeltje zat konden wij zo af en toe eens in het water duiken om lekker af te koelen. Daarnaast kon ik op een klein schermpje de Olympische Spelen in Los Angeles volgen. Wij vermaakten ons dan ook prima.
Na een dag of vijf was het zover. Als ik nog verder van de Olympische Spelen zou willen genieten was het noodzakelijk dat ik de motor startte. Ik had goed naar mijn zwager geluisterd en zonder problemen sloeg de motor op gang. Dat was wel even wat meer lawaai dan we de laatste dagen gewend waren, maar het zou maar een uurtje duren en dan hadden we voor de rest van onze vakantie stroom genoeg.
Toen dat uurtje bijna voorbij was, maakte ik aanstalten om de motor uit te zetten. Maar hoe moest dat? Hoe ik ook zocht, ik kon nergens een schakelaar vinden die daarvoor diende. Na nog eens een paar keer tevergeefs gekeken te hebben, haalde ik de jachthavenmeester erbij. Wellicht had die meer verstand van het uitzetten van een motor. Ook die man deed zijn best om een knopje te vinden, maar zijn poging leverde ook niets op.
Wat nu gedaan. Mijn zwager werkte bij de DOW, een hele afstand naar Kamperland. De gsm was nog toekomst. Misschien dat mijn andere zwager uitkomst zou kunnen bieden. Die zat een paar kilometer verderop met zijn gezin in de jachthaven van Oostwatering. Het lukte om telefonisch contact met Oostwatering te krijgen en wonder boven wonder lag het jacht nog in de haven. Hij werd dan ook aan de telefoon geroepen en besloot onmiddellijk richting Kamperland te komen. Dat duurde uiteraard een redelijke tijd, toch zeker als je zit te wachten. De motor draaide ondertussen rustig door, want de tank zat nog vol met brandstof.
Eindelijk kwam het zeiljacht van mijn zwager de haven binnen. Nadat hij aan boord gekomen was, was het probleem snel verholpen. Even later stopte de motor en keerde de rust terug aan de jachthaven van Kamperland. De rest van onze vakantie verliep verder zonder problemen.


Ook een klusanekdote? Ik houd mij aanbevolen: Dit e-mailadres is beschermd tegen spambots. U heeft Javascript nodig om het te kunnen zien. .