In nog geen tien jaar is de huisartsenpraktijk Breskens helemaal overgegaan in Belgische handen! In september 2002 kon Breskens kennis maken met Peter Ballière, hij mocht het spits afbijten. In maart 2009 kwam Steven Decorte de gelederen versterken, gevolgd door Karen Nykees in januari 2011. Nu heeft Martine Geppaard per januari 2012 de praktijk van Rob Laterveer overgenomen.

Zeeuws-Vlaanderen en vooral Breskens moet blij zijn met deze Belgische invasie. Wij hebben zo een viertal uitstekende, gemotiveerde huisartsen in de praktijk in Hooge Platen.
Martine Gepaard is opgegroeid in Antwerpen en al twintig jaar huisarts, veertien hiervan in Knokke. “Er was een reorganisatie en ik wilde heel graag veranderen. Ik ken het systeem van werken in Nederland. Zelf heb ik al tien jaar meegedraaid in de HAP in Oostburg en mijn echtgenoot is radioloog in ziekenhuis De Honte te Terneuzen.”
Dat er in Breskens een vacature was, wist dokter Geppaard. “Ik heb toch moeten solliciteren, er was ook een officiële vacature in vakbladen geplaatst.”
Waarom zoveel Belgische artsen en specialisten bij ons willen werken is kort verteld. “De manier van werken hier is veel aangenamer. In België is de werkdruk veel hoger.”
Na een maand bij ons is Martine Geppaard al redelijk ingewerkt. “Het softwaresysteem is anders. Ik ben van een generatie, die niet met de pc is opgegroeid, dus het was even wennen, maar dat lukt nu al goed. De mensen in Breskens zijn heel vriendelijk, ik heb er een goed gevoel bij. De contacten verlopen goed en helemaal niet stroef. Verder moet ik nog al de specialisten in de ziekenhuizen leren kennen. Hier werkt men minder direct samen, er heerst meer protocol.”
Nu nog de weg vinden in het dorp bij de vele huisbezoeken. “Gelukkig is er GPS. Maar ik moet niet alleen de weg in Breskens weten, ook in de omliggende plaatsen. Als huisarts heb ik eens in de twee maanden een heel weekend dienst in de HAP. Dat betekent van vrijdagavond tot de maandagmorgen. Dan kom ik ook in bijvoorbeeld Biervliet, Schoondijke, Groede en andere dorpen. Tijdens deze weekenden verblijf ik in het Antonius Ziekenhuis.”
Martine Geppaard woont samen met haar echtgenoot, een dochter van zeventien en een zoon van veertien in Maldegem. “De kinderen gaan in Knokke naar school. Daarom ben ik er zo lang blijven werken. Ze hadden daar hun school en vrienden. Nu zijn ze ouder en trekken meer hun eigen plan, ze zijn zelfstandiger. Wel breng ik ze ’s morgens eerst naar Knokke voor mijn rit naar Breskens.”
De weg in Breskens vinden zal snel gaan, al die ruim tweeduizend patiënten van haar voorganger Rob Laterveer leren kennen zal langere tijd in beslag nemen. “We hebben eind december een aantal bezoeken samen afgelegd. Natuurlijk ken ik de voorgeschiedenis van de mensen niet. Het meeste staat in hun dossier. Speciale dingen lees ik tussen de regels door. Misschien is het wel goed dat ik overal nieuw tegenaan kijk. Zo heb ik geen vooroordeel bij het beoordelen van mijn patiënten. Ik kan heel goed luisteren en sta naast de mensen en niet erboven.”
Veel succes in Breskens!