Nieuwe outfit Comité Visserijdagen

aIMG_9648

Wie goed opgelet heeft, kon zien dat het Comité Visserijdagen in het nieuw was. De vrijdagmiddag voor aanvang van de Visserijfeesten kregen de leden nieuwe schabben uitgereikt. De rode outfit werd geschonken door Groosman Mode uit Sluis. Namens het bedrijf waren Frank de Puijt en Séverine Laprade aanwezig.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Nieuwe outfit Comité Visserijdagen

Amor Maertens wint Zomerloop

aIMG_9586François van den Broecke in actie tijdens de Zomerloop in Groede. Hij pakte de zevende plaats op de 9,9 kilometer.

In de Zomerloop van Groede werd de winst op de middenafstand, de 6,6 kilometer, gepakt door Amor Maertens. Op de 750 meter ging de overwinning van de meisjes ook naar Breskens. 1. Jasmine de Boer was te sterk voor Tessa Walhout (Zuiddorpe) en Anouk Dieleman (Nieuwvliet) die respectievelijk als tweede en derde eindigden. Job Herwegh werd op deze afstand tweede bij de jongens. Job werd een week later derde op de 1570 meter tijdens de Zomerloop van Nieuwvliet.
Uitslagen Bressiaanders Zomerloop Groede: dames, jeugdloop 750 meter: 1. Jasmine de Boer 2:44; 5. Mira Elfrink 3:07. Heren, jeugdloop 750 meter: 7. Lars den Besten 3:05; 8. Milan Versprille 3:06. Dames, jeugdloop 1500 meter: 4. Emma Maertens 7:32; 5. Sienna de Boer 7:35. Heren, jeugdloop 1500 meter: 2. Job Herwegh 5:40; 4. Mart de Ruijsscher; 8. Jens Maertens 6:50; 9. Stijn Dieleman 6:52. Dames, trimloop 3,3 kilometer: 6. Linda Vermeulen 16:05; 10. Manon de Ruijsscher 16:48; 22. Helmie de Groot 20:09; 29. Miranda van Haneghem 22:05. Heren, trimloop 3,3 kilometer: 25. Tonny van Mulken 16:47. Dames, trimloop 6,6 kilometer: 4. Corinne Maertens 32:53; 13. Carla Versprille 36:24. Heren, trimloop 6,6 kilometer: 1. Amor Maertens 25:48; 6. Michel de Ruijsscher 27:56; 25 Jan Willem de Groote 35:02. Heren, trimloop 9,9 kilometer: 5. Jeffrey de Boer; 7. François van den Broecke 40:37; 25. Alexander Elfrink; 39. Martin Kocher 51:58; 44. Jaap Luteijn 57:11.
Uitslag Zomerloop Nieuwvliet: heren, jeugdloop 850 meter: 4. Leon Herwegh 3:42. Dames, jeugdloop 1570 meter: 4. Tara den Besten 7:59; 5. Emma Maertens 8:09. Heren, jeugdloop 1570 meter: 3. Job Herwegh 6:24; 4. Jens Maertens 7:31; 5. Stijn Dieleman 7:35. Dames, trimloop 4,4 kilometer: 3. Corinne Maertens 20:50; 4. Linda Vermeulen 21:51; 19. Miranda van Haneghem 30:27. Heren, trimloop 4,4 kilometer: 5. Michel de Ruijsscher 17:32; 24. Tonny van Mulken 22:27. Heren, trimloop 8,4 kilometer: 7. Amor Maertens 32:21; 10. François van den Broecke 33:07; 18. Robert Vroon 34:38; 25. Alexander Elfink 36:35; 50. Jaap Luteijn 47:44.
Uitslag Zomerloop Zuidzande: heren, jeugdloop 630 meter: 4. Ivan Nicolai 2:36; 9. Milan Versprille 3:12; 11. Lars den Besten 3:14. Dames, jeugdloop 1260 meter: 10. Emma Maertens 7:15; 11. Tara den Besten 7:17. Heren, jeugdloop 1260 meter: 11. Jens Maertens 6:21; 14. Stijn Dieleman 6:31. Dames, trimloop 3,8 kilometer: 1. Louise le Coq 16:15; 3. Corinne Maertens 17:54; 20. Miranda van Haneghem 26:48. Heren, trimloop 3,8 kilometer: 22. Johny den Besten 17:51; 24. Tonny van Mulken 18:31. Dames, trimloop 6,9 kilometer: 8. Carla Versprille 38:16. Heren, trimloop 10 kilometer: 8. Amor Maertens 38:41; 10. François van den Broecke 39:03; 16. Robert Vroon 42:32; 23. Alexander Elfrink 44:12; 47. Jaap Luteijn 59:37.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Amor Maertens wint Zomerloop

Schminken aan het strand

aIMG_4348

Woensdagmiddag 3 augustus konden kinderen zich bij strandpaviljoen Breskens aan Zee laten schminken. Het resultaat zag er fraai uit.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Schminken aan het strand

Sven Coster is sales manager Hall Spars

aSven Coster

Sven Coster (37) heeft in Breskens bij Hall Spars & Rigging misschien wel zijn uiterste ‘wens’baan gevonden. Als voormalig deelnemer aan de Olympische Spelen in de 470 klasse weet hij hoe belangrijk een mast voor een succesvol zeilschip is. Dit kan de verkoop van eersteklasmasten zoals die van Hall alleen maar bevorderen.

“Samen met mijn broer Kalle (34) heb ik drie keer aan de Olympische Spelen mogen deelnemen”, vertelt hij in zijn kantoor in Breskens. “Jammer genoeg wonnen wij geen medaille. Maar om mee te kunnen doen aan de spelen moet je al aan bepaalde eisen voldoen en bij de wereldtop behoren. Het was iets heel bijzonders. In 2004 in Athene werden we zesde. Vier jaar later in Peking behaalden we de vierde plaats. We hadden het gelijke aantal punten dan nummer drie, maar ja, de laatste wedstrijd telt dan en ze hadden geen twee bronzen medailles!
We gingen wel vooruit en hoopten in 2012 op de Olympische zomerspelen in Londen hoger te eindigen. Uiteindelijk werden we twaalfde overall. We hadden duidelijk onze week niet. Het is en blijft toch altijd een momentopname. Maar ik heb veel mooie dingen gedaan en veel gezien. Van 2009 tot 2011 stonden we eerste op de wereldranglijst. Zowel in Nederland als in de Verenigde Staten en Australië heb ik wedstrijden gewonnen. De laatste jaren had ik diverse banen buiten de watersportwereld, maar dit wereldje ken ik beter, hier voel ik me thuis. Dus was ik heel blij met de mogelijkheid in Breskens bij Hall aan de slag te kunnen. Vooral omdat ik het product ken en er helemaal achter sta. Zo kan ik onze klanten goed uitleg geven over onze masten. Mooi is dat ieder product bijzonder is en speciaal voor die klant vervaardigd wordt. Anders zijn de masten voor de NACRA 17, de catamaran waarmee nu in Rio wordt gevaren. Die maken wij in serie. Wij zijn natuurlijk bijzonder trots dat de firma Nacra hiervoor onze masten heeft gekozen.”
Sven werkt voor een groot deel vanuit zijn woonplaats Amsterdam. “Een of twee dagen per week tracht ik in Breskens te zijn. Dan zoek ik in het bedrijf iedereen op, maak een praatje en ben weer helemaal bij. Werken vanuit Amsterdam gaat gezien de huidige mogelijkheden uitstekend. Verder is het een voordeel dat ik, indien nodig, zo op Schiphol sta om naar een klant toe te gaan.”
Sven zeilt nog steeds, tegenwoordig wedstrijden met een MOTH, een vliegend bootje. Bijzonder daaraan is dat onder het zwaard een horizontale draagvleugel bevestigd is. “Het schip past helemaal bij mij”, aldus Sven. “Het is gemaakt van carbon fiber, net als onze masten, en superlicht. Het kan gewoon in een kist en samen met mijn handbagage het vliegtuig in. Zo ben ik uitgenodigd om eind dit jaar aan de Amlin International Moth Regatta (Bermuda) deel te nemen, waar zeilers van de America’s Cup tegen de wereldtop in de Moth zeilen.”
Nog een laatste vraag van een leek aan een vakman: hoe belangrijk is een mast voor een boot? “Bij een auto draait het om de motor”, legt Sven uit, “bij een boot om de mast. De mast is uiterst belangrijk. Hij moet sterk zijn, op een bepaalde manier kunnen buigen en tevens zo stabiel zijn dat de zeilmaker er goede zeilen voor kan maken. Dit soort masten maken wij bij Hall!”

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Sven Coster is sales manager Hall Spars

Hall vertegenwoordigd op Olympische Spelen

acatamaran HALLkopie

Het catamaranzeilen is officieel onderdeel van de Olympische Spelen 2016. Dat heeft het IOC vorig jaar bekendgemaakt. Door de ISAF (International Sailing Federation) is de NACRA 17 catamaran aangewezen als de optimale wedstrijd catamaran voor de verschillende internationale teams. Deze teams moeten bestaan uit één man en één vrouw. Hall bv uit Breskens leverde de masten voor de Nederlandse deelnemers.
Tijdens de Spelen in Rio kwamen er twintig teams aan de startlijn. Voor Nederland waren dat Mandy Mulder en Coen de Koning met hun Nacra 17 catamaran. Dinsdag 16 augustus kwamen ze in actie tijdens de finalerace.
De Nacra 17 werd in 2011 ontworpen door de Nederlandse firma Nacra Sailing International uit Scheveningen en ging in 2012 in productie. De catamaran heeft een lengte van 17 voet (5,25 meter) en is bedoeld voor een bemanning van twee. Zowel aan de wind als voor de wind wordt met een dubbele trapeze gevaren. Kromme zwaarden zorgen voor stabiliteit en een opwaartse lift. De boot is ontworpen met als uitgangspunt de vereiste specificaties die door de (ISAF) voor de Olympische Spelen waren vastgesteld. Het is heel bijzonder dat een Nederlands bedrijf is gekozen als officieel leverancier voor de Olympische Spelen.
Inmiddels zijn de Spelen al op zijn eind, maar voor de lezers van Op Bresjes is het zeker de moeite waard om te vermelden dat de carbon masten voor deze catamaran geproduceerd zijn in Breskens. In de afgelopen jaren zijn bij Hall BV op bedrijventerrein Deltahoek al ruim vijfhonderd van deze masten met een lengte van 9,15 meter en een gewicht van 12,5 kilo, voor deze sportcatamaran gemaakt. Ook tijdens de Olympische Spelen van 2020 in Tokyo zal er weer gevaren worden met de NACRA 17 – met masten van Hall uit Breskens.

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Hall vertegenwoordigd op Olympische Spelen

Visserijfeesten opnieuw een knallend festijn

avisserijfeesten 060816 (66)

Of het de meest zonnige Visserijfeesten van deze eeuw waren, is niet geheel zeker, maar ze kwamen er wel dicht bij. Alleen maar zon; met op zondag zelfs een bijna tropische temperatuur van 25 graden.

Deze drieënzestigste editie begon, het was vrijwel in heel Breskens te horen, met de kermis op vrijdagmiddag. Veel vertier, men kon er onder andere, passend bij Bresjes, schieten op haaientanden! Omstreeks 19.00 uur was er in de vismijn de jaarlijkse mosselmaaltijd voor genodigde en we zagen daar de visserijkoningin met een grote schaal, lege, mosselschelpen. Lekker!

amosselkoningin

Tegelijkertijd draaiden de kermisattracties op volle toeren en namen veel Bressiaanders een terrasje, al dan niet in de buurt van een band. Degenen die hun spullen nog moesten klaarleggen voor de rommelmarkt, gingen het eerst naar huis, anderen namen nog een laatste biertje. Zaterdagmorgen om 6.00 uur liepen de eerste bezoekers door de Van Kleef en omliggende straten om iets van hun gading tegen een aantrekkelijke prijs te bemachtigen. Rond de klok van 10.00 was het al spitsuur en kostte het de vrachtwagen met de kinderboerderij heel wat minuten om op het Oranjeplein te komen. Daardoor had was er even tijd een kopje koffie te drinken in het ‘zenuwcentrum’ achter de voormalige slagerij van Jan Willemsen, de u wellicht bekende reporter van Rebel TV. Daar vallen om de haverklap leden van het Visserijcomité en straatartiesten binnen om zich te melden, om te kleden en een kopje koffie bij Jeannette te drinken of een kopje soep uit een pan van dertig liter. “Wij merken dat nieuwe gasten zich hierdoor snel op hun gemak voelen”, zegt Jan. Tevens kan men daar op een computer zien hoe de situatie bij de vismijn is. Middels een aangesloten webcam krijgen zij een beeld van de situatie bij de vismijn. Deze techniek is gesponsord door B en P en de vismijn. Dit zenuwcentrum is door Jan zelf bedacht als bijdrage aan de Visserijfeesten.
Na een lekker kopje koffie bij Jan is het al weer snel 12.00 uur en moet ik mij nog haasten om op tijd bij het visbuffet in de vismijn aan te schuiven. Dat zag er goed verzorgd uit. Net voor het buffet opende de voorzitter van visserijvereniging Ons Belang, Jaap Hennekeij, de feesten officieel. Voorafgaand aan het buffet vond traditioneel de uitreiking plaats van de visserij- en de garnalenwimpel. De familie Vermeulen van de BR 10 kreeg de visserijwimpel uitgereikt, de Zeebrugge 8 van de familie Praet ontving de garnalenwimpel.

avisserijfstraatarties1

‘s Middags konden de duizenden bezoekers kiezen wat te doen, zoals een kijkje nemen bij de havenzwemwedstrijden. Het aantal bezoekers neemt intussen nog steeds toe en de auto’s staan richting Hoofdplaat al op het tweede industrieterrein.
‘s Avonds komen de bezoekers – na een broodje vis of garnaal, een kroket, frietje of gewoon een hele maaltijd – aan hun trekken bij de vele bands op en rond het Spuiplein. Wanneer de laatste bezoeker uit welk horecaetablissement vertrok, heeft men niet bijgehouden…

avisserijfvis 16-1

Na een goede nachtrust waren de feestterreinen rond 14.00 uur zondagmiddag weer snel volledig gevuld, en het leek – opnieuw onder een stralend zonnetje – hier en daar zelfs nog drukker dan op zaterdag. Weer was er een volledig programma met activiteiten, zoals een lasergame experience, een half vis half mens, een markramer en Flower Faires. Het Breskens Viswuuf en de Visserijkoningin en de Garnalenprinses reden rond. Voor de bezoekers van de vismijn was er een muzikaal programma van artiesten als onder andere Jacco Ricardo, Peter Beense en de gebroeders Ekkel. ‘s Avonds trad voor het eerst het Breskense duo C2 op in de vismijn. Hierna volgden nog overal optredens, zowel in de vismijn als bij de horecabedrijven (Dreamcast, Jacques Herb, Snollebollekes, Henk en Peter, Woodworks en anderen).

avisserijfDSCN6442

Toen het stilaan donker begon te worden begaven duizenden bezoekers zich richting handelshaven om getuige te zijn van een lang, mooi en spetterend vuurwerk, mogelijk gemaakt door donaties van inwoners en de vishandels Elro en De Smet.

WV/RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Visserijfeesten opnieuw een knallend festijn

Eerste zwemwedstrijd Breskensbeker

aIMG_4704

Zaterdag 13 augustus werd voor de eerste keer voor de West-Zeeuws-Vlaamse stranden om de Breskensbeker gestreden. De totale lengte hiervan was 6,5 kilometer. Rond 12.00 uur kwamen de eerste deelnemers aan wal, na ongeveer een uur door de tamelijk woelige Westerschelde te hebben gezwommen.
Als eerste zwemmer arriveerde Jan Brink uit Vlissingen. De eerste dame was Simone de Rijcke uit Hulst. Zij kwam na Jan Brink binnen. De Bressiaanders Vincent Keijmel en Corinne Maertens werden respectievelijk twaalfde en achteenveertigste. Ruim vijftig zwemmers deden mee, waarvan er tien hun zwemtocht voortijdig moesten afbreken door verslechterende weersomstandigheden. Door het succes van deze eerste uitgave van de Breskensbeker wil de organisatie deze wedstrijd in 2017 herhalen.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Eerste zwemwedstrijd Breskensbeker

Nieuw strandvoertuig voor strandwacht

aIMG_4682

Sinds begin juli heeft de strandwacht van Breskens een strandvoertuig ter beschikking. Met dit voertuig wordt voldaan aan de wens van de gemeente om toezicht te houden op het strand voor strandpaviljoen Breskens aan Zee. 

Het strandvoertuig wordt ’s ochtends en ’s avonds gebruikt om de boten van de strandposten Groede en Breskens op hun plaats te rijden. Overdag staat het voertuig gestationeerd op het strand voor Breskens aan Zee.
Het voertuig wordt bemand door twee strandwachten en biedt ruimte voor diverse materialen die nodig zijn voor de strandbewaking. Naast een verrekijker, zoeklicht en enkele reddingsmiddelen is in de auto het benodigde EHBO-materiaal aanwezig, waaronder een AED en zuurstof. Ook is het voertuig uitgerust met een compressor en speciale rijplaten om ervoor te zorgen dat het voertuig los kan komen wanneer deze onverhoopt vast komt te staan op het strand.

aStrandvoertuig Breskens

Ondanks het feit dat de sleuteloverdracht op vrijdag 12 augustus plaatsvond, is het voertuig al meermalen ingezet bij incidenten op en om het strand. Naast het veelvuldig informeren van de strandbezoekers heeft het voertuig al tientallen keren kleine ongevallen afgehandeld. Eenmaal werd het voertuig ingezet voor een onwelwording op het strandpaviljoen, een andere keer om ambulancepersoneel naar een ongevalslocatie te rijden. In de eerste week van augustus is het voertuig tevens nog ingezet om een veilige werkplek te creëren rondom een traumahelikopter, die landde bij de veerhaventerminal.

Momenteel is de inzet van het strandvoertuig nog een pilot. Na het zomerseizoen zal de inzet van het voertuig worden geëvalueerd, waarbij wordt bekeken hoe de strandbewaking nabij Breskens aan Zee in de toekomst wordt georganiseerd.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Nieuw strandvoertuig voor strandwacht

Open Monumentendag

aIMG_3407

Op zaterdag 10 september is het van 10.00 tot 17.00 uur open monumentendag. Ook de Sint Barbarakerk werkt hieraan mee. Zo zijn er onder meer schilderijen, quiltwerk, kaartjes maken en boetseerwerk te zien. Ook wordt uitleg gegeven over alle beelden die in en rond de kerk geplaatst en opgehangen zijn. Voor de inwendige mens worden wafels gebakken en is er koffie en thee. De opbrengst van deze dag wordt geschonken aan het project van Alex Narvaeza uit IJzendijke. Hij gaat ieder jaar naar Columbia en steunt daarmee verscheidene goede doelen, onder andere een ziekenhuis, kindertehuis en een bejaardentehuis.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Open Monumentendag

Zonnetrein aan Zee met gids

aZonnetrein_aan_Zee_7a1

Rondje Groede met de Zonnetrein
Op dinsdag 30 augustus kunnen belangstellenden meerijden met de Zonnetrein voor een avondrit in de omgeving van Groede. De trein vertrekt om 19.30 uur vanaf Strandcamping Groede (Zeeweg 1) en rijdt fluisterstil over onder andere de Panoramaweg, door natuurgebied Waterdunen en over de Markt van Groede. Onderweg vertelt een gids leuke anekdotes en wetenswaardigheden over de streek. De rondrit duurt ongeveer één uur.
Woensdag 31 augustus rijdt er een gids van het Gidsenteam Zeeuws-Vlaanderen mee met de Zonnetrein aan Zee. De gids stapt tijdens de eerste rit aan boord en zal de passagiers vermaken met informatie over het verleden, heden en de toekomst van West-Zeeuws-Vlaanderen. De eerste rondrit vertrekt om 10.00 uur vanuit Nieuwvliet. De Zonnetrein is exclusief voor pashouders van de ZeelandPas + Pluspakket ZV à € 8,=. Voor de rondrit met gids wordt geen extra bijdrage gevraagd.
De zonnetrein rijdt nog tot en met zaterdag 3 september en is exclusief voor houders van het ZeelandPas Pluspakket Zeeuws-Vlaanderen (ZV) à € 8,=. Pashouders kunnen onbeperkt (gratis) gebruik maken van de Zonnetrein en van de Zomerbus Breskens-Knokke (lijn 814). Daarnaast krijgt men gratis toegang tot elf musea in West-Zeeuws-Vlaanderen en aangrenzend Vlaanderen en biedt de ZeelandPas ruim € 500,= voordeel bij diverse attracties, winkels en horecagelegenheden in Zeeland.
De ZeelandPas + Pluspakket ZV is verkrijgbaar bij diverse verblijfsaccommodaties en VVV-Inspiratiepunten in Zeeuws-Vlaanderen en bij het Toerismekantoor Knokke aan de Zeedijk. Meer informatie: www.zeelandpas.nl/pluszv en www.facebook.com/zonnetreinaanzee.

 

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Zonnetrein aan Zee met gids

Zesde Lange Strangetocht

aDSCN3793Foto: Reggie Corijn

Op zaterdag 27 augustus wordt de zesde Lange Strangetocht gehouden. De wandeltocht is zeventien kilometer lang en begint dit jaar bij strandpaviljoen De Zeemeeuw te Cadzand-Bad en eindigt bij paviljoen Breskens aan Zee. Het is vooral een tocht waar iedereen in zijn eigen tempo kan meedoen. Families, groepen, vrienden, bedrijven en individuele wandelaars zijn van harte welkom om te wandelen voor het goede doel. De tocht kan gelopen worden over het strand, maar er kan ook gekozen worden voor een route over het pad bovenop de dijk. Door het kopen van een deelnamekaart van € 10,= (kinderen € 5,=) kunnen de wandelaars meelopen en sponsoren hiermee direct de bovenstaande goede doelen.

Vanaf 8.30 tot 11.00 uur kunnen wandelaars starten bij strandpaviljoen De Zeemeeuw. Bij de strandpaviljoens onderweg is er volop vertier en vermaak, zoals muziek, spelletjes en hilariteit. De deelnemers worden vanaf het veerplein in Breskens naar de startplaats gebracht. Mensen kunnen hun auto daar parkeren. Er kan gestart worden tussen 8.30 en 11.30 uur. Iedereen kan de route in zijn eigen tempo afleggen. De opbrengsten van dit jaar gaan naar stichting Leergeld en de stichting Truckroll Zeeland. Zij zullen zich tijdens de tocht presenteren aan het publiek. Stichting Leergeld richt zich op het voorkomen van sociale uitsluiting van kinderen in de leeftijd van 4 tot 18 jaar uit gezinnen met minimale financiële middelen, door deze kinderen weer mee te laten doen aan binnen- en buitenschoolse activiteiten. Stichting Truckroll Zeeland organiseert een maal per jaar een Truck Rolldag voor gehandicapten. Zij mogen die dag meerijden als bijrijder met een truckchauffeur voor een rit door Zeeuws-Vlaanderen. De Truckroll is uitgegroeid tot een groots evenement met zo’n 240 deelnemende trucks waar de gemeenschap in Zeeuws-Vlaanderen niet meer omheen kan.
Wandelaars die voor 17.30 uur met een volle stempelkaart finishen bij strandpaviljoen BAZ doen mee aan het Rad van Fortuin. De uitreiking van de hoofdprijs, een vakantieweek in een appartement in Marbella, zal aan het einde van de tocht om 18.30 uur plaatsvinden. Dan worden tevens de cheques uitgereikt aan stichting Leergeld en de stichting Truckroll Zeeland.

 

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Zesde Lange Strangetocht

Nieuwe voetbalseizoen van start

aIMG_4766Drie nieuwe aanwinsten van Breskens. Van links naar rechts: Veron Schram, Metin Yavuz en Joris Corijn.

Het eerste elftal van VV Breskens oefende dinsdagavond 16 augustus tegen Terneuzen. Dat kon niet op het officiële veld, aangezien dit opnieuw ingezaaid is en het gras nog niet op sterkte was. Geen nood, want Breskens beschikt over meerdere velden.
Het was tevens de eerste officiële wedstrijd onder de nieuwe trainer Hubert van den Hemel, voormalig trainer van Terneuzen en Zaamslag. Breskens beschikt voor het komende seizoen in de derde klas over vier nieuwe spelers, te weten Tim van Hasselt (afkomstig van Sint Laureins en voor deze wedstrijd wegens werkzaamheden verhinderd), Joris Corijn (Philippine), Metin Yavuz (Sint Laureins) en Veron Schram (Sluis).
Ook de harde kern van VV Breskens-supporters was aanwezig om zich een mening te kunnen vormen over de aanwinsten. Het was 0-1 bij rust. In de tweede helft is het uiteindelijk 0-4 geworden. “Met een compleet elftal hadden we zeker niet van hoeven te verliezen”, vond Metin Yavuz.
Voorzitter Hans Bakker gaf aan dat de eerste vijf trainingen door Rudi Cornelis waren verzorgd. De totale selectie bestaat uit 24 spelers, waarvan er deze avond nog zes op vakantie waren, terwijl zes anderen aan het werk waren in de horeca. Elmar Lauret is assistent-trainer, Ko van de Velde en Roy den Dunnen trainen de keepers. Frank Verschorre is elftalleider, Jurgen Herwegh verzorger en Jan de Koning fungeert als grensrechter.
Zondag 4 september begint de competitie met een thuiswedstrijd tegen Patrijzen.

RC

Programma Breskens 1, seizoen 2016-2017:
Bekerwedstrijd:

Zaterdag 27 augustus:
Walcheren-Breskens,
aanvang 17.00 uur.

Zondag 4 september:
Breskens 1-Patrijzen 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 11 september:
Clinge 1-Breskens 1.

Zondag 18 september:
Breskens 1-Hontenisse 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 25 september:
Sluiskil 1-Breskens 1.

Zondag 2 oktober:
IJzendijke 1-Breskens 1.

Zondag 9 oktober:
Breskens 1-Luctor ‘88 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 16 oktober:
Steen 1-Breskens 1.

Zondag 23 oktober:
beker/inhaaldag.

Zondag 30 oktober:
Breskens 1-Biervliet 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 6 november:
Breskens 1-Schoondijke 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 13 november:
Groede 1-Breskens 1.

Zondag 20 november:
beker/inhaaldag.

Zondag 27 november:
Breskens 1-Corn Boys 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 4 december:
Ria W 1-Breskens 1.

Zondag 11 december:
Breskens 1-Oostburg 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 18 december:
beker/inhaaldag.

Zondag 22 januari:
beker/inhaaldag.

Zondag 29 januari:
Patrijzen 1-Breskens 1.

Zondag 5 februari:
Breskens 1-Clinge 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 12 februari:
Hontenisse 1-Breskens 1.

Zondag 19 februari:
Breskens 1-Sluiskil 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 5 maart:
beker/inhaaldag.

Zondag 12 maart:
Schoondijke 1-Breskens 1.

Zondag 19 maart:
Luctor ‘88 1-Breskens 1.

Zondag 26 maart:
Breskens 1-IJzendijke 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 2 april:
Biervliet 1-Breskens 1.

Zondag 9 april:
Breskens 1-Steen 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 17 april:
beker/inhaaldag.

Zondag 23 april:
Breskens 1-Groede 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 30 april:
Corn Boys 1-Breskens 1.

Zondag 7 mei:
Breskens 1-Ria W 1,
aanvang 14.30 uur.

Zondag 14 mei:
Oostburg 1-Breskens 1.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Nieuwe voetbalseizoen van start

Oude beelden: oude haven omstreeks 1930, 433

oudefotoBreskensHavengezicht

En fraai kiekje van de zogenaamde ouwe kaoje van Breskens. De nieuwe haven, de vissershaven, werd honderd jaar geleden, in 1919, aangelegd. Twee jaar later werd de speciale steiger voor de vissersschepen gebouwd. Het witte huis rechts is het Stoombootveerhuis. Het tweede pand links het café van de familie Duininck met ernaast de machinefabriek van J. de Bruine. Helemaal links is nog een stukje van de tramremise van de SBM, de Stoomtram Breskens-Maldegem, te zien.

WV

Geplaatst in Oude Foto's | Reacties staat uit voor Oude beelden: oude haven omstreeks 1930, 433

De Schakel, 433


Schakelwp

Nieuwe burgemeester van Cadzand en Retranchement
Met ingang van 1 Juli is benoemd tot burgemeester der gemeenten Cadzand en Retranchement de heer J.A. Leenhouts, gemeentesecretaris der gemeente Cadzand. De heer Leenhouts is 35 jaar oud, gehuwd en heeft 2 kinderen. Hij is Ned Herv. en behoort tot geen politieke partij.

Java
Voor zover we dan kunnen beoordelen, wat er op dat nog kleine stukje van Java, dat momenteel door Hollandse troepen is bezet, zich voordoet, komen we tot de conclusie, dat de toestand verre van rooskleurig is.
We vonden bij het betrekken van onze post, in de nabije kampongs een tot op het been uitgeteerde, verarmde en verwaarloosde bevolking, die hoog nodig behoefte heeft aan medische verzorging, wat ten dele opgeheven wordt door het ziekenrapport, dat onze bataljonsarts iedere morgen houdt. In rijen staan de mensen te wachten om geholpen te worden. Schurft, malaria en diverse andere vreselijke ziekten zijn niet zeldzaam. Het Japanse juk heeft duidelijk zijn sporen achtergelaten. Sawah’s worden nu weer aangelegd, het geheel echter geeft nog een troosteloze aanblik. Kapotte en ondermijnde huizen, alles wat vroeger zo prachtig was, is nu nog een woestenij. De vrouwen, vroeger gekleed in kleurige sarongs, lopen nu met baalzakken om het lijf. Af en toe wordt er door ons eens een aangekleed, wat tot gevolg heeft, dat de hele kampong ons beschouwd als een bureau van de H.A.R.K. We zouden hen allen graag aan kleren helpen, maar dit ligt niet in ons vermogen. Dringend is echter hulp nodig, want anders zullen velen de hongerdood sterven. En de opbouw wordt nog steeds tegengehouden door de tussen de bevolking levende extremisten. Zij bestaan uit verschillende organisaties, waarvan de Pemoeda’s wel de voornaamsten zijn. Er wordt door ons dan ook jacht op gemaakt en dikwijls met goede resultaten. Het is geheel abusievelijk, te denken dat deze mensen strijders zijn voor de onafhankelijkheid en de vooruitgang van hun volk. Het zijn niet meer dan een stelletje gewetenloze schurken, die in koele bloede, zowel hun medeburgers als de blanken vermoorden, als het in hun kraam te pas komt.
Anders is het met de Indonesische beweging van Sharir. Dit is een politieke stroming, die streeft naar onafhankelijkheid. Zij zijn niet anti-Nederlands, maar willen niet het oude systeem van kolonisatie terug. Zij wachten de nog steeds gaande zijnde besprekingen tussen Dr. van Mook en Sharir met spanning af. Hoe deze zullen uitlopen, zal de toekomst uitwijzen. In Batavia zelf is het betrekkelijk rustig. Af en toe wordt er geschoten maar de verliezen aan onze kant zijn zeer gering. Alles gaat weer zijn gewone gang. Trams en bussen lopen weer. De pasar is weer geopend, waar verschillende artikelen weer worden aangeboden, echter tegen abnormaal hoge prijzen. Het Nica-geld heeft zijn intrede gedaan, met als represaillemaatregel van Soekarno, de straf van 5 jaar gevangenisstraf (hier de kogel) voor hen die het aannemen. Dit heeft echter geen succes. In de enkele uren, dat we per week bewegingsvrijheid hebben, brengen we altijd een bezoek aan de Hollandse militaire cantine, die puik genoemd mag worden. Sigaretten, wijn, sherry, kortom bijna alles. In verschillende café’s wordt gedanst, zodat het er wel een gezellige boel is. ‘s Avonds wordt het echter oppassen. Ook daar bevinden zich nog ongure elementen, die het op ons leven hebben gemund. Dus altijd gewapend en nooit met minder dan drie man. Geweldig pro-Nederlands zijn de Ambonezen, die in alles ons bijstaan. Het zijn echt Europees aanvoelende lui, die in de danskunst niet voor ons onderdoen, en als soldaat hun weerga niet vinden. Aan hen hebben we het grotendeels te danken, dat we thans de voornaamste steden van Java in ons bezit hebben. Met trots dragen ze de Nederlandse leeuw op hun pet. Het zijn dan ook onze beste vrienden. Als er een swingnummer wordt gespeeld, zijn ze niet meer te houden. Zo gaan onze dagen voorbij, alle dagen dienst en eens per week er tussen uit. Maar er wordt niet gemopperd, het kan nu eenmaal niet anders. We liggen te velde.
Ik durf met een gerust hart te zeggen, dat Bataljon Zeeland ook ten volle berekend is voor de taak die hier voor ons is weggelegd. Allen maken het nog best, hebben geen heimwee, maar toch zouden we graag over een jaartje weer thuis zijn.

A.I. Mascle, “O”-Comp. 2-14 R.I. Java

Een jubileum
Op zondag werd heel bescheiden het feit herdacht, dat het Sint Antonius Ziekenhuis te Oostburg zestig jaar bestond. Wij willen niet nalaten om hier een hartelijke gelukwens bij dit jubileum uit te spreken.
Het ziekenhuis in Oostburg heeft aan heel wat bewoners van West Zeeuwsch-Vlaanderen hulp verleend, als er thuis geen mogelijkheid voor verpleging of als deskundige hulp na operatie nodig was. En zonder uitzondering is steeds hulde gebracht aan de toewijding, aan de lieve zorg der zusters, van welke richting de patiënten ook mochten wezen.
Het spreekt van zelf, dat onze gedachten vooral terug gaan naar de gebeurtenissen in de oorlogsdagen, toen de zusters blijk gaven van grote moed. In de Meidagen van 1940, toen de oorlogsgesel dreigend in de richting van ons landje kwam en Oostburg ontruimd moest worden, verlieten de zusters met hun patiënten en de ouden van dagen hun mooie tehuis en brachten allen over naar de grote schuur van de heer De Backer onder Aardenburg, waar allen onder de meest primitieve omstandigheden moesten leven, de zusters voor zichzelf de allerslechtste plaats kiezend; maar de stemming bleef goed. Als een van de patiënten, wat angstig werd, was een opgewekt, blijmoedig woord van de zusters weer voldoende om de stemming er in de brengen.
Het was toen werkelijk een genot, in die spannende dagen, even uit Oostburg naar “de schuur” over te wippen. En welk een vreugde, toen het ziekenhuis weer betrokken kon worden, welke dankbaarheid, dat het zo goed met het “huis” was afgelopen.
Maar toen het ziekenhuis ontruimd werd, gingen niet alle zusters; ondanks het gevaar bleven er enkele achter om hulp te bieden, als dat nodig was. Nog zien wij zuster Theodosia met blijde trots ons de kelder wijzen, waar drie jonge mensenkindertjes geboren waren. Dat was de beste kelder. De zusters en de rector hadden een plekje in de “kruipkelder” gezocht. Weinigen weten, dat het ziekenhuis gedurende de oorlog klandestien eerst een en later twee gewonde geallieerde vliegers herbergde. Ondanks het gevaar van verraad heeft men deze mensen verpleegd. En dan komt de bevrijding. De zieken gaan naar de kelders. Wie de toestand in die dagen niet zelf gezien heeft, kan er zich eenvoudig geen voorstelling van maken. Na het bombardement van Breskens was het ziekenhuis volgestroomd en daarna zijn er nog regelmatig gewonden bij gekomen. “Geen plaats” kende men niet in die dagen. Alle hoekjes van de oude kelders lagen vol, het was soms bijna ondoenlijk om een patiënt naar de operatiekelder te brengen, doordat zelfs de gangen vol met gewonden stonden. En in die chaos moest het verpleegwerk geschieden, dag en nacht hebben de zusters gezwoegd. Wij hebben er gezien, die even moesten gaan zitten, omdat zij niet verder konden, maar het werk ging door. En de kelders, waar geen patiënten in konden, doordat zij te laag waren, stroomden vol met burgers uit Oostburg die in eigen huis niet veilig waren. Allen hebben er gastvrijheid genoten en alles heeft de leiding van het ziekenhuis gedaan om het de vluchtelingen zo goed mogelijk te geven. Is het Oostburgse ziekenhuis in normale tijden reeds een onmisbare instelling, in die bange oorlogsdagen was het voor velen de enige uitkomst. Velen denken dan ook met grote dankbaarheid terug aan datgene, wat dit huis voor hen deed.
Na de bevrijding, toen het huis in desolate toestand verkeerde, is men er niet bij de pakken blijven neerzitten, men is begonnen, hoe groot de moeilijkheden ook waren, en bijna geheel door eigen kracht, zonder hulp van buitenaf, kon men al spoedig weer de eerste patiënten opnemen. Hoe erg het ziekenhuis ook geleden heeft, thans werkt het weer “ongeveer” normaal.
Naast onze gelukwens willen wij gaarne een woord van dank namens zeer velen uitspreken, voor alles wat het Sint Antonius Ziekenhuis voor de streek deed.

Gevonden voorwerpen
1 paar dameshandschoenen; 4 rijwielbanden; 1 zelfstrikker.
Inlichtingen Kon. Marechaussee te Oostburg.

Kanttekening bij de Cadzandse Quadrille
Er was een tijd, dat een bal een gebeurtenis was. De gastvrouw koos met zorg en smaak het klein formaat, waarop de uitnodigingen in goud of zilver gedrukt zouden worden. Met lak van fijne kleur werden de invitaties gezegeld en vervolgens verzonden, tenminste tien, ten hoogste twintig dagen voor het feest. In die dagen stond het huis op zijn kop. Want het souper moest in de puntjes in orde zijn, de danszaal, het zaaltje, waarin de dames zich voor de verzorging van hun toiletten konden terugtrekken, de kamer met de verversingen, ‘t moest alles getuigen van attente voorzorg, van welstand, van goede smaak. En als dan tenslotte een degelijke afspraak was gemaakt met de stalhouder, die zijn rijtuigen moest reserveren voor de gasten, tegen de tijd, dat zij huiswaarts zouden keren, dan pas was alles gereed en de gastvrouw tevreden. Die tijd ligt nu zeker een halve eeuw achter ons.
In mei 1945 brak ook in Holland een epidemie uit, die sedert het eind van de Eerste Wereldoorlog voor de tweede keer over heel de wereld heerst: de dansmanie. De woede, waarvan deze tijd overal bezeten lijkt, heeft van dansen eigenlijk alleen nog de naam overgehouden. In talloze gelegenheden tussen de Amsterdamse Nieuwendijk en de Brabantse lichtstad, tussen Katendrecht en de Groningse Martinitoren, schuiven avond aan avond kleverige paren op de maat van bronstgeluiden, welke men dansmuziek noemt, over de dansvloer. Wanneer een kind van blijdschap huppelt of het volk achter een muziekcorps aan host, wordt het wezen van de dans veel beter weergegeven dan op allerlei bals, waar het dansen tot een hangerig schommelen of werktuigelijk stappen is verworden.
Fris, gezond en elegant is de oude quadrille, waarmee een dansgroep uit het land van Cadzand onlangs in Den Haag – bij gelegenheid van een actie “Hulp aan de Scheldemonden” – voor de dag kwam en die deze dagen ook in Oostburg en Breskens, onder leiding van den heer C. Schijve opgevoerd werd.
De quadrille is een oude Franse dans, die bestaat uit vijf delen: Ie pantalon, l’été la poule, la pastourelle, la finale ou galop.
In deze vorm nu is de “Cadzanse” quadrille niet opgevoerd. Het ging met dansen soms zoals met sommige meubelstijlen: ze ontstonden ergens aan een vorstelijk hof, de chique volgde het hof na, de gegoede burgerij keek af van de upper ten, het gewone volk nam weer over van de gezeten burgers.
En het volk… heeft fantasie. Meer in gewikkelde figuren werden vereenvoudigd, wat statige momenten in meer volkse geest veranderd, benamingen gewijzigd. Zo ontstond ook een dans, die hier de quadrille wordt genoemd. Betrekkelijk weinigen zullen deze dans nog als levend onder het Zeeuws-Vlaamse volk gekend hebben. Het was een verdienste van de heer Schijve, dat hij destijds de Cadzandse quadrille met de bijbehorende muziek heeft opgetekend en daarmee voorkwam, dat zij verloren ging.
Wat de West Zeeuws-Vlaamse dansgroep presteert mag uitbundig geprezen worden. “Keer terug tot de natuur”, beval reeds Rousseau de mensheid. “Geef ons natuur en waarheid weer”, schreef lang geleden een Hollandse dichter-predikant. Onze Cadzandse danseressen en dansers geven beide.
Boers en elegant blijken opeens slechts schijnbaar tegenstrijdig. En men moet teruggaan tot de reidansen der vooroorlogse jeugdbeweging, om met even grote ingetogenheid te hebben zien dansen.
Waar deze dansgroep met de quadrille zal optreden, haar succes zal verzekerd zijn.

Uit de Vereeniging
Er blijkt meer en meer dat er tal van oorlogsgetroffenen zijn die geen aangifte deden van hun oorlogsschade.
Zooals bekend werd de termijn voor de aangifte herhaaldelijk verlengd en is geheel afgesloten op 1 maart 1946. Wij laten in het midden welke oorzaken tot deze nalatigheid aanleiding hebben gegeven. De feiten zijn er en we kunnen er slechts onze verwondering over uitdrukken.
Aangezien het aantal vrij groot is wil de Vereeniging trachten te bereiken wat in deze nog gedaan kan worden. Het is daarom nodig dat het bestuur een overzicht krijgt van het aantal verzuimen.
Aan onze leden wordt daarom gelegenheid gegeven hun verzuim aan het bestuur op te geven. Aan de hand hiervan – wanneer het aantal bekend zal zijn – kan dan bemiddelend worden gehandeld.
De leden die verzuimden aangifte te doen worden verzocht aan het adres van de heer B. Bols, Nieuwstraat 30 te Oostburg schriftelijk op te geven: (brief of briefkaart) naam en voorletters van het hoofd van het gezien tegenwoordig adres (volledig) schade-adres (verwoest of beschadigd pand – gemeente, straat en huisnummer) aanduiding of alleen het huis werd beschadigd of alleen het meubilair of beiden.

Let op en bestrijdt de Coloradokever
Op verschillende plaatsen worden thans in meer of minder ernstige mate Coloradokevers gevonden. Ook zijn reeds eitjes afgezet.
De bestrijding van de Coloradokever moet thans beginnen. Afgezien van alle verder te nemen maatregelen dient iedere teler thans het volgende te doen.
1. Geregeld en nauwkeurig zijn aardappelgewassen en plaatsen waar aardappelopslag voorkomt of kan voorkomen nagaan.
2. Iedere kever te vangen en direct onschadelijk te maken (Art. 3 van het Coloradokeverbesluit 1941). Ook eihoopjes moeten direct vernietigd worden.
Wij vestigen tevens de aandacht op de binnenkort vanwege de burgemeester officieel bekend te maken regelingen inzake de bespuiting van het aardappelengewas. De controle op de naleving van een goede bestrijding zal spoedig een aanvang nemen.
Vanaf heden luidt het devies: Bestrijdt den kever met alle middelen, waarover u kunt beschikken.

Twee figuren
Een kort krantenberichtje meldt ons, dat Mussert, die eenmaal was de wassen-popleider van het Nederlandsche Volk, in de vroege morgenuren op een eenzame plaats is dood geschoten, daarmee zijn straf ontvangende voor hetgeen hij het Nederlandsche Volk misdeed.
Hij is niet de eerste en zal vermoedelijk ook wel niet de laatste zijn, maar waar deze man voor velen het zinnebeeld was van “het leidersprincipe”, daar is dood van deze mens ook het symbool van het einde van de tijd, dat er een stap terug gezet was, waarin men van de democratie terugging naar het absolute gezag van een persoon.
En kort na deze gebeurtenis komt in ons land de man, die voor velen het symbool is van de herwonnen democratie, van de herwonnen vrijheid. De intocht van Winston Churchill in Amsterdam was overweldigend, er was een enthousiasme, zoals men zelden zag. Zeker het moet een voorrecht genoemd worden om deze grote man van aangezicht tot aangezicht ontmoet te hebben, want mensen als Churchill, zo moedig, zo taai en onder de moeilijkste omstandigheden altijd toch weer verzekerd, dat in het einde alles goed zou komen, zijn niet dik gezaaid. Men moet niet te licht denken over de taak, die deze Engelse staatsman moest verrichten. In de somberste tijd nam hij het bewind in handen en beloofde toen het Engelse volk voorlopig slechts bloed en tranen. Hij moest alle krachten mobiliseren en deed dit met zoveel overtuigingskracht, dat het Engelse volk gehoorzaamde en dat ieder, die maar enigzins kon, hielp aan de oorlogvoering.
Wij denken, dat de bezettingstijd in Nederland moeilijk was, maar als men hoort en leest, wat het Engelse volk gedaan heeft, dan zijn wij Nederlanders er kalmpjes aan doorgekomen, afgezien natuurlijk van die gebieden, die de oorlog in hun directe omgeving hadden. Maar van de directe oorlogshandelingen weet het Engelse volk ook terdege mee te spreken. Wij behoeven werkelijk geen foto’s van verwoesting en puin naar Engeland te sturen, zij hebben daar zelf genoeg kunnen zien. Churchill wist altijd weer de moed in zijn mensen te houden; ondanks het bloed en de tranen, bleef men hem trouw, vooral omdat men overtuigd was, dat hij zelf ook alles gaf, wat hij geven kon. Ook buiten Engeland moest hij grote moeilijkheden overwinnen, winnen, onderhandelen met de Verenigde Staten en, wat nog heel wat moeilijker was, met Rusland, waar de teleurstelling hem niet bewaard bleef. Maar Churchill hield vol, kon volhouden, omdat hij wist, dat hij streed en werkte en leed voor een goed, dat Engeland niet kan missen, een goed, dat de hele beschaafde wereld nodig heeft, de democratie.
De overwinning van de Geallieerden op het militaire Duitsland, is de overwinning van de democratie op de dictatuur.
Mussert ging heen, als de man, die het hoogste goed van Nederland en de wereld beklaagde, Churchill kwam als de man, die ons dat hoogste goed terug gaf. Hebben wij dat hoogste goed, de vrijheid door de democratie werkelijk terug als geestelijk bezit van ons hele volk ?
De besmetting met dictatuur koorts is verder voortgeschreden, dan men zou verwachten. Zelfs onder goede vaderlanders hoort men zo nu en dan meningen verkondigen over democratie, die ons wel eens doen denken aan de opvatting van wijlen Hitler, die zichzelf de meest overtuigde democraat noemde. Men is democraat, of men is het niet, een beetje democraat is niet mogelijk! Democratie wil zeggen, dat de burgers uitmaken, hoe en door wie zij geregeerd en geleid willen worden. En als de gekozen regeerders niet voldoen, dan moeten de burgers van een staat de mogelijkheid hebben, andere regeerders te kiezen. Dit is alleen mogelijk bij een behoorlijk ontwikkeld volk, dat zich de verantwoording der democratie bewust is. Er zijn in onze Nederlandse geschiedenis wel eens momenten geweest, dat een groep burgers zich deze grote verantwoording niet bewust was, maar over het algemeen is ons volk ernstig genoeg, om de democratie in volle omvang te kunnen bezitten. Natuurlijk zijn er groepen van mensen, die zich prettiger voelen in een tikje dictatoriale omgeving. Op het ogenblik maken wij telkens kennis met lieden, al of niet voor hun taak berekend, die zonder links of rechts te kijken, hun wil doorzetten, hetgeen maar al te vaak aanleiding is voor grote ontevredenheid. Wij mogen dit beschouwen als een na-oorlogs verschijnsel, dat zeker voorbij zal gaan, maar waar wij geen andere dictatuur tegenover mogen zetten. Overal, waar deze vorm van macht uitleving aangetroffen wordt, moet deze gesignaleerd worden, om dan langs democratische wegen de ongewenste krachten op zij te zetten. Wij zijn democraten en wensen niet door machtshebbertjes geringeloord te worden. Twee figuren hebben even de aandacht gevraagd, Mussert die heenging als symbool van een duistere, mensonterende macht, Churchill, die leefde en streed voor de ware vrijheid van de mensen, die leefde en streed voor de democratie.

Na de verkiezing
Voor het eerst na lange en harde jaren zijn de Nederlanders weer als vrije mensen ter stembus getogen. Eigenlijk gezegd, de dag is ons een beetje tegengevallen. Deze stemming voor de Tweede Kamer was toch in zekere zin een symbool van herwonnen vrijheid, maar nergens heeft men iets van een dieper gevoel kunnen merken, het ging nuchter, zakelijk toe en de voorafgaande verkiezingsstrijd mag dan niet zo fel geweest zijn als in vroegere jaren, een geest van grote eenheid kon men uit, de verkiezingsstrijd toch niet opmerken en, velen hebben de verzuchting geslaakt: er is toch niets veranderd!
En de uitslag? Een voorspelling was onder de gegeven omstandigheden heel moeilijk, maar voor velen zijn de stemmen toch wel tegen de verwachting in verdeeld. Velen hadden voor de Partij van de Arbeid een groter aantal zetels verwacht. Het is moeilijk te zeggen hoe dit onder de verwachting blijven te verklaren is, zeker heeft de huidige regering, die als een Partij van de Arbeid-regering beschouwd wordt, in de laatste weken aan een geweldige critiek blootgestaan.
Inderdaad zijn er vele zaken, die voor ons gevoel anders hadden gekund, maar men moet toch weten, dat deze regering voor moeilijkheden heeft gestaan, die een vroegere regering niet gekend heeft. Vele van die enorme moeilijkheden zijn toch opgelost, maar de successen worden vaak vergeten en de fouten worden maar al te vaak in marmer gegrift! Een andere mogelijkheid is, dat velen, die vroeger tot de S.D.A.P. behoorden, zich niet thuis voelen in een “verburgerlijkte” partij als die der Arbeid. Een arbeider vertrouwde ons toe, dat er nu “te veel hoeden en hoge boorden” aan de tafel zaten. En deze opvatting kan meerderen in het communistische kamp gebracht hebben. In ieder geval is dat kamp stevig uitgebreid en is de mogelijkheid ontstaan, dat de communisten in de Kamer een stemming net kunnen doen omslaan. De Katholieke Volkspartij heeft zijn schaapjes aardig bij elkaar gehouden, zodat deze groep met het grootste aantal zetels voor de dag is gekomen.
Voor de Anti-Revolutionaire en de Christelijk Historische Partij zijn de stemmen wel volgens verwachting gekomen. Een onzeker element vormde de pas opgerichte Liberale Partij van de vrijheid. Zelden is er zulk een reclameactie gevoerd als voor deze groep; het resultaat is twee zetels meer dan in het vorige parlement. Critische geesten hebben een becijfering gemaakt over de kosten aan reclame voor elk der leden, de schattingen lopen nogal uiteen, maar duur zijn de Kamerleden zeker! Toch is deze partij van de Vrijheid een opvallende groep in de Kamer, want, waar practisch alle andere partijen de geleide economie, zij het dan soms als noodzakelijk kwaad, aanvaarden, daar staat de partij van de Vrijheid lijnrecht tegenover deze staatsbemoeiing. Daardoor kan deze groep op den duur een kern gaan vormen, waar zich leden van andere partijen, die terug komen van de geleide economie, omheen scharen. Wij leven in een zo onzekere tijd, dat men alle mogelijkheden onder het oog moet zien. Wat ons voorlopig het meeste interesseert, is, welke groepering wij in de Kamer te zien zullen krijgen en welke regering daar het gevolg van zal zijn. Voor een zuiver parlementaire regering zijn nog vele moeilijkheden, zodat voorlopig wel rekening gehouden moet worden met een zakenkabinet. De naaste toekomst zal het ons leren. En dan hopen wij, dat de naaste toekomst ons ook zal leren, waar de oorlogsgedupeerden aan toe zijn en dat de wederopbouw met kracht ter hand genomen wordt; dat zijn de practische zaken, waar het voor ons om gaat.
Zoals het nu is, verliest men zijn vertrouwen in de toekomst, men wil bouwen, er is materiaal en er gebeurt niets. Wij verwachten van de komende regering, hoe die dan ook zijn moge, dat er snel gehandeld zal worden en dat wij voor de winter in volle gang aan de slag kunnen.

Uit de Vereeniging
Als uitgangspunt is te nemen het getal van 7180, zijnde het aantal van hen die aangifte deden van hun geleden oorlogsschade. Al dadelijk missen we een groot aantal gedupeerden die in verzuim bleven, niet tegenstaande de termijn voor de aangifte herhaaldelijk werd verlengd. Het juiste cijfer is in het huidige stadium niet vast te stellen, maar varieert bij diverse schattingen tussen de 1200 en 2000. Hoe groot dit aantal in werkelijkheid is interesseert ons momenteel nog niet, daarentegen wel het feit dat zovelen in verzuim bleven. Wat kan hiervan de oorzaak zijn? Onverschilligheid, gebrek aan vertrouwen, onwetendheid, misleiding of berusting? Laat ons voorop stellen dat het invullen van de betreffende enquête-formulieren voor ‘t gros heel wat hoofdbrekens heeft gekost; aan een gewetensvolle opgaaf zijn heel wat uren besteed. Niet elkeen kon daartoe komen. Bij de eerste uitreiking der enquête-formulieren bleek al dadelijk dat een zeker percentage geen hoop hadden op enige uitkering. Opvallend was daarbij dat de zwaarst gedupeerden tot deze groep behoorden. Ook uit onwetendheid bleven er in verzuim. Dit moge bevreemding wekken, ‘t feit is er niettemin. Het zijn niet altijd de analphabeten die tot deze groep behoren. Men denke aan de weinig geletterden of de ouden van dagen enz. die uit een soort – misplaatst – schaamtegevoel geen hulp durfden of wilden inroepen. Voorts de geëvacueerden, al werd deze groep vrij goed voorgelicht, vaak zelfs geholpen. Eind 1944 of begin 1945 zijn door de Commissie Voorziening West Zeeuwsch-Vlaanderen, via de distributiekantoren, formulieren verspreid – enkele duizend in aantal – waardoor gelegenheid werd gegeven opgaaf te doen van vernield of beschadigd huisraad. Deze formulieren waren bedoeld als enquête van hetgeen in W. Zeeuwsch-Vlaanderen ontbrak tengevolge van het oorlogsgeweld. Afgezien van het feit dat de opzet volkomen mislukt is en tot heel wat ergenis aanleiding heeft gegeven, was de verspreiding van die formulieren misleidend in zover dat ze bij honderdtallen zijn te noemen de mensen die bij het later verkrijgbaar stellen van de schadeformulieren door de Schade Enquête Commissie in de veronderstelling verkeerden te hebben kunnen volstaan met het invullen der eerstbedoelde formulieren van de Commissie Voorziening.
Maar wanneer we het aantal der oorlogsgedupeerden – althans van hen die tot schadeaangifte bevoegd zijn (hoofden van gezinnen, alleenstaanden enz.) stellen op rond 9000,= en daarnaast het aantal Leden onzer Vereeniging van momenteel rond 1600, onder welke categorie zijn dan de ontbrekende 7500 te rangschikken?
Van de vorenstaande kwalificatie kunnen onwetendheid en misleiding geschrapt worden. Ons contactblad “De Schakel” verschijnt in 3000 exemplaren en hierin is een uitvoerige uiteenzetting gegeven van de huidige schaderegeling. Onze propagandavergaderingen in de diverse gemeenten werden bezocht door ongeveer 1700 belangstellenden. Van de dienst Landbouwherstel, van de diverse Molestverzekeringen, van vakverenigingen enz. is op dit punt veel voorlichting uitgegaan.
Van onwetendheid kan alzo bezwaarlijk sprake zijn. Tegen gebrek aan vertrouwen en(of) berusting is weinig te doen. Rest onverschilligheid en deze kwalificatie kan wel dubbel onderlijnd worden. Toch zou het onjuist zijn het ontbrekende cijfer voor de volle 100 procent onder de rubriek onverschilligheid te rangschikken een volkomen realistische beschouwing van de mentaliteit in onverschillig welke van onze gemeenten kan een gedeeltelijke verklaring gevonden worden. Daarnaast blijft, niettegenstaande alle propaganda, een zeker percentage dat van de gehele beweging niets afweet en er zich ook geen moeite voor doet.
Typerend is, om een voorbeeld te noemen, dat de Vereeniging tal van pogingen in het werk heeft gesteld om iets te kunnen doen voor de gedupeerden in ons Gewest die de Nederlandse nationaliteit niet bezitten en dat tot heden geen 10 mensen te tellen zijn die belang stellen in deze onbillijke geschiedenis. Toch zijn er naar ruwe schatting 600 wier financiële belangen in ‘t gedrang komen.
Zo zouden nog andere cijfers naar voren kunnen worden gebracht. Mogelijk komen we daarop t.z.t. nog eens terug.

De Vereeniging heeft Minister Churchill het volgende telegram gestuurd tijdens zijn verblijf in Nederland:
“De bevolking van West Zeeuwsch-Vlaanderen, Nederlands meest verwoeste deel, waar Engelse en Canadese soldaten dapper vochten in felle gevechten voor de bevrijding van de Scheldemond, heet u welkom in Holland en dankt u hartelijk voor alles wat u deed voor het winnen van deze heel erge oorlog. Wij zouden zeer gelukkig zijn, als u een ogenblik kon vinden om een bezoek te brengen aan ons geschonden gebied.”
Als antwoord op dit telegram ontving het bestuur het volgende briefje:
“Voor het verlaten van Nederland aan het eind van zijn gedenkwaardig bezoek, vraagt de heer Winston Churchill mij u te bedanken voor uw hartelijk welkomsttelegram, dat hij met groot genoegen ontving. Hij stelt de vriendelijke gevoelens die u hem deed kennen op hoge prijs en hij zend u de beste wensen voor de toekomst.

Met hoogachting, De consul Generaal (van Engeland)

Districtshoofd Telefoondienst
Door de Afdeling Oostburg is aan het Districtshoofd Telefoondienst te Breda verzocht om via de radiodistributie steeds uit te zenden de onderdeden van populaire aard der programma’s als: Bonte Dinsdagavondtrein, Pater de Greeff, Oome Keesje e.a.
Subsidiair is gevraagd om de omwisseling van Hilversum 1 en Hilversum 2 niet om de veertien dagen doch per week te doen plaats hebben, omdat in Oostburg slechts een lijn radiodistributie beschikbaar is.

Mededelingen van het Algem. Secretariaat
Collecte Amsterdam. De datum van de collecte in Amsterdam is thans definitief bepaald op Zaterdag 22 aug.a.s.; de heenreis vindt plaats op Vrijdag 21 aug. de terugreis op Zondag. In verband met te treffen voorbereidingen moet de aanmelding als collectante voor deze collecte met ingang van heden worden beëindigd.
Ieder heeft ruimschoots tijd gehad om zich op te geven en een groot aantal aanmeldingen is dan ook binnengekomen. Willen zij die zich hebben aangemeld, doch om de een of andere reden niet meer mee kunnen, dit zo spoedig mogelijk mededelen. Met Amsterdam wordt thans geregeld hoeveel personen men daar onderdak kan brengen. Zodra hier bekend is hoeveel collectanten W. Z.-Vlaanderen kan meebrengen, krijgt ieder die zich heeft aangemeld bericht, of zij al of niet de reis kan meemaken. Zeer waarschijnlijk zal ieder die zich heeft aangemeld mee kunnen, dus men doet goed zich thans reeds van een Cadzands kleed te voorzien. Zo spoedig mogelijk volgen nadere mededelingen.

Plaatselijk Nieuws
Breskens. Tot Gemeente-Secretaris alhier is benoemd de waarn. Secretaris de heer P. J. Woittiez.
Groede. Alhier zal worden overgegaan tot oprichting van een athletiekvereniging. In verband met de mogelijkheden om in clubverband aan wedstrijden deel te nemen, leek het raadzaam om niet een geheel zelfstandige vereniging in het leven te roepen, doch een afdeling Groede te vormen, als zelfstandig onderdeden van de Athletiekvereniging West Zeeuwsch-Vlaanderen. Het ligt in de bedoeling zowel dames als heren en junioren in de afdeling op te nemen. Teneinde de nog resterende zomermaanden zoveel mogelijk te benutten worden belangstellenden verzocht zich spoedig als lid op te geven, waarna dan op Maandag a.s. des avonds om 8 uur bij Beun de oprichtingsvergadering belegd zal worden.
Zuidzande. In beginsel werd besloten tot oprichting van een gemengde zangvereniging. De deelname van dames is reeds voldoende, doch wil werkelijk een gemengde zangvereniging tot stand komen, dan zullen nog een aantal heren moeten toetreden.

WV

Geplaatst in De Schakel | Reacties staat uit voor De Schakel, 433

Ondernemende Bressiaanders: Escobar, 433

EscobarThomas de Kruijter en Daniëlle Jongman.

Breskens dankt, min of meer, zijn ontstaan aan Filips van Kleef. De Nederlanden kenden nog een andere Filips, de Spaanse heerser die ooit ons land bezette. Deze Filips was tevens de bouwer van het Escorial een bekend gebouwencomplex in de buurt van Madrid. Breskens heeft nu een zaak waarvan de naam Spaans klinkt. Geen abdij of museum zoals het Escorial, maar een unieke tapasbar met de toepasselijke naam Escobar. “De naam heb ik zelf bedacht”, aldus uitbaatster Daniëlle Jongman. “Ik was op zoek naar een toepasselijke naam voor een zaak waar tapas in combinatie met ijsco’s, want die verkopen wij vanaf volgend seizoen vanuit ons zijloket.”
Daniëlle heeft haar sporen in de horeca ruimschoots verdiend. Ze begon ooit als vakantiewerker bij Sonja Matthijs aan de kaoje in Breskens. Ze leerde voor secretaresse, werkte op het kantoor van het bekende restaurant De Librije in Zwolle, waar ze feesten en partijen organiseerde en reserveringen deed. Twee jaar was ze gastvrouw bij restaurant Spetters.
“Sindsdien ben ik blijven werken in de horeca”, vertelt ze. “Met een kort uitstapje naar een modezaak in Sluis. Mijn laatste baan was bij Loods Tien, superleuk, maar ik wilde graag een eigen zaak. De locatie hier midden op het Spuiplein in het centrum van Breskens is ideaal. Begin mei kregen wij, mijn vriend Thomas en ik, de sleutel en op 31 juli zijn we opengegaan. Dat betekende drie maanden heel erg hard werken. We hebben alles samen met familie en vrienden gedaan. We begonnen echt met vier kale muren en de toiletten. Meer was er niet. De zaak was helemaal gestript, dus moesten we van nul af aan beginnen.
Er zitten hier bij het keukengedeelte drieduizend tegels tegen de muur. Of ik ze geteld heb? Ik heb ze allemaal zelf gevoegd! Ik mag er nu niet meer aan denken wat hier allemaal in die korte tijd is gebeurd. Mijn broer Onno heeft alle houtwerk gedaan. Zo is een deel van het plafond en een tafel gemaakt van hout uit onze oude gymzaal aan de Van Dalestraat. Mijn tante Lilian heeft dagenlang alles geschuurd. Ik ben niet alleen dankbaar, maar vooral trots op mijn familie en vrienden, die dit allemaal mogelijk gemaakt hebben.”
Het resultaat van alle inspanningen is Escobar, weer een aanwinst voor Breskens.
Een tapa (meervoud tapas) is een Spaans aperitiefhapje. Ooit bedacht om de eetlust op te wekken. Een tapa was een tussendoortje. Tegenwoordig worden deze heerlijke kleine gerechten genuttigd als volwaardige maaltijd. Onze Nederlandse tapas lijken niet altijd op de originele Spaanse, maar zijn, bedacht door de chef, vaak uitzonderlijk lekker en apart. “Heel veel soorten zijn door mijn kok Eric en medewerker Cindy bedacht”, vertelt Daniëlle. “Andere zijn klassiekers. Ze worden geserveerd met brood of op een stokje. Er is volop keuze, ze kunnen apart of als menu besteld worden.”
Een week voor de Visserijfeesten de deur openen betekent tevens dat Daniëlle en haar team de vuurproef hebben doorstaan. “Het ging prima. Het was gelijk heftig, maar ik weet nu dat we het redden met ons vaste team en een paar goede oproepkrachten. Gelukkig kan ik altijd rekenen op mijn moeder en broer bij calamiteiten. Mijn partner Thomas is hier niet vaak. Hij heeft zijn eigen zaak in Sluis, daar verkoopt hij het bekende ‘Australien Ice Cream’. Wel is hij hier in de avonduren te vinden. Samen hebben wij het totaalconcept bedacht, waarbij Thomas zijn creativiteit onder meer in de verlichting en de met rozetten bezette wand tot uiting heeft laten komen. Ik beschik nu over ruim dertig plaatsen binnen en zeker veertig buiten. Al mijn medewerkers, ook de keuken, hebben uniforme kleding. Allemaal gelijk. Zo kan, indien nodig, ook iemand uit de keuken inspringen in de bediening. Nu al kan ik zeggen dat we werken met een heel leuk team.”
In het komende najaar willen ze nog iets feestelijks doen. “We hadden nu geen echte opening, het ging allemaal heel snel. Dat doen we in oktober of november. Verder heb ik nog veel plannen voor de wintermaanden. Zo wil ik graag op vrijdag een tapasborrel organiseren. Ideeën genoeg!”
Escobar is, behalve op donderdag, dagelijks geopend vanaf 11.00 uur. “De keuken sluit officieel om 21.00 uur”, aldus Daniëlle, “maar men kan uiteraard tapas blijven bestellen. Een topper is nu al ons menu Pasta Escobar. Onze maaltijdsalades en pasta’s kan men als hoofdgerecht en als aanvulling op de vele tapasgerechtjes bijbestellen met pasta of brood als hoofdgerecht. Naast kindergerechten serveren wij vegetarische salades en pasta’s. Natuurlijk is iedereen welkom voor een heerlijke lunch met grote keuze uit onze aparte lunchkaart.”

WV

Geplaatst in Ondernemende Bressiaanders | Reacties staat uit voor Ondernemende Bressiaanders: Escobar, 433

Beroepen (17): mastenmaker, 433

Bram vd Heuvel

“Eigenlijk wilde ik timmerman worden, net als mijn vader destijds bij Standfast. Ik vind scheepstimmerman trouwens nog steeds een machtig beroep”, vertelt Bram van den Heuvel (45). “Het werd in eerste instantie een opleiding in de metaal. Via school ging ik aan de slag bij Frans Rosendaal achter Standfast op de kaoje. Daar leerde ik draaien, maar ik kon er geen echt vak leren, Frans pakte alles aan, deed van alles. Een tijdje heb ik ook gewerkt bij BSM.”

“Uiteindelijk ging ik aan de slag bij Proctor Masts, toen al de zaak van mijn vader. Hier werkten we met aluminium. Het werd aftekenen, vijlen, zagen en gaten boren. Ook leerde ik gieken maken. Alles in de praktijk, net als korte tijd later het lassen. Gelukkig is aluminium makkelijk te lassen. Een poosje had ik een dubbele baan. Naast gieken maken het aan elkaar lassen van alle masten en gieken. Alles in kleine, precieze stappen tot uiteindelijk het grote geheel af was. De kale giek ging dan verder. Nu moest er nog geverfd of gespoten worden. Dat was niet mijn ding, dat heb ik zelf nooit gedaan. Ik heb er veel geleerd, maar kon nog geen masten maken. Dat is heel ander werk. Een giek zit vast aan een mast, een mast staat rechtop, die moet heel uitzonderlijk goed zijn, daar mag geen fout inzitten.”
“De watersport is een grote industrie”, aldus Bram. “Zo konden we veel platen en buizen van aluminium kant-en-klaar inkopen en hier verwerken. Nooit iets van hout. Bij Proctor werkten wij alleen met aluminium. Na de verhuizing naar de Deltahoek en het plaatsen van de speciale oven begon het werk met carbon fiber. We waren enthousiast, dit was de markt waar we moesten zijn als mastenmaker. Dit was de toekomst! Natuurlijk kenden we het begrip carbon en wist ik, als liefhebber van formule 1, er iets vanaf. Wij hadden geen ervaring en liepen op dit gebied een beetje achter. Ik mocht kennismaken met de grote baas en voor een aantal dagen naar Amerika, naar Bristol op Rhode Island. Het was gelijk werken in de fabriek. Binnen vijf dagen moest ik het min of meer onder de knie hebben. De collega’s waren heel vriendelijk. Ik heb veel gepraat, gekeken, veel opgeschreven en veel foto’s gemaakt. Natuurlijk wist ik wat een mast is, maar nu kregen we te maken met andere grondstoffen en ander gereedschap.
Er moet heel veel gebeuren eer de mast helemaal gewikkeld is en in de oven kan worden geplaatst. De mastenmakers bij Hall krijgen vooraf alle informatie met details en maatvoering op tekening. We beginnen al met de mastkop, dan komen de zalingen, de nodige aansluitingen voor de rigging, de tuigage. Er is heel veel nodig om een mast klaar te maken, zodat alle nodige tuigage voor het staande en lopende want aangebracht kan worden en een mast recht staat. Masten zijn tegenwoordig tussen de vijfentwintig en vijfendertig meter lang met enkele uitschieters naar boven. We zijn dus soms zes tot acht weken bezig aan een mast. Is alles op maat aangebracht, dan halen wij het er weer af. Het wordt een soort bouwpakket, alles moet perfect passen en op de juiste plaats zitten. De mast moet nog in de schuurcabine en gespoten worden. Vervolgens volgt de finale assemblage. Dan blijkt of we ons werk goed hebben gedaan.
Op deze wijze leveren wij een perfect onderdeel voor een schip. Iedere mast draagt onze eigen handtekening. Dit werk is, vooral door de precisie, heel mooi. Wij werken tot op de millimeter en maken iets dat later perfect past en helpt een schip goed te laten varen. Ik zie niet zomaar aan een mast op een schip of die door mij gemaakt is, wij werken in een team, doen allemaal ons best en maken een super product. Met iedere mast van Hall zetten wij ongemerkt onze handtekening.”

WV

Geplaatst in beroepen | Reacties staat uit voor Beroepen (17): mastenmaker, 433

B.R.oedsels, 433

Vogelliefde

Bij een temperatuur van 31 graden zoeken zelfs de zwaluwen verkoeling onder het gebinte van het overdekt terras waarop we vijf dagen buiten leefden in de Ardennen. Heen en weer vliegen ze naar het nest tussen de balken. Ze storen zich niet aan de bezoekers die luid en druk zitten te aperitieven.
Ikzelf zit er wat beduusd bij na een lange autorit. Kind noch kraai heb ik bij me. De omstandigheden dwongen mij om alleen naar het vakantieoord te reizen. Het is even wennen aan de levendige groep en aan de zware lucht die naar koeienvlaai en mos geurt. Hier geen zeebries of geschreeuw van meeuwen. De vliegen gonzen in groten getale bedrijvig in het rond. Ik ga wat dwalen met de lens van mijn camera – op zoek naar iets vertrouwd, een compagnon of herkenning. Ver hoef ik niet te zoeken. De zwaluw in het nest tegen het plafond kijkt me met doordringende blik aan. Voor zwaluwen had ik nooit interesse, maar nu ze hier zo tussen en boven ons vliegen en leven, is mijn belangstelling gewekt.
In een groep of een zwerm gaat de schoonheid van een enkeling op in de meute. Ze lijken allemaal hetzelfde. Daarom had ik nog nooit de schoonheid van een zwaluw gezien.
Deze knapperd heeft hier zijn nest en voelt zich duidelijk thuis. Het betreft een boerenzwaluw. Volgens het bijgeloof brengen zwaluwen geluk. Daar waar een zwaluw zijn nest bouwt, zal voorspoed heersen en zal de bliksem niet inslaan. Verdomd als het geen waar is, want op dag drie maakten we een hels onweer mee…

IMG_1686

De boerenzwaluw dus. Wat is hij mooi, zoveel mooier dan ik dacht. Hij ziet er lief, bijna poezelig aaibaar uit. Met zijn blinkende kraaloogjes kijkt hij mij aan, recht in de lens. Nooit eerder keek een boerenzwaluw mij zo diep in de ogen.
Ik ben er nog maar net en ik heb al een vriend. Dat hij het terras en de balken vol poep achterlaat, is hem vergeven. Oók dat hij ons tijdens de maaltijden schichtig bezighoudt als hij over onze dampende borden vliegt.

Vogelliefde fladdert in mij.

B.R.

Geplaatst in Broedsels | Reacties staat uit voor B.R.oedsels, 433

Dicteerubriek, 433

De coup

Nee, ik bedoel niet: een coupé zoals een stiltecoupé in de trein; ook geen coupe zoals de kleermakersterm – snit of vorm -, champagneschaaltje (champagnecoupe) of schaaltje voor ijsconsumptie (ijscoupe). En ook niet de coupe-file (voorrangskaart) en de coupe soleil (kapsel met plukjes geblondeerd haar). Er zijn heel veel woorden met *coup* zoals decouperen met een decoupeerzaag = zaagmachine waarin een smal, langwerpig zaagblad, dat aan één kant vastzit, op en neer beweegt. Ik ga ook voorbij aan de begrippen coup de force (gewelddaad), coup de foudre (plotselinge en onweerstaanbare verliefdheid), coup de fouet (zweepslag), coup de grâce (genadeslag), coup de main (overrompeling, verrassing – wel dubbel-s!), coup de maître (meesterstuk), coup de pédale (pedaaltred), coup d’essai (proefstuk), coup d’état (staatsgreep), coup de théâtre (onvoorziene wending die aan een zaak gegeven wordt, ommekeer) en coup d’oeil (vluchtige blik, oogopslag).

Ik wil het hebben over een ‘gewone’ coup, een staatsgreep (die pleeg je). Zoals hiervoor al bleek, in feite een verkorting van ‘coup d’état’. In Turkije in een coup verijdeld. In het NOS Journaal (zo schrijf je dat, eigennaam, en niet zoals Van Dale: NOS-journaal) hoorde ik de nieuwslezer zeggen ‘koe’ en de Turkijecorrespondent ‘koep’. Ik was er heilig van overtuigd, dat alleen het laatste juist was. De waarheid is kennelijk anders: van VD mag het allebei! Daarmee ontstaat dan wel een probleem: wie ‘koe’ zegt, moet als verkleinwoord ‘couptje’ (‘koetje’) schrijven, wie ‘koep’ zegt moet coupje (‘koepje’) schrijven. Het Groene Boekje heeft coupje (dat gaat dus uit van de uitspraak ‘koep’ en niet van ‘koe’). Van Dale heeft het verkleinwoord niet. Bij dictees is het dus het veiligst om de GB-vorm ‘coupje’ op te schrijven, wat er ook voorgelezen wordt!

Er zijn meer van die gevallen. Een leuk voorbeeld is ‘compromis’. Dat mag je van Van Dale op het eind uitspreken als ‘mihs’ of als ‘mie’. Bij de eerste uitspraak hoort de schijfwijze ‘compromisje’, bij de tweede ‘compromistje’. Ook hier is weer vervelend dat Van Dale de beide verkleinwoorden niet heeft. Het Groene Boekje heeft echter beide vormen, zowel compromisje [ih] als compromistje [ie]. Hier is er geen probleem bij een dictee: goed opletten hoe het woord uitgesproken wordt en het naargelang daarvan opschrijven.

Er is ook nog de categorie blessure: daar mogen blessuurtje en blessuretje allebei. In dat laatste geval moet de ‘uh’ na de ‘r’ wel duidelijk uitgesproken worden! Overigens heeft GB alleen ‘blessuretje’, VD heeft geen verkleinwoord. Uitsmijters: crapaudje (geen t), heg, hegje, hegge, heggetje, jongen, jongetje, eau de toiletteje (altijd zó, omdat het Frans is), camping, campinkje, big, biggetje, cd’tje, café en cafeetje.

RL

Geplaatst in Dicteerubriek | Reacties staat uit voor Dicteerubriek, 433

Beste Sakke, 433

Voar’ghe weeke was ’t op ’n middag zu’k schwoan weer dan Jaone en ik ’n terrasje h’pakt èn op de Keipad. Wudd’r zaot’n bie die nieuwe zaok waor a d’n IJspieraot hewist is. Escoabar jit ’t dao’. Wudd’r zaot’n dao’ jil lekk’r en omda‘t noga’ druk was mie toerist’n, was t’r voar ons jil wa’ te bekiek’n. Nie’ ied’rjin keek eev’n hoed uut. Anjins liep t’r ‘n vint ‘aost onze taof’l omverre. Onze drankj’s viel’n nog net nie’ van taof’l. Die vint liep op z’n telefoan te kiek’n en die ao ons jillemao nie h’zien. Ik zei teeh’n die vint dattie ‘n bitje beet’r uut z’n dopp’n moest kiek’n. Die zei dattie dao’ niks an kon doen, omda’ tie un bjist moest vang’n. Ik zei teegh’n die vint da’k hjin bjist zag. ‘k Docht’n dattie un ‘ond ao die was weghelwoap’n. Da kon eeh?
Nou, dan ao je die vint moet’n zien kiek’n. Die keek jil err’g mott’g nao’ me en zei dattie z’n poak’mon zocht. Ik vroeg nog ‘oe a-tie d’r uutzag. Daorop lei die man ons uut da’ poak’mon ‘n nieuw spel is op de moabiele tel’foan en dan moet’n ze poak’mons vâng’n. Da’ zien bjisj’s, mao nie in ‘t echt. Wudd’r snapp’nde ‘t nog nie’ jillemao’, mao’ de tel’foan zeg datt’r un bjist erh’nst verstopt zit en die moe’ je zoek’n en vang’n. Net as wudder vroeh’r wegduuk’rtje spel’nde in de duun’n, mao’ dan vee’ vèdd’r. Da’ bjist kan erh’nst in un wienk’l zitt’n of in de struuk’n in d’nof. En op je tel’foan zegh’n ze ‘oe je moe’ lwoap’n en waor a-tie zit.
Wudder bleev’n nog een stuitje op ‘t terras zitt’n bie da’ schwoane weer en èn d’r jil vee’ voa’bie zien komm’n die da bjist zocht’n. Kleine joeng’rs mao ook vee hroate, vaod’rs en moed’rs èn oek un paor jille ouwe. Vint, waor ‘ouw’n zudd’r eigh’n mie bez’gh. Jir an’k daor an zou behinn’n, dan zou’k a verre van de wèr’ld zien! Wudd’r an t’r oek nog oav’r mie’ da’ meiss’n van de bedienieng. Die vertell’nde da’ t’r plekk’n zien wao’ ze un jille straote aon moet’n afsluut’n voar ’t v’rkjir, omda’ ‘t zwoa druk was mee van die poak’monszoekr’s. Dad is toch raok eeh? Noe las ik in de krante da’ deu’ die poak’monraozje de kleinjoeng’rs noe buut’n komm’n om te speel’n, mao’ da’ noem ‘k hjin buut’n spelen. Wudd’r sproeng’n touwtje, speel’nde tikje, klomm’n in bwoam’n en viel’n d’r oek weer uut. Mao’ mee ’n tel’foan in je pwoat’n nao’ zwoan dienk tuur’n om te zien ‘oe je moe’ lwoap’n om zwoan poak’monbjist te moet’n vinn’n, noem ik hjin buut’n speel’n. Mao’t is un raozje eeh!

De nèst’gheid eeh,

Arjaon

Geplaatst in Sakke en Arjoan | Reacties staat uit voor Beste Sakke, 433