Ruim vierhonderd kerstbomen in brand

akerstboom2

Kerstbomen in alle soorten en maten werden zaterdag 16 januari vervoerd naar het jiste strange. Achter fietsen, op karren, in aanhangwagentjes, gewoon aan een touw en in kofferbakken, overal kwamen de bomen vandaan. De jeugd van Breskens, geholpen door vaders, moeders, opa’s, oma’s en de brandweer, sleepte die dag ruim vierhonderd kerstbomen naar het strand voor de traditionele verbranding.
“Het is een duurzame oplossing voor het opruimen van de bomen”, vond Ed Revoort van brandweer Breskens. “Wij helpen hier graag bij.”

akerstboom 1

De hulp gaat verder dan het in brand steken van de grote berg bomen. De brandweer benadert sponsoren en de ondernemers van Breskens zijn gul. Er waren prijzen te winnen, er waren oliebollen en beignets van Bakkerij Willemsen, er was chocomelk in twee soorten, voor kinderen en volwassenen, zakjes snoep voor alle kinderen en ruim veertig prijzen. “Iedereen ontvangt een lot per boom”, zei Ed. “Bij sommigen kan dit hoog oplopen.”
Exact om 17.00 uur ging de vlam erin. Net op tijd voor een late bui, zodat iedereen nog kon genieten van dit vreugdevuur en zich even kon koesteren in de warmte van zijn eigen boom.

akerstboom 3

Sponsors kerstboomverbranding: Bakkerij Willemsen, Etos, Bruna, Cocoon, Matchpoint, Fietswereld De Winter, Xerxes’ Hairstyling, De Geode, Little Stars, Freddy’s Doe Het Zelf Markt, JR Tackle, Meubelstoffeerderij Zwartleer, snackbar Happy Days, Keijmel Recreatie, Schoonheidsspecialiste Vera, Kapsalon Wies Verduin, B en P, Jumbo Ingels, Kosten Watersport, Rederij Vroon, De Frietkotter, Confiserie Napoleon, Plus Lohman zorgden voor prijzen en versnaperingen en de lucifers waren weer van Op Bresjes.

akerstboom

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Ruim vierhonderd kerstbomen in brand

Jeffrey van Acker nieuwe man bij ZorgSaam

aJeffrey

Sinds het vertrek een aantal jaren geleden van Jeroen hebben de dames van het team Breskens van ZorgSaam Thuis het zonder sterke man moeten stellen. Geen echt probleem, want de dames staan best hun mannetje. Sinds kort hebben ze weer een sterke man in hun midden: Jeffrey van Acker. Hij is sterk op alle gebied, gediplomeerd verpleegkundige en tevens kickbokser en bodybuilder! Even kennismaken.

Jeffrey heeft zijn opleiding in 2010 afgerond in Coensdike te Aardenburg. Daarna heeft hij in Aardenburg en Sluis weekenddiensten gedraaid en is ingevallen tijdens vakanties. “Verder heb ik nog een specialisatie geriatrie en longziekten gedaan in De Honte te Terneuzen”, vertelt hij, “maar echt vast werk was er voor mij niet. Daarom ben ik vorige zomer voor een poosje naar Spanje gegaan en heb daar onder meer gewerkt als een soort oppasser aan deuren van bars en clubs. Ik sta bij problemen wel mijn mannetje. Dat bleek toen rapper Lil’Kleine tijdens een handgemeen aan zijn hoofd werd verwond. Ik heb hem opgelapt en ben toen gevraagd als bodygard mee te gaan bij verschillende DJ’s die in Spanje aan het werk waren, zoals onder meer Afrojack. Een leuke tijd, ruim drie maanden ben ik zo mee geweest. Ik was zelfs nog eens kort te zien in Shownieuws! Maar toen belde mijn moeder met de vraag of ik naar thuis wilde komen en werk zoeken!”
Dat werk is er nu dus, maar Jeffrey hoopt volgend jaar zijn vakantie weer in Spanje tussen de rappers en DJ’s te kunnen doorbrengen.
Is het geen vreemde combinatie, bodybuilding, bodygard en verpleegkundige? “Nee.” Jeffrey is daar heel duidelijk in. “Dit is mijn beroep, de rest hobby. Ik wist al op heel jonge leeftijd dat ik dit vak zou kiezen. Ooit is, door een explosie van spuitflessen in een vat, mijn gezicht heel erg verbrand. Het was op hetzelfde tijdstip als de vuurwerkramp in Volendam. Ik moest naar het brandwondencentrum in Beverwijk, maar daar was toen alles vol. Ik kwam in ziekenhuizen in Brugge, Gent en Antwerpen terecht. Maanden ben ik van ziekenhuis naar ziekenhuis en vaak geopereerd. Ze hebben me in België heel goed geholpen. Later bleek dat het mijn geluk was dat ik toen het gebeurde geschminkt was. Geen idee meer waarom. Maar mijn moeder had onder de schmink een dikke laag Nivea aangebracht. Daardoor waren die wonden niet te diep, al is het soms nog steeds te zien. Tijdens de vele maanden in het ziekenhuis besloot ik dat ik dat later wilde doen, mensen helpen, verpleger worden.”
Jeffrey werkt nu voornamelijk in Breskens, maar ook in Schoondijke en Groede. Hij woont in Waterlandkerkje. Binnenkort krijgen we op heel ander gebied misschien weer nieuws over hem. “Ik doe in maart mee aan wedstrijden boybuilding in mijn gewichtsklasse in Apeldoorn.”

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Jeffrey van Acker nieuwe man bij ZorgSaam

Turndemonstratie in De Korre

aturndemonstratie

Woensdagavond 13 januari was de gymzaal van mfc De Korre tot de nok toe gevuld met vaders, moeders, opa’s en oma’s en andere belangstellenden. Zij kwamen kijken naar de prestaties van hun kinderen of kleinkinderen tijdens een acrogym- en springdemonstratie van turnvereniging DIO, die dit twee keer per jaar doet. 

Monique de Vriend verwelkomde om 19.00 uur een groot aantal aanwezigen. Deze keer was ervoor gekozen om de demonstraties in combinatie te doen met die van de springgroepen. Dat het overgrote deel van het publiek een stoel had, was geen onverdeelde luxe, want het programma nam redelijk wat tijd in beslag. Als eerste ging de springgroep van start met een demonstratie op de pegasus. Er werd in drie sessies van verschillende leeftijdscategorieën gesprongen. Uiteraard had iedere leeftijdsgroep een opbouw van makkelijke naar steeds moeilijker wordende sprongen.
Hierna verzorgde groep 1 van de acrogym een optreden op muziek van Avicii, Waiting for love. In deze groep zitten veel nieuwe (jonge) meisjes. Ook deze demonstratie verliep vlekkeloos. Daarna een optreden van groep 2 van de acrogym die op muziek van Nicky Jam & Enrique Iglesias, El Perdon, een wervelende demonstratie gaven, waarbij er heel wat luide “aaah’s“ en “oooh’s” uit het publiek kwamen.

aturn2

Na dit optreden was het weer de beurt aan de springgroep met een demonstratie op de minitrampoline. Er werd spectaculair gesprongen (onder andere diverse saltovormen en schroeven). De toeschouwers beloonden dat met veelvuldig applaus. Daarna lieten de acrogymgroepen zich weer zien. Groep 1 gaf een demonstratie op muziek van Felix Jaehn’s Ain’t nobody en groep 2 op muziek van Major Lazer & DJ Snake, Lean on. Ook na deze optredens weer een spetterend applaus.

aturn3

Vervolgens drie individuele turnsters. Naomi, Lisanne en Annelore toonden een officiële vloeroefening op muziek, zoals ze dit ook doen op officiële wedstrijden. Als afsluiter liet de springgroep nog eens zien wat zij in hun mars heeft met allerlei sprongen op de air-tumblingbaan. Ook hier werd de moeilijkheidsgraad opgebouwd, van een enkele radslag naar een serie van vier sprongen.

aturn4

Het was een bijzonder geslaagde avond. Mede door de enthousiaste reacties is een dergelijke show voor herhaling vatbaar. De meisjes en meiden van turnvereniging D.I.O. vonden het ook erg leuk om aan het publiek te laten zien wat ze allemaal in hun mars hebben.

aturn5

Uiteraard zijn nieuwe leden altijd van harte welkom. Op woensdagavond trainen de acrogymgroepen, één groep van 18.30 tot 19.30 uur (hierbij zijn iets oudere meisjes zeker van harte welkom) en een groep van 19.30 tot 20.30 uur (kleinere meisjes welkom). Op donderdagavond trainen de springgroepen, een groep van 18.30 tot 19.30 uur en een groep van 19.30 tot 20.30 uur. Hiervoor is enige turnervaring gewenst. Voor verdere inlichtingen kunt u zich in verbinding stellen met het secretariaat: Marianne Esseling, Philips van Kleefstraat 57, tel. 0117 382687, e-mail: linamajo@zeelandnet.nl.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Turndemonstratie in De Korre

Vijftig acties in jubileumjaar KNRM

aknrmjaarverslag

KNRM reddingstation Breskens heeft een relatief rustig, maar intensief jaar achter de rug. De reddingbootbemanning is vijftig keer uitgevaren voor een reddingactie, dit tegen zestig keer in 2014. Hierbij zijn vijfentachtig personen en een hond in veiligheid gebracht. In totaal is de reddingboot van Breskens negenentwintig keer uitgevaren voor de pleziervaart en dertien keer voor de beroepsvaart. De overige interventies waren zoekacties naar vermiste personen, radiopeilingen en het bergen van een lichaam.

Het jaar 2015 ging voor het redders heftig van start. Op 10 januari moest de reddingboot in windkracht 9 de Noordzee op voor een overboord gevallen bemanningslid van een containerschip. Op 6 februari kapseisde een beunschip in het vaarwater langs Hoofdplaat. Reddingstation Breskens was zo’n dertig uur in touw, met als uitkomst ‘een wonder en een drama’.
Verder zag 2015 eruit als een ‘normaal’ jaar. Pleziervaart met motorstoring of aan de grond gevaren tot hulpverlening aan een aantal viskotters. Tevens bleek de Zeemanshoop, met zeven medische evacuaties of hulpverleningen, wederom een belangrijk verlengstuk van de ambulancezorg.
In de nacht van 6 oktober rukte de reddingboot nog uit richting Zeebrugge. Hier waren twee vrachtschepen met elkaar in aanvaring gekomen. Vrachtschip Flinterstar was zinkende en de elf bemanningsleden en de loods sprongen van boord af. Uiteindelijk kon iedereen gered worden. Reddingboot Zeemanshoop bracht acht slachtoffers naar de gereed staande hulpdiensten in Zeebrugge.
Op 12 september werd in en rond de vissershaven groots gevierd dat het reddingstation vijenzeventig jaar bestond. Met prachtige demonstraties te land, ter zee en in de lucht konden veel toeschouwers genieten van al wat de aanwezige hulpverleners te bieden hadden.
Ook in het nieuwe jaar staat de bemanning van de Zeemanshoop bij nacht en ontij paraat om in geval van nood uit te varen. Bij het schrijven van dit bericht is de reddingboot al twee maal uitgevaren in het nieuwe jaar. Vrijdag werden er tijdens de storm nog vier personen gered in de monding van de Westerschelde. Kijk voor meer feiten en cijfers over 2015 in het landelijke persbericht: Hulpvraag aan KNRM-redders blijft stijgen. Bekijk ook het foto jaaroverzicht: https://youtu.be/mZKP5Qh6nsY.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Vijftig acties in jubileumjaar KNRM

Vier vissers gered in vliegende storm

aviervissersDe op het strand ter hoogte van strandpaviljoen Ruig bij Cadzand-Bad aangespoelde visboot. Foto: Louis Drent

De Zeemanshoop heeft in de nacht van donderdag 14 op vrijdag 15 januari vier sportvissers van hun boot gered tijdens de zware storm in de monding van de Westerschelde. De mannen zijn in Zeebrugge overgedragen aan ambulances.
Vier sportvissers vertrekken donderdagochtend vroeg vanaf Neeltje Jans om ver op de Noordzee te gaan wrakvissen. Als in de namiddag de wind al redelijk aantrekt, besluiten ze op huis aan te gaan. Rond 16.00 uur slaat het noodlot toe. Waarschijnlijk draait er iets in de schroef en de boot komt stuurloos te liggen op de Noordzee. Op dat moment zijn de vissers nog buiten marifoon- en gsm-bereik, waardoor het niet lukt om iemand te alarmeren. In het steeds slechter wordende weer zijn ze een speelbal van de golven. De boot wordt zelfs tegen boeien aangesmeten en tot overmaat van ramp breekt de antennemast af.
Pas rond 23.15 uur driften ze de monding van de Westerschelde binnen en krijgen gsm-bereik. Pas dan lukt het om alarm te slaan. De Nederlandse Kustwacht alarmeert direct de reddingboten van Breskens en Cadzand. De laatste kan echter niet lanceren vanwege het zeer slechte weer (windstoten tot 11 Bft. met hoge golven). Tevens wordt de NH90 Caiman-helikopter van de Belgische luchtmacht gealarmeerd. Ook de Zeehond, die wacht houdt bij het wrak van de Flinterstar, spoedt zich ter plaatse.
Een uur na alarmering is de Zeemanshoop ter plaatse bij de twaalf meter lange visboot. Deze is op dat moment verdaagd op de Droogte van Schooneveld, waar, door de ondiepte, de golven tot een hoogte van zeven meter worden opgestuwd.
Het is de helikopter gelukt om een kikvorsman op de visboot te zetten, maar de personen eraf hijsen is met deze zeegang onmogelijk. De KNRM reddingboot is hun enige kans op overleving. De visboot en reddingboot worden flink weggezet door de golven, maar uiteindelijk lukt het om de reddingboot tegen de visboot te drukken. Snel worden alle vissers en de kikvorsman aan boord van de reddingboot getrokken. Eén persoon is gewond en één zwaar onderkoeld. In overleg met de Belgische Kustwacht in Oostende wordt koers gezet naar Zeebrugge, op dat moment de dichtstbijzijnde haven. In de marinehaven van Zeebrugge worden de slachtoffers aan ambulances overgedragen.
De Zeehond is ondertussen bij de visboot gebleven, maar kan door de storm geen sleepverbinding maken. De boot drijft richting Nederlandse kust en zal waarschijnlijk ergens aanspoelen. Reddingboot Zeemanshoop zet koers terug naar Breskens, waar ze na een zware tocht omstreeks half drie de thuishaven weer oploopt.
Dit verhaal kreeg nog een staartje. De andere dag spoelde de visboot aan op het strand bij Cadzand. Bij het onderzoek trof de politie enkele honderden kilo’s cocaïne aan.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Vier vissers gered in vliegende storm

Aad Oosterlee clubkampioen

aAad Oosterlee de clubkampioen 2015Aad Oosterlee (tweede van links) ontvangt zijn prijs van Philip Calon.
Piet Vasseur (rechts) werd tweede.

Tijdens het jaarlijkse diner van Trimclub Breskens is de prijsuitreiking gehouden voor het clubkampioenschap 2015. Degene die de meeste punten haalt op drie onderdelen, de tijdrit, sterrittencompetitie (is een woensdagmiddag/avond competitie van 21 fietsclubs in Zeeuws-Vlaanderen en Vlaanderen en duurt dus 21 weken) en de kilometers is de clubkampioen.
Aad Oosterlee behaalde de meeste punten dit jaar. Piet Vasseur eindigde op de tweede plaats, Cindy Kesteloo-de Muynck werd derde en eerste vrouw.
Heb je interesse om een keer mee te fietsen? In de wintermaanden fietsen wij op zondag en vertrekken om 9.00 uur bij ’t Vissershuis. Meer informatie: www.trimclubbreskens.nl.

Peter van Veen,
secretaris TC Breskens

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Aad Oosterlee clubkampioen

De Zeeuwse Bakker aan de beterende hand

aIMG_0740

Tot een half jaar geleden stond bakker Chris Koole uit Veere iedere week op de maandagmarkt. Nadat 31 augustus alles was uitgepakt moest hij nog even een doos plastic broodzakken uit de voorraadkast aan de achterzijde van zijn verkoopwagen pakken. Alleen deze keer pakte die routineklus slecht uit.
“Ik doe dit werk al 33 jaar met veel plezier, maar nu ging het mis. Een heel vervelend ongeluk”, zegt Chris. Hij gleed van de opstap, knalde hard met z’n hoofd op de straatstenen en was daarna buiten bewustzijn. Net daarvoor had hij nog een praatje gemaakt met groenteboer Theo, die hem een drietal minuten later buiten westen aantrof en meteen 112 belde.
Helaas bleek de val dermate ernstig te zijn dat Chris met de traumahelikopter naar het Erasmus MC in Rotterdam gevlogen werd. Het genezingsproces duurde voor Chris veel te lang en dat leverde nog wel eens discussie met zijn geneesheren op. “Mijn linkeroor suist nu nog wel een beetje, maar als het herstel goed blijft gaan, hoop ik begin maart mijn plekje in Breskens op de maandagmorgen op het Oranjeplein weer in te kunnen nemen.”

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor De Zeeuwse Bakker aan de beterende hand

H. Barbarakerk weer beschikbaar

arkkerk200404 021

De H. Barbarakerk is weer beschikbaar voor kerkdiensten. Metingen hebben uitgewezen dat er geen enkel spoor van asbest in de lucht aanwezig is en dat de kerk gewoon gebruikt kan worden voor diensten. De geplande kerkdienst van zondag 31 januari zal dus gewoon doorgaan. De aanvang van de dienst is om 9.15 uur en de voorganger is pastoor Wiel Wiertz. Het koor De Westenwind zal de dienst opluisteren met muziek en zang. Na de dienst is er koffiedrinken in de koffiekelder.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor H. Barbarakerk weer beschikbaar

Opheffing Wielercomité Bresaens

aKoSteijaert

Wielercomité Bresaens is in 2015 gestopt. Volgens Ko Steijaert van het comité is er al jaren geen belangstelling meer voor plaatselijke wedstrijden en mocht deze er al zijn, dan wordt alles door wetten en bepalingen veel te duur.

“De laatste wielerwedstrijd voor amateurs van wielercomité Bresaens was in 1996”, herinnert Ko zich. “Vanaf 1997 is er tijdens de kermis geen wedstrijd meer gehouden in verband met de te hoge kosten, opgelegd door de KNWU. Er waren te weinig sponsoren om dit te kunnen realiseren. Vanaf 1989 hebben we nog wel elk jaar de organisatie van de omloop van Zeeuws-Vlaanderen op ons genomen. Dit ging later over in het Zeeuws-Vlaams Wielerweekend. De laatste wedstrijd was in 2007, die prijzenpot viel onder hun verantwoordelijkheid.
Door de jaren heen zijn er ook verschillende start en aankomstplaatsen geweest tijdens de kermis: Steenoven-Scheepvaartstraat, dokter Broodmanstraat-Molenwater-Boulevard-Spuiplein-Promonade en tijdens het wielerweekend in verband met afsluitingen van Boulevard voor snackbar De Kombuis, later zijn we uitgeweken naar de Scheldekade.

awielrenners

Vanaf 2007 zijn er geen activiteiten meer geweest wat betreft het wielrennen. Veel bestuursleden zijn ons ontvallen, zodat wij nu nog maar met drie personen zijn. Voor nieuwe bestuursleden konden we geen liefhebbers vinden. Er was ook geen interesse om het comité aan te laten sluiten bij een andere stichting. Nu er geen zicht meer is op activiteiten, hebben we besloten om het Wielercomité Bresaens op te heffen en het kleine resterende bedrag te schenken aan verenigingen waar we mee samengewerkt hebben tijdens onze wedstrijden. Dat zijn VV Breskens (gebruik kleedlokalen), EHBO Breskens (postlopen tijdens wedstrijden), Op Bresjes (huis-aan-huisberichtgeving) en de goede doelen: KNRM Breskens en Muziekvereniging Breskens-Groede.
Onze hoofdsponsoren gedurende deze jaren: Transport Vooruit, Jaap Albregtse (BR 43), Sloopbedrijf Adrie Vermeulen, snackbar De Kombuis, café ’t Zonneke, Bouwbedrijf van Schoote, HCR Het Wapen van Breskens, eetcafé ‘t Vissershuis, restaurant Michiel de Ruijter, restaurant De Bunker, cafetaria De Boemerang en mede alle andere winkeliers, horeca, helpers en verkeersregelaars, willen wij hiervoor hartelijk danken”, aldus Ko Steijaert, die ook spreekt namens de overige twee comitéleden Edwin Post en Marc van Schoote.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Opheffing Wielercomité Bresaens

Kunstschilder André Nicolai overleden

aAndreNicolai1

Eind december is in Hooge Platen kunstschilder André Nicolai overleden. André was een bekende persoon in Breskens, zeker in Hooge Platen. Veel van zijn schilderijen stonden voor zijn appartement uitgestald en hijzelf was er regelmatig te zien op en met zijn rollator en vaak super snel achteruit rijdend.
We hadden regelmatig contact, maar ons laatste echt grote interview was in 2003. André was toen 85 jaar en maakte de opmerking: “Picasso schilderde nog op z’n negentigste, waarom zou ik dan stoppen?“
Hij stopte niet en toen het steeds moeilijker werd op locatie te schilderen of naar buiten te gaan, nam hij foto’s van zijn zoon Peter als voorbeeld. Veel Bressiaanders hebben een echte Nicolai in huis en op zijn schilderijen zien we vooral onderwerpen van Breskens, toen en nu. Ook het grote schilderij in het paviljoen in Hooge Platen is voor een groot deel door André geschilderd en een paar jaar geleden nog door hem gerestaureerd.
Pablo Picasso schilderde dan misschien nog met negentig jaar, André heeft hem overtroffen. Hij bleef tot kort voor zij overlijden schilderen.
André Nicolai bereikte de leeftijd van 97 jaar.

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Kunstschilder André Nicolai overleden

Sharon Walhout studeerde in Parijs

asharon

Na je middelbare schoolopleiding kun je een baantje zoeken of doorstuderen. Dat kan van Vlissingen tot Groningen of van Amsterdam tot Maastricht. Ook in Nijmegen en dat doet Sharon Walhout. Zij studeert psychologie aan de Radbout Universiteit, een driejarige opleiding. Na die periode volgt een minor, waardoor ze een extra aantekening op haar diploma zal krijgen. In het kader van de Erasmus-uitwisseling mag je dan voor een half jaar een opleiding in het buitenland volgen.

Sharon koos voor Parijs. Haar weekendbaantje bij Starbucks in Nijmegen mocht zij onderbreken voor een stage in de Franse hoofdstad. Van 30 augustus vorig jaar tot half januari studeerde zij aan de Université Paris Diderot, een multidisciplinaire universiteit. Aanvankelijk wilde ze vorig jaar van januari tot juni gaan, maar dat lukte niet.
De studiedruk in Parijs viel haar mee, dat wil zeggen de aanwezigheidsuren op school. Gemiddeld was dat een uur per vak per week en met elf vakken betekende dat veel vrije tijd om te studeren en natuurlijk Parijs te verkennen. Aan het eind van haar verblijf in Parijs moest zij een aantal examens afleggen, een voor kerst en twee in januari.
Sharon kwam buiten school vaak andere Nederlanders tegen. Op de universiteit was zij de enige Nederlandse studente. Andere buitenlanders waren Italianen, Engelsen en veel Aziaten. De instroom in Parijs van buitenlandse studenten hangt af van de contracten die deze universiteit met andere Europese universiteiten afsluit. De lessen werden van maandag tot en met donderdag gegeven, zodat zij wekelijks drie vrije dagen overhield voor huiswerk of om iets van Parijs te zien. Alle colleges werden in het Frans gegeven, waarbij Sharon het geluk had dat zij al een beetje bedreven was met het Frans.
Vanaf het begin maakte ze deel uit van een vaste groep, die voornamelijk bestond uit Nederlanders, Engelsen en Duitsers. Zij trok meestal op met twee andere Nederlandse meisjes. Daarmee heeft ze ook al afspraken gemaakt om eens een dagje Amsterdam te doen.
Pa en ma kwamen ook een weekje over om te kijken hoe het hun dochter verging in Parijs. Moeder Patricia gaf tijdens ons gesprek aan dat zij een goede gids was.
Sharon vertelde dat het bloed, zweet en tranen heeft gekost op haar Nijmeegse school om haar stage in Parijs te kunnen realiseren. “Wij doen dat dan voor één keer”, was de reactie van de schoolleiding.
Tijdens de aanslagen in Parijs van 13 november stond ze net onder de douche. Onmiddellijk kreeg zij diverse telefoontjes met de vraag hoe het met haar was. Sharon belde direct naar huis, maar daar was het nieuws nog niet doorgedrongen. Na een week met veel politie op straat werd alles weer normaal, alleen duurde de jas- en tasjescontrole op straat nog een tijdje, want een van de vluchtauto’s van de gijzelaars had immers in de buurt gestaan.
Terugkijkend op haar verblijf in Parijs heeft die stad intussen een speciale plaats in Sharons hart gekregen. Zij wil daar zeker nog eens terug naartoe, maar dan het liefst met haar vriend. Die is nu ook bezig aan een buitenlandse studiestage in Sydney in Australië. Hij volgt de studie Small Business & Retail Management. Volgens Sharon houdt dat onder andere het organiseren van (sport)evenementen in.
Over een of anderhalf jaar hoopt de Bressiaanse haar studie af te kunnen ronden. Daarna is het specialiseren (post-master), waarbij stageplaatsen worden vergeven door instellingen. “Die opleiding is vrij duur”, zegt ze. “Vaak wordt die betaald door het betreffende bedrijf.” Als dat allemaal voorspoedig afgerond kan worden, wil Sharon het liefst in de verslavingszorg werk zoeken of kinderpsychologie. Helaas zijn dat plaatsen die bij de meeste van haar collega-studenten bovenaan hun verlanglijstje staan.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Sharon Walhout studeerde in Parijs

Oude beelden: Sportlust 1935, 418

sportlust1935

Nu er steeds meer gepraat en gepland wordt om van de vissershaven een jachthaven te maken een foto van de vissershaven met het eerste echte jacht van Bresjes. Nu lijken de vissersboten een zeldzaamheid te worden, toen was een jacht iets dat bekijks trok. Jaap Maas had van een Oostendse sloep van ruim zeven meter lang een jachtje gemaakt. “Ik heb er een kajuit opgemaakt en de boot opgetuigd”, vertelde hij ooit. “Het dek was van hout van mindere kwaliteit en lekte nogal. Oscar van Quekelberghe heeft toen een zinken dek voor me gemaakt en lagen we droog.“ Jaren later heeft Jaap Maas een nieuwe Sportlust gebouwd die later werd gekocht door reder Piet Vroon. Op deze foto zien we Jaap Maas helemaal links in de Sportlust met een onbekende jongen op de voorplecht. Het jacht was een sensatie in die tijd en er waren altijd jongens op de kaoje die wel even wilden helpen. Foto: collectie familie Maas.

WV

Geplaatst in Oude Foto's | Reacties staat uit voor Oude beelden: Sportlust 1935, 418

schakel, 418

schakel60

Weekblad onder Red. v.d. Werkgroep Wederopbouw “West Z.-Vlaanderen” Hoofdredacteur A. Hoolhorst.

Noodwoningen
Onlangs hebben wij een bezoek gebracht aan een Bruijnzeel noodwoning te Sluis, die men ingericht had, zoals men dat met al deze noodwoningen denkt te doen. Als men een oordeel over deze woning uitspreekt, moet men wel goed voor ogen houden, dat men met een noodwoning te doen heeft, dus met een woning, die gezet is voor tijdelijk gebruik en voor zo spoedig mogelijke ingebruikname. In dit laatste opzicht hebben de noodwoningen niet aan de verwachting voldaan. Nu, veertien maanden na de bevrijding, is er feitelijk nog geen enkele noodwoning in gebruik genomen. Al die tijd hebben velen in zeer moeilijke omstandigheden gewoond en nog steeds zien zeer velen hunkerend naar een noodwoning uit. Pessimisten beweren, dat het nog wel een week of zes zal duren, eer de noodwoningen betrokken kunnen worden. Ondertussen zijn er door een storm enige daken afgevlogen, waaruit gebleken is, dat de constructie niet sterk genoeg is voor ons ruwe klimaat. Er zullen nu wel versterkingen aangebracht worden, zodat men geen angst behoeft te hebben, dat, als men zich straks in de woonkeuken staat te wassen, men de wolken als dak zal moeten aanvaarden.
De bewoners van de noodwoningen zullen over een behoorlijke dosis zelfbeheersing moeten kunnen beschikken, want zij wonen heel dicht bij elkaar, zien door het dichte opeenstaan der woningen veel van elkaar, hebben dus veel contact en daardoor is de kans op ruzies heel groot.
Gelukkig zijn onze mensen rustig van aard en daardoor kunnen wij vertrouwen hebben, dat de geest wel goed zal blijven.
Een andere moeilijkheid is, dat er bij de noodwoningen geen schuurtjes zijn en dat er geen gelegenheid is voor de arbeiders een varkentje te houden, hetgeen in de eerstkomende jaren van vettekort juist zo nodig zal zijn. Dit nadeel kunnen de gemeentebesturen opheffen, door een stuk land in “volkstuintjes” te verdelen op welke tuintjes men dan een schuurtje, varkenshok, geitenstal of hoenderhok kan bouwen. Dat is dan wel niet zo gezellig als wanneer men deze bouwwerken vlakbij de deur heeft, maar dat is nu eenmaal onmogelijk, hoofdzaak is, dat de mensen weer gewoon kunnen leven.
De Bruijnzeel woningen zijn keurig ingericht. Zij bevatten een woonkeuken van ongeveer vijf bij drie en een halve meter. Hierin is een aanrechtbank met gootsteen, en een aantal kastjes met schuifdeurtjes. Een kachel hoort bij de woning, evenals een buffetje. Boven de kachel een stoomkap, die de kookdampen weg voert. Ons inziens zou er een inrichting moeten zijn om dit afvoerkanaal te sluiten. Op de thans gevolgde manier zal veel warmte verloren gaan. De vloer is van goed geïsoleerd houtgraniet. De keukenkamer is in frisse lichte tinten geschilderd.
De bewoners kunnen bijpassende tafel en stoelen, serviesgoed en keukengerief van de firma kopen tegen vastgestelde prijzen. Of deze prijzen billijk zijn, is moeilijk te zeggen, zonder dat men de artikelen ziet. De armstoelen en de tafel zijn naar onze mening nogal prijzig, de stoelen zijn billijk. De uitvoering is solide en keurig. Er zijn drie slaapkamertjes. In ‘t ene staat een tweepersoons opklapbed met spiraal en gewone matras, in de beide andere kamertjes staan twee kribben boven elkaar. Voor gezinnen met een of twee kinderen zouden de kribben in een kamertje weggebroken kunnen worden, waardoor men een werkkamertje zou krijgen. In de hal staat een flinke kolenkist en een bankje, waar men een gasstel op zou kunnen zetten en de wc met waterspoeling.
Onze indruk is, dat men heel wel wonen kan in een woning zoals wij bezichtigden. Natuurlijk heeft de woonkeuken zijn bezwaren, maar een groot deel van onze arbeidersbevolking is gewend in een kamer te leven, waar men kookt en slaapt.
Alles bij elkaar genomen, zullen de toekomstige bewoners van de noodwoningen er bij hun tegenwoordig verblijf op vooruitgegaan. En men moet zich steeds voor ogen houden, dat het om noodwoningen gaat, die hoe sneller hoe liever weer verlaten zullen worden voor nieuwe, blijvende woningen. Voorlopig zij onze leus: maak de noodwoningen snel klaar. Snelle hulp is dubbele hulp en het wordt hoog tijd, dat onze gezinnen weer elk in een eigen huis komen. Want pas in een eigen huis kan het gezinsleven tot zijn recht komen en een goed gezinsleven is het fundament voor een goede samenleving.

Nogmaals oorlogsdocumentatie
Verschillende van onze historici hebben erop gewezen, dat onze voorouders weinig memoires nalieten, hetgeen het geschiedkundig onderzoek soms bemoeilijkte. Het staat evenwel vast, dat het Nederlandse volk in de afgelopen jaren zeer veel heeft genoteerd en gememoreerd. Men behoeft slechts te letten op de stroom van oorlogsgeschriften, welke gestaag van de pers vloeit. Alleen over Walcheren verscheen genoeg, om er een maand lang avond aan avond mee bezig te zijn. De lezer oordele zelf.
De secretaris van Middelburg, de heer Koene, schreef: “Middelburg onmiddellijk voor en na de bevrijding”.
De journalist Henk van Waard publiceerde “Walcheren onder de zeegolven” deel I en II. De heren Vink, Karhof en Baas verzorgden in coöperatie een geschrift: “Middelburg in bewogen dagen”. In aansluiting daarop verscheen een deel over Vlissingen. De Gereformeerde gemeente van Vlissingen gaf een boekje uit: “De Kerk in stormtij”. Last not least kwam Mr. Van der Veur met een uitstekend gedocumenteerd werk over Zeelands hoofdstad ten tijde van de bezetting. Zal men in West Zeeuws-Vlaanderen mettertijd over enkele goede herdenkingsgeschriften willen beschikken, dan is het voor alles gewenst, dat het Rijksbureau voor oorlogsdocumentatie alhier zich in de volle belangstelling van het publiek mag verheugen.
Onlangs zijn in de kolommen van dit blad doel en werkwijze van “Oorlogsdocumentatie” kort uiteengezet. De naam “Rijksbureau” heeft – mogelijk niet ten onrechte! – in W. Zeeuws-Vlaanderen geen bijster goede klank. Het betreft hier echter een instelling, die de Staat weinig kost en die daarentegen veel nut afwerpt. Hoe dikwijls wordt met zekere bitterheid geconstateerd dat men aan de overkant van onze noden slecht op de hoogte is. Het Rijksbureau voor oorlogsdocumentatie nu biedt een prachtige kans, om onze landgenoten een juist beeld te geven van wat hier allemaal in de jaren van bezetting en verdrukking, maar vooral in die trieste Octobermaand van 1944, gebeurd is. Waarom van die kans geen gebruik gemaakt?
Men zende zijn notities, zijn dagboekbladen, zijn kaarten en fotomateriaal aan de vertegenwoordiger van het Rijksbureau voor oorlogsdocumentatie, Oude Haven 10, Oostburg. Daarmee kan men de belangen van W. Zeeuws-Vlaanderen op tweeërlei wijze dienen: 1e. bevordert men de uitgave van degelijke herdenkingsgeschriften; 2e. wordt de mogelijkheid geschapen om overig Nederland in kennis te stellen van het lijden en strijden van ons zo beproefde gewest. Dit laatste vooral is van niet te onderschatten betekenis.

Zuivering van de politie
Eindelijk is het rijkspolitiebesluit 1945 bij Koninklijk Besluit afgekomen. In genoemd besluit is in grote lijnen vastgesteld, dat er komt een rijkspolitiekorps, benevens gemeentepolitie in aan te wijzen gemeenten.
Zoals men vrij zeker reeds weet is de Koninklijke Marechaussee een zuiver militair korps geworden en neemt o.m. de volledige taak van de voormalige Militare Politie over. Voor het optreden van burgerpolitiediensten heeft genoemd korps afgedaan. Slechts een heel klein percentage van het personeel der Kon. Marechaussee mag naar het nieuwe overgaan. Verder zal het worden aan gevuld met jonge mannen, die als vrijwilliger op voet van dienstplichtige worden aangenomen.
Dientengevolge zal het meeste Marechausseepersoneel naar het op te richten korps Rijkspolitie overgaan.
Wanneer wij hier en daar verschillende symptonen waarnemen, menen wij op een ding vooral de aandacht te moeten vestigen. Vanzelfsprekend is de burgemeester van zijn gemeente als hoofd van politie met de leiding belast, zodat uit zijn hand alle benoemingen enz., voorkomen, zij het dan veelal op voorstel van zijn ondergeschikte politiechef. In de praktijk zal de Burgemeester ook hebben te beslissen of een politieman waarmede hij mogelijk jaren heeft samengewerkt die bij of onmiddellijk na de bevrijding is gestaakt en welke staking is of zal worden opgeheven ter plaatse zal worden gehandhaafd.
Wij voor ons achten een handhaving van dergelijke personen op hun oude standplaatsen onmogelijk, omdat zij door de staking hun prestige hebben verloren.
Of die staking ten onrechte of ten rechte heeft plaats gehad, maakt voor ons geen verschil, omdat de bijzondere dienst van een politieman nu eenmaal eist, dat er generlei ongerijmds tegen hem kan of mag worden ingebracht, wat ook maar enige schijn van waarheid inhoudt.
Daarom is het eis, dat alle gestaakte politiemannen, waarvan de staking wordt opgeheven, daarna naar een andere omgeving worden overgeplaatst. Dat behoeft niet als een strafmaatregel worden aangemerkt, maar het is in het belang van betrokkene en de dienst.
Wij hopen dan ook, dat de Ministers van Justitie en Binnenlandse Zaken een ruim gebruik zullen maken van hun bevoegdheid, neergelegd in artikel 19, sub. 5 van het Rijkspolitiebesluit 1945, teneinde te voorkomen, dat ongewenste toestanden intreden. Waar de bevoegdheid van genoemde Ministers zich beperkt tot 11 Mei 1946, moge nu reeds op deze tere zaak gewezen worden. (“De Vrije Stem”)

Erger kan het niet
Een jongeman te Delft was bij een razzia gegrepen en naar Duitsland gevoerd. Daar werd hij tewerk gesteld, maar het eind van het lied was, dat hem een uniform werd aangetrokken, hoewel hij overigens niet in actieve dienst kwam. Bij de capitulatie werd hij door de Amerikanen gevangen genomen. Deze onderzochten zijn geval en na velerlei bemoeiingen werd hij tenslotte in Limburg over onze grens gebracht. Daar werd hij voorlopig geïnterneerd, om, na een onderzoek als vrij man naar huis gestuurd te worden.

Wist gij dat…
begin 1858 de Raad der gemeente Breskens een verzoek bereikte van Pieter Jacobus van Santen om naast zijn betrekking van onderwijzer te Breskens tevens te mogen vervullen de posten van Directeur der Posterijen en voorzanger der hervormde Kerk, beide te Breskens?
Begin 1858 de raad der gemeente Breskens bestond uit Marinus Mattheus Meijer, voorzitter, Marinus Timmerman en Jannis Batiste Becu, wethouders en Abraham Luteijn, Anthonie Willem Leenhouts, Jacobus Verlinde en Cornellis Proos, leden?
In de raadzitting van 20 april 1858 als tegenschatters voor de Personeel Belasting voor het dienstjaar 1858/59 werden benoemd Joos Monjé, Meester metselaar en Jannis Besemer, Meester timmerman?

HulpactieScheldemond
In Rotterdam is een grootse actie gevoerd om gelden te verzamelen voor steun aan de Scheldemond, Walcheren en Zeeuws-Vlaanderen; bedoeld zal wel zijn West Zeeuws-Vlaanderen.
Bij deze actie was Walcheren nauw betrokken, met ons gewest is, voor zover wij weten, geen contact gezocht.
De actie te Rotterdam gaat uit van de daar gevestigde vereniging “Zeelandia”.
Zeer waarschijnlijk zijn van die vereniging vele West Zeeuws-Vlamingen lid.
In de Prov. Zeeuwsche Courant van 2 januari, in een verslag over genoemde hulpactie, komt de vraag voor: “Waar bleven de Zeeuws-Vlamingen?” Wij stellen deze vraag thans ook. Waar bleven de Zeeuws-Vlamingen, liever de West Zeeuws-Vlamingen in Rotterdam? De hulp van “Zeelandia” wordt aangeboden, wij kunnen toch moeilijk gaan vragen: vergeet ons niet ? Hebben de West Zeeuws-Vlamingen in Rotterdam hun “landje van Cadzand” toen vergeten? Wij willen het niet geloven. Maar contact moet er komen.
Daarom stellen wij dit voor: laat iedere Cadzantenaar die familie in Rotterdam heeft, even een kaartje naar die familie sturen en vragen om via “Zeelandia” contact op te nemen met onze Vereniging ter behartiging van de belangen van West Zeeuws-Vlaanderen. Dan komt de zaak zeker in orde.

Van belang voor West Z.-Vlaanderen
De verkeersbrug over het Hollandsen Diep, de Moerdijkbrug dus, is weer opengesteld voor het verkeer. De verbinding met “Holland” is dus weer heel wat verbeterd.
De dienst tussen Vlissingen en Breskens wordt onderhouden met de Koningsplaat, waar slechts enkele auto’s op kunnen. Het schijnt dat de Koningin Emma tussen Walsoorden en Kruiningen vaart. Groote vrachtauto’s dus over die plaatsen.
Verschillende artikelen zijn van de bon. Het zijn niet de voornaamste producten, maar het begin is er. Als deze artikelen nu maar in voldoende hoeveelheid naar ons gewest komen.

WV

Geplaatst in De Schakel | Reacties staat uit voor schakel, 418

Ondernemende Bressiaanders: 418

ChrisFit

Fitnesscentrum ChrisFit

Sportieve Bressiaanders en iedereen die iets voor zijn gezondheid en aan zijn conditie wil doen kan opgelucht adem halen: Breskens heeft weer een eigen fitnesscentrum! Op maandag 8 februari openen Chris Boeckhout en zijn partner Tom de Boom hun eigen fitnesscentrum. Op zaterdag 6 februari kan iedere belangstellende kennis maken met het team en de locatie aan de Achterweg 2.

“Het zijn beste spannende weken”, vertellen Chris en Tom. “Wij hebben onze vaste banen opgezegd – we zijn straks zeven dagen per week open – en gaan hier helemaal voor.”
Chris was vele jaren mede het gezicht van Verhuurcentrum Breskens en zal zijn werk en zeker ook ‘zijn’ klanten missen. Een eigen fitnesscentrum was, op de achtergrond, altijd zijn grote wens. Hij is dan ook al jaren in het bezit van het fitnesstrainersdiploma A en B en diploma voedingsdeskundige.
Tom is minder sportief, maar zal straks alle andere werkzaamheden zoals de administratie, de balie en – heel belangrijk voor velen – de koffiehoek onder zijn beheer nemen.
Tom is afkomstig uit de regio Rotterdam en heeft daar onder andere als operationeel- en vestigingsmanager gewerkt. Hij leerde Chris ruim veertien jaar geleden kennen en woont nu al weer sinds 2003 in Breskens. Hij heeft een tijdje bij de ABN AMRO in Terneuzen gewerkt en later bij Dethon en het Werkservicepunt Zeeuws-Vlaanderen, een overkoepelende instelling van onder andere de sociale diensten en Dethon.
“De laatste jaren werkte ik als jobcoach voor mensen met een beperking die werken binnen een bestaand bedrijf”, vertelt hij. “Heel mooi werk, maar nu gaan we helemaal voor eigen bedrijf.”
De laatste tijd zijn ze druk doende geweest het pand aan de Achterweg op te knappen. Er is verbouwd en gesloopt. “De tegelvloer beneden is vervangen voor een mooie laminaatvloer, het sanitair boven en de sauna is eruit en helemaal vernieuwd. Beneden is de grote fitnessruimte nieuw ingericht. Alles is nieuw en van een uitstekende bekend merk: Techno Gym, zowel de toestellen voor krachtsport als cardio. Techno Gym is officieel sponsor voor de Olympische Spelen, dus een bekend en betrouwbaar merk. Boven is er de ruimte voor spinning en een lokaal voor groepslessen. Voor de spinning beschikken we ook over fietsen met een hartslagmeter en met een wielrennerstuur, echt iets voor coureurs die hun conditie willen opbouwen.”
In hun centrum is straks iedereen welkom. “Van jong tot oud, het wordt echt iets voor alle leeftijden. Aangezien we in een vergrijzend gebied leven, willen we ook veel aandacht besteden aan ouderen. Het is heel belangrijk dat vooral deze groep in beweging blijft en spieren traint en iets aan het uithoudingsvermogen doet en daarmee gezond en vitaal blijft. Wij begeleiden al onze klanten individueel. Vooraf aan de eerste les is er een uitgebreide intake. Bij iedereen, ook met bijvoorbeeld hartklachten of andere medische problemen, bieden we training op maat. Er zijn losse kaarten, maar ook kaarten voor tien bezoeken te koop en dan natuurlijk onze abonnementen. Want een jaarabonnement is altijd voordeliger. Ouderen vanaf 67 jaar die een abonnement afsluiten, trainen tegen een gereduceerd tarief. Maar we denken natuurlijk ook aan de vele vakantiegangers in de regio en voor deze groep hebben we een speciale “vakantiekaart”. Ook bedrijven die een contract voor hun werknemers af willen sluiten zijn welkom.
Chris en Tom verdelen de werkuren in hun fitnesscentrum. “Wij zijn echt zeven op zeven dagen open en moeten dus niet alleen een goede taakverdeling maken, maar nog extra hulp zoeken. De eerste sollicitatieronde hebben we al gehad. Geïnteresseerden voor groepslessen kunnen nog altijd contact met ons opnemen.”
Wie eerst even een kijkje wil nemen zonder verplichtingen, kan altijd even aanschuiven voor een kopje koffie. “Het moet een sociaal gebeuren worden, iedereen is welkom.” Het fitnesscentrum ChrisFit is op weekdagen doorlopend geopend van 8.00 tot 21.00 uur en in het weekend van 9.00 tot 13.00 uur. Er is tevens een ruimte gereserveerd voor Fysiotherapie Sluis-Breskens. Meer informatie hierover op de open dag op zaterdag 6 februari.
Wie aan Chris vraagt waarom fitness zo goed voor ons moet zijn, krijgt snel een duidelijk antwoord: “De insteek is gezondheid. Ik wil iets veranderen, mensen vitaler, gezonder maken en vooral onze zogenaamde welvaartziektes voorkomen of bestrijden. Als dit dan alles in een gezellige sfeer kan, dan is het goed. Daarvoor zijn er zelfs korte programma’s van maximaal een half uur. Daar is altijd een moment voor te vinden.”

WV

Geplaatst in Ondernemende Bressiaanders | Reacties staat uit voor Ondernemende Bressiaanders: 418

Beroepen (2): kapper 418

DSCN4779

Xerxes Markusse is afkomstig uit Axel. Zijn opa was er kapper bij een herenkapsalon toen hij het plan opvatte om voor zichzelf te beginnen. Hij vestigde zich in een klein pandje aan de Noordstraat als herenkapper en ging er boven wonen. Toen hij in 1939 trouwde begon zijn vrouw de dames te kappen. De kapsalon werd uitgebreid en werd een combinatiekapsalon. 

Xerxes’ vader Rinus werd in 1942 geboren en het pandje werd al snel te klein. Een jaar later kocht opa aan de Stationsstraat een groot herenhuis. Beneden waren de heren- en de dameskapsalon en boven was de woning. Op zijn dertiende ging Rinus naar de kappersopleiding in Rotterdam en ging daarna thuis in de kapsalon werken. Hij leerde daar ook zijn vrouw kennen en in 1973 werd Xerxes geboren.
Xerxes ging in 1989 naar de kappersschool in Sint-Niklaas, waar hij vier jaar les volgde. Het vierde jaar was een specialisatiejaar, waarin de kneepjes van het herenkappen geleerd werden. Na in 1993 de opleiding te hebben afgerond, vertrok hij voor tien maanden naar Australië, waar hij op de Boulevard van Surfer’s Paradise werkte als herenkapper. Na zijn terugkomst in 1994 ging hij werken bij een kapsalon in Schoondijke en af en toe in het filiaal in Breskens. Zo leerde Xerxes Breskens kennen.
In 2001 begon hij plannen te maken om voor zichzelf te beginnen. Deze werden uitgevoerd, zodat hij op 3 januari 2002 zijn eigen zaak aan de Boulevard mocht openen. Zijn collega Petra kwam met hem mee. Begin 2009 onderging de kapsalon zowel een uitbreiding als een grondige metamorfose. Nu zijn er zeven werkplekken en drie wasbakken. “Vaak zijn kappers op maandag gesloten, maar bij ons is de maandagmorgen altijd goed gevuld”, zegt Xerxes.
“Het leukste van dit vak vind ik het contact met mensen; vooral het verschil in mensen. Het mooiste is uiteraard dat mijn klanten ‘mooier’ de kapsalon verlaten dan dat zij binnen kwamen.”
Xerxes zelf is de herenkapper, zijn kapsters doen de dames. “Die mannen zijn van alle leeftijden. Ik had zelf eens een baby van zes weken, die echt al geknipt moest worden. Die jongen is nu al vijftien jaar.”
Het fysieke nadeel van dit vak vindt Xerxes het de hele dag moeten staan. “Maar dat kan nu eenmaal niet anders.” Volgens hem is dit ook een reden dat sommige kappers er wel eens voortijdig de brui aan geven. Bepaalde kappersziektes als kapperseczeem en RSI (door veel repeterende bewegingen) kun je vaak niet voorkomen”, zegt hij. “Daarom probeer ik in mijn vrije tijd zoveel mogelijk aan lichaamsbeweging te doen.” Dat doet hij door veel te fietsen en vaste klant bij de sportschool te blijven. Die vele repeterende bewegingen zijn er ook de oorzaak van dat hij wel eens een personeelslid enige tijd moet missen.
Xerxes is blij dat de sportschool begin februari weer open gaat. Ver hoeft hij daarvoor niet te lopen. Zijn favoriete toestellen daar zijn de fiets en de gewichten. Xerxes biedt ook de mogelijkheid aan scholen om iemand een snuffelstage te laten doen. Dan blijkt al snel of de desbetreffende jongen of het meisje voor dit ‘stilstaande’ vak geschikt is.
Tot slot geeft Xerxes aan dat hij nog jaren aan de weg wil timmeren en een mooie en zonnige toekomst voor Breskens voorziet.

RC

Geplaatst in beroepen | Reacties staat uit voor Beroepen (2): kapper 418

EN PASSANT, 418

Winkelgesprek

Hoewel het zonnetje lekker schijnt is het buiten koud. Een straffe noordwester helpt de lichte vorst een handje met de gevoelstemperatuur. Het is niet druk in de supermarkt. De buitenlandse vakantiegangers zijn, na het vieren van oud en nieuw in Bresjes, weer naar huis vertrokken. Bij een van de schappen zijn twee vrouwen druk met elkaar in gesprek. Een van de dames is gekleed in een korte bontjas. De ander draagt een regenjas.
“Ik ben op zoek naar biologische eieren”, zegt de vrouw in de bontjas. Eieren met een gunstig milieueffect.”
“Biologische eieren?” vraagt de vrouw met de regenjas. “Een ei is toch een ei.”
“Ik zoek eieren van kippen die een vrije uitloop hebben. Dat zijn zogenaamde scharrelkippen. Blije kip staat er dan op de doosjes.”
“Denk je dat die kippen bij deze vorsttemperatuur lekker buiten scharrelen?”
Even is het stil. De bontjas vervolgt: “Bij voedsel let ik goed op of de bestelling op een ambachtelijke manier wordt klaargemaakt. Mijn slager bijvoorbeeld bereidt mijn biefstuk fluitend en zingend met een twinkeling in zijn ogen.”
De regenjas glimlacht en reageert: “Je bent nogal bezig met allerlei milieuproblemen. Maar hoe zit het met die bontjas van jou. Is die misschien ook ambachtelijk gemaakt?“
Met een toegeknepen mondje gaat de bontjas verder op zoek naar haar biologische eieren.

Bochet,
een voorbijganger

Geplaatst in En passant | Reacties staat uit voor EN PASSANT, 418

Hoej’ndag Arjaon, 418

Lig ’t dâ noe an mie, of is het gewoon d’n tied. Of bin me zôô langzaomer’âând te oud h’worr’n om al het nieuws nog te kunn’n begrûûp’n. Vroeger hôôr’nde je wel es zegg’n: “Je zou ’t er een bom in gôôj’n”, mao ’t liekt er verdraoid veel op dâ ze dâ tegenwoordig letterlijk doen. Dan bedoel ik nie al die anslaog’n die je bienao dagelijks op het nieuws hôôrt, mao gewoon in de gemêênte Slûûs. Anslaog’n deu d’n overheid op onze portemenéé. De springstof bestao veelal ûût een mengsel van blunders en rekenfouten en die zelfgemaokte bomm’n worr’n mee een aokelige nauwkeurigheid nao doel’n gebrocht mee luchtbalonn’n. De plaots’n wao vandaon die projectiel’n worr’n gelanceerd is vanûût goed gecamoufleerde luchtkastêêl’n vanûût het gemêênt’ûûs.
Zèlfs vanûût de failliete en inmiddels bouwvallige lanceerplaots Euregiotuinen val mogelijk onder de naome “Operaotie Fruittuin” de kommende tied wee een offensief tegen tegen onze portemenéé te verwacht’n. Wan’ â ’t fout gaot, dâ wil zegg’n het zôôveelste plan strând en schaodeclaims vall’n zunn’n wudder as burgers toch ûûteindelijk de tekort’n moet’n op’oest’n.
Dit is natuurlijk allemaole symbolies bedoeld, dâ van die bomm’n, mao je è t’er toch ook schèrv’n van. Mao dien echte bom is daorom toch ook mao een kwestie van tied. Die lig â klao op Scheldeveste en binn’nkort gaon z’m laot’n sprieng’n. En wao gaon ze die laot’n sprieng’n? Jaowel in Waoterdûûn’n, in dâ stukje nieuw’angeleide natuur, waoméé vooral de vôô-standers de leste tied alle mogelijke publiciteit èn gezocht om de tegenstanders te laot’n weten dâ ’t er weer â zôôvéé nieuwe veugels bin biegekomm’n en zeldzaome zilte plantjés groei’n.
En ûûtgerekend dao gaon ze dien bom laot’n sprieng’n? Dan vraog je je n’eig’n toch af: “Wâ zou dao noe wéé achter steek’n?” Dreig’n d’r inmiddels zôôvéé mêêr tekort’n rond het project Waoterdûûn’n dâ ze d’r zèlf maor besloten èn om er een bom onder te legg’n En dan net op een momènt dâ zèlfs de actievoerders van “Waoterdûûn’n Nêê” udder een bitje èn verzoend mee dâ stukje nieuwe natuur. Afijn, kunn’n ze strekjes wéé mee udder bordjes en spandoek’n nao de Lange Weg. Noe mee ’t opschrift: “Me èn nog zôô gezeid! Gêên Bommetje”.

Alléé, de hroet’n weer éé,

Sakke

Geplaatst in Sakke en Arjoan | Reacties staat uit voor Hoej’ndag Arjaon, 418

Animaaltje: 418

Ik was er als de kippen bij…

Vroeger, toen er nog geen wekkers waren, deed de haan de oproep tot ontwaken! De haan luidde als het ware de nieuwe dag in, volgend op de duisternis van de voorbije nacht, volgend op weer een nacht met de kippen op stok… Waarschijnlijk daarom staat de (wind)haan bovenop christelijke kerktorens: immers, ook de Christus luidde een nieuw begin in, een oproep tot wakker worden, een oproep tot een nieuw geloof. Inderdaad de haan staat als symbool voor de Christus, ofschoon op Lutherse kerken geen haan prijkt maar een zwaan. Als kleine katholieke jongen, vanuit mijn Oostburgse slaapkamer kijkend op de haan van de katholieke kerk, vroeg ik mij al af waarom er nou een haan bovenop zo’n kerktoren moet staan. Ook mijn vader kon daar geen antwoord op geven, zelfs niet met de Oosthoek-encyclopedie in de hand. Aan de pastoor heb ik het echter nooit gevraagd… En nu, zoveel jaren later, komt deze vraag weer bij me boven. Vreemd dat de haan nog steeds bovenop kerktorens positie heeft, terwijl er geen kip meer in de kerk komt! Maar de Oosthoek- en Winkler Prins ‘encyclopies’ zijn ‘uit’, uit de gratie geraakt, overspoeld door internet. Het antwoord staat hierboven!
En als een haan de kans krijgt een kip te trappen, te treden, dan is ie er als de kippen bij! Dan legt de kip wel veertien dagen lang bevruchte eieren, omdat die kip het hanenzaad in zogenaamde spermanesten op kan slaan! Logisch dat er meer kippen op de wereld zijn dan mensen…
Kippen zijn leuk, zijn in mijn optiek fascinerend! Ook als er weer eens een op het spreekuur komt, dan meestal bovendien in een hoedanigheid van stresskip, probeer ik de kip rustig te benaderen in haar vervoerdoos, want anders fladderen ze in no time als een kip zonder kop al schijtend door de spreekkamer. Zoals gezegd: kippen zijn leuk!
Misschien niet verwacht, maar kippen behoren tot de familie van de fazantachtigen en kúnnen tot wel 20 jaar oud worden. Of we veel kippen op de praktijk zien? We hebben er toch een paar keer per maand mee te maken, me dunkt. Vorige week nog twee:
De eerste gewone bruine kip werd binnengebracht als vondeling. Mevrouw vond haar op straat, had hier en daar tevergeefs geïnformeerd, had zelf katten thuis en ook niet echt plaats … Ik ‘schouwde’ de kip en zag dat het goed was: “Voor deze gezonde dame vind ik wel een plaatsje”, zei ik, me nog niet ervan bewust zijnde dat zij niet al te lang bij ons ‘gehospitaliseerd’ zou blijven…
De aanbrengster had de voetjes nog geen tien minuten gelicht of ik werd vanuit de ‘Oost-Vlaanders’ (Maldegem) gebeld om even te mogen komen met een doodzieke kip. “Vàsef”, zei ik, “kom maô bots!”. De gewone bruine kip leed aan veel, danig veel dat ik nog snel moest zijn met haar ‘laatste spuitje’ anders was ze van zelf gegaan, richting kippen-hemel.
Ofschoon geen graten, toch zeg ik graatmager was ze, behuisd door honderden luizen en mijten, wat zeg ik, duizenden… de lellen haast ontkleurd, lijkwit weggetrokken: een terechte euthanasie!
Omdat de eigenaar nog meerdere kippen thuis had lopen gaf ik nog een middeltje mee om die kippen alvast en alras te behandelen tegen genoemde ongewenste inwoners van de kippenverenpracht. Hoe eenvoudig kan een middel daartoe heten: ‘no-insect spray’!
Na afloop van het terechte eigenaars tranendal, want er is je wat ‘liefhebbends’ ontnomen, kon ik enigszins compensatie op eigenaars gelaat aanbrengen: een flauwe glimlach bij het in ontvangst nemen van een perfect gelijkend gewone bruine gevonden kip! En natuurlijke was dit een inkoppertje, een reuzetoeval, maar een ‘win-win’-situatie pur sang!
Een ludieke inval maakte zich van mij meester: “Meneer, misschien kunt u thuis wat reclame voor me maken met: de dierenarts was er als de kippen bij om onze doodzieke kip te repareren en ziehier! Da’s echt ne krak mé kippen diene vent!”

Namens Dierenartsencentrum West,

Geert de Bruijckere
dacwest@zeelandnet.nl

Geplaatst in Animaaltjes | Reacties staat uit voor Animaaltje: 418

Dicteerubriek, 418

De muzikante 

(héél moeilijk oefendictee, niet voor beginners…)

In Ouagadougou, de hoofdstad van Burkina Faso, had zij heel wat instrumenten bespeeld, zoals de bratsch, de caixa, de c-klarinet, de cornet-à-pistons en de guiro. Wegens een hoogoplopende ruzie met de BuZa-maffia moest ze als refugiee (expatriate, dp) de wijk nemen naar Europa. Ze belandde als stowaway (‘passevolant(e)’ dekt die lading niet) bij de cabotage. Via Gibraltar en het land van el caballero de la triste figura (u weet wel: Don Quichot, schrijver Miguel (de) Cervantes, Sancho Panza, Rocinante en Dulcinea) kwam ze in Occitanië, waar de Provence deel van uitmaakt. Ze dacht: was ik ook maar een dulcinea, reed ik op een rossinant en werd ik verleid door een donjuan van een donquichot in al zijn bizarrerieën. Frankrijk wordt verpersoonlijkt door Marianne en via via kwam ze ten slotte terecht in de Lage Landen. Aldaar terechtgekomen, werd ze gechoqueerd (geshockeerd) door le paysan du Danube. Uiteindelijk geraakte ze als asielzoekster in een azc in Beneden-Leeuwen, alwaar de inburgering als nieuwkomer onder de wet Wi (Wet inburgering) kon beginnen: ze zou met haar cultuurcoach voor het inburgeringscertificaat gaan knokken. Een echt struikelblok vormde het vak KNS (Kennis van de Nederlandse Samenleving). Maar enfin en afijn, ook dat lukte. Haar muzikaleloopbaanplanning heeft ze daaraanvolgend weer opgevat. Haar verblijfplaats was geen vroegere wüstung en ook geen doesoen, maar er waren wel hafa’s, hafabra’s en een heuse bigbandgroep, waarvan de chef-dirigent in een symfonieorkest speelde. Hij was zeg maar haar eigen cheerleader die haar encourageerde om te twilliciteren naar ‘het betere werk’. Maar ze koos toch voor iets oudmodisch: niet de fonopost, maar de epistolaire kassavie. Het RFO, Radio Filharmonisch Orkest was veel te hooggegrepen voor haar. Haar aide-mémoire zou met r.f.s.v.p. (réponse favorabel s’il vous plaît – Nederlands: v.g.a., verzoeke gunstig antwoord) bovenaan veel weg hebben van een supplicatie of kyrie eleison. Bij de filharmonie houden ze van een rechttoe rechtaan antwoord, dus niet van répondre en Normand. Het werd dus niet een soort jawoord voor een verbintenis van haar met het filharmonisch orkest, en le mot de Cambronne kon zij niet supprimeren, toen zij de missive las. Het was maar goed dat Tante Pos geen postillon d’amour en al geëclipseerd was, anders zou die weleens een urias- of bellerophonsbrief bezorgd kunnen hebben… De cold shoulder, de repulsie – nog net geen refutatie – ontwrichtte haar verhoopte POP (persoonlijk ontwikkelingsplan) volledig. Ook het RPhO, HZO en HBO boden haar geen so(e)laas. Maar eind goed, al goed: ze eindigde met een eersteviolistenbaan in de showbizzgroep van de plaatselijke café-uitbater van Tietjerksteradeel (of all places).

* Dictee Breskens zaterdag 28 mei (14.30 uur), dictee Eede donderdag 9 juni (14.30 uur)!

RL

Geplaatst in Dicteerubriek | Reacties staat uit voor Dicteerubriek, 418