Werkzaamheden in Breskens

 

 

Wapen van Breskens en MFC

Hoofduitvoerders bij de twee projecten in Breskens van de firma Van der Poel zijn Roger van de Voorde voor het appartementencomplex en Ro van der Veeken voor het MFC. Zij zorgen ervoor dat alles naar wens verloopt en dat de vele specialisten aan het werk blijven en de juiste handelingen doen. Natuurlijk worden ook zij weer op de vingers gekeken. Hoewel, het verloopt allemaal in perfecte harmonie. Roger en Ro doen hun werk in overleg met projectleider Marco de Raad.

“Het aantal projecten dat ik onder mijn leiding heb varieert nogal”, vertelt Marco. ”Kort geleden waren het er nog zes, een beetje veel om te behappen. Nu zijn het er drie, maar dat kan zo weer veranderen. Ik werk niet alleen nauw samen met de uitvoerders, maar ook met de werkvoorbereider. Bij Het Wapen van Breskens is dat Marlon Provoost. Zij werkt voornamelijk vanuit het kantoor in Terneuzen, maar we hebben ook regelmatig overleg op locatie.”

Een uitvoerder en een werkvoorbereider, wat doet dan nog een projectleider? ”Ik zweef er boven”, lacht Marco. ”Een werkvoorbereider doet vooral het papierwerk en houdt contact met de onderaannemers. Gelukkig blijft er voor mij nog meer dan genoeg werk over. Vooral de planning van de werkzaamheden wordt door mij bijgehouden. Ik ben er voor de financiën en de kwaliteitsbewaking.“

Is het een leuk beroep? ”Zeer zeker”, antwoordt Marco. ”Heel afwisselend. Het betreft steeds andere projecten. In Breskens een appartementengebouw en een school, kort geleden in Terneuzen het stadskantoor. Andere opgaven, andere locaties en andere problemen die op te lossen zijn. Verder is het geweldig om later langs een gerealiseerd project te rijden en het resultaat te zien. Daar ben ik dan best trots op.“

Bij Het Wapen van Breskens gaat alles volgens planning en bij het MFC is een begin gemaakt met de dakvloeren. ”Daar is veel werk aan de installaties. We krijgen er te maken met veel luchtbehandeling. Een school bouwen is heel anders dan een appartement. Er moet steeds verse lucht naar binnen stromen. Een heel andere uitdaging met veel specialisaties.”

WV

Waterdunen

Opspuiten zand bij ‘t Killetje
In het weekend van 22 en 23 maart werd ter hoogte van ‘t Killetje zand op het strand gespoten. Dit zand zal worden gebruikt voor de transportbanen op de percelen die ontgraven moeten worden. De week daarop startte de aannemer met graafwerkzaamheden in het gebied. Hierbij vinden geen transporten over de weg plaats. De week daarop werd ter hoogte van de Panoramaweg aan de landzijde gestart met de eerste grondwerkzaamheden aan de dijk. Verder worden de komende weken het aanwezige meubilair en verhardingen verwijderd, waaronder het schelpenpad op de kruin van de dijk bij de Panoramaweg. Fietsers en voetgangers worden hier omgeleid. De omleidingsroute is terug te vinden op www.kustversterking.nl. De onderkant van de dijk bij de Panoramaweg wordt aan de zeezijde (verder) versterkt. Het zand wordt hier tijdelijk weggegraven en er worden losse stenen aangebracht die worden afgegoten met asfalt. Vervolgens wordt dit weer afgedekt met zand. Hierna (eind april) wordt de tijdelijke asfaltcentrale afgebroken en opgeruimd.

Webcam getijdenduiker
Bij de bouwput van de te realiseren getijdenduiker in Waterdunen is, in opdracht van de Provincie Zeeland, een webcam geplaatst door de aannemer BAM. Het publiek kan nu de vordering van de bouw op de voet volgen. De live beelden worden ieder uur ververst. Volg dagelijks het proces van het storten van het beton tot het moment dat het water door de kokers gaat stromen: http://waterdunen.com/foto_s_en_webcam/webcam/.

Nieuwe Slikkenburgseweg en Nieuwe Walendijk
De afgelopen weken is hard gewerkt aan het asfalteren en afwerken van de Nieuwe Slikkenburgseweg en de Nieuwe Walendijk. Beide zijn voorzien van de laatste asfaltlaag en ook de markeringen zijn aangebracht. De Nieuwe Walendijk is gereed en kan vanaf deze week worden gebruikt. De werkzaamheden aan de Nieuwe Slikkenburgseweg, de parkeerplaats aan de Nieuwe Walendijk en de parkeerplaats aan de Nieuwe Slikkenburgseweg worden momenteel afgerond, zodat deze voor de start van het recreatieseizoen in gebruik worden genomen.

Fietspad bij het Heem
Naar aanleiding van opmerkingen uit de streek heeft de Provincie, na overleg met de wegbeheerders en de aannemingscombinatie, besloten de situatie bij de op- en afrit van het fietspad ter hoogte van het Heem aan te passen, zoals in de vorige uitgave omschreven. Het fietspad is inmiddels voorzien van een asfaltlaag. In juni zal het fietspad worden afgemaakt.

Realisatie kokerduiker
Een van de meest omvangrijke opdrachten binnen het randbestek van Waterdunen is de realisatie van de kokerduiker ter hoogte van de kruising van de Walendijk en de Puijendijk. De start van deze werkzaamheden was gepland in de eerste week van april. De Provincie heeft, na overleg met de aannemingscombinatie, besloten om de realisatie van de kokerduiker te verplaatsen naar het najaar. Door de realisatie te verplaatsen wordt mogelijke hinder gedurende het recreatieseizoen beperkt.

Opening Vogeltelpost
De afgelopen periode hebben de aannemers in opdracht van de Provincie hard gewerkt aan het realiseren van een nieuwe vogeltelpost in Waterdunen. De hotspot van Breskens. Deze nieuwe vogeltelpost is op zaterdag 5 april officieel geopend door gedeputeerde George van Heukelom, dijkgraaf Toine Poppelaars en wethouder Peter Ploegaert van de gemeente Sluis.

 

 

Posted in Algemeen | Leave a comment

Van een paaskip die geen eieren kon leggen

Er was eens een kip die geen eieren kon leggen. Wat zij ook at of probeerde, het mocht niet baten.
Oei, oei, oei, dacht de kip, dit is een ernstig probleem! Straks stoppen ze mij nog in het Ouwe Kippen Hok. Weet je wat? Ik zal mij maar als haan verkleden!
Zij kamde de pluimpjes op haar kop in een hanenkam en maakte van een paar ganzenveren, die zij onderweg gevonden had, een nepstaart. Toen haar vermomming kant en klaar was, stak zij voorzichtig haar kop buiten het hennenhok. Zij keek eerst naar links en daarna naar rechts. Geen boer te zien… Nu!
Vliegensvlug fladderde zij het hok uit, de wijde weiden in. Even proberen of mijn vermomming het doet, dacht de kip. Daar loopt een groepje jonge hennetjes. Eens zien wat zij ervan denken…
Hé, welk raar beest komt daar aan? verslikte een hennetje zich verbaasd in haar maïs. Is het soms een gans met een kippenlijf?
Nee, een haanachtige! Zo’n héle moderne, die in een punkband speelt, kakelde een andere.
Het is géén gezicht, tokte de derde verwaand.
Onze arme kip wist van ellende niet waar ze het had. Laat ik maar vlug terugrennen naar het kippenhok, dacht ze en ging er als een speer vandoor. Onderweg piekerde zij zich bijna een punthoofd.
Wat moet ik nu doen? jammerde de kip. Als ik geen eieren leg, wil de boer mij niet meer op zijn erf. Het is net Pasen en… en… Pasen? Ja, dat is het! juichte de kip opgelucht. Weet je wat? Ik zal stiekem alle eieren van de andere kippen beschilderen!
Ze sloop de schuur in en zocht er vlug een heleboel verfpotten en wat kwasten. Ze schilderde bloemetjes en vlindertjes in allerlei mooie kleuren op alle eieren, die de boerin daar in een mand weggezet had.
Toen de boerin de volgende morgen bij het krieken van de dag naar de eiermarkt wou gaan, ontdekte zij tot haar grote schrik dat al haar eieren beschilderd waren. O jee! krijste de boerin, wie zal zulke eieren van mij willen kopen? Maar ja, ik heb verder helemaal niets te verkopen, dus moet ik deze wel meenemen!
Mopperend vertrok ze.
Tot haar grote verbazing waren de klanten dolenthousiast over haar beschilderde eieren. Wat mooi! Enig gewoon! Heeft u nog meer van deze schattige eieren? vroegen de rijke dames. Ze zien er zo chique uit voor op onze paastafel. Hebben wij eens iets exclusiefs bij de brunch. Het lijken net cadeautjes!
Eh ja, thuis heb ik er nog massa’s, verzon de slimme boerin. Ik ga ze snel halen. Ze rende terug naar huis en doorzocht heel de boerderij, de tuin en het erf. Toen ze uiteindelijk, buiten adem van het vruchteloze zoeken, in de schuur een kijkje nam zag ze daar een vrolijk zingende kip zitten. Deze was erg druk bezig met alle vers gelegde eieren te beschilderen. Vrolijke streepjes en bolletjes en krulletjes stonden er dit keer op. Onze kip beleefde zodanig veel plezier aan haar artistieke bezigheden, dat zij de boerin niet eens hoorde naderen.
Deze sloop dichterbij en vroeg toen ineens luid: Wat ben jij aan het doen, kippetje?
De kip, die nog steeds geen eieren kon leggen, schrok zich een hoedje. O, mevrouw! Wees als ‘t u blieft niet boos op mij, smeekte de kip. Ik wilde mezelf alleen maar nuttig maken. Stopt u mij als ‘t u blieft toch niet in het Ouwe Kippen Hok!
In het Ouwe Kippen Hok? Waarom zou ik? Nee maar! Natuurlijk niet, schaterde de boerin het uit. Jij bent je gewicht in goud waard! Dankzij jou heb ik dubbel zoveel eieren verkocht als anders. Iedereen wil beschilderde eieren met Pasen! Hoeveel heb je er af?
Vindt u het dan niet érg, dat ik geen eieren kan leggen? vroeg de kip verbaasd.
Nee hoor, antwoordde de boerin. Je hebt nu eenmaal legkippen en Paaskippen! De Paaskippen beschilderen altijd de eieren van de andere kippen, zegt men. Wat ben ik fier op jou! Jij bent een héél bijzonder dier: een Paaskip. Ik wist niet eens dat ik een eigen Paaskip rijk was. Jij krijgt van mij een luxe hok voor al je moeite en zoveel verf en kwasten als je maar wilt. Zolang je leeft mag je alle eieren beschilderen!
Toen stráálde de kip, die zich voortaan “Paaskip” mocht noemen en zij kakelde van blijdschap een nieuw liedje: “Gelukkig Paasfeest aan alle mensen van goede wil!”

Laurine Vandepitte

 

Posted in Algemeen | Leave a comment

Opening tennisseizoen

aIMG_2630

Op zondag 30 maart organiseerde Tennisvereniging de Boskreek de opening van het tennisseizoen 2014. Onder leiding van trainer Jordy Engelaar startte de jeugd van 10.00 tot 13.00 uur met allerlei oefeningen en spelletjes. Daarna was de beurt aan de senioren die de hele middag alle banen nodig hadden om weer aan het gravel te wennen.
Onder een lekker voorjaarszonnetje en met de nodige hapjes bleef het nog lang druk op en rond de banen.

RC

Posted in Algemeen | Leave a comment

Open dagen Kosten Watersport

akosten open 1

De open dagen op zaterdag 29 en zondag 30 maart waren twee zonnige en vooral drukke dagen voor Bianca en Frank Wieme en het verdere team van Kosten Watersport.
Op deze dagen worden de klanten niet alleen verwend met heerlijke drankjes en hapjes, maar ook met een grote nieuwe collectie en heel veel aanbiedingen.
“Het is vooral gezellig”, vertelt Bianca. “Wij zien na de winter al onze trouwe klanten weer en kunnen ze kennis laten maken met de nieuwe trends voor deze zomer. Maar ook de acties voor de diverse rubberboten waren een groot succes.”
De nieuwe mode voor het zomerseizoen van 2014 is vooral kleurrijk. “De marinestijl blijft, maar verder zien we heel veel felle kleuren”, aldus Bianca.

WV

Posted in Algemeen | Leave a comment

Loting Esad Osmanovski Memorial

aIMG_2540

Op vrijdagavond 21 maart vond de loting plaats voor de achtste Esad Osmanovski Memorial. Bekend voetbalcommentator Hans Kraay jr. deed deze loting samen met Diana Osmanovska. Na een hapje eten met presentator Eddy van der Ley en Fred van Hasselt arriveerden de drie heren in de goed gevulde kantine van VV Breskens.

Voor de binnenkomst van Fred, Eddy en Hans waren de aanwezigen al getrakteerd op hapjes van Foodplaza en muziek van DJ Jelmer. Fred van Hasselt heette alle aanwezigen welkom en gaf aan dat de samenstelling van de toernooicommissie op enkele plaatsen was gewijzigd. Het toernooibestuur bestaat nu uit Fred van Hasselt, Arnold Cornelis, Johny van den Berg, Guus Heijboer, Martin Boone en Hans Bakker.
Na zijn inleiding gaf Fred het woord aan wethouder Peter Ploegaert, die zijn zieke collega Jan Schaalje verving. Peter feliciteerde het toernooibestuur met dit evenement en gaf aan dat zij hiermee Breskens, de gemeente Sluis en Zeeuws-Vlaanderen behoorlijk ‘op de kaart zetten’. “Jullie mogen hier zeker trots op zijn”, was zijn conclusie.
Daarna was het de beurt aan presentator Eddy van der Ley – ook in 2013 aanwezig met Co Adriaanse – die gastspreker Hans Kraay jr. in het kort voorstelde en hem meerdere vragen stelde over zowel zijn huidige rol als presentator als zijn voetbal- en trainerscarrière. Het beantwoorden van vragen en vertellen van anekdotes bleek Hans Kraay wel toevertrouwd, of dit nu over clubs ging waar hij trainde, over zijn duels met John de Wolf, over collega’s, of over bondscoach Louis van Gaal maakte niet uit. Nu hij in Breskens was, konden enkele humoristische verhalen over Willem van Hanegem ook niet uitblijven.
Na een korte pauze ging Hans Kraay – geassisteerd door Diana – over tot de loting. Omdat deze loting voor beiden de eerste keer was, moest even geoefend worden, waarna als definitieve loting uit de bolletjes kwam:
Poule A: Dalian Aerbin, AZ, KRC Genk en FC Utrecht; poule B: VV Breskens, Haladas FC, Besiktas en Club Brugge.

Na de loting vond evenals vorig jaar een publieksquiz plaats die gewonnen werd door Guus Heijboer en Serge de Ruijsscher. Fred van Hasselt bedankte tot slot Diana, Eddy van der Ley, Hans Kraay en alle aanwezigen voor hun komst en bijdrage, waarna de beide heren met het aanwezige publiek nog enkele uurtjes nakaarten over voetbal en andere zaken. Of beide gasten na afloop nog naar de Natte Knoop (Hans Kraay vergsite zich in de naam van café De Platte Knoop, red.) zijn gegaan, is niet bekend bij de redactie. Wel dat Hans Kraaij de volgende ochtend omstreeks 10.00 uur voor zijn logeerverblijf De Passant weer al druk aan het bellen was.

RC

Posted in Algemeen | Leave a comment

Diamanten huwelijk Co en Mies

aKo en Mies

Er was eens een meisje dat een heel klein leugentje tegen haar vriendje vertelde. Hij heeft het haar niet kwalijk genomen, al kostte het hem zijn laatste rijksdaalder. Op 7 april waren Co en Mies Meijaard zestig jaar getrouwd.

Co Meijaard (83) is afkomstig uit Wemeldinge, hij werd timmerman en moest een karweitje doen bij de plaatselijke bakker. Daar hielp een nichtje uit ‘s-Heer Arendskerke in de winkel. De rest is historie. Ze vonden elkaar leuk en spraken af op een concert in Colijnsplaat. “Helemaal met de fiets”, herinnert Co zich nog. “Op weg naar huis werden we aangehouden door de politie. Mies haar achterlicht was stuk. Ze moest haar papieren laten zien en haar geboortedatum noemen. Oh, ze was nog maar vijftien! En dan moest er ook nog een boete betaald worden. Twee gulden vijftig! Dat had ik nog net in mijn broekzak.”
Het zou niet het laatste concert zijn dat ze bezochten, Co als muzikant en Mies als toehoorster. “Muziek liep als een rode draad door mijn leven”, vervolgt Co. “Vader en mijn oudste broer speelden ook. Ik ben begonnen met trompet en via trombone en bas geëindigd op de tuba. Op mijn 79e ben ik gestopt. Ik speelde nog altijd in het Zeeuws Seniorenorkest. De repetities waren in Kapelle en dat werd me teveel.”
Mies (81) heeft zich naast het huishouden vooral beziggehouden met handwerken, de tuin en de kerk. “Ik ben nog lid van de kerkenraad geweest”, vertelt ze. “Het verjaardagsfonds van de kerk hebben we allebei gedaan, enveloppen weggebracht en weer opgehaald en we zijn lang betrokken geweest bij het schoonmaken van de kerk.”
Co is behalve als muzikant bij velen nog bekend door zijn werk als gemeenteopzichter. “Nadat ik in Wemeldinge en ‘s-Heer Arendskerke als timmerman werkzaam was geweest, kreeg ik een functie als opzichter in Goes.”
In februari 1962 kwam de familie Meijaard naar Breskens. Hier werd Co enkele jaren gemeenteopzichter. “In 1966 werd ik compagnon van architect Bob Rosenkranz uit Oostburg, maar dat was slechts voor enkele jaren. Ik solliciteerde weer naar mij oude baan in Breskens en werd aangenomen.”
Ook na de herindeling in 1970 bleef Co bij de gemeente, toen Oostburg. In 1990 nam hij afscheid. “Ja, ik ben al 24 jaar thuis. Heerlijk, ik heb van die tijd genoten.”
Genieten doen Co en Mies, die drie zonen hebben, ook van hun kleinkinderen en twee achterkleinkinderen. Op zaterdag 5 april vierde ze met familie, vrienden en kennissen hun diamanten huwelijk, onder andere met een receptie in Hooge Platen, waar ze sinds een jaar ook wonen.

WV

Posted in Algemeen | Leave a comment

Zeeuwse Vlaming of Vlaamse Zeeuw?

aLijser2

Het was geen april grap, op dinsdag 1 april, in het jaar dat het tweehonderdjarig bestaan van Zeeuws-Vlaanderen gevierd wordt, presenteerde Peter de Lijser zijn nieuwe boek Zeeuwse Vlaming? Vlaamse Zeeuw? met daarin het antwoord op de vraag of wij nu meer Zeeuws of meer Vlaams zijn of gewoon de beste mix van beide.

Zeeuwse Vlaming? Vlaamse Zeeuw? werd in het Mauritshof te IJzendijke gepresenteerd in aanwezigheid van bestuurders uit West-, Midden- en Oost-Zeeuws-Vlaanderen. Peter werd hierbij geassisteerd door zijn kleinzoon Tom, die dit perfect deed.
Speciale verrassing was een delegatie van het Mannenkoor St. David’s Minstrels dat een verloren gewaande editie van het Zeeuws-Vlaamse volkslied liet horen. Het orgel De Piraat van Vic Lohman speelde niet alleen dit onbekende lied, maar ook het bekende Van d’Ee tot Hontenisse. Vic heeft voor dit soort gelegenheden speciaal boeken voor zijn orgel laten maken en kan behalve de twee volksliederen ook de Karekasse van Cor Schijve ten gehore brengen. Waarom er twee versies van ons volkslied zijn is natuurlijk ook in het boek van Peter te lezen.
Van Nynke van der Ploeg van de stichting Zeeuws-Vlaanderen 200 kreeg Peter een bijzondere attentie, een speciaal soort bier en een doosje met chocola grenspalen.
Het boek is te koop op heel veel adressen, onder andere bij diverse boekhandels, campings en strandpaviljoens en bij Drukkerij Durenkamp.

WV

 

Posted in Algemeen | Leave a comment

Nieuw seizoen Visserijmuseum

apanorama

Bij de opening van het nieuwe Visserijmuseumseizoen werd vrijdag 28 maart niet alleen de thematentoonstelling Botje bij Botje over de collectie fossiele beenderen geopend, maar tevens een uniek apparaat in gebruik genomen, een vaarsimulator met drie 42 inch grote televisieschermen.

Na het welkomstwoord van voorzitter Adrie Bondewel, gaf biologe Betty Ras uitleg over de tentoonstelling. “Wij hebben met veel werk en geduld maar liefst 225 botten bij elkaar gesprokkeld en bekeken. Een deel is hier nu te zien, voorzien van naamkaartjes. Tijdens ons werk hebben we ook geconstateerd, dat het schouderblad van de grote mammoet in het museum niet goed hangt. Het moet andersom.” Gelukkig heeft dit nog niemand gestoord in al die vele jaren dat deze er hangt.
Betty vond het vooral erg jammer dat het opvissen van botten uit de zee de komende jaren steeds meer sporadisch zal worden. ”Als het vissen met de kor verboden wordt, zullen geen botten meer in de netten komen. Een elektrisch impuls zal geen fossielen naar boven halen.”

De eer om de tentoonstelling te openen was dit jaar aan Adrie Oosterling van het Vlaamse Erfgoed. Het Visserijmuseum en het Museumstraatje in Groede bieden al jaren samen arrangementen aan. Voor de opening gaf Adrie nog een kleine, op Bresjes getinte voorstelling. Hij zong zijn liedje over de makreel die zilte tranen weende, vertelde belevenissen over Bressiaanders die de Groe bezochten tijdens de kermis met Pasen en zijn bezoeken aan de Slûûze met zijn vader tijdens de broodronde. ”Ik weet nog goed dat er gejut werd en vooral herinner ik me de bananenboot”, aldus Adrie. ”Toen aten ze bananen in de soep, in de pap, bij het brood en bij de erpels.”
Na het openen van de tentoonstelling en een kijkje op de botten zei Adrie dat hij hoopte dat de schedel niet van een Groedenaar is. ”Wij hadden achter de kerk een knekelhuis en ik weet nog dat het opgeruimd is, wie weet waar al die botten gebleven zijn!” Nou, zeker niet bij ons, bezoekers uit Groede zijn hier veilig.
Van de botten ging het na een meer eigentijds iets, de lang verwachte vaarsimulator stond klaar voor de bezoekers. Nog even onder een doek, dat met behulp van Zeemanshoopschipper Marcel van den Nieuwendijk verwijderd werd. De ah’s en oh’s waren niet van de lucht. De aanwinst is gerealiseerd door een ICT bedrijf uit Terneuzen. “We kunnen met deze simulator nauwkeurig en op schaal door een aantal wereldhavens varen“, legden Alexander van Waesberghe en Danny Nielen van ICT bedrijf Invent uit. ”De realisatie van deze simulator was best een moeilijke klus voor ons. Wel waren we gelijk enthousiast over deze opdracht. We hebben hier en daar ons licht opgestoken en hebben veel afgekeken in Antwerpen aan de Universiteit. In Nederland zijn simulators van dit formaat alleen in gebruik bij de Marine en bij de zeevaartschool op Terschelling.”
En er kan veel, heel veel. We kunnen nu met diverse schepen door een aantal haven varen. Indien gewenst kan het regenen, sneeuwen of stormen. Donder en bliksem? Geen punt. Maar bij een te scherpe bocht is het even vasthouden, men voelt het buiswater en ziet de golven en wordt net niet zeeziek.
Tijdens de maidentrip voer een schip de haven van Dover binnen. De golven werden steeds hoger, de wind sterker en de kademuur kwam heel erg dichtbij. ”Even corrigeren”, vond oud-varensman Ron Verschoor, ”Dover is geen makkelijke haven.” Nee, dat bleek, de toeschouwers werden nog net niet misselijk.
Tot nu toe kan er onder meer gevaren worden door de havens van Rotterdam, Sidney, New York en Dover. ”Binnenkort ook over de Westerschelde en door de haven van Breskens, daarvoor zal Marc De Cocker zorg dragen.”
De grote simulator is ingebouwd in een fraai omhulsel, gratis gebouwd door de vader en schoonvader van Alexander, Jo van Waesberghe en Johny Tanghe. Beiden waren niet bij de opening aanwezig. ”Maar ze komen binnenkort en brengen hun vrouwen mee”, wist Alexander, ”want die willen nu ook wel eens zien waar hun mannen steeds aan gewerkt hebben.”
Verder kan tijdens het varen het schip via diverse camerapunten bekeken worden. ”Van voor, van boven en opzij en ook het beeld in de stuurhut kan gedraaid worden.” Ja, er kan heel veel. Alles weten ook de vrijwilligers nog niet. Eerst moeten ze nog iets leren over de botten en later pas spelen. Hoewel, ik weet al onder welk knopje de scheepshoren zit!

WV

 

Posted in Algemeen | Leave a comment

Oude beelden: Gemeentehuis Breskens 373

oudefoto2

Het oude gemeentehuis van Breskens, hier te zien op een ansichtkaart uit 1954, werd in 1962 gesloopt. De secretarie werd tijdelijk ondergebracht in de Marechausseekazerne, nu B&B De Passant. Het nieuwe gemeentehuis werd op dezelfde plek gebouw en in oktober 1964 in gebruik genomen. Het ontwerp was van de plaatselijke architect Loonen, aannemer de firma Gebr. Christiaansen uit Oostburg. Vanuit de burgerij werd geld ingezameld en de bevolking bood een geschenk aan. Een fraai glas-in-lood raam, dat gezien het verslag van de gemeenteraad in De Schakel van april 1964, vrij duur was. In ieder geval was het bedrag hoger dan dat van het opgehaalde geld. Wie wat uiteindelijk heeft betaald is onduidelijk. Het raam is al vele jaren, sinds de herindeling in 1970, opgesteld in de OBS. Nu maar hopen dat er straks in het nieuwe multifunctionele centrum plaats is voor dit kunstwerk, dat ooit bekostigd is door de Bressiaanders.

WV

 

Posted in Oude Foto's | Leave a comment

De Schakel 373

Schakelwp

Jaarvergadering V.V.V.
De Breskense V.V.V. heeft in het jaar 1963 goede vooruitgang gekend. In alle opzichten is de lijn stijgende geweest. In totaal zijn er 12.210 folders uitgegeven. Het aantal bedden was gestegen tot 870. Toch was er ondanks alle vooruitgang een tekort aan accommodatie daar 5000 mensen elders zijn ondergebracht
Bij de opening van de jaarvergadering kon voorzitter, de heer A. Heijboer, een groot aantal leden welkom heten, in het bijzonder burgemeester J.A. Eekhout en wethouder W.C. van der Hooft. Dit jaar zullen we weer de beschikking krijgen over een zestal showboten, waarvan er twee in juli en 4 in augustus zullen varen.
Uit het jaaroverzicht van secretaris J. Roofack, bleek de enorme drukte, die op het V.V.V.-kantoor heeft geheerst. Gedurende de 120 dagen dat het kantoor open geweest is, kwamen er 6000 gasten voor inlichtingen, hoofdzakelijk Fransen. Tijdens het slechte weer was er vooral vraag naar folders over de Belgische steden, Walcheren, de Braakman en Aardenburg.
De topdagen waren de bouwvakvakanties. Het financieel verslag sloot met een nadelig saldo van ƒ 1849,78.
Tot slot van de vergadering vertoonde de heer Gittenberger jr. een aantal dia’s over Zwitserland en Oostenrijk.

Biljartwedstrijd Bejaarden
Op de gehouden biljartwedstrijd in “De Uitkomst”, tussen de bejaarden uit IJzendijke en Breskens is de wisselbeker gewonnen door Breskens met 182 punten tegen IJzendijke 118.
Het was een zeer bijzonder gezellige middag, ook de dames waren meegekomen om te kaarten.

Aanbesteding
De gemeenschappelijke technische dienst “West Zeeuws-Vlaanderen” heeft woensdagmorgen in het gemeentehuis van Breskens aanbesteed het bouwen van een sportgebouw op het nieuwe sportveldencomplex en van een brandweergarage, loods en kantoorruimte aan de Weijkmanlaan te Breskens.

Raadsvergadering
De voltallige gemeenteraad van Breskens kwam woensdagavond in openbare vergadering bijeen, onder voorzitterschap van burgemeester J.A. Eekhout.
Tegen de notulen van de vorige vergadering werden geen bezwaren ingediend, zodat deze conform het voorstel werden vastgesteld.
De door de raad vastgestelde verordening op het heffen van marktgelden werd bij Koninklijk Besluit van 10 maart goedgekeurd.
De bezoldigingsbesluiten voor de secretarie-ambtenaren en de mijnmeester ontmoetten bij het Ministerie evenmin bedenkingen, evenmin als die van het overige gemeentepersoneel. Betreffende het goedgekeurde raadsbesluit inzake de garandering en aflossing van een door de heren P. van Velzen en J.P. Heijdens aan te gane geldlening voor de bouw van een nieuw visserschip ontstond enige discussie. Het betrof de opmerking van G.S., dat Breskens van zijn begrotingsgelden moet gaan reserveren om eventuele aanspraken op de gemeentelijke kas te kunnen opvangen. De heer Luteijn informeerde waarom de goedkeuring op dit raadsbesluit zo lang was weggebleven.
Burgemeester Eekhout erkende ruiterlijk, dat er op de secretarie een fout was gemaakt, waardoor dit raadsbesluit te laat aan G.S. was ingezonden. Betreffende de door G.S. aangegeven richting op te reserveren merkte de burgemeester op, dat de vismijn een reserve heeft van ruim ƒ 400.000,=. De gemeente heeft thans als garantie een bedrag van ƒ 700.000,= verleend. Het is dus reëel aldus de voorzitter, dat we trachten bedragen te reserveren, om tegenvallers op te vangen, hoewel de tegenwaarde belangrijk hoger is, dan de garantiebedragen die uitstaan.
Het jaarverslag van de Classicale Commissie voor Maatschappelijk Werk en Gezinszorg in West Zeeuws-Vlaanderen werd voor kennisgeving aangenomen.
De burgemeester bracht verslag uit van de openbare aanbesteding van het sportgebouw op het sportveldcomplex en een garage, wagenloods en kantoorruimten op een terrein aan de Weijkmanlaan. Voor het sportgebouw was de laagste inschrijver de fa. Soulimans uit Hoofdplaat voor ƒ 64.360,= voor het kantoor annex bij behorende gebouwen was dit de fa. Van Schoote uit Breskens voor ƒ 66.395,=. Deze bedragen zijn boven de raming van de Technische Dienst, doch beneden de gemeentebegroting.
De heer Vergouwe informeerde waarom nu was overgegaan tot openbare besteding, terwijl de raad machtiging verleende om onderhands aan te besteden.
Mevrouw Niermans-Gosseije en de heer Carels spraken hun vreugde uit, dat eindelijk tot openbare besteding werd overgegaan.
Wethouder Zegers zette uiteen, waarom men was overgegaan tot openbare besteding. De heer J. de Nooijer informeerde nog of het in de bedoeling ligt de sportclubs bij de exploitatie van de sportvelden te betrekken. Dit ligt zeker in de bedoeling, verzekerde wethouder Van der Hooft hem.
Op een vraag van de heer Cambier betreffende de ingebruikname van de sportvelden verzekerde de heer Zegers hem, dat dit in het speelseizoen 1964 – 1965 zal gebeuren. Het gemeentelijk verenigingsgebouw aan de Weijkmanlaan werd voor de sloop verkocht aan de fa. Westdorp en zn. te Goes voor ƒ 3060,=.
Mej. J.L. Verstraete uit Hoofdplaat verzocht om ontslag als leidster aan de openbare kleuterschool in verband met haar benoeming als hoofdleidster van de RK kleuterschool te Hoofdplaat. Het ontslag wordt op een nader te bepalen datum op eervolle wijze aan haar verleend.
De raad bepaalde dat een herziening van het uitbreidingsplan in hoofdzaak in voorbereiding is. Het betreft hier het plan ten oosten van de bebouwde kom, dat gereserveerd wordt voor industriële doeleinden.
Aan de heer J.P. Monjé werd grond verkocht aan de Van Zuijenstraat voor de bouw van een woning. De grondprijs werd bepaald op ƒ 19,25 per m2. Het perceel is ongeveer 275 m2 groot.
De N.V. Gebr. Verduijn’s Suikerwerkenfabriek verzocht de raad een terrein ingesloten tussen de openbare kleuterschool, de Weijkmanlaan en het achterpad van de Prinses Julianastraat te verkopen teneinde daarop een kantoor een magazijn en een rijwielstalling te bouwen. Een wijziging van het uitbreidingspan is hiervoor noodzakelijk. B. en W. stelden voor de gevraagde grond te verkopen en het uitbreidingsplan te wijzigen. De grondprijs werd bepaald op ƒ 6,= per m2.
De raad was niet ongenegen deze grond aan de fa. te verkopen, doch vreesde dat, zolang de bouwvergunningen er nog niet zijn, dit terrein gebruikt gaat worden als opslagplaats, een vrees die bij navraag ook door de omwonenden bleek te worden gedeeld. Om dit te voorkomen werd bij de verkoop bepaald dat de grond pas wordt overgedragen, als met de bouw kan worden begonnen, nadat de raad gerust gesteld was omtrent een eventuele uitbreiding van de kleuterschool, waarvoor nog voldoende ruimte overblijft, ging men met het voorgestelde accoord.
Met vreugde begroette het merendeel der raadsleden de mededeling van de N.V. P.Z.E.M. betreffende de aansluiting van een tweetal onrendabele percelen van de heren P.J. Blaakman en E.F. Ritico op het electrische net. De raad stelde zich garant om de 20 pct. bijdrage die de gemeente in de onrendabele percelen bijdraagt ook voor deze beide percelen ter beschikking te stellen. Totaal werd per perceel ƒ 1000,= beschikbaar gesteld. Voor een passend geschenk aan te bieden als blijvende herinnering voor het nieuwe gemeentehuis, is een comité uit de burgerij gevormd, dat ƒ 3500,= bijeen heeft. Als geschenk werd gedacht om in de hal van het gemeentehuis, een mooi gebrandschilderd raam te laten aanbrengen. Hoe groot het bedrag ook is, het is ontoereikend voor een gebrandschilderd raam.
B. en W. stelden de raad voor hier uit de gemeenschapsgelden nog een bedrag bij te doen. De heer I. de Jonge vond het maar een raar idee, dat men geld moet leggen bij het eigen geschenk. Mevrouw Niermans was een zelfde mening toegedaan. Zij vond dat het geschenk aan waarde zou inboeten, als het niet helemaal van de burgerij zou zijn. Zij vroeg B. en W. zich nader over een ander, goedkoper geschenk te beraden. Zij sprak, evenals andere sprekers, haar waardering uit, voor wat de burgerij bijeen gebracht heeft. De heer Vergouwe vond, dat de ruime hal zich prachtig leent voor een dergelijk raam en vond het geen bezwaar, als de gemeenschap er geld bijlegt. Hij meende, dat de overheid hierin moet meedoen. Wethouder Van der Hooft vond, dat het initiatief van de burgerij bijzonder goed is aangeslagen en zag er geen bezwaar in dat de overheid en burgerij samen een geschenk financieren.
Nadat nog uitvoerig over dit voorstel was gesproken, werd de suggestie gedaan, dat men het raam in tweeën zal splitsen. Een gedeelte zal dan van de burgerij zijn en een ander van de overheid. Over deze suggestie zal overleg gepleegd worden met het comité en de kunstenaar die het raam zal vervaardigen. Met deze gedachte kon de raad zich verenigen, waarna het geld werd gevoteerd.
Besloten werd nog de afrastering van de speelplaats van de O.L. School te vernieuwen. Hiervoor werd een bedrag van ƒ 1100,= beschikbaar gesteld. De heer T. Cambier vond het bedrag aan de hoge kant, doch na een uiteenzetting van de heer Zegers kon ook hij met het gevraagde bedrag accoord gaan.

WV

 

Posted in De Schakel | Leave a comment

Ondernemende Bressiaanders: Frans Daalman 373

fransdaalman

In de zeventiger jaren begon Frans Daalman aan zijn hobby, fysiotherapie in Breskens. Hij liep stage in de ziekenhuizen van Oostburg en Vlissingen en daarna volgden een praktijk in Bassevelde (16 jaar) en eigen praktijk in Domburg (bijna 30 jaar). Begonnen met massages richt Frans nu zijn aandacht op iemands totale gezondheid. Sinds kort is hij teruggekeerd in Breskens aan de Westlandstraat 3 (recht tegenover de ingang van Hooge Platen). Zijn praktijk in Domburg verkocht hij aan een van zijn medewerkers aldaar.

In Domburg zag Frans mensen van overal komen. Vaak koppelden zijn patiënten er een kort of langer verblijf aan vast in deze bekende badplaats. De naam van Frans’ praktijk in Breskens is ‘de Kentering’. Voor hem zit er achter deze naam een duidelijke filosofie. Kentering wordt ook wel ommekeer genoemd, zoals bij de overgang van hoog naar laag water. Frans ziet het hoog water als mensen met een teveel aan spanning. Als die op zijn hoogst is, komt de kentering en daarna de ontspanning.

“Wij kennen ook het laagwater”, zegt Frans, “dat zie ik als mensen met pijn. Als die pijn op zijn ergst is, komt er een kentering en de betering.”

Frans volgde op dit gebied vele cursussen en heeft inmiddels jarenlange ervaring. Hij begint zijn praktijk in Breskens op maandag en donderdag, maar de mogelijkheid dit uit te breiden is er. Geïnteresseerden zijn van harte welkom op de opendeurdag op zaterdag 19 april van 10.00 tot 16.00 uur. Voor iedere bezoeker is er een presentje.

RC

Posted in Ondernemende Bressiaanders | Leave a comment

Op vakantie met… (7): 373

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Bram en Saar de Ruijter (slot)

In de vorige twee uitgaven konden we meegenieten van de reis rond de wereld van Bram en Saar de Ruijter en hun vrienden Sjaak en Marijke Steijaert. Natuurlijk is zo’n reis voor deze fanatieke globetrotters niet het einde van hun reizen. Er is nog veel meer te zien op onze aardbol. In deze uitgave het slot van hun avonturen in Canada en Alaska.

De reis ging verder over de Alaska Highway. Cursief: Daar stopten we nog even bij de Whirlpool Canyon met wild water, waar een heleboel boomstammen lagen die door de stroom waren meegevoerd en in een bocht waren achtergebleven. Toen kwamen we in Allens Vieuwpoint, met een hele grote parking, een toilet en een bank om koffie te drinken. Er stond maar één auto. De mannen gingen eerst foto’s maken vanaf het Vieuwpoint en wij meisjes gingen naar de W.C. We hadden zo’n honderd meter gelopen toen Marijke zei: “Er komt een beestje van achter die auto.” Ik keek en riep gelijk: ”Rennen dat is een grizzlybeer.” Marijke stond nog op haar gemak te kijken wat ie deed, maar toen begonnen we allebei te rennen. Ik liep voorop en riep steeds: “Komt ie al, komt ie al?” En ja hij kwam. We liepen vast een Olympisch record.
Intussen waren we bij de auto en riepen: “Braaaam, Sjaaaak, een beer, een beer.” De mannen kwamen verbaasd uit de bosjes, hadden nog maar één foto gemaakt en keken wat verwonderd, maar we vlogen toch allemaal in de auto. De beer liep nu rond de auto, stond rechtop tegen de auto, liep weer eens weg, kwam weer terug en begon in de bumper van de auto te bijten. De verf was eraf en er stonden zes tanden in de bumper. Intussen hadden we toch wat foto’s gemaakt en waren vlug weggereden. Zonder koffie te drinken en zonder een plas te plegen. Overal kon je lezen dat als je een beer zag je gewoon stil moest blijven staan, niets doen en zachtjes achteruit lopen. Nou, wij hebben precies het tegenovergestelde gedaan.
Gelukkig hadden wij, de meisjes, de afstandbediening van de auto mee. Bram keek eerst nog heel rustig, maar sprong toen ook snel in de auto. We wisten, dat een volwassen beer makkelijk een auto kan omkieperen. Maar die van ons was nog niet helemaal volwassen. Gelukkig. Achteraf wisten we ook dat we eigenlijk de park ranger hadden moeten bellen om dit door te geven, maar wij wilden alleen maar weg! De klauwen van de beer stonden in de bumper, ze hebben best lange nagels. In het volgende dorp heeft Bram verf gekocht en de bumper een beetje bijgewerkt.

Gelukkig is dit avontuur goed afgelopen. De volgende nacht sliepen de vakantiegangers in een B&B in Watson Laker. Cursief: Het huis ligt prachtig gelegen aan een groot meer en af en toe stijgt er een watervliegtuig op. We bekeken ook nog de Sign-post. Hier zijn tegen de palen duizenden autonummerborden, plaatsnamen en zomaar verschillende borden met namen erop bevestigd. In totaal zijn er 67.776 stuks. Er was ook een bord met Zeeuws-Vlaanderen, waar we mee op de foto gingen.

De volgende dag ging het dan de grens naar Alaska over. Cursief: In Beaver Creek wilden we een pak melk kopen. In de plaatselijke winkel hadden ze alleen melk die een maand over de datum was. Bij een benzinestation alleen chocolademelk en bij de andere alleen flessen van vier liter, maar gelukkig was er nog Betty’s Dele Bakery. Ze was nogal aan de prijs. Een pak melk voor vijf dollar. De volgende keer gaan we toch naar de Aldi!

In de havenplaats Valdez in Alaska was een minicruise gepland. Cursief: Helaas was het een regenachtige dag. We hadden geboekt voor de Prince Williams Sound, een tocht van negen uur naar de sprookjeswereld van dicht beboste fjorden die diep het land binnendringen. Met talloze eilandjes, waar zeeotters in het water dreven tegen een decor van steil oprijzende bergen met weer tientallen watervallen en cascades. In deze bijna 40.000 vierkante kilometer grote baai dreven veel ijsschotsen, soms met zeerobben erop. We voeren tussen de ijsschotsen tot aan de Columbia Glacier. Af en toe was er een grote schok als de boot een grote ijsschots raakte. De Columbia Glacier is tien kilometer breed, heeft een oppervlakte van 1100 vierkante kilometer en een lengte van 60 kilometer. Deze ijsmassa is een van de grootste van Alaska.
Vervolgens voerden we deze fjord uit en de volgende weer in tot aan de Meates Glacier. Hier steeg een steile wand van ijs uit het water omhoog. Het was in ieder geval een bijzondere ervaring om naar te kijken. Op de terugweg voerden we opnieuw tussen de ijsschotsen en zagen we weer veel zeeotters, zeeleeuwen, zeehonden, dolfijnen, een paar bultrug walvissen, papegaaiduikers en een adelaarsnest. Om zeven uur waren we terug in Valdez, einde van een bijzonder mooie dag.

In Fairbanks vierden ze samen met de Amerikanen in een park 4 juli, Independence Day, het onafhankelijkheidsfeest. Cursief: Bij de entree kreeg iedereen een programma en de Amerikaanse vlag. Getooid met de vlag op onze borst gingen we het park in. Tot slot van de plechtigheid werden een voor een alle staten van Amerika opgenoemd en na iedere staat werd er door de vijf militairen een schot gelost. Het was heel indrukwekkend.

Natuurlijk bezochten ze in Alaska ook Santa Claus in North Pole aan de St. Nicholas Drive. Cursief: Hij was zelf aanwezig, maar had een zomertenue aan. De winkel stond uiteraard vol met aangeklede kerstbomen en van alles en nog wat dat met kerst te maken heeft. Wij hebben er wat kerstspulletjes gekocht.

Uiteindelijk kwam er een einde aan de reis, maar nog niet aan deze verslagen. Wie meer over een rondrit door dit deel van Canada en Alaska wil weten, die moet zelf maar eens een grote reis plannen. Een ding is zeker, na afloop is er heel wat te vertellen, maar of iedereen ook een date met een beer zal hebben kunnen we niet beloven.

WV

Posted in Op vakantie | Leave a comment

Op Bresjes Vragenbus 373

Veel Bressiaanders missen de schoenenwinkel van David en Boudewijn. Is het mogelijk dat er iemand met een HAKKENBAR in Bresjes start?

Vragen voor de Op Bresjes Vragenbus zijn welkom bij de redactie.

Posted in Vragenbus | Leave a comment

Dicteerubriek 373

 

Zaterdag 10 mei, dictee in De Ontmoeting, Dorpsstraat 50, inloop 14.00 uur, dictee 14.30 uur. Sponsors: Bruna, J&B, Jumbo. Het zou leuk zijn als flink wat mensen uit Breskens en de rest van Zeeuws-Vlaanderen zouden meedoen: 381895 of leentfaar@zeelandnet. Advies: Aanvangers, Liefhebbers mag ook, Specialisten is af te raden.

Leuk oefendictee (Veenendaal, ik 3 fout, zie (*)) (titel) Spellen als spelletje (niveau: Liefhebbers)

1. Sedert decennia wordt in bejaardentehuizen door ouden van dagen driftig gerummikupt en gescrabbeld, onderwijl querulerend over het erbarmelijke taalgebruik van de Nederlandse jeugd, dat onder invloed van sociaalnetwerksites met sprongen achteruitgaat.

2. Desalniettemin wordt door de hedendaagse adolescenten enthousiast gewordfeud, waarbij woorden als swipi [zweepslang], muonen [deeltjes natuurkunde] en teloh [stukjes cassave] achteloos geütiliseerd worden; de daadwerkelijke beheersing van de spellingsregels laat nochtans te wensen over: voor twee derde van de jeugd is het vervoegen van ‘worden’ al een ware sisyfusarbeid, laat staan dat de tussen-n-regel beheerst wordt.

3. Bewonderenswaardig dat u allen hier verzameld bent en zich durft te buigen over de kronkels der Nederlandse taal; voor zestien- en zeventienjarigen is het haast ondoenlijk om zinnen als “De oedipale [met moedercomplex] oligarch had volgens de trial-and-errormethode [proberen] de ruimte gespachtelputzt, waarna hij een speech afstak over fierljeppen en skûtsjesilen en tegelijkertijd zijn bouillabaisse met smörrebröd nuttigde” feilloos te spellen.

4. Critici menen dat dit te wijten is aan de verengelsing van onze moerstaal; on-Nederlandse woorden als multiplechoicevraag, eyecatcher en dug-out worden sans gêne gebezigd terwijl de oer-Hollandse alternatieven geëclipseerd zijn.

5. Anderen zoeken de oorzaak in de toegenomen popularisering van de taal; neem het Koningslied, dat door de viceminister-president uit volle borst werd meegezongen, terwijl Nederland oranje-eclairs (*) etend en met Oranjevlaggen wapperend de abdicatie solemniseerde [plechtig vierde].

6. Niet verwonderlijk dat ook de waardering voor superieure literatuur verdwijnt. Zo werd de fameuze korteverhalenbundel van Bernlef (*) in no time verramsjt, terwijl simplistische triviaalliteratuur steevast alom bewierookt wordt.

7. Of u eenzelfde eer ten deel valt, moet nog blijken; geniet van het a-capellakoor, upload een selfie of neem een Coca-Colablikje (*), terwijl een zorgvuldig geselecteerde groep taalfetisjisten zich ten anderen male buigt over uw ongetwijfeld excentrieke varianten van de vaderlandse orthografie [spelkunst].

RL

Posted in Dicteerubriek | Leave a comment

Sportief 373

Nieuwe energie

De reportage van De Ronde van Vlaanderen had veel indruk op me gemaakt. Het was een fantastische strijd in de Belgische Ardennen met een spannend slot. ‘s Maandags op school leek het wel of ik de enige was die de befaamde wielerklassieker gezien had. “Vinden jullie wielrennen dan niet mooi?” vroeg ik aan enkele van mijn klasgenoten. De meesten kon het geen bal schelen, al zei een enkeling dat hij zelf liever fietste dan ernaar te kijken.
Die laatste opmerking bracht me op een idee. “Zullen we een wedstrijd houden om het kampioenschap van de klas?” opperde ik enthousiast. Het voorstel werd redelijk goed ontvangen en ik besloot het plan verder uit te werken.
Gedurende de daarop volgende dagen kreeg de wedstrijd steeds meer vorm. Van een oud laken maakte ik rugnummers, er werd een deelnemerslijst samengesteld en een parcours uitgezocht. Dat laatste was natuurlijk erg belangrijk. Het moest een parcours worden waar niet te veel verkeer was, want dat zou immers veel te gevaarlijk zijn. De jaarlijkse ronde van Breskens liep via het Molenwater door de Emmastraat, Oranjeplein, Mercuriusstraat, Nieuwstraat, Dokter Broodmanstraat, waar ook de start en de finish was, en een stukje Vogelenzang. Deze route konden wij uit ons hoofd zetten, dus zochten we het buiten het dorp. Uiteindelijk vonden we een geschikt parcours bij de vuurtoren. Daar zouden start en finish plaatsvinden. We zouden tegen de klok inrijden richting het radarhuisje, waar we linksaf zouden slaan. Op de volgende kruising weer linksaf langs de huisjes van de Nieuwe Sluis en ten slotte linksaf richting de vuurtoren. Drie ronden leek ons genoeg.
De wedstrijd zou pas volgende week woensdag plaatsvinden, dus ik had nog tijd genoeg om me zo goed mogelijk voor te bereiden. Ik zou maar wat graag als eerste over de finish komen, maar besefte dat dit niet eenvoudig zou zijn. Met hardlopen of voetballen kon ik iedereen uit de klas aan, maar met fietsen? Johnny was wel heel snel, dat had ik wel eens gezien, en Nico had een versnelling op zijn fiets, al had ik dat gelukkig ook. De andere deelnemers – er hadden er in totaal elf ingeschreven – achtte ik bij voorbaat kansloos.
Iedereen kreeg voor deze gelegenheid een andere naam, namelijk die van een beroemde coureur. Dat was toch veel mooier dan onze eigen namen? Zo zou Jaap Jan Janssen zijn, René Lucien Aimar, Johnny Roger Pingeon, Nico Peter Post, Connie Eddy Merckx. Iedereen kreeg zo een naam toebedeeld. Zelf koos ik voor Felice Gimondi.
In een doos vond ik tussen allerlei snuisterijen een oude pet die kon dienen als koerspetje. Wellicht zou zoiets mijn tegenstanders imponeren. Van mijn zakgeld kocht ik bij Mientje Tanghe een reep Mars (kosten 25 cent). Hiervoor had ik een goede reden. De reclameslogan van Mars luidde “Mars geeft nieuwe energie” en dat zou wel eens van pas kunnen komen.
Zorgvuldig stippelde ik mijn tactiek uit. Ik zou de eerste twee ronden in mijn tweede versnelling rijden en kort na het ingaan van de laatste in zijn derde. Net voor het schakelen zou ik mijn Mars opeten. De overwinning leek een kwestie van tijd.
Woensdag was het de grote dag. Bij het uitgaan van de school werden alle coureurs nog eens herinnerd aan de wedstrijd die ‘s middags om half twee van start zou gaan. Geen enkel probleem, iedereen zou komen.
Samen met Johnny en Jaap vertrok ik ‘s middags richting Nieuwe Sluis. Wij kwamen er als eerste aan en besloten boven op de dijk op de anderen te wachten. Ik voelde stiekem in mijn broekzak of mijn Mars er nog inzat en dat bleek zo te zijn.
Naarmate de tijd vorderde kwamen er steeds meer deelnemers. Nico was op de fiets van zijn moeder en daar mocht hij geen wedstrijd op rijden. Zijn eigen fiets stond met een lekke band bij de fietsenmaker. Nico stelde voor om starter te zijn en dat vonden wij een goed idee. Ik zag er wel voordeel in dat hij niet meedeed, want dan was er een fiets met versnelling minder. Ik vond het jammer dat Adrie op de fiets van zijn broer was, omdat daar juist wel een versnelling op zat.
Uiteindelijk gingen er negen renners van start, omdat Hans niet kwam opdagen. De eerste ronde verliep tamelijk rustig, evenals de volgende. Toen we de finishlijn – nog steeds met een compleet peloton – voor de tweede keer passeerden pakje ik het stuk Mars en deed de wikkel er vanaf. Ik had niet de indruk dat iemand anders er erg in had. Op hetzelfde moment naderde er een auto met aanhangwagen. Wij moesten flink uitwijken om ‘m door te laten. Johnny reed op dat moment vooraan en rook zijn kans. Hij demarreerde en pakte meteen een stevige voorsprong.
Omdat ik met mijn Mars bezig was, reed ik op dat moment achterin en moest alles op alles zetten om naar voren te komen. De reep met energie stak ik in één keer in mijn mond, maar door de extra inspanning die ik moest verrichten stikte ik er zowat in. Net voor het radarhuisje was ik gedwongen om alles uit te spugen, omdat ik de koploper steeds verder weg zag rijden.
Johnny bleef buiten bereik van zijn achtervolgers en ging even later zegevierend over de finish. De overige deelnemers protesteerden luid, want hij had geprofiteerd van een gevaarlijke verkeerssituatie en dat mocht niet. De meerderheid stemde om over te rijden en wel met een individuele tijdrit over een ronde.
Helaas bleek Johnny ook hierin de beste.

Frans Meijaard

Posted in Sportief | Leave a comment

sakke 373

Beste Sakke,

‘k Weet niet ‘oeverre of ’t noe mie de formaosie is, maor op ’t moamènt dann’k di’ stikje nao’ joe an ’t schriev’n bin, zien ze nog hjin meet’r opheschaot’n a je ’t mie vraogt. In jist’ instansie zeg Peet’r Ploehaort da’ tie ‘t zell’f wè’ hao’ doen. Volh’ns mien ao-tie hedocht da’ wè’ eev’n in ’n paor daoghj’s te klaor’n. Die zag ’t vansèf a jillemao’ voar ‘m: d’n jiste nieuwe raod die of in ons land gevurmd is. Wein’g kans. Dao’ is vansèf nie’ all’s oav’r nao’ buut’n hekomm’n, mao’ ’n feit was wè’ da’ t’r jinne of m’sschiens wè’ twi-je dwars lei’n en dan val ’t nie’ mee om spiek’rs mee kopp’n te slaon.
Peet’r kenn’nde bluuf tie in alle omstandigheed’n ’n heer, mao’ m’sschiens è tie tijd’ns die hesprekk’n al ’n paor kji’ mie weemoed aan Luusjièn van d’n Broecke hedocht, wan’ die kon op nie’ mis te v’rstaone wieze z’n mjeenieng ventieleer’n, op zwoan manier da’ de ruut’n d’r van trill’nde. M’sschiens nie’ altied eev’n tacties, mao’ dan was ’t in ied’r heval wè’ duud’l’k wa-t’r bedoeld wier. Mao’ wudd’r zunn’n in de hemjinteraod zond’r Luusjièn moet’n doen, te wein’g stemm’n omda’ t’r aljinn’g mao’ Bressiaond’rs in z’n partij zitt’n. Oav’r vier jaor hao-tie ’n nieuwe kans waogh’n, d’and’re partijen zien hewaorschuwd.
Mao’ henoegt daoroav’r, ik ‘ant oav’r Peet’r. Toen a tie d’r nie’ uutkwam, zou t’r ’n externe formaoteur komm’n. ‘k Verwacht’n wè’ ’n telefoantje van ‘m, mao’ ofschwoan a’k dienke da’ tie z’n zaokjes altied hoed voa’ mekaore èt, was tie nie zwoa slim om ons dir bie te roep’n. ’t Zou ’n fluitje van ’n cent hewist zien voar ons om alle neuz’n d’zel’de kant op te laot’n wiez’n. Hemiste kans Peet’r!
’n Twidde kandidaot, en dan kom ik toch wee’ t’rug bie ‘m, is Luusjièn. Waorom èn’k ‘ierboav’n a anheheev’n. Mao’ voa’ zwoaverre an’k weet’n is Peet’r oek nie nao’ de Flip van Kleefstraote hewist om Luusjièn as redd’r te haon vraogh’n. ’n Twidde hemiste kans Peet’r!
Mao’ m’sschiens a hie di’ schriefs’l van mie leest, is jil de formaosie a acht’r de rik en zien alle stoel’n a hevuld. Toch bluuf ‘k d’rbie da’t allemao’ vee’ snell’r a hekunn’n!

De nèst’gheid eeh,

Arjaon

 

Posted in Sakke en Arjoan | Leave a comment

EN PASSANT 373

Denkend aan Holland

Over het in uitvoering zijnde project Waterdunen is de laatste jaren veel gesproken en geschreven. Zowel in het openbaar als tijdens verjaardagpartijtjes. Voor- en tegenstanders hadden tijdens die bijeenkomsten dan duidelijke meningen over het hoe en waarom van dit alles. Voorstanders gebruikten veelal de argumentatie van aan het project gekoppelde natuur- en economische belangen. Tegenstanders hadden geen enkel begrip voor het verkwanselen van goede landbouwgrond in het Breskense polderlandschap.
Nu de uitvoering van de werken een nieuw gezicht geven aan het gebied is er veel publieke belangstelling. Men is benieuwd naar het uiteindelijke resultaat, ook in Bresjes.
Op een van mijn bezoekjes aan ’t Killetje ontmoette ik iemand die mij aansprak over alle veranderingen. Vroeger had hij er vaak gelogeerd, nu komt hij er nog af en toe voor een paar weken vakantie.
In zijn auto lag het natuurtijdschrift Roots. Hij wees me op de eerste regel Denkend aan Holland van een gedicht van Hendrik Marsman (1899-1940). Prachtige foto’s van het Hollandse landschap gaven extra kleur aan die ene regel. Ik werd herinnerd aan mijn schooljaren. Tijdens een van de Nederlandse taallessen werden we destijds gewezen op de ‘schoonheid van het Hollandse landschap’, beschreven in het gedicht van Marsman.
“Ze hadden het hier ook maar authentiek moeten laten”, mompelde de vakantieganger. “Maar dat geldt niet alleen voor dit landschap. Praktisch heel Nederland bestaat nu uit door mensen ingerichte gecultiveerde natuurgebieden.” Hij declameerde het gedicht uit zijn hoofd:

 

Denkend aan Holland
zie ik breede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hooge pluimen
aan den einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een grootsch verband.
de lucht hangt er laag
en de zon wordt er langzaam
in grijze veelkleurige
dampen gesmoord,
en in alle gewesten
wordt de stem van het water
met zijn eeuwige rampen
gevreesd en gehoord.

Bochet,
een voorbijganger

 

Posted in En passant | Leave a comment

Strandcamping schiet redders te hulp

astrandslaaphuisje

Strandcamping Groede heeft in samenwerking met KNRM reddingstation Breskens een mooie wervingsactie voor nieuwe donateurs opgezet. Een van de vrijwillige bemanningsleden van reddingstation Breskens is werkzaam bij Strandcamping Groede. Door zijn verhalen raakte campingeigenaar Eric van Damme nader geïnteresseerd in de KNRM. Als lokale ondernemer wil hij graag KNRM Breskens steunen. Samen hebben Strandcamping Groede en reddingstation Breskens daarom een bijzondere wervingsactie voor nieuwe donateurs bedacht.
Voor deze wervingsactie heeft Strandcamping Groede een speciaal KNRM arrangement ontwikkeld. Gasten die dit arrangement boeken, krijgen een jaar donateurschap cadeau van de strandcamping. Daarnaast biedt de strandcamping eveneens de gelegenheid om in hun receptie de KNRM te promoten door middel van een stand. Campinggasten die nog geen donateur zijn, kunnen zich hier als donateur aanmelden. Het mooie is dat alle nieuwe donateurs gelijk het echte KNRM-gevoel kunnen ondervinden door mee te varen met de reddingboot op Reddingbootdag zaterdag 3 mei. Met deze actie maken zowel mensen uit de regio als toeristen kennis met de KNRM.

Posted in Algemeen | Leave a comment

Hoej’ndag Arjaon, 372

’t Is zeker dâ ze ’t in Bresjes wee wel lekker ’s êêns zin. De maondagmorg’nmart nao ’t Spuiplein verkass’n of op ’t Oranjeplein bluuv’n. Voo mie maokt dâ nie ûût waor an ik op de maondagmorg’n een praotje gao maok’n. Wan’ da’s voo véé mèns’n toch ook een belangrieke reden om nao de mart te gaon. Dao h’ôôr je toch weer hêêl andere verhaol’n as bie de Jumbo, de Plus of de Bruna. Al oewel bie de Bruna het natuurlijk nie mêê is zôô as vroeger op t’echte postkantoor. Dao kwam je een hêêleboel te weten wâ je nie in de krante las. Het ao ook nog as voordêêl dat dâ nieuws direct van deskundig kommentaor wier voozien deu Bram de Ruyter en Tonnie van de Luyster, onze eih’n Frits Wester en Ferry Mingele. Die woar’n echt van alles op d’hôôgte. Wâ dienk je van ’t voetbalcommenator deu Tonnie toen Bresjes nog in de dèrde klasse speeln’de.
Oe zouw de verkiezingsûûtslag voo de Bresjese kandidaot’n d’r ûûtgezien èn an die twêêje udder licht es over de politiek aon laot’n schien’n. Ook de financiële situaotie van de bresjese bevolking aon ze nao mien idee ook redelijk in beeld. Nogmaols om goed op d’hôôgte te bluuv’n van het reil’n en zeil’n in Bresjes wier toch behoorlijk gebrûûk gemaokt udder kennis. A je docht dat er wéé wâ speeln’de, dan goeng je wéé maor es om een paor postzegels.
Jammer toch dâ bie ’t verdwijn’n van ’t ouwe postkantoor dâ stukje deskundigheid is komm’n weg te vall’n. Dus wâ maok het noe ûût â die martkraom’n noe op het Spuiplein komm’n te staon. Voo ’t zèlfde geld blûûv’n ze strek hêêlemaole weg en an ze nie ûûtkiek’n èn me strekjes hêêlemao’ gêên plekje mêêr wao me ons nieuws moet’n gaon aol’n. Het êênigste misschien wao je dan nog wâ gekibbel hôôrt is â je om je portje kibbeling gaot nao ’t viskraom bie de Jumbo op de zoaterdag, mao da’s enkel mao in ’t toeristeseizoen. Voo mie meug’n die kraom nao ‘t Spuiplein ver’ûûz’n. Stèrker nog, zet ze op een plekje tegenover wao ’t postkantoor è gestaon. Dan èn me ons Bresjese Nieuwspoort wee terug.
’t Is maor een idee, maor ik betwûûfel of dâ op ’t hemjinte’ûûs wel in udder kraom te pas komt.

Allêê de hroet’n weer éé,
Sakke

Posted in Sakke en Arjoan | Leave a comment