Presentatie boek Currywurst & Mosselen

aCurrywurst&Mosselen

Zaterdag 30 juli wordt het tweetalige kookboek Currywurst & Mosselen gepresenteerd. Initiatiefneemster Barbara Burkhardt uit Breskens heeft het boek samengesteld. Zij ging op zoek naar mensen met een passie voor de keuken en vroeg hun om recepten voor het boek aan te leveren. Daarin is ze zeker geslaagd. Currywurst & Mosselen, dat in totaal 192 pagina’s telt, staat boordevol met Nederlandse en Duitse gerechten die in twee talen opgenomen zijn.
Hoe komt men op het idee een tweetalig kookboek te schrijven? Soms komt zo iets bijna vanzelf. Barbara Burkhardt verzorgt taalcursussen Nederlands voor Duitse vakantiegasten, evenals cursussen Duits voor de locale horeca- en toerismebedrijven. In deze cursussen ervoer ze dat de Duitsers alles willen weten over de eetcultuur van de Zeeuws-Vlamingen, wat ze koken, hoe ze vis bereiden, welke invloed de landbouw heeft op de locale keuken enzovoorts. Andersom wilden de Nederlandse cursisten ook weten of het klopt dat de Duitsers voornamelijk braadworst en schnitzel eten.
Het oplossen van deze misverstanden is een hele klus geworden. Barbara wilde van beide landen de beste lekkernijen presenteren door in elkaars pannen te kijken. Ze vroeg haar cursisten of ze wilden meedoen hun beste (familie)recepten prijs te geven en ook het verhaal achter het gerecht, waar het vandaan komt en waarom het zo geliefd is.
De respons was overweldigend: dertig mensen schreven, kookten, fotografeerden en stuurden haar alles toe. Op haar computer werden zo’n zeshonderd e-mails, honderden foto’s en een paar gigabite bestanden opgeslagen.
Negenentachtig recepten werden geselecteerd en in de schijnwerper gezet. Recepten van Zeeuws-Vlaanderen en Duitse regio’s, soms ook meegebracht van vakanties en aangepast met regionale kruiden of ingrediënten.
Nu was het nog zoeken naar mensen die zo’n boek wilden steunen en daar peter en meter voor wilden zijn. Deze vond ze en ook deze mensen waren enthousiast. “Vooral Pascal en Carola Ingels van Supermarkten Jumbo Aardenburg en Breskens vonden het idee van het boek interessant”, vertelt Barbara. “Ze verzorgen in hun winkels niet alleen de Zeeuwse klanten met alle benodigdheden voor hun culinaire ambities, ook de vakantiegangers vinden daar alles wat ze nodig hebben om te kunnen smullen. Om die reden wordt het boek met een groot feest gepresenteerd op zaterdag 30 juli vanaf 10.00 uur bij de Jumbo in Breskens. Er wordt van alles uit de kast gehaald om het gloednieuwe kookboek naar behoren te vieren. Lekkernijen van Duitse en Nederlandse gerechten, een grote braderie met oude ambachten en drachten, een live optreden van de vocalband Flash Back! en natuurlijk zal er ook gesigneerd worden.
Het kookboek Currywurst & Mosselen, dat gedrukt is bij Drukkerij Durenkamp in Aardenburg, wordt op 30 en 31 juli bij Jumbo voor een speciale introductieprijs van € 20,= aangeboden (daarna is de prijs € 27,=). Het boek is bij Jumbo en vele andere verkooppunten verkrijgbaar (zie hiervoor de website van Barbara Burkhardt: www.talentenbureau.eu). Volg ook facebookpagina Currywurst & Mosselen voor de laatste nieuws.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Presentatie boek Currywurst & Mosselen

Markt met muziek en animatie

a012

Op het Spuiplein wordt op zondag 17 juli de zondagsmarkt (10.00 tot 18.00 uur) opgeluisterd door muziek en zijn er kinderactiviteiten. Dweilband Leute boven alles en Eddy Modde laten de liefhebbers genieten van hun muzikale kwaliteiten. Op de markt staan weer tientallen marktkooplieden uit het hele land, van gereedschappen tot en met uitgebreid assortiment schoenen. Voor de kinderen is er schminken, een ballonnenclown en een springkussen. Alle winkels op het Spuiplein zijn geopend en de horeca nodigt u graag uit.

Foto: Louis Drent

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Markt met muziek en animatie

Nieuwe zwemtocht: Eerste Breskensbeker

aIMG_6590

Op zaterdag 13 augustus wordt de eerste Breskensbeker gezwommen, een zwemtocht van ongeveer 7,5 kilometer langs de kust van West-Zeeuws-Vlaanderen. De tocht vertrekt om 10.00 uur vanaf het strand nabij het strandpaviljoen De Boekanier bij Nieuwvliet en eindigt op het strand tegenover het strandpaviljoen Halve Maentje. Er wordt dus langs de kust gezwommen in oostelijke richting. Begeleidende boten zorgen voor de veiligheid van de zwemmers. Het zwemmen gebeurt op stromend water. De sterke van de stroom hangt vooral af van wind. De hele tocht kan vanaf de dijk met de fiets worden gevolgd. De aankomst van de eerste zwemmer wordt verwacht rond 11.40 uur.
De nieuwe zwemtocht is een gezamenlijk initiatief van de stichting Zwemmen Langs Walcheren en zwemvereniging Scheldestroom, in samenwerking met de stichting Scheldebeker. Het evenement vloeit voort uit de Scheldebekerzwemtocht die in 2014 voor het eerst in vijftig jaar weer werd gezwommen. In de aanloop naar de volgende editie in 2019 wordt ieder jaar een zwemtocht georganiseerd onder het motto “Op weg naar de Scheldebeker”. Deze zwemtochten dienen als een jaarlijkse oefening om iedereen up to date te houden en de belangstelling warm te houden. In 2016 wordt in het kader van ‘op weg naar 2019’ de Breskensbeker georganiseerd.

Inschrijven kan via de website van Zwemvereniging Scheldestroom: http://www.scheldestroom.com.

Foto: Enkele deelnemers van de Scheldebekerwedstrijd in 2015 snellen op het strand van het Halve Maantje naar de finish.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Nieuwe zwemtocht: Eerste Breskensbeker

Informatieavond renovatie oevers haven 

aLDR_4124

Rijkswaterstaat is bezig met het renoveren van de oevers langs het Kanaal van Gent naar Terneuzen en in Handelshaven Breskens. De damwanden in Handelshaven Breskens worden deels aangepast, zodat ze ook in de toekomst aan de veiligheidseisen blijven voldoen. Als het werk begin 2017 is afgerond, zijn ze weer sterk en stevig genoeg voor de komende vijftig jaar en kunnen schepen er veilig blijven aanmeren.
De werkzaamheden aan de oevers kunnen zorgen voor enige hinder voor omwonenden, bedrijven in de omgeving en weg- en scheepvaartverkeer. Zo worden kades tijdens het werk afgesloten en kunnen de werkzaamheden lawaai, stank en extra stof of modder veroorzaken. Rijkswaterstaat probeert de overlast tot een minimum te beperken. Het werk wordt zoveel mogelijk vanaf het water uitgevoerd en hoewel de damwanden trillingsarm worden aangebracht, kan dit toch lichte hinder voor de omgeving met zich meebrengen. Voordat er met deze werkzaamheden wordt begonnen houden aannemer FL-Liebregts en Rijkswaterstaat een informatiebijeenkomst over de werkzaamheden. De informatieavond wordt gehouden op woensdag 20 juli in mfc De Korre, Ghistelkerke 1a. De grote zaal van De Korre is open vanaf 19.00 uur. Om 19.30 uur geven de omgevingsmanagers van aannemer FL-Liebregts en Rijkswaterstaat uitleg. Na de uitleg kunt u de situatie- en werktekeningen bekijken en zo nodig nog vragen stellen aan de medewerkers van de aannemer en Rijkswaterstaat.

Foto: Louis Drent

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Informatieavond renovatie oevers haven 

ANWB Streetwise bij OBS 

Op 21 juli organiseert de ANWB Streetwise een spannend verkeersprogramma bij basisschool OBS Breskens. ANWB Streetwise leert alle kinderen van de basisschool beter om te gaan met het huidige verkeer. OBS Breskens vindt het belangrijk die ‘straatwijsheid’ mee te geven en biedt de kinderen het programma graag aan.
In verschillende praktijklessen leren de kinderen over het gebruik van gordels, kinderzitjes, remweg en reactiesnelheid. ANWB Streetwise bestaat uit vier onderdelen:
– In Toet toet leren de kinderen van groep 1 en 2 in de speelzaal verkeersgeluiden herkennen en oefenen het veilig oversteken. Daarnaast wordt geoefend met de autogordel in combinatie met het kinderzitje.
– Tijdens Blik en klik leren de kinderen van groep 3 en 4 in de gymzaal over veilig oversteken. Het belang van het dragen van de gordel en gebruik van een kinderzitje in de auto wordt geoefend met een spannende gele elektroauto.
– Hallo auto leert de kinderen van groep 5 en 6 over de remweg van een auto en de invloed van reactietijd op die remweg. Kinderen nemen zelf plaats op de bijrijdersstoel van een ANWB lesauto en mogen zelf remmen. Ook het belang van het dragen van een veiligheidsgordel en een stoelverhoger komt in deze les aan bod.
Voor het onderdeel hallo auto is er bij de gemeente een vergunning aangevraagd. Een gedeelte van de Hoofdplaatse weg wordt tijdens de schooltijden afgesloten. Bewoners van de Lente kunnen de Lente verlaten via het kruispunt Molenwater en de eerste uitrit. Vanaf de eerste uitrit tot na de bocht is de weg afgezet. Omleidingsroute loopt via de Golepoldersedijk.
– Trapvaardig tenslotte traint de kinderen van groep 7 en 8 op het schoolplein in praktische fietsvaardigheid. De leerlingen fietsen over een uitdagend parcours en trainen moeilijke manoeuvres. Ook rijden ze met een zware rugzak op. Hiermee worden de kinderen voorbereid op het zelfstandig fietsen naar de middelbare school.
Daarnaast is er de iCheckbox, waarmee een simpele maar doelmatige indicatieve oogmeting uitgevoerd wordt. De iCheckbox is speciaal ontwikkeld voor ANWB Streetwise en is een vast onderdeel van Blik en klik. Daarnaast worden er boxen uitgedeeld voor de groepen 5 tot en met 8, waarmee de leerkracht zelf in de klas de oogmeting kan uitvoeren.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor ANWB Streetwise bij OBS 

Open dag Foodplaza

aIMG_3399

Jimmy Verduin nam onlangs Foodplaza over van Jacco Bakker. Om zich in en aan Breskens te presenteren organiseerde hij op zondag 3 juli een open dag. Zowel in de zaak in de Dorpsstraat als aan de overkant (naast de vroegere bank) toonde en vertelde hij over een aantal van zijn diensten en producten. Zo levert hij onder andere de easy-barbecue. Dit komt er op neer dat hij op heel korte termijn – dat wil zeggen binnen twee uur – diensten kan leveren op het gebied van vlees, stokbrood, salades en dergelijke. Tevens kan hij daarbij voor aanvullende diensten zorgen, zoals ballonnen, meubilair, een DJ en decoraties. Dit niet alleen in Breskens. Ook in andere kernen van Zeeuws-Vlaanderen en eventueel over de grens. Voor een geschikte tent kan gezorgd worden, zowel voor particulieren als bedrijven.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Open dag Foodplaza

Kleuters in het Visserijmuseum

aOBS

Dinsdag 5 juli was het in de regionale dagbladen te lezen: Zeeuws-Vlaanderen kleurt zilver. We vergrijzen volgens de media. Maar, misschien gaat Bresjes wel voor goud in plaats van zilver! Die morgen arriveerden de kinderen van groep 1 en 2 van OBS Breskens in het Visserijmuseum. Dertig jongens en meisjes, een derde van beide groepen. Er zouden nog twee grote groepen volgen. In groep 1 en 2 van d OBS zitten bijna honderd kinderen. Dat zal het gemiddelde toch wel naar beneden halen?

De jeugd van Bresjes had geen weet van zilver of goud, ze gingen in het museum voor alles! Ze hoorden het verhaal van een jongetje dat naar zee ging. In een vissersboot en met een poes. Ze mochten varen met de grote simulator met de grote chef, Adrie Bonnewel, knopen leggen bij het hoofd knopenleggen en breien, ome Jan, en verder waren er Anita, Ans en Nel om de kleintjes bezig te houden. Ze genoten overal van en vonden vrijwel alles prachtig. Nou ja, flitslicht in het zo heerlijk donkere aquarium vonden ze maar niks, maar wie beroemd wil worden in Bresjes moet op de foto. Een paar wilden nog wel de tanden van een haai tellen. Spannend zo’n gebit en die tanden, dat bleken er nog meer dan alle kinderen samen. Wie kan er nu verder dan honderd tellen!

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Kleuters in het Visserijmuseum

Kampioenen De Boskreek

aDSCN6244

Het gemengd dubbel team van tennisvereniging De Boskreek is kampioen geworden van de eerste klasse. Dat werd zaterdag 2 juli gevierd met een drankje en een hapje. Op de foto bovenaan van links naar rechts (heren): Frank Wessel, Erik de Rechter, John Wisse, John de Waele, Mart Flikweert en Joeri Flikweert. Onder: Nadine Brenner, Martina de Kruijter, Maud Kuijpers en Kim Flikweert.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Kampioenen De Boskreek

Korfbaljeugd BKC op kamp

aDSCN6199

In het eerste weekend van juli hield korfbalvereniging BKC haar jaarlijkse kampeerweekend. Dat was – naast het kamperen op het eigen terrein – volledig gevuld met allerlei spelletjes, zowel op het eigen terrein als op het strand.

Ruim veertig leden namen hieraan deel. De geplande locatie op het strand (op zaterdag) moest door een vrij harde wind enigszins verplaatst worden, dat wil zeggen iets meer richting Promenade. Dat deed echter niets af aan de enthousiaste en sportieve sfeer onder de kinderen.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Korfbaljeugd BKC op kamp

Zeezicht Festival

aIMG_3327

Op zaterdag 25 juni was in de huizen aan de westkant van Breskens duidelijk het geluid te horen van het Zeezicht Festival bij de veerhaven. In een aantal tenten deden een aantal bekende Breskense DJ’s hun best de vele jongeren het naar de zin te maken. Ook voor een hapje en een drankje was gezorgd.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Zeezicht Festival

Hoej’ndag Arjaon, – 430

‘k Gaon mao h’liek mee de deure in ûûs vall’n. Een primeur voor in Op Bresjes. Dâ kan ook nie anders wan’t gao over Bresjes, over de toekomst van Bresjes om precies te zin. Dâ kom allemaole deu dâ woord BREXIT. Een totaol vrêêmd woord wâ de leste weken “het nieuws van de dag” is in krante, op raodio en tillevisie.
Jaone vroeg an me wâ dâ BREXIT noe precies betekende. Ik zei: “Da kom’ van het Engelse woord EXIT, wâ betekent ûûtgang. Je kunt ’t er dus langs die kant ûût. En de letters BR d’r vôô is een afkorting, of liever gezeid het kenteken van degeen die â wil vertrekk’n. Snap je ’t noe?” vroeg ik nog.
“Zeker wê”, zei ze en kwam mee een geweldig voorbeeld waovan de gevolgen voo de hemjinte Slûûs nog nie te overzien zin â di ûûtlekt. “Lûûster”, zei ze. “Dan stao BR natuurlijk voo Bresjes en EXIT voo ûût de hemjinte Slûûs stapp’n. Alles wéé zèlf regel’n. Nie voor èlk wissewasje nao ’t hemjint’ûûs in Oôstburg moet’n. En nie onbelangriek, dan me d’r financieel ook nie slechter van gaon worr’n. Bresjes è van de hemjinte Slûûs de mêêste inweuners, dus de hemjintelijke belasting’n kunn’n me ook in eih’n zak ouw’n. En wâ dienk je van de bank’n. Die gaon nie weten oe gauw ze weer een fasoenlijk kantoor in Bresjes t’rug will’n èn. De hûûr van de strandkotjes terug nao d’ouwe pries en voor een periode dâ ’t echt qua weer echt de moeite is om nao ’t strange te gaon. Weer een eih’n hemjintebestuur mee wet’ouwers in de stijl van Jan Vergouwe, waomee je de vergunnieng voo je schuurtje of biekeukentje onder een pinte op ’t Visserijfêêst in de vismiene of de voetbalkantine geregeld wier.
Mao voo ’t zôôvèrre is voo ons eih’n BREXIT moet ’t er wel êêrst een referendum komm’n.”
Wien gaot dat anslienger’n? Volgens Jaone is Lucien van de Broeke dao de ûûtgeleez’n persôôn voo. D’r gaon natuurlijk ook politici op tegen zin omdâ je dan een kleinere hemjinte bin en je as bestuurder wor’ betaold nao gelang het inweuneraantal. ‘k Bin benieuwd of iemand as wet’ouwer Ploegaort, wan’ die gao natuurlijk het tegenkamp anvoert’n, daor dan ook politieke consequenties an verbindt.
Me zunn’n natuurlijk ook as Bresjes iets moet’n betaol’n om d’r ûût te stapp’n. Nou Arjaon, daor è Jaone ook al iets op gevond’n. Me geven die verroeste kotter ûût de kaoje terug. Die zett’n ze dan maor op ’t dek van ’t nieuwe jachthaovenkantoortje an ’t Haoventje van Kerzand. En me moet’n dan ook vèrder ook nie krènterig doen. As fôôie geev’n me die rôôie pinguins mee voo ’t geval de herinirichtieng van ’t centrum van Oôstburg toch nog es klao most komm’n.

Allêê, de hroet’n weer éé.
Sakke

Geplaatst in Sakke en Arjoan | Reacties staat uit voor Hoej’ndag Arjaon, – 430

Animaaltje Passie voor gevederd … – 430

 

Op zevenentwintig juni 1954 werd ’s werelds eerste kerncentrale geopend vlakbij Moskou, op zevenentwintig juni 1976 werd een vliegtuig van Air France gekaapt door de PLO en landt vervolgens in Entebbe, Oeganda, Uganda. Maar dát maakt zevenentwintig juni voor mij niet zo bijzonder. Zevenentwintig juni is ieder jaar weer een dag van herinnering, de verjaardag van mijn één jaar oudere broer Frank, die ik op een zonovergoten vakantiedag voor m’n neus heb zien verdrinken in de golven van de Belgische kustplaats Sint-Idesbald. Mijn vader vocht als een leeuw voor zijn oudste zoon, zijn eerstgeborene: tevergeefse mond-op-mondbeademing en onderwijl steeds maar weer verleggen richting duinvoet voor het vloedende met tamelijke golven wassende water. Frank was een leuke jongen, een kleine prins, haast eeuwig op zijn fiets, ‘Frank en vrij’, vrolijk en blij, spelend gestorven, dat kan alleen ‘n kind! Het was ‘Dag Frank. Dag jongen. Dag kleine vriend’ en zo staat het dan ook op z’n grafje opgetekend met ‘gouden’ letters …
Maar zevenentwintig juni was ook de dag dat ik mijn diploma kreeg, dat de examencommissie van de Faculteit van de Diergeneeskunde van de Rijksuniversiteit Gent belast werd, zoals dat officieel heet, met het verlenen van de wettelijke graad van Doctor in de Diergeneeskunde aan schrijver; anno 2016 precies dertig jaar geleden!
‘Vogels-houden’ was als kleinere jongen al m’n passie, m’n hobby, en dan vooral de tropische wildzang (!), maar ook het vogels-kijken in het veld, ‘ornithologen’ als werkwoord, vrij vertaald ‘vogelen’ was m’n ding. Ja, ik was er al vroeg bij! En zieke vogels wilde ik dolgraag beter gaan maken in de diergeneeskundige praktijk! Hoewel ik ‘alle’ cursussen en bijscholingen met betrekking tot het aandachtsgebied ‘gevederden’ volgde door den lande, is vogel(dier)geneeskunde niet echt tot het métier, de stiel, geworden waar ik van kan leven, maar des te meer hobby, als kleine tak van het dagelijkse werk in de gezelschapsdierenbranche. Hoewel opnieuw een volière, maar dan een joekel van een volière, eentje met een enorme ‘vlucht’, hoog op mijn wensenlijstje staat, lijkt deze droom voorlopig althans niet te kunnen uitkomen, niet alleen omwille van onvoldoende beschikbare tijd, maar ook vanwege nogal eens uithuizigheid. Maar onze oasische (Van Dale zegt dat oazische ook kan) tuin biedt een redelijk volière-alternatief met Vlaamse gaai, bonte specht, kwikstaart, de gele en de witte, een kleurenwaaier aan mezen, vaak verder opgeluisterd door kakofonieën van vogels van divers pluimage. En dan hebben we nog ‘onze eend’. Ongeveer anderhalve maand geleden erg gehavend in onze kliniek binnengebracht, we gaven er geen eurocent meer voor, maar door merendaags, beter meerdaags, dwangvoeren, wondverzorging en TLC, tender love en care door onze fantastische assistentes Evelyn, Veronique, Ivanka en Jessica, was daar in ene het moment dat het vrouwtje wilde eend weer kon worden uitgezet en dat nam ik graag op me … Ik heb ze bij ons thuis op de vijver gezet en het gaat goed jôh! Onze Floyd vindt het very interessant, maar ja wat wil je als je een Engelse Springer bent en het wild steekt je haast de ogen uit, een prachtig samenspel van een Springer die bang van water is, een wilde eend die, als ze vluchten moet, telkens weer te snel voor Floyd het sop verkiest.
‘Onze’ weidevogel, want dat is een wilde eend (misschien gek genoeg) houdt onze vijver schoon, eet door filteren van plantendeeltjes, waaronder het o zo geliefde eendenkroos (!), waterdiertjes en af en toe ons brood. Ze zit nu een maand bij ons, misschien gaat ze niet meer weg, misschien kan ze ook niet weg (?), ze oogt gezond, blijft een immer nieuwgierig (naar brood?) eendje, lijkt hier op haar plaats en dus hebben we ze maar gedoopt, of liever heeft mijn ‘schoonzus’, die met mijn schoonbroer samenwoont, haar een naam gegeven: Katrien! Tante Katrien, Katrien Duck, de vriendin van Donald Duck, maar ook van Guus Geluk en tevens tante van haar neefjes Kwik, Kwek en Kwak. Of ze nu kan vliegen of niet, ze ‘jeunt zich’, heeft het naar de zin, I presume.
Wat me wel erg opvalt is, maar dat geldt voor alle eenden, bedenk ik nu, dat tante Katrien ‘lwôôpt assof ze un njéle dag op un perd gezet’n èt …, ‘t is zo’n leutig zicht, ken dur un vriendinne bie!’

Namens Dierenartsencentrum West,
Geert de Bruijckere
dacwest@zeelandnet.nl

Geplaatst in Animaaltjes | Reacties staat uit voor Animaaltje Passie voor gevederd … – 430

En passant – 430

Vriendschap

Maandag 4 juni. Eén van de mooiste dagen die we dit jaar tot nu toe hadden. Een dag om wandelend, fietsen of met de auto rijdend, de kust tussen Bresjes en Cadzand te bezoeken. Ik deed dat met een viertal vrienden uit andere delen van ons land. Zij stonden op het eind van de dagtocht versteld van de gevarieerde kust tussen Het Zwin en ons eigen Bresjes. “Een bijzonder fiets- en wandelgebied”, meenden de wandelaars onder hen. Ik wees mijn bezoekers op de jaarlijkse strandpoldertocht en de Lange strangetocht tussen onze badplaatsen Bresjes en Kezand.

De tocht met deze vrienden deed mij denken aan de tijd, jaren geleden, dat ik de jaarlijkse zesdaagse strandwandeltocht liep van Hoek van Holland naar Den Helder. Een tocht met duizend deelnemers. Op die tocht leerde ik iemand kennen uit Callantsoog. Een man van het strand en de zee. Elke dag liep hij met zijn hond een paar uur langs ‘zijn’ kust. Een man met een stem als een klok. Nog zie ik hem staan, door zee en zon gebruind, tijdens een van de strandtochten op het terras van een strandtent. Samen met Imca Marina, die daar toevallig ook was, zong hij het lied You never walk alone. Een schitterend moment. Voor we verder liepen werd het lied nog een keer gezongen, maar dan misschien wel door 500 stemmen samen.

Een maand geleden kreeg ik zijn overlijdensbericht. Voor mij een wandelvriend om nooit te vergeten. Op de kaart een gedicht van Paula Hagenaars:

Zal je straks
mijn stem
herkennen
in de wind
Als de zee
je vertelt
hoe ik
van je hield
Kijk naar
de horizon
en fluister
dan mijn naam
Ik zal het horen
waar ik ook
ben heengegaan
liefde blijft bestaan

Bochet,
een voorbijganger

Geplaatst in En passant | Reacties staat uit voor En passant – 430

B.R.oedsels – 430

FullSizeRender

Een Groede zondag

SchermafbeeldingWe wandelden langs de gespleten oude knotwilgen op de Nolletjesdijk. Vlakke velden strekten zich links van ons uit. Aan de horizon ontwaarden we het kerkje van Groede. Zwijgend liepen we naast elkaar en puften van de hitte. De koele zeebries was landinwaarts niet voelbaar waardoor we te zwaar gekleed, stoomden in onze lange broek. Een koppeltje scharrelde rond bij een verlaten zitbank, beiden met blote, reflecterend witte kuiten. Ik benijdde hen en mijmerde hoe verkoelend het zou zijn om met zulke blote benen rond te lopen. Achter ons klonk de heldere roep van de koekoek, die plots werd verstoord door een snerpend geluid van banden op het grindpad. We keken elkaar aan. We herkenden de auto… De bestuurder reed vroeger dagelijks door onze straat waar hij zijn miniwagentje parkeerde dat volledig was gevuld met één gigantische hond. Een beest dat bij zijn bevrijding uit het sardineblikje wegschoot, onhandelbaar en wild – steevast rond de tijd dat ik naar buiten moest om de krant uit de bus te halen. Hij blafte woest en toonde met grommende muil zijn scherpe tanden. Rammel, rammel deden mijn beentjes en ik bevroor van de schrik. Keer op keer. De man riep altijd hetzelfde “Kom hier Bonzo!… Je moet niet bang zijn mevrouw, hij doet niks.” Een cliché dat iedereen gebruikt als het over z’n eigen hond gaat… De hond van mijn pa deed ook niks, maar op een dag beet hij toch een stuk uit het rode badstoffen kniebroekje van een vriendinnetje. Hij liet een blauwe plek en tandafdrukken achter in het stukje blote bips. Woedend en overstuur liep ze huiswaarts – met haar ene hand achter de rug, het gaatje zedig bedekkend. Roepend dat ze nooit meer bij mij kwam spelen… En zo geschiedde. Diezelfde week beet de hond ook een paar gaten in de broek en het been van de postbode. Zwijg mij dus over ‘mijn hond doet niets’. Wij dachten ook dat die van ons niets deed…
Nu liepen we de oude baas van de boze hond dus terug tegen het lijf op de verlaten Nolletjesdijk. “Oh neen”, zei ik, “het slaat in mijn benen, laat ons rechtsomkeer maken.” “Niks van”, zei mijn man, “die kwibus met zijn gevlekte vierpikkel kan de boom in.”
Gelukkig bleek de koekjestrommel op wielen leeg en de man wandelde eenzaam verder.
We dwaalden verder af langs het hertenkamp waar ik foto’s nam van de bunkers, een hangbuikvarken en een pauw. Daarna kuierden we verder richting het lieflijkste dorpje van Zeeland. We begaven ons naar het terras van de herberg “De Drie Koningen”, alwaar we hartelijk werden verwelkomd door de charmante waard/bierbrouwer met een “Groede middag!”

Het was een Groede zondag.

B.R.

Geplaatst in Broedsels | Reacties staat uit voor B.R.oedsels – 430

Dicteerubriek – 430

Na loting heeft mevrouw S. Van Hecke-Rodts uit Eede de wedstrijd gewonnen. Gefeliciteerd! De boekenbon wordt thuisbezorgd.

1 = c) langstlevendentestament. Een drie- of meerdelige samenstelling schrijven we aaneen: grotemensenwereld, kleinekinderenbedtijd, tenzij het eerste en laatste deel bij elkaar horen: een uitgebreide wereldkaart (de kaart is uitgebreid, niet de wereld). Ook met Engelse woorden: grandslamfinale, andere talen krijgen een koppelteken: grand-prixtoernooi, shish-kebabtent.

2 = c) West-Zeeuws-Vlaanderen. Aardrijkskundige uitdrukkingen krijgen hoofdletters en ertussen komen koppeltekens: Brussel-Centrum, Zuid-Oost-Vlaanderen (het zuiden van Oost-Vlaanderen, Zuidoost-Vlaanderen (het zuidoosten van Vlaanderen).

3 = b) wreedaard. Een bruut, iemand die wreed van aard is.

4 = c) googelde. Je zoekt met de zoekmachine van Google (eigennaam), maar het werkwoord is googelen: ik googel, hij googelt, we hebben gegoogeld.

5 = a) tweeduizend zestien. Alles tot duizend aaneen, na duizend een spatie, miljoen en miljard los, etc. 1.234.563 = een miljoen tweehonderdvierendertigduizend vijfhonderddrieënzestig.

6 = a) kant-en-klaarmaaltijd. De vaste uitdrukking kant-en-klaar betekent: gereed voor gebruik, volkomen af, voltooid. In de samenstelling blijven de koppeltekens behouden. Een klant-en-klare (bnw.) maaltijd zou overigens ook kunnen!

7 = c) louche. Een louche vent is onguur, verdacht. Louche krijgt altijd een e erachter.

8 = b) cafeetjes. De regels voor meervoud en verkleinvorm verschillen. Het is café, maar cafés en cafeetje, net zoals bijvoorbeeld taxi en taxi’s, maar taxietje, oma’s en omaatje.

9 = a) van der Burg. De regels in België zijn wat anders (schrijven zoals bij de burgerlijke stand, zoals mevrouw S. Van (!) Hecke), maar wij schrijven Paula van der Burg, mevrouw Van der Burg en mevrouw Janssens-van der Burg.

10 = a) edelweiss. De naam van deze plant komt uit het Duits en wordt met ei en dubbele s geschreven.

11 = c) B en W. Het dagelijks bestuur van een gemeente wordt vaak – ook door Sluis! – als B&W geschreven, maar dat is fout. Volgens de woordenboeken is het college van burgemeester en wethouders (kleine letters!) het college van B en W (hoofdletters!).

12 = c) seksistisch. Sexy (bnw., sexyer en sexyst) schrijven we in het Nederlands met een x, net als sexappeal en safe sex. Verder is het (bijna) overal ‘seks(e)’ met ks.

13 = b) solo-optreden. De o’s in solo-optreden zijn botsende klinkers, daarom komt er een koppelteken. Anders zou je het als ‘soo-loop-treden’ kunnen uitspreken.

14 = a) sowieso. Dit woord komt uit het Duits en betekent: toch al, in elk geval.

15 = a) überslim. Het voorvoegsel ‘über’ komt uit het Duits en geeft een versterking (heel erg) van het grondwoord (hier: slim) aan. Het voorvoegsel wordt aan het daaropvolgende woord vast geschreven.

Korte taalvraag? leentfaar@zeelandnet.nl!

RL

Geplaatst in Dicteerubriek | Reacties staat uit voor Dicteerubriek – 430

Beroepen (14): medewerker bedrijfsbureau – 430

IMG_3408

Wij ontmoeten Tonnie op een avond op de tennisbaan van De Boskreek. Hij zegt dat hij calculator van beroep is, en aan zijn berekenende manier van spelen kun je dat direct zien…
De officiële titel op Tonnie’s loonstrook luidt: “medewerker bedrijfsburo”. Sinds 1 januari 2009 vervult hij die functie bij Leenhouts’ Aannemings-Bedrijf in het nieuwe pand op het bedrijventerrein in Oostburg. Tijdens de kerstvakantie van 2008 verhuisde het bedrijf daar naartoe, waarbij hij ook meehielp. Daarvoor werkte hij vier jaar bij de glasfabriek (commerciële afdeling) en negentien jaar bij de bouwmaterialenhandel Woittiez op de handelshaven, waar hij de functie van assistent bedrijfsleider vervulde en ook commerciële taken verrichtte. Zijn sollicitatie bij LAB was op uitnodiging van hen.
Tonnie was geen onbekende voor dat bedrijf – vanwege de regelmatige en veelvuldige leveringen – en na herhaalde verzoeken stemde hij toe. “Daar heb ik tot heden nog geen spijt van”, zegt hij, “dat was echt wel ander werk. Het kwam in hoofdzaak neer op het bedenken van mogelijkheden en oplossingen en dat vervolgens verder uit calculeren.
Ook bestaat dit werk uit contacten te zoeken met leveranciers van keukens, grondwerkbedrijven, werktuigbouwkundige en elektrotechnische installatiebedrijven en daarbij informeren naar de kosten van deze disciplines. Als hoofdaannemer coördineren wij deze werkzaamheden.”
Het opstellen van calculaties wordt inmiddels voornamelijk door collega’s gedaan, terwijl Tonnie’s taak momenteel voornamelijk bestaat uit het begeleiden van alle processen. Dat doet hij in samenwerking met een vrouwelijke collega. Enkele huidige klussen van behoorlijke omvang zijn op dit moment de verbouwing van een grote villa in Knokke en werken voor diverse woningcorporaties. Hij begeleidt dit vanuit zijn kantoor en een collega/uitvoerder vanaf de bouwplaats. Daarvoor heeft hij contacten met diverse onderaannemers.
De facturatie en de administratie vallen eveneens onder zijn verantwoordelijkheid. “Wij zitten nu al goed in ons werk”, zegt Tonnie, “maar na de bouwvakantie wordt het nog wat drukker. Dit onder meer door de bouw van achttien prefab-woningen.”
Voor enkele van zijn collega’s betekent dat waar mogelijk flexibiliteit in het plannen van vakanties, aangezien het werk door moet blijven gaan. Ook worden dan taken van woningcorporaties overgenomen en waar nodig storingsdienst gedraaid.
Met het renoveren van huurwoningen is Tonnie eveneens betrokken. “Dat is een continu proces”, zegt hij. “Het komt nu eenmaal vaak voor dat een huurder het betreffende huis niet conform de regels achterlaat. De nodige reparatie en/of renovatie moet dan eerst gepland en geregeld worden voordat het huis weer in de verhuur kan.
Voor de bouw van nieuwe huizen gelden ook steeds weer nieuwe regels, onder andere op het gebied van energieneutraal wonen. Het voortdurend tegen nieuwe regelgeving aanlopen zorgt ervoor dat wij in deze bedrijfstak niet in slaap vallen.”

RC

Geplaatst in beroepen | Reacties staat uit voor Beroepen (14): medewerker bedrijfsbureau – 430

Ondernemende Bressiaanders: Mobiele Fietsservice Breskens – 430

LeonvanHam

 

In de kleine kernen van de gemeente Sluis ontbreekt al jaren een fietsenwinkel en een plaats om een fiets te laten herstellen. Daarnaast zijn er steeds minder mensen die zelf een band kunnen repareren en van het terugleggen van een ketting alleen maar vuile handen en frustratie overhouden. “Dan moet de fiets in een auto gepropt worden of een aanhangwagen geleend”, weet Leon van Ham. “Om hier een oplossing te bieden ben ik mijn zaak gestart. Je fiets laten repareren op locatie is voor velen een uitkomst.”
Leon werkt nu al weer ruim zes jaar bij een groot bedrijf in Eeklo. “In de fabriek wordt continue gewerkt. Zeven dagen per week, ook nachts. Nu ik mijn eigen zaak wil opbouwen, ik ben op 1 oktober 2015 ingeschreven bij de Kamer van Koophandel, werk ik niet meer in de weekenden en draai door de week alleen nachtdiensten. Op die manier blijft er voldoende tijd over voor de fietsreparatie.”
De fascinatie voor fietsen is Leon niet vreemd. “Hiervoor heb ik onder meer ruim tien jaar op de markt gestaan. Het begon ooit met het slijpen van messen, er kwam gereedschap bij en uiteindelijk vooral fietsonderdelen. Zo had ik, ook in Oostburg, een kraam van ruim achttien meter lang. Het was altijd heel erg druk aan mijn kraam en in de zomer was het heel hard werken. Tijdens de wintermaanden was er niet voldoende te verdienen en ging ik op zoek naar een vaste baan. De eerste tijd in de fabriek was het heel erg wennen. Ik miste vooral het contact met de mensen. Steeds vaker hoorde ik dat het repareren van fietsen vaak voor problemen zorgde. Er zijn best veel fietsen, maar weinig goede fietsenmakers en die hebben het heel erg druk. Ik had nog contacten met mijn vroegere leveranciers, besloot te starten met een mobiele fietsservice en tevens een groothandel op te zetten in fietsonderdelen. Op die manier kan ik best scherpe prijzen maken en daardoor gratis aan huis komen. Mijn bestelbus heb ik helemaal aangepast en er een mobiele werkplaats ingemaakt. Mijn klanten wonen nu, behalve in de gemeente Sluis, ook in Biervliet, Eeklo, Lembeke en Bassevelde. Zo ben ik een grensoverschrijdende fietsenmaker”, lacht Leon. “Dat ik nu weer onder de mensen kom, veel oude en nieuwe bekenden ontmoet, maakt dit werk extra leuk. Verder geef ik op verzoek veel informatie, welk zadel, wat voor banden en hoeveel lucht moet er in om de banden lang goed te houden?
Sinds kort sta ik iedere zondag op het parkeerterrein van supermarkt Jumbo in Breskens. Dat helpt veel om meer bekend te worden. Wij staan daar van 8.30 tot 18.00 uur. Kleine mankementen repareer ik direct. Voor grotere euvels maak ik afspraken. Dan kom ik aan huis of, bij een heel grote klus, neem ik de fiets zelf mee om bij mij thuis op te knappen. In mijn bus heb ik het nodige gereedschap, een takel voor de fiets en altijd een voorraad binnen- en buitenbanden. Ik repareer alle soorten fietsen, ook E-bikes. Racefietsen is een ander verhaal. Die mannen kunnen alles zelf, zijn zelf specialisten. Wel komen ze bij mij om onderdelen. Omdat ik inkoop voor mijn groothandel kan ik mijn prijzen redelijk laag houden. Anderen kopen misschien vijfentwintig banden van een soort. Ikzelf gelijk honderden en dan rechtsreeks van een fabriek.”
Zijn administratie doet Leon zelf. “Dat lukt allemaal nog, werken, fietsen repareren en de boekhouding. Het is wel eens schipperen, oppassen om niet te veel slaap te kort te komen en vooral tijd vrij te maken voor mijn familie.”
Wie problemen met zijn fiets heeft die snel opgelost moeten worden, kan zondag een kijkje nemen bij de Jumbo.

WV

Geplaatst in Ondernemende Bressiaanders | Reacties staat uit voor Ondernemende Bressiaanders: Mobiele Fietsservice Breskens – 430

De Schakel – 430

schakel60jr

Vergoeding huisraadschade
Zoals nu wel algemeen bekend zal zijn, ligt het in de bedoeling, dat ieder, die oorlogsschade aan zijn huisraad heeft, een spaarbankboekje ten laste van de Ned. Middenstandsbank zal krijgen om alles wat hij aanschaft te kunnen betalen door afschrijving van dat boekje. Maar die boekjes zijn er nog niet algemeen in onze streek en daarom is het mogelijk, dat men een voorschotboekje krijgt. De tijd tussen het aanvragen van dat boekje en het uitreiken daarvan is vaak tamelijk lang, zodat er nogal ontevreden onder de gedupeerden en vooral onder de leveranciers heerst over dat langzame werken. Om op de hoogte te komen van de oorzaken van dit euvel, heeft het hoofdbestuur van de Vereniging een onderhoud gevraagd met de autoriteiten, die met deze materie te maken hebben, en zo kwam een prettig gesprek tot stand tussen de Hoofddirecteur van de Middenstandsbank. De Directeuren van die bank te Terneuzen en te Oostburg, de Secretaris der Schade-enquête Commissie, de heer Rus, de Directeur van het Bijkantoor van het Bureau Verzorging Oorlogsslachtoffers en ons bestuur. Bij deze bespreking bleek, dat er een lange weg moet afgelegd worden eer er een voorschotboekje kan uitgereikt worden. Men doet een aanvrage bij het Bureau Verzorging Oorlogsslachtoffers, dit zendt de aanvrager door naar de Schade Enquête Commissie, die het bedrag van het voorschot beoordeelt en daarna de aanvrage doorzendt naar het Bureau Verzorging Oorlogsslachtoffers te Middelburg, vanwaar het na goedkeuring gaat naar de Middenstandsbank, die ten lange leste een voorschotboekje aan de aanvrager verstrekt. Men ziet, de weg is lang en ondanks het feit, dat ons bestuur de indruk heeft gekregen, dat alle betrokkenen hun best doen om de gedupeerden te helpen, moet toch gezegd worden, dat er door het optreden van de verschillende instanties een hinderlijke vertraging ontstaat.
De vraag kwam ter sprake: Wat kan er gedaan worden om de gedupeerden sneller te helpen. Volgens artikel 14, tweede lid, van de Beschikking over de vergoeding huisraadschade, kan de Secretaris der Enquête Commissie machtiging verlenen om goederen, die men uit eigen middelen heeft betaald later van zijn huisraadboekje te doen afschrijven, zodat men dan de vroeger uitgegeven gelden weer in handen krijgt. De Secretaris der S.E.C. te Oostburg heeft medegedeeld, dat hij in deze zeker zal medewerken, zodat de gedupeerden die reeds een en ander hebben aangeschaft ter vervanging van het door oorlogsgeweld verloren gegane, de daarvoor betaalde bedragen later zeker zullen terug krijgen. Deze wetenschap zal voor velen, die reeds uit eigen middelen gekocht hebben een grote geruststelling zijn. Men beware dus zijn rekening zuinig om die later te kunnen overleggen. Natuurlijk zal in verschillende gevallen nagegaan worden of de aankoop werkelijk heeft plaats gehad; helaas zijn er steeds nog lieden, die voor fraude niet terug deinzen. Nu men weet, dat men zich weer van het nodige kan voorzien, zonder risico, dat men het daarvoor uitgegeven geld niet terug krijgt, kan er een grote bespoediging bereikt worden met het uitreiken van de Huisraadboekjes. De grootste hinderpaal hierbij zijn de reeds verleende voorschotten, want die moeten natuurlijk van het definitieve schadeboekje afgeschreven worden. Voor het afgeven van het huisraadboekje moet de Schade Enquête Commissie dus nagaan, of er reeds voorschotten verleend zijn. Als men nu weet, dat er nog drie grote koffers met schuldbekentenissen moeten afgewerkt worden, die indertijd getekend werden voor de C.N.V. goederen, ook wel bekend onder de naam van Shaef-goederen, dat zulke schuldbekentenissen ten name staan van het hoofd van het gezin, van de huisvrouw en van inwonende gezinsleden, terwijl al die goederen verwerkt worden op het huisraadboekje van het gezinshoofd, dan krijgt men een indruk van de moeilijkheden. Stond nu op elke schuldbekentenis maar het schadenummer, dan zou het zoeken wat vergemakkelijkt worden, maar nu is het vaak een hopeloos zoeken. Ieder kan licht inzien, dat elk voorschotboekje de moeilijkheden nog groter maakt. Daarom meent de Vereniging het volgende advies te moeten geven: Als men zich zelf kan bedruipen, vraag dan geen voorschotboekje, maar wacht tot het definitieve huisraadboekje wordt uitgereikt. Bewaar alle rekeningen van goederen, die men gekocht heeft ter vervanging van verloren gegane goederen goed en lever deze rekeningen na ontvangst van het definitieve boekje in. Kan men werkelijk niet verder door gebrek aan contanten, wendt U dan tot de Schade Enquête Commissie met het verzoek voorrang te mogen hebben bij het ontvangen van het huisraadboekje. Ons hoofdbestuur heeft vertrouwen, dat op de voorgestelde wijze de afwikkeling vlotter zal verlopen en dat men vlugger met zijn aankopen zal zijn. Wij verzoeken daarom allen om op deze wijze mee te werken. Van de zijde der Schade Enquête Commissie, van het Bureau Verzorging Oorlogsslachtoffers en van de Middenstandsbank is alle medewerking toegezegd om de nooden der getroffenen zo snel mogelijk te lenigen.

De Stichting 1940-1945
Verschillenden in ons gewest schijnen niet – of niet voldoende – op de hoogte te zijn van de taak en van de werkwijze der “Stichting 1940-1945”. Welnu, met het onderstaande hoop ik U duidelijk te maken welke doelstellingen de Stichting 1940-1945 nastreeft.
Staande onder de hoge Bescherming van H.M. de Koningin is de Stichting in 1945 opgericht. Zij heeft tot doel zich het lot aan te trekken van de nagelaten betrekkingen van hen, die in het verzet tegen den vijand hun hoogste offer, n.l. het leven, brachten. Zoals men weet zijn er in ons land zeer veel verzetsslachtoffers die, wil de “Stichting” aan de nabestaanden van die ongelukkigen een menswaardig bestaan verzekeren, geweldige financiële offers eisen.
Onze Minister-president, Prof. Ir. W. Schermerhorn zegt hierover:
“Ik moge hierbij dan uitdrukkelijk vaststellen; dat het de bedoeling van de regering is, dat de weduwe van een gevallen verzetsman niet langs allerlei wegen zal worden benaderd en evenmin dat zij zich tot allerlei instanties zal hebben te wenden. Haar adres is uitsluitend: “Stichting 1940-1945” die voor haar de zaken volledig behandelt. De “Stichting” ontvangt te haren behoeve de rijksbijdrage, waarvan de normen vooruit door de regering worden vastgesteld.
Daarnaast en daarboven kan de “Stichting” zelf aan haar toekennen hetgeen zij noodzakelijk oordeelt om haar doelstellingen in vervulling te doen gaan”. Lang niet alle gelden, welke de “Stichting” voor haar doel nodig heeft, worden dus ontvangen uit de schatkist. Ook wijzelf moeten een steentje bijdragen. Om de benodigde gelden bijeen te krijgen organiseert de “Stichting” inzamelingen huis aan huis, door middel van lijsten tot het verkrijgen van bijdragen ineens. In 1945 opende H.M. de Koningin de lijst met een bijdrage uit eigen middelen van ƒ 500.000. Men wordt ook in de mogelijkheid gesteld om gelden van een vrije of geblokkeerde bank- of girorekening over te schrijven op postrekeningnummer 194045 (gemakkelijk te onthouden) der Stichting 1940-1945, Landelijk Bureau, Heerengracht 597, Amsterdam.
Verder is er nog de mogelijkheid om contribuant der “Stichting” te worden, waarbij men dus b.v. maandelijks een vaste bijdrage kan geven welke wordt opgehaald.
De “Stichting” heeft tijdens haar bestaan nog slechts eenmaal een collecte gehouden en wel in de maand Augustus 1945. Behoudens in een gemeente is deze collecte in West Z.-Vlaanderen echter niet doorgegaan daar in die maand in ons gewest juist voor een ander doel een zeer belangrijke collecte werd gehouden. Bij de collecte die nu voor de deur staat, n.l. in de periode van 28 juli tot 5 aug. a.s. zal echter ook W. Zeeuwsch-Vlaanderen meedoen. Er mag dan ook zeer zeker verwacht worden dat, nu dit de eerste collecte is die voor dit doel in ons gewest wordt gehouden, eens extra diep in de beurs zal worden getast wanneer de collectanten bij U aankloppen. Wat wij hebben te brengen is slechts een heel klein offer, vergeleken met het groot offer dat de verzetsslachtoffers voor ons hebben gebracht, n.l. hun leven.
En tenslotte dient U te weten, dat de “Stichting 1940-1945” boven alle politiek staat. Teneinde dit zo goed mogelijk te doen uitkomen hebben alle politieke en kerkelijke groeperingen in ons land (geen enkele uitgezonderd) de volgende oproep uitgevaardigd:
“Door samenwerking van overheidszorg en het in de “Stichting 1940-1945” gebundelde particuliere initiatief kan rechtvaardige verzorging verwezenlijkt worden van hen, die zich door daad of houding tegen den Duitse bezetter hebben teweergesteld en daarvan slachtoffer zijn geworden. Een ieder drage hiertoe het zijne bij”.
In aansluiting op bovenstaande wordt mede gedeeld, dat de collecte in Breskens wordt gehouden op de volgende data: Dinsdag 31 Juli, Woensdag 1 en Donderdag 2 Augustus.

Hulpactie Scheldemonden
Vermoedelijk 15 Juli a.s. hoopt de Hulpactie Scheldemonden te Amsterdam een grote collecte te houden. Ook hier rekent men op de hulp van een flink aantal jongedames in klederdracht. Het Amsterdamse comité hoopt de Zeeuwse collectantes op waardige wijze te ontvangen. Wij hoorden van een opera en een gondelvaart door de Amsterdamse grachten, twee attracties, die voor vele Cadzantenaars volkomen nieuw zijn. De reis van Vlissingen naar Amsterdam en terug en het verblijf in Amsterdam zijn gratis. De heenreis zal zijn op 13 of 14 Juli, de terugreis op Zondag 16 Juli; voor hen, die bezwaar hebben om op Zondag te reizen valt de terugreis op Maandag. Deelneemsters kunnen zich reeds opgeven, liefst per briefkaart bij den heer H.P. Everwijn, M7 te Zuidzande, onder vermelding van naam en voorletters, geboortedatum en adres en, als men in Amsterdam bij familie of kennissen kan logeren, ook het logeeradres. Nadere gegeven worden later verstrekt.

Ontslag te Breskens
Naar wij vernemen heeft de Fa. Gebr. Maas, bouwondernemers te Breskens, aan een dertigtal vaklieden met ingang van 4 Juli a.s. ontslag aangezegd.
Dit ontslag houdt geen verband met gebrek aan orders, doch vindt zijn oorzaak in het feit, dat de bouwvergunningen op de diverse ingezonden aanvragen niet voldoende tijdig door betreffende instanties worden toegewezen.

Plaatselijk nieuws
Oostburg. Zaterdag j.l. gaf de gecombineerde Oostburgse-Breskense muziekvereniging een uitvoering in de zaal van de R.H.B.S. te Oostburg, met medewerking van de Cadzandria-groep die de “Trouwfeeste van Jaontje in de Meester” ten toneele brachten.
Het geheel stond onder leiding van de heer Cor Schijve. De heer Hoolhorst opende de avond, waarbij hij een woord van bewondering uitsprak over de prachtige samenwerking der beide muziekverenigingen, die beide zwaar door de oorlog hebben geleden. De uitvoering was in een woord af en we sporen dan ook een ieder aan om dezelfde uitvoering welke hedenavond in de Panagrozaal te Breskens zal plaats hebben, te gaan bijwonen.
Waterlandkerkje. De plaatselijke toneelvereniging “Nut en Genoegen” gaf te IJzendijke een opvoering van het toneelstuk “De Spooktrein”. Enkele dagen daarvoor was eenzelfde opvoering gegeven te Schoondijke, geheel ten bate van de getroffen Schoondijkse muziekvereniging “Oefening Kweekt Kunst”. Een dagblad, waarschijnlijk via de plaatselijke correspondent, gaf over deze Uitvoering te Schoondijke een verslag “zonder punten”, d.w.z. weinig vleiend. Hoewel de uitvoering niet op het hoogste peil stond, was dit verslag sterk overdreven. Niet in aanmerking werd bovendien genomen de moeilijke omstandigheden, waaronder de opvoering plaats had. Gezien de goede opvoeringen te Waterlandkerkje lag het minder goede spel uitsluitend aan de omgeving en inrichting. Een bunker is nu eenmaal geen schouwburg. Geheel anders was de opvoering te IJzendijke. Alles werkt daar mede, om de opvoering te doen slagen. En de opvoering is dan ook geslaagd. De toneelclub van “Nut en Genoegen” was hier op haar best, en liet zeer goed spel zien. De minder goede indruk van Schoondijke werd volkomen weggespeeld. De lof, die de vereniging was toegezwaaid bij haar uitvoeringen van “De Spooktrein” te Waterlandkerkje, was, gezien het spel te IJzendijke, alleszins gerechtvaardigd. Het publiek was dan ook enthousiast.

Verloren
tussen Breskens en Aardenburg: 3 autobanden, maat 30×5. Terug te bezorgen tegen beloning. Iz. van der Linde, Koekbakkerij, Aardenburg.

Dansen
doe je bij E. Wesdorp – Tol – Oostburg – met de spiegeltent van Dolf.

Flinke jongen
gevraagd om opgeleid te worden in het betonvak.
P. Dierick-Wage, Betonwarenfabriek, Breskens.
C.A V. West Zeeuwsch-Vlaanderen Breskens
Een zending van het vooroorlogse Sisal Bindertouw zullen wij dezer dagen reeds binnen krijgen. U kan er dus van verzekerd zijn, dat wij U het touw tijdig kunnen leveren van dezelfde samenstelling als die U het vorig jaar van ons ontving. Ieder woensdag zijn wij aan de markt om Uw vergunning in ontvangst te nemen, of stuurt ze ons even per post toe.

Nette werkster
gevraagd voor 2 dagen in de week, loon ƒ 5,= per dag, bij Pr. van Hijfte, A13 IJzendijke.

Een jaar bevrijding
Als deze krant verschijnt zijn de feestelijkheden der herdenking van de bevrijding al weer lang achter de rug. Hoewel deze herdenking van de algehele bevrijding ons niet zoveel zegt als de bewoners van “boven de rivieren”, omdat onze bevrijding zoveel vroeger viel, zeker is dit jaarfeest ook voor ons Cadzantenaars van het grootste belang, in de eerste plaats, omdat toen een einde was gekomen aan de onderdrukking, waardoor elke uiting van Nederlandse cultuur onmogelijk werd gemaakt, daarnaast, omdat pas na de totale bevrijding het herstel een aanvang kon nemen.
En weder is dit een moment, waarop wij ons afvragen kunnen, wat er in die tijd gebeurd is. Zonder enig voorbehoud mag men zeggen, dat er in het eerste jaar van de bevrijding ontzaglijk veel werk verzet is. Wanneer men zich herinnert, hoe het verkeer was direct na de aftocht van de Duitsers, hoe men via Nijmegen en Arnhem naar het Noorden moest, per auto, want treinen liepen er niet, erf als men daar dan naast stelt, dat men thans reeds weder over de Moerdijk kan reizen, als men de vooruitgang waarneemt bij de post, als men let op de ruimere voorziening van bouwmaterialen, werkelijk, dan is er reden tot tevredenheid. Had er meer gepresteerd kunnen worden ? Het is moeilijk te zeggen. Wij menen van wel; als ieder bezield was geweest met de krachtige wil om in korte tijd weer op te bouwen, wat verwoest was, als velen niet rustig hadden afgewacht, of anderen misschien zouden beginnen, zeker zou er dan heel wat meer vooruitgang te boeken zijn. In sombere buien vragen wij ons wel eens af, of er in het Nederlandse volk nog wel die krachtige geest leeft, die ons land eenmaal groot maakte. Als die oude echt Nederlandse geest inderdaad weg zou zijn, dan zou het er voor ons volk slecht uit zien. Maar nog altijd hebben wij vertrouwen in de Nederlandse geest. Alleen zal de gedachte nog veel sterker moeten doordringen, dat, voorlopig, arbeid ons enige kapitaal is, arbeid en sober leven, dat is de weg, waarlangs wij Nederland weer opbouwen kunnen. Wij weten heel goed, dat allerlei dingen heel langzaam gaan, tergend langzaam; maar wij weten ook, dat de moeilijkheden ontzettend groot zijn. Onze uitvoer is nog heel klein, dus middelen om in het buitenland te kopen, hebben wij niet, en wat wij in het buitenland kopen is vaak schreeuwend duim. Het is te begrijpen, dat er een ontevreden stemming komt onder de mensen, die voor de oorlog konden kopen, wat zij wilden, hoop hadden, dat deze toestand na de oorlog weer direct zou terugkeren, en nu in elk opzicht teleurgesteld zijn. In zo’n stemming gaat men naar een zondebok zoeken en deze vinden velen dan in onze Regering. Maar laten zij, die onze Regering aanvallen, toch eerst eens goed nagaan, hoe groot de moeilijkheden zijn, waar mee de Regering te kampen heeft. En laat men toch vooral niet menen, dat onze Regering niet voldoende aandacht heeft voor ons gewest. Nog onlangs hebben wij van zeer dicht bij kunnen waarnemen, dat de Regering haar volle aandacht aan ons Landje geeft en dat het haar veel waard is, om dit ook te tonen. Dat het er soms naar uitziet, dat wij er minder goed afkomen, dan andere gebieden, komt, doordat de weg van Regering naar ons door allerlei instanties zo lang en moeizaam is. Maar op den duur zullen wij de weg leren te vinden door al die klippen en zal zelfs de schijn van achterstelling zeker verdwijnen.
Wij zijn overtuigd, dat de Regering ons helpen zal, waar maar mogelijk is, maar wij moeten beginnen met zelf aan te pakken en zoveel mogelijk onze eigen boontjes doppen. In andere geteisterde gebieden is het ook nog lang geen rozengeur en maneschijn!
Maar voor een ding willen wij toch met klem waarschuwen. Hier en daar verneemt men wel eens een stem, die meent, dat ons gebied beter zou varen, als de grenspalen verzet werden. Wij zijn overtuigd, dat 99% van deze stemmen feitelijk niet goed weten, wat zij zeggen en als zij eens aan hun woord gehouden werden, voor eigen suggestie zouden terugschrikken. West Zeeuwsch-Vlaanderen is een door en door Nederlands gebied, was dit zelfs in dagen, dat er wel degelijk achteruitstelling was. In de Franse tijd, toen Zeeuwsch-Vlaanderen nog steeds als wingewest beschouwd en behandeld werd, stond ons land pertinent aan de Nederlandse zijde. Gedurende de afscheiding van België en de troebelen in ons gebied door de invallen van ongeregelde Belgische troepen, hebben de Cadzantenaars zich als echte Nederlanders verdedigd. Als de zo juist gewraakte uitingen binnenskamers bleven, was er geen vuiltje aan de lucht. Een boze huisvader zegt ook wel eens, dat hij de benen zal nemen, maar als de stemming om is, blijft hij fijn bij moeder de vrouw en is heel ontstemd, als hij merkt, dat de buren iets van zijn boze bui hebben gemerkt. De teleurstelling is voor gedupeerden vaak groot, de stemming is maar al te dikwijls beneden het nulpunt, maar wij weten, dat onze tijd moeilijk is, we weten, dat we er door moeten. Laten wij toch zorgen, dat er geen dingen gebeuren, waar wij later spijt van hebben. Wij zijn een Nederlands gebied, door en door Nederlands en wij zullen dat blijven tot in lengte van dagen.

Java
Voor zover we dan kunnen beoordelen, wat er op dat nog kleine stukje van Java, dat momenteel door Hollandse troepen is bezet, zich voordoet, komen we tot de conclusie, dat de toestand verre van rooskleurig is.
We vonden bij het betrekken van onze post, in de nabije kampongs een tot op het been uitgeteerde, verarmde en verwaarloosde bevolking, die hoog nodig behoefte heeft aan medische verzorging, wat ten dele opgeheven wordt door het ziekenrapport, dat onze bataljonsarts iedere morgen houdt. In rijen staan de mensen te wachten om geholpen te worden. Schurft, malaria en diverse andere vreselijke ziekten zijn niet zeldzaam. Het Japanse juk heeft duidelijk zijn sporen achtergelaten. Sawah’s worden nu weer aangelegd, het geheel echter geeft nog een troosteloze aanblik. Kapotte en ondermijnde huizen, alles wat vroeger zo prachtig was, is nu nog een woestenij. De vrouwen, vroeger gekleed in kleurige sarongs, lopen nu met baalzakken om het lijf. Af en toe wordt er door ons eens een aangekleed, wat tot gevolg heeft, dat de hele kampong ons beschouwd als een bureau van de H.A.R.K. We zouden hen allen graag aan kleren helpen, maar dit ligt niet in ons vermogen. Dringend is echter hulp nodig, want anders zullen velen de hongerdood sterven. En de opbouw wordt nog steeds tegengehouden door de tussen de bevolking levende extremisten. Zij bestaan uit verschillende organisaties, waarvan de Pemoeda’s wel de voornaamsten zijn. Er wordt door ons dan ook jacht op gemaakt en dikwijls met goede resultaten. Het is geheel abusievelijk, te denken dat deze mensen strijders zijn voor de onafhankelijkheid en de vooruitgang van hun volk. Het zijn niet meer dan een stelletje gewetenloze schurken, die in koele bloede, zowel hun medeburgers als de blanken vermoorden, als het in hun kraam te pas komt.
Anders is het met de Indonesische beweging van Sharir. Dit is een politieke stroming, die streeft naar onafhankelijkheid. Zij zijn niet anti-Nederlands, maar willen niet het oude systeem van kolonisatie terug. Zij wachten de nog steeds gaande zijnde besprekingen tussen Dr. van Mook en Sharir met spanning af. Hoe deze zullen uitlopen, zal de toekomst uitwijzen. In Batavia zelf is het betrekkelijk rustig. Af en toe wordt er geschoten maar de verliezen aan onze kant zijn zeer gering. Alles gaat weer zijn gewone gang. Trams en bussen lopen weer. De pasar is weer geopend, waar verschillende artikelen weer worden aangeboden, echter tegen abnormaal hoge prijzen. Het Nica-geld heeft zijn intrede gedaan, met als represaillemaatregel van Soekarno, de straf van 5 jaar gevangenisstraf (hier de kogel) voor hen die het aannemen. Dit heeft echter geen succes. In de enkele uren, dat we per week bewegingsvrijheid hebben, brengen we altijd een bezoek aan de Hollandse militaire cantine, die puik genoemd mag worden. Sigaretten, wijn, sherry, kortom bijna alles. In verschillende café’s wordt gedanst, zodat het er wel een gezellige boel is. ‘s Avonds wordt het echter oppassen. Ook daar bevinden zich nog ongure elementen, die het op ons leven hebben gemund. Dus altijd gewapend en nooit met minder dan drie man. Geweldig pro-Nederlands zijn de Ambonezen, die in alles ons bijstaan. Het zijn echt Europees aanvoelende lui, die in de danskunst niet voor ons onderdoen, en als soldaat hun weerga niet vinden. Aan hen hebben we het grotendeels te danken, dat we thans de voornaamste steden van Java in ons bezit hebben. Met trots dragen ze de Nederlandse leeuw op hun pet. Het zijn dan ook onze beste vrienden. Als er een swingnummer wordt gespeeld, zijn ze niet meer te houden. Zo gaan onze dagen voorbij, alle dagen dienst en eens per week er tussen uit. Maar er wordt niet gemopperd, het kan nu eenmaal niet anders. We liggen te velde.
Ik durf met een gerust hart te zeggen, dat Bataljon Zeeland ook ten volle berekend is voor de taak die hier voor ons is weggelegd. Allen maken het nog best, hebben geen heimwee, maar toch zouden we graag over een jaartje weer thuis zijn.

A.I. Mascle, “O”-Comp. 2-14 R.I. Java

Weggelopen: een zeug
Terug te bezorgen tegen goede beloning bij A.L. Cammaert, Groede, W69.

Tandarts
A.G.W. van Goor houdt iedere dinsdagmorgen spreekuur in Café Centraal te Breskens van 9-10 voorm.

Bezoek van het Gezelschap Rie Helmig
De bekende jonge radiozangeres Rie Helmig zal een bezoek brengen aan Zeeland en daarbij ook optreden in verschillende plaatsen van West Zeeuwsch-Vlaanderen. Het Haagsche Comité Hulpactie Scheldemonden heeft Rie Helmig voor dit plan gewonnen. Bij het verblijf in Den Haag hebben onze mensen kennis kunnen maken met Rie Helmigs prachtige stem en haar prettige eenvoudige omgang.
Wij hebben haar verteld, hoe primitief de gelegenheden zijn, waar zij zal moeten optreden, maar dit vond zij geen bezwaar, zij wilde best een poosje leven met en onder de mensen uit ons geteisterd gebied. Rie Helmig wordt aan de piano begeleid door haar moeder, haar vader komt mee om enige korte, mooie en interessante films te vertoonen. Rie Helmig zal verschillende Zeeuwse liederen zingen, o.a. een mooi lied over ons landje en verder heeft zij een internationaal repertoire.
De beide heren van het Haagsche comité, de H.H. Adriaanse en Kurpershoek hopen de tourné mee te maken. Wij zijn overtuigd, dat er ons een zeer mooie avond geboden zal worden. De toegangsprijs is op een gulden gesteld, als er na aftrek van de onkosten iets overschiet is dat ten bate van geteisterd Zeeland. In plaatsen met een kleine zaal zullen twee voorstellingen op dezelfde dag gegeven worden. Rie Helmig treedt op in Aardenburg, Breskens, Biervliet, Schoondijke, Oostburg, Cadzand en Sluis. Raambiljetten zullen nadere gegevens bekend maken. Wij hopen, dat het gezelschap niet over belangstelling te klagen zal hebben.

WV

Geplaatst in De Schakel | Reacties staat uit voor De Schakel – 430

Oude beelden: orgels van Bresjes – 430

oudefotomortierorgel

De tijden van de pierementen, de orgels, lijken voorbij. Ruim vijftig jaar geleden en ook nog later, beschikte Bresjes over een aantal prachtige orgels die bij iedere kermis, andere feesten en soms zomaar omdat het gezellig was, draaiden. Het was Theophile Mortier (1855-1944) die zijn bedrijf in 1885 oprichtte. Hij verhuurde en importeerde dansorgels. Pas vanaf 1898 bouwde hij zelf orgels. Er werden meer dan zeshonderd orgels door Mortier gebouwd. In 1929 kocht Frans Monjé zijn beroemde Mortierorgel. Hij verhuurde het orgel vele jaren in heel de regio tijdens het kermisseizoen. Later kreeg het orgel een plaats in zijn danszaal in de Eerste Zandstraat. In 1949 kocht zijn zoon Marien een 101 toets Mortierorgel en plaatste het in zijn café Du Commerce op het adres Spuiplein 41. Op deze foto poseren voor het orgel links zijn zuster Marie Maas-Monjé, in het midden Hans Monjé, zijn zoon, en rechts echtgenote Jaone Monjé-Perduin.

oudefotomortierorgel2

Op de tweede foto zien we het team Du Commerce klaar voor de kermis. De dames dragen prachtige, kraakheldere, witte gesteven schorten, nog helemaal zonder smetje. Daar zal in de loop dan de dag wel verandering in komen. We zien van links naar rechts: Lies du Bois, Marien Monjé, Gerda Pijcke, Bram Erasmus en de echtgenote van Marien, Jaone. Foto’s: collectie Monjé-Perduin.

WV

Geplaatst in Oude Foto's | Reacties staat uit voor Oude beelden: orgels van Bresjes – 430