Toneelvoorstellingen Thalia in MFC

aIMG_7743

Op de laatste twee zaterdagen van maart (21 maart om 20.00 uur en 28 maart om 14.00 en 20.00 uur) treden de spelers van toneelvereniging Thalia voor de eerste keer op in het multifunctioneel centrum in Ghistelkerke. De eerste repetities vinden nog plaats in de vertrouwde Uitkomst aan de Langeweg. De artistieke leiding is dit jaar voor de tweede keer in handen van Annemieke Keijmel, die vroeger bij De Plattelanders, ZOMA en ‘t Kerkje speelde. Het op te voeren blijspel “Een streep door de rekening” is van schrijver Jo Snoeren.
Naast Thalia regisseert Annemiek ook de jeugd van Waterlandkerkje, bij de Plattelanders en bij operettevereniging ZOMA. Voor de repetitie van dinsdagavond 17 februari waren Sharon Steijaert en Daisy van der Slikke verhinderd, verder waren alle spelers en technische assistenten aanwezig. Annemiek koos ook dit jaar weer een blijspel van Jo Snoeren, omdat zij deze stukken mogelijk acht om uit te laten voeren door haar spelers. Op de vraag hoe het tot dusver loopt, antwoordt ze: “Als ik hardop begin te lachen, dan is het een goed stuk voor onze mensen.”
De keuze voor een nieuw stuk is niet zomaar gemaakt, zegt Annemiek. “Ik lees er jaarlijks tussen de vijf en de twintig door, alvorens ik een keuze maak.” Ook speelster Marilyn de Rijk leest alle stukken door.
“Een streep door de rekening” valt onder de categorie blijspelen. Drama’s genieten de voorkeur van Annemiek, maar zij begrijpt dat het Breskense publiek graag een avondje wil lachen. “Er valt heel veel te kiezen wat leuke stukken betreft”, zegt ze, “maar we zijn wel afhankelijk van het aantal beschikbare spelers. Als mensen geïnteresseerd zijn om volgend jaar mee te spelen, zijn ze welkom.”
De mannen van de techniek – Zef Tanghe en Robert Pfaff – doen het licht en geluid. In tegenstelling tot voorgaande jaren is er in het MFC geen bal na, maar een ‘groet en ontmoet’.
“Een streep door de rekening” handelt over Paul en zijn zus Lynn, die van hun ouders hotel Aaftink geërfd hebben. Broer en zus hebben echter constant ruzie. Lynn wil dat het hotel verkocht wordt, want ze wil geld om te kunnen leven. Vervolgens melden zich drie vreemde gasten in het hotel. Mevrouw Waltraut van Wemeldinge-Hoogstade met haar tuttige dochter Venus. Daarna ene juffrouw Vrolijk, die lijdt aan MPS (Multiple Personality Syndrome). Waltraut en haar dochter Venus doen zich voor alsof ze van rijke afkomst zijn. Waltraut wil Venus aan Paul koppelen, omdat ze te weten is gekomen dat hij vijf miljoen dollar gaat erven. Voordat ze spoorloos wil verdwijnen, wil ze nog die vijf miljoen incasseren. Wanneer Lynn en haar goede vriendin Anne daar achter komen, willen ze er alles aan doen om zelf de buit in handen te krijgen.
Ook benieuwd wat juffrouw Vrolijk hier mee te maken heeft, wat Paul zal doen en wie er uiteindelijk met de miljoenen vandoor gaat? Komt u dan 21 of 28 maart naar het MFC.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reageren uitgeschakeld

Stemmen op 18 maart

aBartdeKoning5

Op 18 maart mogen we weer stemmen. Het mag, maar moet niet. Toch zouden we blij zijn met het feit dat we hier kunnen stemmen en daar ook gebruik van maken. “De kern Breskens heeft altijd het laagste opkomstpercentage”, weet Bart de Koning van burgerzaken bij de gemeente Sluis te vertellen. “Echt het laagste van alle zeventien stembureaus is dat in de brandweerkazerne.” Misschien kunnen we daar dit jaar iets aan doen?
Nu iedereen een beetje nieuwsgierig is naar het nieuwe MFC zijn de verkiezingen de kans om er een kijkje te nemen. “Het stemlokaal in Hooge Platen blijft”, aldus Bart, “maar het tweede stemlokaal in Breskens is vanaf nu het MFC. De brandweerkazerne was altijd al te klein.
We stemmen deze keer voor twee aparte zaken, de Provincie en het Waterschap, dus staan er ook twee stembussen en in het nieuwe gebouw hebben we veel ruimte. Er wordt handmatig geteld en we hebben nog gebrek aan tellers vanaf 21.00 uur tot alles geteld is.”
Ik ga stemmen, maar stel ik maak een fout, wat dan? “Geen punt”, aldus Bart, “vraag een nieuw stembiljet mits het foutieve nog niet in de bus is beland, want in dat geval is het ongeldig en krijg je geen tweede kans.”
Nu maar hopen dat we van de laatste plaats onder de stembureaus in de gemeente Sluis dit jaar afkomen.

WV

Foto: Bart de Koning

Geplaatst in Algemeen | Reageren uitgeschakeld

Prijsuitreiking eindejaarsactie

aprijs

Maar liefst honderd winnende lotnummers van de eindejaarsactie van de Bedrijfsbelangenvereniging Breskens waren getrokken en alle winnaars waren uitgenodigd voor de grote finaletrekking bij Ons Dagelijks Kost. Voor iedere winnaar was er, behalve koffie, thee en appeltaart, ook een cadeaubon van 25 euro.

Wie extra geluk had, kon een van de extra prijzen van 50, 75, 100, 125 en zelfs 150 euro winnen. Ook waren er nog de drie hoofdprijzen. Het werd spannend in de zaal. Uiteindelijk werd de Arkereis ter waarde van 1500 euro gewonnen door Nelly Rosseel. De tweede prijs, een gratis weekend in een van de strandhuisjes bij camping Groede, werd gewonnen door de familie Van Duuren uit Biervliet. De derde hoofdprijs bleef weer in Breskens. Anne Smallegange was met haar vader bij de prijsuitreiking. “Eigenlijk is de prijs van mijn moeder”, vertelde ze, “maar die moest werken.” Het balletje met haar naam werd uit de bak getrokken en Anne won een rondvlucht voor drie personen over Zeeland en zeker ook over Bresjes. Drie, mag ma ook mee?

WV

Geplaatst in Algemeen | Reageren uitgeschakeld

Optreden ging niet door

aIMG_7763

Het optreden van het duo Sandra en Peter in Goedertijt ging niet door vanwege ziekte van Sandra en Peter. Dat hebben de bewoners van het tehuis dus nog tegoed. Maar er was koffie met gebak en dat vergoedde veel. Dirk Mookhoek en Riet Bakker onthulden ‘De Koers’ die voor de ingang staat. De volledige spreuk op de steen luidt: “De koers bepaalt de dag van morgen”.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reageren uitgeschakeld

De vuurtoren van Bresjes (2)

abeaselwood

Op het recente artikel over de vuurtoren kwamen bij de redactie enkele reacties binnen. Eén ervan was dat Simon Visser, een van de eerste vuurtorenwachters met een behoorlijke staat van dienst, niet was vermeld. In 1929 kwam hij bij de kustverlichting werken en deed dat tot zijn pensioen. Een van zijn hoofdtaken was het plegen van onderhoud aan het gebouw.
Simon was ook een beetje een ‘gelukszak’, want zijn deelname aan een loterij leverde hem eens vijfentwintig duizend gulden op. Daar kocht jij onder andere een televisie van (destijds de eerste in Breskens), maar de andere prijs – een reis naar Rome – sloeg hij af. “Geef maar aan een ander”, zei hij. Zijn echtgenote Mechtilda Dericks was afkomstig uit Limburg en daar bezochten zij nog jarenlang het carnaval.
Het echtpaar kreeg vijf kinderen: Harry, Piet, Leo, Toos en Willy. Simon was wachtchef vóór Van Noord en nam in juni 1959 ook deel aan de drijfjacht op de hyena oftewel aardwolf bij Nieuwesluis. Een van de kleinkinderen van Simon is Bea Selwood uit Wellington in Nieuw-Zeeland, zij reageerde in oktober 2011 op de bedreigde status van de vuurtoren. Haar huis staat en hangt dan ook vol met schilderijen en afbeeldingen van de vuurtoren.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reageren uitgeschakeld

Bewonersavond SP – Slopen is Bezopen

aslopen

Misschien was de uitslag van de bewonersavond van de SP op dinsdag 17 februari betreffende de sloop van een groot aantal woningen in Breskens voor beide partijen teleurstellend. De informatie die de meeste van de ongeveer dertig belangstellenden hadden verwacht, nieuws over de financiële consequenties, kon voorzitter Peter den Hartog van de SP Sluis niet geven.
“Wij hoopten dat u zich beter in de materie had ingewerkt”, vond Sjaak Verhage, die als woordvoerder voor zijn moeder optrad. “We hadden iets over de woningen, het kostenplaatje en de huursubsidie verwacht.”
Maar de aanwezige bewoners konden ook Den Hartog niet tevredenstellen. Het bleek dat de meeste, gezien de toestand van hun woning, helemaal niet tegen sloop waren.
De door de SP gehouden enquête gaf een iets vertekend beeld. Vooral de bewoners van de Evertsenlaan (vijftig procent) hadden deze ingevuld, terwijl het resultaat uit de andere straten een heel andere uitslag gaf. Ook bleek dat bewoners twee keer een enquête hadden ingevuld.
De grootste discussies die avond gingen over huurgewenning en compensaties, vaak buiten de voorzitter van de avond om. Er was dan ook maar een vijftal vragen na de pauze te beantwoorden, deels over het type woningen en de eventuele variatie ervan. Hier kon nog geen antwoord op worden gegeven. Renovatie was voor velen geen optie.
“Wij kunnen u niets beloven”, aldus Den Hartog. “Maar, als jullie één lijn vormen, kunnen wij dit stil leggen. Wij hopen dat u onze inspanningen waardeert.” Ongeveer vijftig procent van de aanwezigen stak de hand op.
Woongoed Zeeuws-Vlaanderen en de Stichting Huurderbelang was niet uitgenodigd voor deze avond. Laatstgenoemde stichting was echter wel aanwezig. De uitslag van de enquête staat zal op de site van SP Sluis komen, beloofde de voorzitter.

WV

Geplaatst in Algemeen | Reageren uitgeschakeld

Beunschip kapseist op Westerschelde

aIMG_3213

Vrijdag 6 februari middernacht kapseist een beunschip in het Vaarwater langs Hoofdplaat. Een grote zoekactie en berging is het gevolg. De uitkomst is een drama en een wonder.
Zandzuiger Interballast 1 is met zandoverslag bezig op beunschip Rick. Door nog onbekende oorzaak gaat het mis en kapseist het beunschip. Ze ligt binnen enkele seconden ondersteboven. Gelijk wordt groot alarm gegeven. Iets na middernacht gaan de piepers van KNRM-reddingstations Breskens en Hansweert af. Beide reddingboten varen snel uit naar de opgegeven positie. Naast reddingboot Zeemanshoop komen ook de loodstenders Deurloo en Gemini gelijk ter plaatse. De bemanning van de Interballast 1 kan melden dat ze één persoon uit het water hebben gehaald. Twee andere opvarenden zijn nog vermist.
In samenspraak met de Kustwacht wordt reddingboot Zeemanshoop On-Scene Coordinator (OSC). Snel wordt een zoekactie opgezet richting de oostzijde, omdat het opkomend tij is. Ook de reddingboot van Cadzand wordt later nog gealarmeerd. Veiligheidsregio Zeeland heeft inmiddels GRIP2 afgekondigd conform het Incidentbestrijdingsplan Deltawateren. Aan landzijde wordt alles in gereedheid gebracht voor aanlanding van eventuele drenkelingen. Tevens wordt op Rijkswaterstaat patrouilleschip Maeslant een Coördinatieteam Water (COT-W) ingericht met een SAR Liaison van KNRM Hansweert. De gealarmeerde MIRG wordt door loodstender Deurloo ook aan boord van de Maeslant gebracht en blijft daar standby.
Sleepboot Multratug 22 komt ter plaatse en ontfermt zich over beunschip Rick, dat met het opkomende tij richting Hoofdplaat drijft. De sleper maakt vast op het beunschip en drukt het tegen de zandplaat. Kort daarna komt politievaartuig P41 ter plaatse. Zij heeft Belgische Marineduikers opgehaald. Deze gaan zo spoedig mogelijk duiken om te zoeken in het beunschip. Later komt ook de Patrol van Multraship ter plaatse met duikers. Ook zij gaan assisteren met de duikwerkzaamheden.
De zoekactie in het vaarwater gaat ondertussen onverminderd door. Met zeven boten wordt intensief gezocht, maar naast allerlei spullen uit het beunschip wordt helaas niemand gevonden.
Om 3.15 uur wordt de zoekactie afgeschaald. Alleen de drie KNRM-reddingboten zullen de zoekactie voortzetten. Nadat ook deze nogmaals alles afgezocht hebben in het relatief smalle vaarwater wordt om 4.00 uur de zoekactie definitief beëindigd en gaan de reddingboten van Cadzand en Hansweert retour station. De laatste neemt de Belgische marineduikers terug mee.
Alles concentreert zich nu op het beunschip. Vijf duikers van Multraship zullen doorgaan met duiken om het schip te doorzoeken. Reddingboot Zeemanshoop blijft ter plaatse voor de veiligheid van de duikers en om een eventueel gevonden slachtoffer direct te kunnen verzorgen en wegbrengen. Om 6.00 uur is er nog steeds niemand gevonden. Wegens de instabiliteit van het schip vinden er op dat moment ook geen duikwerkzaamheden meer plaats. Alles wordt definitief afgeschaald en reddingboot Zeemanshoop gaat retour station.
Ruim een uur later gebeurt waarop niemand meer had gerekend. Tijdens het lage tij is de Rick drooggevallen op de zandplaat. Duikers van Multraship stappen op de plaat en doorzoeken nogmaals het schip. Als ze door een raampje kijken vinden ze één opvarende en deze leeft! De man heeft ruim zeven uur in een luchtbel gezeten. Direct wordt alles in het werk gesteld om de man eruit te krijgen. Tevens wordt reddingboot Zeemanshoop gepiept om weer met spoed ter plaatse te komen. Eenmaal ter plaatse wordt de man aan boord van de reddingboot gebracht. Hij is zwaar onderkoeld, maar goed aanspreekbaar. De reddingbootbemanning biedt eerste verzorging en brengen de man zo snel mogelijk naar de gereed staande ambulance in Breskens.
Op vrijdagmiddag zal kraanschip Cormorant de eerste poging wagen om het beunschip terug te draaien. Reddingboot Zeemanshoop wordt wederom opgepiept om hierbij standby te zijn. Dit in het geval dat bij het kantelen de nog steeds vermiste schipper wordt gevonden. Door de weersomstandigheden kan het kantelen niet doorgaan en gaat de reddingboot na een aantal uren retour naar Breskens.
Zaterdagnacht wordt er een nieuwe poging gewaagd. Om 3.20 uur gaan opnieuw de piepers van de reddingbootbemanning af. Deze keer lukt de kanteling wel. Reddingboot Zeemanshoop doorzoekt minutieus alles af wat tijdens de kanteling uit het schip komt. De schipper wordt niet gevonden. De Zeemanshoop gaat vervolgens voor (voorlopig) de laatste maal retour station. Om 6.00 uur loopt ze de haven van Breskens binnen. In totaal is ons reddingstation zo’n dertig uur achter elkaar in touw geweest.
Het ongeluk met beunschip Rick laat een diepe indruk na bij alle betrokkenen. Al met al was de hulpverlening een zeer goede samenwerking tussen overheidsdiensten, KNRM en bergingsmaatschappij Multraship. De uitkomst van dit alles: een drama en een wonder.

Geplaatst in Algemeen | Reageren uitgeschakeld

Werkzaamheden Waterdunen

agetijdenduiker

De getijdenduiker is sinds het najaar van 2014 niet meer duidelijk zichtbaar. De bouwput is weer aangevuld en de dijk is hersteld. De opening van de kokers is op deze foto nog net te zien. Bovenop de getijdenduiker staat een gebouwtje: de bedieningsruimte. 

De afgelopen weken is gewerkt bij het duin aan de westzijde van ’t Killetje. Het opgespoten zand is daar verwerkt, zodat het duin nu hoger en breder is. Momenteel wordt het duin aangeplant met helm, struiken en stuifschermen om verstuiving van het zand tegen te gaan. Er vinden nu geen ontgravingswerkzaamheden en transporten plaats binnen Waterdunen. Sinds vorige week is de aannemer gestart met het herstellen van de zandbanen en het graven en/of herstellen van greppels om het teveel aan water af te voeren en het terrein begaanbaar te maken. Waarschijnlijk wordt vanaf medio maart verder gegaan met het uitgraven van de geulen. De grond die daarbij vrijkomt, wordt gebruikt om het duin te maken. Wanneer precies gestart wordt met deze werkzaamheden hangt af van het weer. Ook start de aannemer half maart met de aanleg van de nieuwe duinpaden bij ‘t Killetje. Na het stormseizoen, april, wordt daar ook de dijk versterkt.

Medio januari is een test uitgevoerd in de getijdenduiker, waarbij allerlei scenario’s zijn doorlopen om te kijken of de installatie en met name de schuiven hun werk doen. Alles bleek goed te werken. Het nieuwe gemaal is in aanbouw. Het betonwerk van het pompenhuis is zo ver gevorderd dat het geleidelijk boven het maaiveld uitkomt. Deze week wordt de vloer van de begane grond gestort en kan de opbouw van het pompenhuis worden uitgevoerd. Aansluitend wordt de bouwkuip verwijderd en de omgeving rond het pompenhuis ingericht. De komende weken wordt de nieuwe verbinding (koker) tussen het nieuwe gemaal en de getijdenduiker verder afgewerkt.

Momenteel worden eveneens voorbereidingen getroffen om in de loop van dit jaar te starten met de aanleg van de wegen en paden in Waterdunen. Ook vinden de voorbereidingen plaats voor de aanpassing van de wegen rond Waterdunen.

Geplaatst in Algemeen | Reageren uitgeschakeld

Beste Sakke, 395

Al ’n bitje biehekomm’n van da’ karn’valhebeur’n in Uulehat? Da’ viel nog nie’ mee eeh om zwoa lank tuss’n al die fjist’nde Err’nburh’rs te bluuv’n hoss’n? Wees noe jirl’k, da’s voar ons toch te zwaor heworr’n eeh. Kiek, dien optocht was leut’g om te zien. ’t Viel dan wè’ teegh’n dan wudd’r onz’n autoa zwoa verre buut’n Err’nburg moets’n zett’n, mao’ jao, wa’d’of de visserijfjist’n voa’ Bresj’s zien, is karn’val voar Uulehat. Dao’ waor’n dus oek vee’ mens’n op af hekomm’n. Leut’g toch? En ’t was nie’ zwoamao’ ’n stoet eeh. Vint ‘oe lank was tie mao’ nie’, dao’ kwam hjin ènde an. Mao’ ’t v’rveel’nde nie’. ’t Was oek schwoane dan wudd’r dao’ zwoavee’ bekende teegh’n ’t lief liep’n. Zwoavee’ komm’n wudd’r vansèf nie’ an die kant’n, dus de mjiste mens’n an wudd’r a jaor’n nie’ hezien.
Die ouwe bekende zurh’nde d’r oek voa’ dan’k ’n paor daogh’n mie’ piene m’n kop rondh’lwoap’n èn. Hao’ je mee wa’ haon drienk’n?, vroeh’n ze. M’sschiens an we da’ beet’r nie’ hedaon. Vint, dao’ za’t hjin rem op, de njinne pinte nao’ de n’and’r’n en zwoa dust’g weer was ’t noe oek wee’ nie’. En dan die muziek in da’ café… Zouw’n z’in Err’nburg dwoaf zien, zwoa ‘ard kwam da’ heluid uut die boks’n, je zou t’r wè’ dwoaf van worr’n oek. En dan ’t soart meziek da’ t’r hedraoid wier… Nji, dan von’k de blaosorkest’n op straote vee’ leut’h’r om te ‘oar’n. Helukk’g zaoh’n onze vrouw’n da’ bordje mie de tekst ‘ouwelullenbar’, speciaol in ’t restoranhedjilte voar ons ouwe mens’n. Dao’ stoeng jillemao’ hjin meziek an en kon je hewoan fasoenl’k praot’n mie mekaore. ‘k Zag ‘r oek nog ’n paor ouwe maots van vroeh’r uut ‘Eille. Vint, wa’ an die ’n ouwe kop hekreegh’n, mao’ da’ zunn’n ze van mie oek wè’ hezeid èn. Wè’ leut’g da’k ze weer ’n kji’ hezien èn.
’t Jinn’ge naodjil waor’n al die pint’n, ‘k kan d’r vansèf beet’r ’n jilleboel laot’n staon, maor op da’ moament smaok’nde ze jil hoed, dus waorom zou ‘k die dan laot’n verschraol’n? ’t Was schwoane dan die vrouw’n d’r bie waor’n en mie z’n twitjes d’n autoa haon ‘aol’n zien, zwoada’ wudd’r nie’ da’ jille ende moest’n lwoap’n, wan’ da’ a nie’ meehevall’n. En da’ Jaone onze Bob was, was oek mjoai meehenoam’n.
Is joe koppiene al ’n bitje oav’r?

De nèst’gheid eeh,

Arjaon

Geplaatst in Sakke en Arjoan | Reageren uitgeschakeld

Sportief – Een keeperslist 395

In de jaren zestig van de vorige eeuw speelde het tweede elftal van VV Breskens een tijdlang op vrij hoog niveau, namelijk in de reserve tweede klas van het district Zuid 1. Dat betekende dat de meeste tegenstanders uit Brabant kwamen en dat het elke zondag flink aan de bak moest. Zomaar even een wedstrijd winnen was er niet bij, zo ook die zondag niet in de thuiswedstrijd tegen een tegenstander uit Roosendaal.
Ofschoon Breskens vrijwel de hele wedstrijd op de helft van de Brabantse ploeg speelde, viel het niet mee om een bres in de verdediging te slaan. Daar stond tegenover dat de bezoekers over een dodelijke counter beschikten en deze voor rust al enkele malen met succes gehanteerd hadden om te scoren. Halverwege de wedstrijd was de stand dan ook 0-2.
In de rust werden de koppen bij elkaar gestoken en een plan gesmeed om iets aan deze score te doen. Er werden niet alleen tactische plannen bedacht om te scoren, maar ook om de counter van de Roosendalers te kunnen verdedigen.
Vol goede moed gingen de Bressiaanders de tweede helft in en al vrij snel lukte het om 1-2 te maken. De counter van de tegenstander werkte ook iets minder dan tijdens het eerste deel van het duel, maar of dat allemaal haarfijn in de rust besproken was?
Halverwege de tweede helft onderschepte de Brabantse keeper een voorzet. In een oogopslag zag hij een van zijn aanvallers naar voren sprinten. Met een welgemikte uittrap kwam deze aanvaller aan de bal en had een hele Breskenshelft voor zichzelf om naar het vijandelijke doel te gaan. De enige die hem nog van een doelpunt zou kunnen afhouden was de keeper van de zwartwitformatie. Dat leek hem niet zo’n probleem, want het was in de eerste helft ook al twee keer gelukt. De keeper dacht daar echter anders over. Hij stormde zijn doel uit en snelde op de aanvaller af. Net op het moment dat laatstgenoemde aanstalten maakte om met een schijnbeweging de keeper te omspelen, riep deze luidkeels: “Woef, woef.” De verbouwereerde aanvaller wist een ogenblik niet meer wat hij moest doen en dat was voor de keeper net genoeg om de bal op te pakken en het spel te hervatten.

Frans Meijaard

Geplaatst in Sportief | Reageren uitgeschakeld

Mijn beste Vriend(in) – Afl. 15 395

JoelleLoulaenFiene395

Fiene, Loula en Joëlle vol vrolijke energie.

Loula, Joëlle en Fiene

Ze zitten vol spanning te wachten op het interview (Joëlle had eigenlijk ook wel verwacht dat er een filmcamera bij zou zijn), maar naarmate het gesprek vordert worden de drie meiden steeds losser en komen er allerlei vrolijke herinneringen en verhalen bovendrijven van anekdotes die ze als drietal, als tweetal of gewoon alleen hebben meegemaakt.
Als je ze zo met zijn drieën naast elkaar ziet zitten, zouden het zomaar zusjes kunnen zijn. Loula Lammens, Joëlle Nobus en Fiene Dierings zijn zes jaar en zitten samen in groep 3. Het zijn drie vriendinnen, maar dat betekent niet dat ze ook altijd als drie-eenheid opereren. Mede door de hobby’s die de meiden hebben, trekken ze in wisselende samenstellingen met elkaar op. Op school brengen ze de pauzes wel altijd samen door. Ze zijn alle drie gek op dieren en dat is meteen ook wat ze het liefst spelen. Ze maken het schoolplein onveilig als zeehond, cheeta of – en dat is vooral de favoriet van Fiene – komodovaraan. De inspiratie voor deze deels exotische dieren halen ze uit het populaire tv-programma ‘Freek in het wild’, dat door hen allemaal bekeken wordt. Als dier stoeien ze met elkaar, rennen ze over het schoolplein en klimmen ze op de speeltoestellen. Tegen al dat wilde gedrag is het haar van Joëlle niet bestand. Zulke pauzes eindigen meestal met een ‘coupe explosion’. Wat ze ook heel graag doen op het schoolplein is de grote jongens pakken. De beoogde slachtoffers zijn jongens uit groep 5 en 6, die zich daar gelukkig met plezier voor lenen.
De drie meiden leerden elkaar kennen in groep 1. Joëlle en Fiene raakten eerst bevriend met elkaar. Na enige tijd kwam Loula erbij. “Zij wilde ook graag vriendinnen om mee te spelen”, zoals Joëlle formuleert. Sindsdien trekken ze met zijn drieën op. In groep 2 werden ze gesplitst. Fiene kwam in de parallelklas te zitten. Daardoor is het contact tussen Loula en Joëlle nu iets inniger. Dit schooljaar kwamen ze weer bij elkaar in de klas te zitten.

Tekening395

In het groepje is een duidelijke rolverdeling te zien: Joëlle is de woordvoerder en houdt regelmatig ruggenspraak met Loula en Fiene, waarbij ze fluisterend overlegt welk antwoord gegeven zal worden, toelichting geeft op de gestelde vraag of anderszins aanvullende informatie geeft aan de andere twee, op basis waarvan ze een weloverwogen antwoord kunnen geven. Loula zit in het midden en dat past uitstekend bij haar rol. Zij is de bindende factor, degene die ‘de boel bij elkaar houdt’. Fiene is wat meer in zichzelf gekeerd en gaat haar eigen weg.
Een grote overeenkomst is de onbevangen, ontspannen vrolijkheid die ze alle drie uitstralen. Ze hebben echt lol met elkaar en gaandeweg komen er steeds meer herinneringen bovendrijven die ze met pretogen aan elkaar vertellen. Het gaat over laarzen die vastzuigen in de modder, over die keer na de intocht van Sinterklaas, toen ze met zijn drieën bij Fiene in de tuin ‘zandrestaurant’ speelden en de poes de zand-moddertaartjes opat en een uitgebreide verhandeling over de houding waarin ze slapen, waarbij er een gemoedelijke discussie ontstaat over de stand van hun bed ten opzichte van hoe ze nu zitten.
Als drietal na school afspreken, dat komt er niet heel vaak van. Vaker spreken twee van de drie meiden in wisselende samenstellingen met elkaar af. Ook dan spelen ze dieren, wordt er gestoeid of getekend of buiten in bijvoorbeeld de zandbak gespeeld. Bij Joëlle thuis is het erg leuk om binnen een hut te maken. Bij Fiene kun je fijn buiten spelen, zoals laatst, toen Loula en Fiene met ‘smurrie-ijs’ uit de vijver iets ‘lekker vies’ hadden gemaakt. De dames hebben het ook erg druk met hobby’s en sporten. Op donderdag gaan Loula en Fiene samen naar de kunstacademie in Knokke, op vrijdag gaan Joëlle en Loula samen naar ballet. Verder zitten Fiene en Loula ook nog op paardrijden, volgt Loula gitaarles en doet Joëlle aan turnen en wedstrijdzwemmen. Nee, ze hoeven zich niet te vervelen!
Met enige regelmaat gaan ze samen naar de film. Joëlle en Loula gingen samen naar ‘Mees Kees’ (die had Fiene al gezien), Fiene en Joëlle gingen samen naar ‘Wiplala’ (die had Loula al gezien) en in de voorjaarsvakantie gaan ze met zijn drieën naar ‘Paddington’.
In eerste instantie zeggen ze best veel ruzie te hebben, maar dat blijkt enorm mee te vallen. Als ik er op doorvraag vertelt Joëlle: “Omdat we het dan oneens zijn.” Loula en Fiene in koor: “Wat betekent dat nu weer?!”, waarop Joëlle fluisterend uitlegt wat ze daarmee bedoelt. Als het dan al eens voorkomt dat ze het ‘oneens’ zijn, dan duurt dat niet lang. Ze komen naar elkaar toe en zeggen sorry, en daarmee is de kous af.
Ze willen nog graag eens met elkaar op vakantie. Wel met de ouders erbij. De bestemming die ze daarbij voor ogen hebben hangt nauw samen met hun eigen actualiteit: Joëlle wil naar Afrika (in het voorjaar gaat ze naar Namibië), Loula wil naar Italië (tevens de bestemming van hun vakantie deze zomer) en Fiene zou graag naar Marokko gaan.
Tot slot vertellen ze nog dat ze elkaar allemaal een valentijnskaart hebben gestuurd. Ze hebben de kaarten zelf bezorgd en ook nog eens allemaal op hetzelfde moment, zodat ze alle drie niet thuis waren om de kaarten persoonlijk in ontvangst te nemen.
Geheel in stijl wordt deze anekdote gevolgd door een vriendinnengroepsknuffel, waarna het tijd is voor de fotosessie die we op verschillende locaties binnen en buiten houden.
Onderweg naar huis word ik vergezeld door een enthousiast, vrolijk, fris lentezonnetje. Dat kan toch bijna geen toeval zijn.

Tijl

Wil jij ook met je beste vriend of vriendin in de Op Bresjes? Stuur dan een e-mail naar info@tijldamen.nl.

Geplaatst in Mijn beste vriend(in) | Reageren uitgeschakeld

En passant 395

Verkiezingen

Toon Hermans, destijds een van de drie meest populaire cabaretiers in ons land, wist het al lang. In zijn bundel ‘Heimwee’ schreef hij: “Als de verkiezingen zouden samenvallen met de wereldkampioenschappen voetbal, dan zou er van die hele verkiezingen geen bal terechtkomen.” De andere twee artiesten waren Wim Kan en Wim Sonneveld.
Op 18 maart is het zover. Dan kan er gekozen worden voor de Zeeuwse Provinciale Staten en het bestuur van het waterschap Scheldestromen in Zeeland. De publieke belangstelling voor beide organisaties is meestal niet groot.
Verkiezingen zijn veelal, zeker op landelijk niveau, uitingen van verzet tegen het gevoerde beleid. De deelnemers van verschillende lokale partijen voor de statenverkiezingen zijn al wekenlang bezig elkaar te beschimpen met de meest ordinaire schuttingtaal die er bestaat. Tjonge, jonge, wat een laag niveau voor huidige en toekomstige provinciale bestuurders. Volkomen respectloos. Het wordt tijd dat er binnen die partijen een aantal krachtige mensen opstaat, die de gewenste regie in handen neemt.
Macht is een sterk woord in de politiek. Een overbekend Latijns spreekwoord luidt immers: “Een goede herder scheert zijn schapen, maar vilt ze niet.”
Abraham Lincoln wist het ook al vroeg: “Als je het karakter van een mens wil leren kennen, moet je hem of haar macht geven.”

Bochet,
een voorbijganger

Geplaatst in En passant | Reageren uitgeschakeld

Dicteerubriek 395

Zaterdag 2 mei, inloop 14.00 uur, aanvang 14.30 uur: 8e Groot Breskens Dictee, De Ontmoeting, Dorpsstraat 50. Opgave: leentfaar@zeelandnet.nl (voor de beginners zal ik het niet te moeilijk maken!). Sponsors: Bruna boekhandel, Taverne J&B en Jumbo Ingels.
Ik was er niet zelf, maar in Amersfoort hadden ze een aardig dictee waar België en Zeeuws-Vlaanderen in voorkomen: in de Eerste Wereldoorlog vingen ze in die stad 20.000 Belgische vluchtelingen op!

Een exodus

1. Generositeit overheerste, toen door Belgische militairen die in Nederland geïnterneerd waren, tijdens de Eerste Wereldoorlog het markante Belgenmonument werd gebouwd. Toch kennen slechts weinig keientrekkers [Amersfoorters!] dit gedenkteken met de reliëfs, plaquettes en allegorische tableaus.

2. Al lang wilde een rooms-katholieke Vlaamse architect, die zich bezighield met religieuze bouwwerken in de stijl van de vrije gotiek, samen met een goedgeïnformeerde stedenbouwkundige geen ideeëloos monument bouwen. Gezamenlijk ambieerden zij functionele structuren.

3. Stupéfait was men, want binnen een halfjaar construeerden consciëntieuze soldaten een symmetrisch hoofdgebouw met een belvedère op buxushagen met eromheen grindpaden. Stucwerkers creëerden een met druiventrossen behangen aartsengel Gabriël die pico bello het vredesideaal verbeeldt.

4. Toch duurde het nog twintig jaar, na gekrakeel over declaraties en indexering, met vilein gedelibereer over de Schelde en met hink-stap-sprongclaims op Zeeuws-Vlaanderen, voordat koning Leopold koningin Wilhelmina officieel bedankte voor de compassie, sympathieën, et cetera.

5. Vlaams- en Franstalige zuiderburen vluchtten in 1914 met paard-en-wagen vol karbiezen naar Nederland en twintigduizend vluchtelingen werden in Amersfoort door burgercomités respectvol opgevangen. Wel van lotje getikt, die madammekes. Ze dronken te veel koffie en aten Bossche bollen zomaar uit de hand.

6. Regelmatig ontstonden er gênante scènes, maar de meeste vluchtelingen verrichtten goeiig corvee in de barakken van het Elisabethdorp, verschenen loyaal op het appel en verkochten zelfvoorzienend zelf vervaardigde sieraden van paardenhaar als souvenir.

7. IJzersterk is ons geheugen. We waren niet grenzeloos gastvrij en het verstrekken van voedselpakketten aan vluchtelingen wekte jaloezie. Ten slotte onze hoogmoed: het bekende verhaal over een hinnikende pallieter die een tilbury’tje met twee volgevreten ordonnansen trekt, is uiteraard een Belgenmop.

RL

Geplaatst in Dicteerubriek | Reageren uitgeschakeld

Trainers (4): Frans de Boevere 395

fransdB1

Frans de Boevere is afkomstig uit Driewegen en kwam al op jonge leeftijd in aanraking met judo. “Ik was acht toen ik lid werd in Biervliet”, vertelt Frans (52). Sinds 1987 is hij min of meer Bressiaander, hij woont aan het Zandertje in buurtschap Nieuwesluis.
“Volgende week vrijdag, na de vakantie, starten we met trainingen in de nieuwe gymzaal van het MFC”, vertelt hij. “We hebben al onze matten verhuisd en alles een beetje ingericht.”
Tot nu toe waren de opleidingen in de oude gymzaal aan de Van Dalestraat en daar is Frans de enige trainer. “Ik heb ook aan judo gedaan in Terneuzen en Biervliet bij Judo Delta. Nu is het vooral Breskens, al geef ik ook judolessen in plaatsen als Sluis, Oostburg en IJzendijke. De vereniging in Oostburg heb ik nog opgericht. Ik ben hier in de streek de enige trainer met het diploma B, het hoogt haalbare.”
Hoe verloopt de carrière van een judoka dan? “Bij judo geeft de kleur van de band het niveau aan. Iedereen begint met een witte band. Dan volgt geel, oranje, groen, blauw, bruin en zwart.” Wie dan nog verder wil, zoals als Frans, gaat op voor de eerste dan. “Ik was twintig ik de zwarte band haalde”, herinnert hij zich. “Vijf jaar, een aantal cursussen en trainingen later had ik mijn derde dan en was daarmee judotrainer B, het hoogst haalbare. Eerst wordt een trainer judoleider, dan trainer A en uiteindelijk trainer B. Het is nog steeds een geweldige sport, al doe ik zelf niet meer mee aan wedstrijden. Ruim tien jaar geleden heb ik een zware blessure opgelopen tijdens een wedstrijd. Mijn heup was uit de kom. Sindsdien ben ik niet meer fit genoeg voor wedstrijden, al train ik nog wel mee, vooral op de mat, niet meer staande. Dat gaat niet meer. Wel is het nog steeds leuk om gewoon een beetje mee te doen. Ik heb wel een assistent en dat is Bram Karels. Hij doet heel veel voor het judo in Breskens en gaat naar alle wedstrijden mee als coach. Van hem, zijn dochter Tessa en Freek Cornelius krijg ik veel hulp. Als ik weg moet of ziek ben, dan kan ik altijd een beroep op deze drie doen.”
Hoeveel leden heeft Judovereniging Breskens tegenwoordig? “Het schommelt steeds rond de zestig leden”, weet Frans. “Leerlingen vanaf vier jaar mogen lid worden. Jammer genoeg hebben we geen oudere leden meer. Die haken vaak af zodra ze gaan studeren. Soms blijven ze de judosport beoefenen in hun nieuwe woonplaats en een aantal trainen in Goes of Souburg. Zelf ben ik er op de lagere school ingerold. Lekker beetje stoer doen, een beetje trekken en duwen aan elkaar en dan op een verantwoorde manier. De kinderen krijgen er echt meer zelfvertrouwen door. Ik zie regelmatig dat ze door de lessen veranderen. De meer stoere binken leren zich beheersen en de stille kinderen bloeien op, durven meer. Ze groeien naar elkaar toe.
We gaan in heel Nederland en België, tot aan de Franse grens, naar wedstrijden. Er zitten op dit moment best een paar talenten tussen de jeugd van 8 tot 13-14 jaar. De wedstrijden zijn altijd op zaterdag, ik ga wel eens mee, maar eigenlijk is Bram dan de coach.”
Maar niet alleen in het land, ook bij de eigen club worden onderling wedstrijden gehouden. “Vier tot vijf keer per jaar houden we een puntentoernooi. Daaraan mag en kan iedereen meedoen. Ze kunnen dan vaantjes verdienen en vinden het geweldig. De vaantjes hebben de kleur van hun behaalde band. Hebben ze voldoende vaantjes, dan krijgen ze een medaille en bij voldoende medailles ook nog eens een beker! Daar gaan ze echt voor.”
Wie interesse heeft in judo, de lessen worden gevolgd op vrijdag tussen 16.00 en 19.15 uur in de gymzaal van het MFC.

WV

Geplaatst in Trainers | Reageren uitgeschakeld

Ondernemende Bressiaanders: JS huisrenovatie & tuinonderhoud 395

Joeri

Ruim drie jaar geleden konden we kennismaken met een nieuw jong bedrijf, ‘t Zeeuwse Tuintje. Twee jonge enthousiaste ondernemende Bressiaanders, die er samen helemaal voor gingen, tuinaanleg en onderhoud, Bastian van Overbeeke en Joeri Simonse. Het bedrijf bestaat niet meer, maar gelukkig kunnen we nog steeds bij de mannen terecht voor de nodige werkzaamheden en voor veel meer. Ze gaan apart verder, Bastian met zijn bedrijf BvO Gardens en Joeri met JS huisrenovatie & tuinonderhoud.
“Ik werk nu minder uren per week en ga helemaal voor mijn eigen bedrijf”, vertelt Joeri, “terwijl Bastian zijn tuinonderhoud nog steeds helemaal met zijn gewone werk combineert. Verder doe ik nu ook huisrenovatie en dat met veel plezier.”
Joeri is ooit opgeleid tot constructiebankwerker en is nu al heel wat jaren kraanmachinist bij Arentis en in die hoedanigheid hebben we hem in Breskens al vaak bezig kunnen zien. “Na mijn opleiding heb ik mijn vrachtwagenrijbewijs gehaald en verder nog wat cursussen gevolgd. Nu ben ik kraanmachinist en werk nu met veel plezier nog een aantal dagen per week. Samen met het werk voor mijn eigen bedrijf heb ik zo heel veel afwisseling. Er komt nu van alles op mijn pad. Gelukkig kan ik vrijwel alles wat ik zie, ook maken. Niet alles natuurlijk, sommige dingen moet ook ik aan een vakman overlaten. Zo moet ik me bijvoorbeeld bij elektra beperken tot het werken in huis, ik mag niet aan de meterkast komen, dat is dan weer voor specialisten.”
Dat Joeri niet bang is voor werk binnen of buiten, bij een regenbuitje niet gelijk verstek laat gaan en voor spinnenwebben niet op de loop gaat, heb ik zelf al ondervonden. Het laatste is te zien tijdens onze afspraak. Joeri is net terug van het leggen van een nieuw plafond en grote proppen stof zitten nog in zijn haar. Dat hoort er gewoon bij.
“Ik ga nu helemaal voor mijn eigen bedrijf. Ik werk nog steeds regelmatig samen met Bastian. Wij huren elkaar nu in bij grotere klussen. De laatste jaren heb ik al veel van hem geleerd op het gebied van bloemen en planten, al weet hij van planten veel meer. Toch durf ik een aantal klussen in tuinen zoals snoeien al alleen te doen.”
En de rest? De renovatie? “Dat heb ik vooral bij mij thuis geleerd. Ik heb mijn huis verbouwd en ook een garage gezet. Verder had ik aanvankelijk veel klussen binnen de familie, zoals bij mijn zuster. Indien het nodig is volg ik nog steeds scholing. Veel dingen, zoals waterkranen, tegels zetten of een dak of plafond leggen hebben al geen geheimen meer voor me. Verder plaats ik omheiningen, van hout of ander materiaal, alles naar de wens van de klanten.”
De opbrengst van zijn vele werk wordt, tot nu toe, nog helemaal in het bedrijf geïnvesteerd. “Ik heb al veel gereedschap gekocht en onlangs een bedrijfswagen aangeschaft. Toch zijn er nog steeds wensen over, ook al kunnen Bastian en ik spullen van elkaar gebruiken. Nu gaat nog steeds vrijwel alles terug in de zaak om overal voor klaar te zijn en op alle wensen van klanten in te kunnen spelen. Gelukkig is mijn garage ruim genoeg voor opslag, al moet de bus op de oprit staan.
Verder staat mijn echtgenote Sabine helemaal achter mijn plannen. Ja, het is best veel werk nu. Alle werkdagen en ook op zaterdag aan de bak en de zondag is vaak voor administratie en offertes. Het is een van onze grote pluspunten, dat zowel Bastian als ik ook op zaterdag werken. Veel klanten stellen dit op prijs.”
En wat is nu het leukst van al die verschillende ambachten? “Alles, het maakt niet uit”, vindt Joeri. “Het is een geweldig gevoel om te weten dat je voor je eigen zaak aan de slag bent en het is heel afwisselend werk. Tot nu toe is alles nog gelukt. Mocht er iets op mijn pad komen dat te groot is, dan huur ik iemand in. Wat er ook gevraagd wordt, een nieuwe badkamer, keuken of gewoon even een afzuigkap ophangen, klanten mogen mij voor al die dingen benaderen.”
Dus geen hobby’s ? “Nee”, lacht hij. “Daar is nu geen tijd voor. We neem ik eens per jaar vakantie en dan zijn we ook even helemaal weg, met heel het gezin, echtgenote Sabine en onze dochter van anderhalf.”

WV

Geplaatst in Ondernemende Bressiaanders | Reageren uitgeschakeld

De Schakel 395

Schakelwp

Vergadering Winkeliersvereniging
Woensdag j.l. hield de winkeliersvereniging “Ons Belang” te Breskens haar algemene vergadering in hotel Valk. De opkomst was zeer matig.
De voorzitter, de heer A. Versprille, heette de aanwezigen hartelijk welkom, waarna de sekretaris, de heer W. v.d. Casteel, de notulen voorlas, die onveranderd werden goedgekeurd.
Uit het financieel verslag van de penningmeester, de heer J. Vergouwe, bleek, dat er een batig saldo in kas is.
De voorzitter dankte zowel de sekretaris als de penningmeester voor het bijhouden der bescheiden.
Bij het punt bestuursverkiezing deelde de voorzitter mede, dat aan de beurt van aftreden waren de heren J. Vergouwe en A. Versprille, terwijl de heer W. v.d. Casteel wegens vertrek uit de gemeente als bestuurslid bedankte. De voorzitter voegde hieraan toe, dat ook hij tot zijn spijt moest bedanken als bestuurslid wegens te drukke werkzaamheden. Er moesten dus drie bestuursleden gekozen worden; de heer Vergouwe was herkiesbaar. Gekozen werden de heren J. Vergouwe, H. Maas en A. van Haneghem, die allen hun benoeming aanvaardden. Aangezien de voorzitter door de vergadering dient gekozen te worden, werd nogmaals tot stemming overgegaan.
Benoemd werd de heer A. v. Haneghem.
Het bestuur is nu als volgt samengesteld: A. van Haneghem, voorzitter; J. Vergouwe, sekretaris; A. Lauret, penningmeester. Leden: J. Schrier, O. de Witte, H. Maas en I. de Huister.
De voorzitter dankte vervolgens dhr. v.d. Casteel voor al hetgeen hij in het belang van de vereniging heeft gedaan en wenste hem het allerbeste toe in zijn nieuwe woonplaats.
Hierna kwam het voorstel “voorjaars-aktie” ter sprake. Na veel heen en weer gepraat, werd op voorstel van de voorzitter besloten, dit punt ter bespreking over te laten aan het bestuur.
Van de rondvraag werd door een 3-tal leden gebruik gemaakt. Hierbij kwam o.m. de winkelsluiting en het verplaatsen van de markt naar het Oranjeplein ter sprake.
Alvorens de voorzitter de vergaderingsloot, werd hij door een der bestuursleden dank gebracht voor de uitstekende wijze, waarop hij als voorzitter de vereniging van dienst is geweest.
In de pauze had nog een gratis verloting plaats.

Judo-examens.
In de gemeentelijke gymnastiekzaal te Breskens werden vrijdag door de heer Felix Jansens judo-examens afgenomen.
De geslaagden zijn: Witte band: J. de Meester, Br.; P.J. Verhage, Br.; M. Jansen, Gr.; P. Snoep, Gr.; K. Daansen, Br.; S. Huisman, Gr.
Gele slip: E. Arends, Br.
Gele band: W. van Quekelberghe, Br.; P. v.d. Velde, Br.; J.J. Mookhoek, Br.; B. Stroo, Br.; R. Fonteijne, Br.; H. Valk, Br.; D. Nelisse, Br.; L. van Hanegem, Br.; H. Risseeuw, Sch.; T. Lems, Br.; W. Ekkenbus, Br.
Oranje slip: A. Cambier, Br.; M. Nelisse, Br.; B. Goedhals, Sch.; J. Moerman, Br.; G. du Bois, Br.; S. de Hullu, Sch.
Oranje band: C.J.W. Cornelis, Br.; C.J. Wisse, Br.; K. v.d. Velde, Br.; W. Hendriks, Gr.; H. de Huister, Br.; A. Ekkenbus, Br.
Groene slip: H. Lucieer, Br.; L. Jongman, Sch.; J. Cambier, Br.; E. v.d. Plasse, Br.; J. Verhage, Br.; W. v.d. Broecke, Br.; T. van Schoote, Br.
Groene band: M. Cambier, Br.; H. Kotvis, Br.; H. Loonen, Br.; P. Jacobs, Br.; J. Flikweert, Br.; F. Monjé, Br.; J. Boerdam. Gr.; A. Cornelis, Br.; S. Adam, Br.; M. Leurgans Br.; J. Lucieer, Br.

Vergadering schietvereniging
In zaal Casino heeft de schietvereniging “Breskens” haar algemene jaarvergadering gehouden. Voorzitter O. de Witte kon een groot aantal leden welkom heten.
Uit het jaarverslag van sekretaris G. v. Grieken bleek, dat “Breskens” 3 wedstrijden verloren heeft en 2 gewonnen,
Ten bate van de vereniging werden een 2-tal dansavonden georganiseerd.
Penningmeester L. Sigmond kon mededelen dat er een batig saldo was.
De heer O. de Witte werd als bestuurslid herkozen, terwijl in de vacature P. Versprille werd gekozen dhr. J. Steenbergen. Als leden van de kascommissie werden gekozen de heren A. de Meijer en I. Verduin.
Vervolgens werden de uitslagen en het gemiddeld behaalde aantal punten van de clubcompetitie bekend gemaakt.
Door dhr. B. Reijnvoet werd de prijs voor prestatie-verbetering behaald. De uitslag van de competitie is als volgt:
1. O. de Witte; 2. J. Reijnhout; 3. I. Verduijn; 4. J. v.d. Lijke; 5. J. Keijmel; 6. R. Reijnvoet; 7. P. Morel; 8. A. van Mulken; 9. L. van Oostenbrugge; 10. G. v. Grieken.
Na afloop bleef men nog enige tijd gezellig bijeen.

Filmvoorstelling Roode Kruis groot succes
De filmavond van het Nederl. Roode Kruis is te Breskens een groot succes geworden. De zaal van het jeugdgebouw “De Uitkomst” was tot de laatste plaats bezet met belangstellenden, toen mevr. Poissonnier-den Doelder een welkomstwoord sprak, waarbij zij speciaal welkom heette het Roode Kruisteam, dat de avond verzorgde.
Vervolgens sprak de heer M. Hoste namens de afd. West Z.-Vlaanderen, die zei verheugd te zijn over de grote opkomst. Spr. deed een beroep op de jongeren zich op te geven als donor voor de bloedtransfusiedienst. Hoewel er in Nederland reeds 22000 donors zijn, heeft Oostburg nog met een tekort aan donoren te kampen. De heer Hoste wees er daarbij op dat men voor donor de leeftijd van 18 jaar moet hebben en niet ouder mag zijn dan 65 jaar.
Hierna werd een filmpje vertoond over de bloedtransfusiedienst, waarna vervolgens overgegaan werd tot vertoning van de hoofdfilm: “De trotse Rebel”. Het was een zeer mooie kleurenfilm, die de aanwezigen boeide van het begin tot het eind.
In de pauze had een goedgeslaagde verloting plaats, waarbij veel artikelen werden verloot, vervaardigd door de bejaarden van Breskens.

Benoeming notabelen
Tot notabelen bij de Hervormde gemeente zijn gekozen de heren I. Morel, A. Leenhouts en P. van den Heuvel.

Heemkundige Kring
In het gebouw van de Vrij Evangelische Gemeente heeft de Heemkundige Kring West Z.-Vlaanderen een propaganda-avond gehouden, welke zeer druk bezocht was.
Voorzitter J. van Leeuwen uit Oostburg zei in zijn inleiding dat dergelijke avonden tot doel hebben het werk van de Kring bekendheid te geven in alle gemeenten.
Door de heer A. Hoolhorst werd hierna een voordracht gehouden over de geschiedenis van het land van Cadzand.
Aardenburg noemde hij als oudste plaats waarvoor archeoloog J. v. Hinte het bewijs had geleverd.
Door ir. A. Baudts uit Eekloo werd de film Vlaamse Polders vertoond. In deze film werd het ontstaan van het Zwin en de Braakman getoond.

Opening supermarkt “De Spar”
Dinsdag is in Breskens de eerste supermarkt in West Zeeuws-Vlaanderen van “De Spar” geopend.
Deze opening was speciaal bestemd voor genodigden. Onder de aanwezigen waren burgemeester J.A. Eekhout, wethouder P. Zegers, de heer H.C. Baarens, direkteur van “De Spar” Zeeland, de aannemers en vele collega’s met hun personeel.
De heer Baarens wenste de heer P. v. Opdurp veel succes met zijn nieuwe, moderne, naar de eisen des tijds ingerichte zaak. Burgemeester Eekhout vond het een winstpunt voor de gemeente en juichte het toe dat een dergelijke zaak geopend kon worden.
De winkel was getooid met vele fraaie bloemstukken.
Woensdagmorgen werd de zaak open gesteld voor het publiek, waarvoor grote belangstelling bestond.

Moedige redding door de mannen van de “Pr. Wierdsma”
Zaterdagavond j.l. om half tien, werd de reddingsboot “President Wierdsma” gealarmeerd voor de in nood verkerende Griekse kolenboot “Spyros Armenakis” ter hoogte van de Nollenplaat voor de Vlissingse Boulevard.
Het 2065 ton metende schip was met kolen onderweg van Engeland naar Terneuzen. Om pl. m. kwart voor negen was het aan de grond gelopen. Daar de loodsdienst vanwege het slechte weer gestaakt was, voerde de kapitein op eigen koers de Wester-Schelde op, waar hij vrij goed bekend is. Vermoedelijk is hij misleid geworden door de lichten van op de rede liggende schepen en te vroeg afgezwenkt.
Het was een woelige zee en het achter de reddingsboot hangende rubbervlot werd soms wel tien meter de lucht in geslingerd, zo vertelde de schipper van de reddingsboot, de heer W. van den Broecke. Om ongeveer half één in de nacht schoof het schip langzaam over een zandbank om dan weer in diep water te komen, waarna het begon te breken en snel water maakte. De scheepsfluit begon te gillen en er brak paniek uit. De mensen aan dek stonden te roepen en te schreeuwen om gered te worden. Door de zware zeeën was het niet zonder gevaar om langszij te komen, doch de Bressiaanders zetten door. Nadat men er in geslaagd was het wrak dicht te naderen kon men een tros vastmaken. Door de hoge golven werd de reddingsboot steeds weer weggeslagen om dan even later weer bij het schip te komen. Van deze enkele seconden maakten de bemanningsleden van de reddingsboot gebruik om de Grieken één voor één te pakken en aan boord te nemen. Twintig man en een vrouw wist men van de Griek te halen, hetgeen een half uur tot drie kwartier duurde. Af en toe was het windkracht tien. Alleen de kapitein bleef aan boord, hij kon zijn schip nog niet prijs geven.
Met 21 drenkelingen ging de “President Wierdsma” naar Vlissingen, waar men om ongeveer half twee aan het Roeiershoofd meerde. Onmiddellijk voer de Wierdsma terug naar het schip, waar de kapitein op de reeds half onder water staande brug een verloren strijd voerde voor het behoud van zijn schip. Gedeeltelijk door de kou bevangen gaf de kapitein het ‘s morgens tegen half zes op. Hij maakte tekens naar de bemanning van de reddingsboot dat hij zijn schip wilde verlaten. Het moeilijkste karwei was toen voor de bemanning aangebroken. Het was te gevaarlijk geworden om nog langszij te komen.
Met een vuurpijl hebben zij toen een lijn overgeschoten, hetgeen de eerste keer mislukte. De tweede keer lukte het de kapitein de lijn te pakken. Het rubbervlot werd vastgemaakt, hetwelk de kapitein naar zich toe trok. Met veel moeite kon de man er instappen. Daar hij echter de lijn tekort op de railing had vastgezet, kon het vlot niet dicht genoeg bij de reddingsboot worden getrokken, waardoor het zinkende schip toch nog tot op enkele meters moest worden genaderd om de man van het vlot te kunnen sleuren. Door een van de mannen van de reddingsboot werd de lijn doorgesneden, zodat het vlot nog mee kon worden genomen. Tegen zes uur was de Griekse kapitein in Vlissingen en om negen uur was de reddingsboot weer in Breskens, aldus het verhaal van schipper v.d. Broecke.
De Bressiaanders hebben met deze zeer moeilijke en zware redding wederom een staaltje van kunnen te zien gegeven en bewezen dat zij hun taak buitengewoon goed verstaan.
Naar nog later werd medegedeeld, is de kapitein van het Griekse schip zondagmiddag in het St. Jozef-ziekenhuis opgenomen. Tengevolge van de vele ontberingen tijdens de rampnacht zou hij een longontsteking hebben opgelopen. Naar omstandigheden maakt hij het redelijk goed.

WV

Geplaatst in De Schakel | Reageren uitgeschakeld

Oude beelden: Breskens in 1964 – 395

oudefoto395

Breskens in het jaar 1964, ruim vijftig jaar geleden en een foto om even goed op te kijken. Er is heel veel veranderd de laatste vijf decennia. Breskens was nog een zelfstandige gemeente. Er moest og steeds heel wat herbouwd worden. Hier en daar zien we nog kale plekken. De grote bossage links van de handelshaven is het oude Spuiplein. Aan het Oranjeplein valt vooral de zaal van het Casino op. De gasfabriek met gasometer staat er nog en het nieuwe gemeentehuis staat er al. Duidelijk herkenbaar zijn ook de garages van Vroon en De Bliek. Bij de Hervormde kerk staat nog de oude openbare school en de vismijn is nog niet verbouwd. Er is nog veel meer te ontdekken op deze foto.

WV

Geplaatst in Oude Foto's | Reageren uitgeschakeld

Vuurwerk terug op Visserijfeesten

avuurwerk

Lucien van den Broecke, Angelique van den Broecke en Jürgen Brand.

Sinds het begin van de Visserijfeesten van Breskens in 1953 is een grandioos vuurwerk de spectaculaire afsluiter van het feest. In 2014 moest het comité om financiële redenen deze publiekstrekker laten vallen. Dit jaar kunnen de bezoekers van het festijn weer op een groots vuurwerk rekenen.
“Met pijn in ons hart hebben we vorig jaar die beslissing genomen”, aldus Luciën van den Broecke, secretaris van het Comité Visserijdagen. “We moesten een keuze maken, twee dagen volop feest met veel vertier en artiesten of een afsluiter van vijftien minuten.“
“Het was altijd een mooi einde van het feest”, herinnert Jürgen Brand zich. Hij is samen met partner Angelique van den Broecke uitbater van café Centraal en bistro De Buurman. “Als jongetje ging ik al met mijn ouders naar het vuurwerk. Visserijfeesten zonder dit spektakel? Dat kan gewoon niet dachten wij.”
Niet alleen Jürgen en Angelique, ook de meeste Bressiaanders vinden het wegvallen van het vuurwerk erg jammer. Jürgen en Angelique besloten er iets aan te doen. “Wij stellen eenmalig geld voor het vuurwerk ter beschikking. Hopelijk zijn er andere ondernemers in Breskens die dit volgend jaar willen oppakken, zodat de traditie, een slotvuurwerk bij de Visserijfeesten, behouden blijft.”
De Visserijfeesten van Breskens vinden dit jaar op 7, 8 en 9 augustus plaats. Op de zondagavond kunnen we dus weer rekenen op drommen mensen die speciaal voor het slotvuurwerk komen en ervan genieten. Mochten er Bressiaanders zijn die niet alleen ieder jaar van de Visserijfeesten genieten, maar ook een bijdrage, hoe klein ook, willen schenken, dat kan. Het rekeningnummer van het Visserijcomité is NL89 RABO 0126 1345 37.

WV

Geplaatst in Algemeen | Reageren uitgeschakeld

Mijn beste Vriend(in) – Afl. 14 Fleur en Kyra 394

Fleur_en_Kyra

Twee lieftallige dames zitten voornaam op de bank te wachten als ik hen kom interviewen. Een tikkeltje gespannen en – volgens de moeders – wat stiller dan men doorgaans van ze gewend is. Alsof ze het zo gepland hadden zaten ze eerst wel, toen niet en toen weer wel bij elkaar in de klas, zonder dat ze in een parallelklas verzeild raakten. Maar in de periode dat ze niet het schoollokaal deelden verwaterde het contact allerminst.

Fleur Verstraete en Kyra Nicolai zijn negen jaar en zitten nu allebei in groep 5 bij juf Rita en juf Marianne. Ze schelen nog geen maand. Hun vriendschap begon in de peuterspeelzaal, waar ze elkaar leerden kennen. Dat verliep heel natuurlijk. Ze hadden nog niet zoveel aanspraak en raakten als vanzelf in contact met elkaar. Eerst werd er alleen tijdens de peuterspeelzaaluren gespeeld, maar toen ze eenmaal overgingen naar de basisschool kwamen daar ook naschoolse speelafspraken bij.

Samen gingen ze naar groep 3, waar ze ook weer bij elkaar in de klas kwamen. Kyra mocht echter nog een jaartje langer in groep 3 blijven, terwijl Fleur doorschoof naar groep 4. Het jaar daarop was het Fleur die groep 4 doubleerde en zo werd de oude situatie weer hersteld. Ondanks dat ze een jaar niet in dezelfde klas zaten, bleef het contact als vanouds. Er werd na school gewoon doorgespeeld. Fleur en Kyra hebben dan ook een soort onzichtbaar lijntje met elkaar. Zo is het al gebeurd dat Fleur nieuwe kleren had gekocht en Kyra, zonder dat ze het van elkaar wisten, exact hetzelfde bleek te hebben aangeschaft. Ook met een fiets is dat hen overkomen: hadden ze ineens dezelfde, tot de kleur aan toe. Daarnaast is bij hen allebei dyslexie vastgesteld, al ondervindt Kyra daar beduidend meer hinder van dan Fleur.

Ze spreken nu gemiddeld twee keer per week af na school. Ze brengen de tijd door met kletsen, buiten spelen en – als het weer het daartoe dwingt – binnen spelen. Er wordt even vaak bij Kyra als bij Fleur thuis afgesproken. Spelen ze bij Fleur, dan leven ze zich graag uit op de trampoline. Als ze bij Kyra spelen fietsen ze rond in de buurt en sinds enige tijd is daar ook een trampoline waar ze vaak op te vinden zijn. Verder spelen ze buiten spelletjes als verstoppertje en tikkertje. Binnen wordt gespeeld met lego, buigen ze zich over legpuzzels en over de iPad, waarop ze het liefst Minecraft spelen en een make-upspel. Hun voorkeur gaat toch vooral uit naar buiten spelen.

Behalve elkaar zijn er nog twee andere meiden. Op school spelen ze vaak met zijn vieren samen. Fleur en Kyra spreken ook weleens met een van deze meisjes af. Wat ze wel jammer vinden is dat een van hen erg moeite kan hebben met hun vriendschap. Ze kan nogal jaloers reageren als Fleur en Kyra tijdens of na school met elkaar – dus zonder de andere twee – willen spelen. Gelukkig heeft de andere wederzijdse vriendin daar geen last van en neemt ze een bemiddelende rol op zich, waardoor deze gevoelens geen onoverkomelijke sta-in-de-weg worden voor het viertal.

Naast school en de speelafspraken treffen Fleur en Kyra ook regelmatig op het sportveld. Ze zitten beiden op korfbal in de E’tjes. Eerst zaten ze ook nog samen op turn, maar dat heeft Fleur inmiddels ingewisseld voor acro(gym). Kyra overweegt dat ook, maar die beslissing tilt ze alleszins over de zomervakantie heen.

Fleur_tekent_Kyra

Gevraagd naar wat hen nu zo in elkaar aanspreekt is het antwoord aardig eensluidend: Fleur noemt Kyra lief, grappig en een beetje gek. Kyra vindt Fleur hartstikke lief en vindt dat ze grappige dingen kan zeggen. Ruzie hebben ze niet veel. De meiden herinneren zich enkel een ruzie in de kleuterklas die draaide om welk spel ze samen zouden gaan spelen. Ze wilden allebei niet toegeven. Tenminste: uiteindelijk wilden ze allebei het spel dat de ander had gekozen spelen, maar toen kregen ze daar weer gedoe over! De moeders herinneren overigens een conflict dat zich een heel stuk recenter afspeelde.

Kyra_tekent_Fleur

In de afgelopen jaren is er al een boel over en weer gelogeerd. Ze slapen dan vaak in één geïmproviseerd bed, zoals die keer toen Kyra eens mee mocht op een korte vakantie in een vakantiepark. Het was een park met een zwembad waar de meisjes allebei nog warme herinneringen aan hebben. Maar ook een uitstapje naar een pretpark wordt opgerakeld. Hun beider favoriet is de houten achtbaan. Voor de ouders maakt het inmiddels niet meer uit of ze een kind meer of minder in huis hebben rondlopen. In de loop der jaren zijn de dames zo geïntegreerd geraakt in elkaars huishoudens, dat ze zonder enige moeite invoegen in de dagelijkse gang van zaken.

Als ze zonder elkaar op vakantie gaan, vergeten ze elkaar zeker niet. Er wordt gebeld, kaartjes gestuurd, een souvenir gekocht en de eerste handeling bij thuiskomst is de telefoon grijpen om de ander te bellen.

Later als ze groot zijn willen ze graag eens samen op vakantie met de auto. Niet te ver hoor, gewoon ergens in Nederland.

De moeders vertellen nog dat het kenmerkend voor Fleur en Kyra is dat ze zo met hun handen spreken. Ik geloof het zonder meer, maar ik denk dat ze dat bewaren voor gelegenheden waarbij er niet een volslagen vreemde hen het hemd van het lijf vraagt.

Tijl

Wil jij ook met je beste vriend of vriendin in de Op Bresjes? Stuur dan een e-mail naar info@tijldamen.nl

Geplaatst in Mijn beste vriend(in) | Reageren uitgeschakeld