Bressiaanders in de Scheldebeker

aIMG_4661

Op 20 juli 1814 tekende Koning Willem I het besluit dat Staats-Vlaanderen zou worden toegevoegd aan Zeeland. Dit vraagt 200 jaar later om een bijzonder feest en een uniek evenement: de zwemtocht van Vlissingen naar Breskens, en daar heeft u zich voor weten te kwalificeren, chapeau!

Met deze tekst begint het informatieboekje voor alle deelnemers aan deze zwemtocht. Het is inderdaad een zwemtocht van Vlissingen naar Breskens en geen zwemwedstrijd. De grote symbolische betekenis is dat Zeeuws-Vlaanderen eeuwenlang in de frontlinie van de gevechtshandelingen lag. Vanwege die controle over de Schelde behoort Zeeuws-Vlaanderen tot Nederland.
De Scheldebeker 2014 wordt georganiseerd door de Stichting Zeeuws-Vlaanderen 2014 in samenwerking met Stichting Zeeland Sport & Leisure, Zwemvereniging Scheldestroom en de stichting Zwemmen langs Walcheren. De wedstrijd start om 14.45 uur vanaf het badstrand in Vlissingen. De voorwaarden voor het doorgaan zijn een maximale windkracht 5 en een zichtbaarheid van minstens tweeduizend meter. Alle deelnemers zijn verplicht een wetsuit te dragen bij een watertemperatuur van 16 graden of lager. Iedereen zwemt met een cap, waarop het deelnamenummer staat. Ook het dragen van een zwemboei (vosje of SSD) is verplicht, zodat de organisatie je niet ‘kwijt raakt’.
Er zijn voor de tocht negentig deelnemers geselecteerd (waaronder ook Belgische). Dit aantal bestaat uit zeventig vooraf geselecteerde zwemmers, zeventien die later geselecteerd werden en drie wildcards, waaronder een voor (ambassadeur) Annabel Kosten. Maarten van der Weijden (oud Olympisch kampioen) zou in eerste instantie ook meedoen, maar dat gaat niet door.
Breskense deelnemers zijn onder andere Ryan Verplanke en Tonnie Vinke. Beiden hebben een prijzenswaardige zwemcarrière achter de rug. De carrière van Ryan beslaat zelfs dertig jaar. Vanaf 7 juni – nadat zij geselecteerd werd – is zij in training voor die vijf kilometer over de Schelde. Op 7 juni werd de plaatsingstocht gehouden. Daaraan deed ook een Duitse zwemmer mee (die als eerste eindigde). De geschatte zwemtijd is ongeveer één uur, zodat tegen vier uur de eerste zwemmers bij strandpaviljoen Loods 10 verwacht worden. Voor deze wedstrijd is de vaargeul vóór Vlissingen afgesloten voor alle scheepvaartverkeer van half drie tot half vier. Aan de Zeeuws-Vlaamse kant is dit van kwart over drie tot half vijf.
Ryan trainde afgelopen winter mee bij Scheldestroom (twee keer per week binnen) en vanaf eind mei buiten. Voor haar is het de eerste keer dat zij de Westerschelde oversteekt. Er is haar verteld dat het zeker geen wedstrijd is, maar een zwemtocht. Alle deelnemers moeten achter een boot van de organisatie blijven (tussen bepaalde corridors). “Na de vaargeulen mogen wij er pas een wedstrijd van maken”, weet Ryan te vertellen. Van vereniging Scheldestroom doen, naast Ryan en Tonnie, ook Vincent Keijmel, Arjen Boidin, Davy Hermans, Jurjen Pater en Martijn en Marlinda Eggermont mee. Ryan hoopt (en rekent) op veel toeschouwers voor dit zeer sportieve zwemevenement en de andere activiteiten op het veerplein. Zij vindt het geweldig om mee te mogen doen, zeker omdat het al zo lang geleden is dat deze zwemtocht werd gehouden.
Tonnie deed zijn kwalificatie al in 2013 tijdens een zwemtocht van Zoutelande naar Vlissingen. Die moest je binnen anderhalf uur kunnen afleggen. Aan die wedstrijd deden honderdzestig zwemmers mee. Eén van die deelnemers was ook uroloog Yves Depoorter, een bekend triatleet. Tonnie neemt niet zo vaak meer deel aan zwemwedstrijden, maar wel langebaanwedstrijden in de zomer, onder andere op Walcheren. Vroeger zwom hij meerdere keren Sluis-Hoeke maar vanwege “Kobus” (het veerpontje) mag dat niet meer van de Belgische overheid. Tonnie doet tijdens de Visserijfeesten vaak jurywerk, alleen dit jaar niet. ’s Winters fungeert hij nogal eens als kamprechter.

RC

Posted in Algemeen | Leave a comment

Arjen Boidin doet mee in Scheldebeker

azwemmers

De zwemmers, met Arjen Boidin helemaal links, die zich als laatste gekwalificeerd hebben voor de Scheldebeker. Foto: Magda Boidin

“Nee”, lacht Arjen (35) tijdens ons gesprek veertien dagen voor de grote dag, zondag 20 juli, “de beste Zeeuw word ik zeker niet. Er zijn veel te veel jongeren die veel makkelijker zwemmen. Maar ik verwacht binnen een redelijke tijd in Breskens te arriveren.”
Zijn grootvader Thomas Cambier was in 1950 met een tijd van 1.52.07 wel de eerste Zeeuw. Hij won daarmee een speciale prijs, een lauwerkrans vervaardigd door goud- en zilversmid Georg van Dalsum & Zoon uit Vlissingen. Er waren zeventien deelnemers in dat jaar en de laatste, dus zevendiende, was Bressiaander Teeuw van Menen met een tijd van 2.14.26.
Thomas (overleden in 2009, WV) kon zich een tiental jaren geleden de wedstrijd nog goed herinneren. “Er mochten maar maximaal twintig deelnemers meedoen. We trainden in Breskens gewoon in het zwembad voor de wedstrijd. Met een koffer vol kleren voor de terugweg moesten we inschepen op een sleepboot bij Nieuwe Sluis. Vooraf en na aankomst in Vlissingen werden we gekeurd door dokter Staverman. De start was bij stil tij en het startschot werd gegeven door de chef loodsdienst. Bij iedere zwemmer was een roeiboot met zes matrozen. Er was destijds nog een marinebasis in Vlissingen en een korporaal stuurman. Verder was er een reddend zwemmer en iemand van de EHBO aan boord. De finish was bij hotel Britannia. Hier werden we opgevangen in het water en kregen een badhokje toegewezen. Daar stond ook onze koffer met kleren.“
Thomas vond het altijd jammer dat deze wedstrijd niet meer gehouden kon worden. “Het is nu veel te druk op het water. De toenmalige organisatoren, de Zwemvereniging Zeehond is opgeheven en overgegaan in de Stormvogel en de donateurs, de Schelde en het Loodswezen lieten het afweten.“
Hoe lang hij er toen over heeft gedaan wist Thomas niet meer. “We moest zo snel mogelijk zien te zwemmen. Door de stroom werd je toch richting Antwerpen gedreven, dus hoe sneller hoe korter de route. Ik was niet eerst, maar ook niet de laatste. Trouwens iedereen die deze wedstrijd uitzwemt is een winnaar!”
Kleinzoon Arjen zwemt al jaren bij Scheldestroom en is ieder jaar bij de havenwedstrijden tijdens de Visserijfeesten van de partij. Zwemmen is hem met de paplepel ingegoten. Zijn moeder, Magda Boidin-Cambier, behaalde successen onder de legendarische trainer Bonnie, zijn zuster Marjon nam ook regelmatig aan de havenwedstrijden deel en nu zet zijn dochter Feline (7) de traditie voort. Zij is lid van Zwemvereniging De Amstel in Mijdrecht, vlakbij hun huidige woonplaats Uithoorn. Arjen werkt er bij Quaker Chemical BV. “Als bedrijfseconoom. Lekker dichtbij, ik kan er op de fiets naartoe. Trainen kan ook. Niet in de Schelde, maar in de Amstel. Maar ik ben regelmatig in Bresjes en zwem in de Westerschelde. Het water is nu heerlijk. Zondag 7 juli heb ik nog de kanaalwedstrijd in Sluis gezwommen over vijf kilometer. Straks van Vlissingen naar Bresjes. Ik ben blij dat ik me nog gekwalificeerd heb bij de laatste wedstrijd. Ik had me al lang via de site opgegeven, maar even leek het erop dat ik ernaast zat. Vooral omdat opa dit ook heeft gedaan wilde ik heel graag meedoen. Alles is straks afhankelijk van de golfslag die we tegen hebben. Het is ook moeilijk te zien waar je bent. We liggen toch vrij diep in het water. Het zal niet meevallen om de vuurtoren in zicht te houden en daar moeten we toch naartoe. Er is voor ons een corridor uitgezet. Die heeft de vorm van een banaan. We kunnen niet rechtover zwemmen. Van de organisatie krijgen we vrij veel informatie. Alles is prima geregeld.”
En straks op 20 juli? “Iedereen zal er als een speer vandoor gaan, maar het gaat toch om de Olympische gedachte.”
Of Arjen na afloop van Magda de lauwerkrans van opa overhandigd krijgt? Eerst maar finishen, in een prima tijd, evenals de andere Bressiaanders.

WV

Posted in Algemeen | Leave a comment

Redding op het strand

SONY DSC

Geen alledaags gezicht, de rescue helikopter uit België op het eerste strange. Het bootje van Cor Fondse zat vast in de modder en de Zeemanshoop kon hem niet bereiken. Het roeibootje bleek helemaal niet geschikt voor buitenwater. Cor was al een paar keer gevallen, koud en nat en daarom werd er door de Kustwacht besloten een helikopter te sturen.
Er volgde een spectaculaire actie op het strand. Cor op het droge en veel filmpjes en foto’s op internet. Met dank aan Jean-Pierre de Vries voor de foto’s.

 WV

Posted in Algemeen | Leave a comment

OBS neemt afscheid van juffrouw Gerda

aIMG_4697

Na bijna veertig jaar dienstverband nam juffrouw Gerda Buijze – leerkracht van groep 1/2 – op donderdag 10 juli ‘officieus’ afscheid van haar OBS-collega’s en haar leerlingen. Zij maakt gebruik van de regeling om vervroegd uit te treden.

In 1975 begon juffrouw Gerda als kleuterleidster in het gebouw van de huidige brandweerkazerne. Zij werkte altijd fulltime, enkel de laatste jaren een halve dag per week minder. Naast haar onderwijstaken was Gerda ook kerngroeplid van de VVE (voor- en vroegschoolse educatie) en daarvoor van de ouder- en/of medezeggenschapsraad. Nu kan zij haar hobby’s, waaronder lezen en reizen, wat uitgebreider beoefenen.
De ouders van haar kleutergroep hadden een rondtocht door Breskens op de trekker georganiseerd. ’s Middags bood de school haar een voorstelling van Rini Fenijn aan. Van 15.30 tot 17.30 uur was er een afscheidsreceptie in ‘t Vissershuis.
Over deze evenementen was de school juffrouw Gerda ‘vergeten’ in te lichten. Na de zomervakantie wordt Loes Arends uit Zuidzande de nieuwe leerkracht.

RC

Posted in Algemeen | Leave a comment

Afscheid Peter Loonen van OBS

aLoonen

Drie jaar geleden moest Peter Loonen, directeur Openbare Basisschool Breskens, om medische redenen noodgedwongen zijn taken neerleggen. Zaterdag 5 juli namen (oud-)collega’s en leden van de ouderenraad en vrijwilligers officieel afscheid van hem.

“Wij waren altijd een heel hecht team op school”, aldus oud-collega Will Devenijns. “Ik heb vanaf 1986 met Peter samengewerkt. Leuk om vandaag veel collega’s van hem, ook uit omliggende kernen, te zien.”
De nieuwe directrice van OBS, Els de Meester, is sinds twee jaar in dienst. Zij kent Peter al langer. “Ik heb begeleidend werk op deze school gedaan vanuit het speciale onderwijs. Hier werken is heel bijzonder. OBS Breskens is de grootste in de gemeente Sluis, misschien wel van heel Zeeuws-Vlaanderen. We hebben nu 310 leerlingen.”
Peter zelf is niet van plan om stil te zitten. “Ik hoop over drie jaar mijn politieke carrière weer op te pakken en met mijn nieuwe partij, de VVD, weer deel uit te maken van de gemeenteraad. Verder ben ik beschikbaar voor Provinciale Staten. Ik zie ernaaruit.”

WV

Posted in Algemeen | Leave a comment

Diamanten huwelijk Versprille-de Koene

aVersprille

Op 1 juli 2014 waren Jan Versprille (83) en Dien de Koene (82) zestig jaar getrouwd. Velen kennen het echtpaar uit hun tijd dat ze agent waren van de Staatsloterij en de Bressiaanders die graag veel wilden winnen daar iedere maand aan de deur stonden om hun lot op te halen.

Verkering kreeg het jonge stel toen ze allebei in de Scheepvaartstraat woonden. “Ik aan de noordkant en zij aan de zuidkant. Dat heen en weer lopen was maar niks”, lacht Jan, “dus zijn we getrouwd.” Het paar kreeg drie kinderen en ondertussen is de familie uitgebreid met kleinkinderen en straks een achterkleinkind.
Van beroep was Jan, evenals zijn vader, kleermaker. “We hebben elf jaar in Groede gewoond. Zelf gaf ik naailes”, herinnert Dien zich. “Later is Jan bij de Marinebewakingsdienst gegaan, eerst aan het Killetje en later in Ritthem.”
Bij de Marine, dat betekende voor Jan twaalf uur op en twaalf uur af. “Drie weken en dan een week vrij”, vertelt hij. “Dat noemden wij de ‘slingerweek’. In de tijd dat ik naar Ritthem moest, was ik vaak veertien uur in touw. Je moest met de boot mee en in de zomer was het vaak wachten om over te varen.”
Jan was nog maar 57 en een half toen hij kon stoppen met werken. Dien nam toen de staatsloterij van haar schoonvader over. “Ik heb gesolliciteerd en moest daarvoor naar Den Haag. Je moest van onbesproken gedrag zijn en mocht niet over eventuele winsten praten. Ik ben een keer met vijftigduizend gulden over straat gelopen. Die moest ik van de bank halen en dan werd het geld bij ons thuis afgehaald. Dat zou ik nu niet meer doen. Soms kregen we een bloemetje als iemand een leuk bedrag gewonnen had, maar vooral het contact met de mensen was leuk. Gedurende de tien dagen dat er loten gekocht konden worden begon de loop bij ons aan de deur al om acht uur in de morgen en ging door tot zeven uur ‘s avonds. Toen de verkoop niet meer vanuit een gesloten huis mocht maar overging naar een winkel, kreeg ik mijn ontslag. Ik heb nog een paar jaar een soort wachtgeld ontvangen. We hebben ook een aantal jaren de uitslagen van de Zomervluchten van de duiven van Zeeland berekend. We zijn beiden steeds bezig geweest.”
Nu wonen Jan en Dien naar hun zin in Hooge Platen en daar zijn ze in de namiddag, samen met nog een stel andere Bressiaanders, altijd in het Paviljoen te vinden. “Beetje bijpraten en zo. Heel gezellig.”

WV

Posted in Algemeen | Leave a comment

Draaiorgel DECAP in Hooge Platen

aIMG_4533

De traditie om tijdens de kermis in Breskens een dansje te doen is de laatste jaren wel enigszins verwaterd. Toch doet men er in Hooge Platen alles aan om die mogelijkheid in leven te houden. Van de vele vrijwilligers daar is Theo Pijcke er een die er tijdens het weekend van 5 en 6 juli voor zorgde dat de voetjes van de vloer gingen, zowel voor de bewoners als voor andere danslustigen uit Breskens en omgeving. Op zondagmiddag werd hij daarvoor speciaal in het zonnetje gezet door een medewerkster van Warmande. Daarna werden alle registers van dit mooie orgel weer opengetrokken en velen lieten zich de kans niet ontnemen eens lekker met de voetjes van de vloer te gaan.
De eerste orgels van het merk Decap dateren van het begin van de vorige eeuw en werden in Antwerpen gebouwd. Kermisorgels, straatorgels, dansorgels, van alles was mogelijk. Steeds meer soorten instrumenten werden er aan toegevoegd, dan wel ingebouwd, zoals accordeons, drums, klokken, rumbaballen en saxofoons. De muziek werd gemaakt door middel van geponste boeken. Door die aan elkaar te plakken kon steeds langer met het orgel worden gespeeld zonder dat daarvoor een ‘boekenlegger’ nodig was. Later werd meer en meer elektronica in de orgels ingebouwd. Het laatste – in Breskens – bekende orgel stond in het café Du Commerce van Jaone Monjé-Perduin, nu Spuiplein 41, dat was een Minerva.

RC

Posted in Algemeen | Leave a comment

Creatieve zomermarkt Hooge Platen

aIMG_4481

Op zaterdagmiddag 28 juni organiseerde Warmande in Hooge Platen een creatieve zomermarkt. Hierbij konden diverse vaardigheden van particulieren als glassieraden, vintage, schilderwerk, keramiekbeeldjes, kettingen, ringen en armbandjes worden aanschouwd en bewonderd. Ook voor de inwendige mens werd goed gezorgd. Zo waren er (garnalen)kroketten, frietjes en diverse drankjes. Bij de stands van zorgboerderij Juutsom en Pompoenerie de Heidebloem kon men diverse Zeeuwse producten als jam en honing proeven. De kinderen lieten zich graag schminken.

RC

Posted in Algemeen | Leave a comment

Korendag SOW-kerk

aIMG_4471

Op zaterdag 28 juni vond in de SoW-kerk een korenmiddag plaats. Namens het bestuur van de kerk heette Jannie Viskil alle bezoekers welkom. Achtereenvolgens traden op: het Zwinkoor, het Gregoriaans koor, de St. Davids Minstrels, het Ritmisch koor, koor Zanglust, het Schoondijke R.K. dameskoor en het Bressia kwartet. Tot slot zong alle koorleden en de aanwezigen het Zeeuws-Vlaams volkslied.

RC

 

Posted in Algemeen | Leave a comment

Tentoonstelling kerkmuziek

aIMG_4469

Zaterdag 28 juni werd in de H. Barbarakerk een tentoonstelling geopend van kerkmuziek uit de diverse Breskense kerken. Hieruit bleek dat de r.-k. kerk met het aantal zangbundels lager te scoren dan de hervormde en gereformeerde kerken. De expositie wordt tot 13 september gehouden.

RC

 

Posted in Algemeen | Leave a comment

Bressiaander trouwt in Barcelona

aDSC03272

Op 21 juni was het zover. Op die dag trouwden Jeroen de Zeeuw en zijn vriendin Mercedes. Na hier maanden naar uitgekeken te hebben, was het eindelijk zover. Bijna de hele familie uit zowel Nederland als Spanje en bijna al hun Nederlandse en Spaanse vrienden en vriendinnen waren er.
Om 16.00 uur werden alle gasten door een bus opgehaald in Barcelona en naar het mooie landhuis gebracht waar de ceremonie plaats zou vinden. Die begon om 17.00 uur, waarbij eerst Jeroen samen met zijn moeder opkwam en daarna was het wachten op de bruid die samen met haar vader naar voren liep. De ceremonie werd zowel in het Spaans als in het Nederlands gedaan. Het officiële gedeelte werd door de broer van de bruid in het Spaans en door de zus van de bruidegom in het Nederlands gedaan.
Na de plechtigheid was een andere tuin de locatie waar het bruidspaar gefelicteerd kon worden en natuurlijk werd er geproost. In een andere tuin konden de gasten genieten van tapas. Er was voor elk wat wils. Toen de schemering inviel werden er ballonnen opgelaten, voorzien van wenskaartjes en lichtjes. Dit was een prachtig gezicht en ook wel even emotioneel. Alle gasten werden getrakteerd op badslippers, de mannen een flesje bier met sleutelhanger en de vrouwen een emmertje met snoepjes. Vervolgens begon de disco en gingen de voetjes tot in de late uurtjes van de vloer.
Het was mooi om te zien hoe de Nederlandse en Spaanse gasten zich door elkaar mengden en een gesprek met elkaar aangingen.

Posted in Algemeen | Leave a comment

Ivo Focke wint tijdrit trimclub

aLinkswinnaarIvo

Winnaar Ivo Focke (links) en Jacco Wondergem die als tweede eindigde.

Trimclub Breskens heeft zijn jaarlijkse tijdrit gehouden. Mede door het mooie weer en – voor het eerst – weinig wind, was de opkomst overweldigend met 24 deelnemers. Het mooie weer zorgde ervoor dat de meesten hun tijd van vorig jaar verbeterden.

Ivo Focke werd winnaar van de 7,4 kilometer lange tijdrit in een tijd van 10 minuten en 50 seconden (gemiddelde snelheid 40,985 kilometer per uur), op twee seconden gevolgd door de winnaar van vorig jaar Jacco Wondergem. Phil Calon werd derde met een tijd van 11.08. De recordtijd van Phil uit 2008 van 10.58 is uit de boeken gereden. Cindy Kesteloo-de Muynck werd winnares bij de dames in een sterk verbeterde tijd van 12.17.
Heb je zin om eens mee te rijden. Trimclub Breskens vertrekt vanaf ‘t Vissershuis op de zondagen om 8.30 uur. Voor meer informatie: www.trimclubbreskens.nl.
Uitslag tijdrit: 1. Ivo Focke 10 minuten en 50 seconden, gemiddelde snelheid 40,985; 2. Jacco Wondergem 10.52 40,859; 3. Phil Calon 11.8 39,880; 4. Arne Riemens 11.41 38,003; 5. Bram Oosterlee 11.42 37,949; 5. Conny Bouman 11.42 37,949; 7. Miel Sallet 11.43 37,895; 8. Aad Oosterlee 12.03 36,846; 9. Cindy Kesteloo 12.17 36,147; 9. Ruurd Faas 12.17 36,147; 11. Piet Vasseur 12.21 35,951; 12. Alexander Oosterling 12.32 35,426; 13. Marc de Ruysscher 12.40 35,053; 14. Andre Hamelink 12.47 34,733; 15. Peter van Veen 12.50 34,597; 16. Romain Deveneijns 12.57 34,286; 17. Jacky Fortrei 13.01 34,110; 18. Frans Daalman 13.14 33,552; 19. Bram van den Broecke 13.18 33,383; 20. Johan Zeegers 13.40 32,488; 21. Han de Vlieger 13.50 32,096; 22. Lars Jonckheere 14.38 30,342; 23. Michel Broeckaert 14.57 29,699; 24. Astrid Zeegers 17.27 25,444.

Peter van Veen
secretaris TC Breskens

 

Posted in Algemeen | Leave a comment

Kids Fundag De Boskreek

aIMG_4483

Op zondag 29 juni organiseerde tennisvereniging De Boskreek een Kids Fundag. Deze dagen worden per toerbeurt door de diverse tennisverenigingen in West-Zeeuws-Vlaanderen gehouden. Hierna volgen nog Sluis (24 augustus), Biervliet (14 september) en Aardenburg (28 september). In Breskens speelden twintig jongens en meisjes in diverse speelsterktes in de poules rood, groen en oranje.

RC

Posted in Algemeen | Leave a comment

Werkzaamheden in Breskens

aWapen

Appartementen Het Wapen van Breskens opgeleverd

Vrijdag 4 juli stond voor het eerst de verhuiswagen van de firma Aarnoutse voor de deur van Grote Kade nummer 33. De eerste bewoners, het echtpaar van Boheemen, namen hun intrek op de tweede verdieping.
“Geen punt voor ons”, aldus Harm Aarnoutse van het verhuisbedrijf. “Met deze verhuislift kunnen we tot de zesde verdieping en mochten er problemen zijn hebben we altijd nog een kraan.”
Nu hebben we in Breskens die kraan al vaker in actie gezien, bij het transport van de biljart van De Burght en bij het weghalen van de kluis uit de voormalige Rabobank, dus moet verhuizen naar een hogere locatie geen probleem zijn.
“We zijn meer en meer gespecialiseerd”, legde Henk Aarnoutse uit. Hij liet in Breskens speciaal verpakkingsmateriaal zien voor schilderijen. “De tijd van een paar dozen en wollen dekens is al lang voorbij”, aldus Henk. “We gaan in alles met de tijd mee.”

WV

Posted in Algemeen | Leave a comment

Multifunctioneel Centrum

aMFC

Wie naar Ghistelkerke rijdt, zal zich zeker verbazen over de vooruitgang van het Multifunctioneel Centrum (MFC). De binnenwanden worden al geplaatst, de toiletruimtes zijn betegeld en zelf de garderobekastjes voor de kinderen staan al op hun plek. “Beetje vroeg misschien”, aldus hoofduitvoerder Ro van der Veeken, “maar ze zitten vast aan de kozijnen.”
Op dit moment worden de stellingen verwijderd, de glaszetters kunnen aan de slag en binnenkort kan de gemeente starten met de bestrating buiten het gebouw. Tussen de middag is er tijd voor pauze en een boterham, maar eerst wordt, zoals het een moderne bouwvakker betaamd, de gsm ter hand genomen.

WV

 

Posted in Algemeen | Leave a comment

Namen schoolklas begin jaren vijftig

aklassefoto

In de vorige uitgave stond een klassenfoto van de tweede klas van de Openbare Lagere School uit het schooljaar 1951/’52 met daaronder heel weinig namen. Enkele lezers hebben hierop gereageerd en de namen doorgegeven. Dat zijn: achterste rij van links naar rechts: Wim van den Broecke, Joop van den Broecke, Paula Hensen, meester Does, Jo Verschelling, Jaap Fenijn, Daan Christiaansen, Saar de Winde, Willy Ekkebus, Annie Vilijn. Tweede rij: Kees de Nooijer, Joop Tanghe, Lies Hoefnagel, Tiny de Kruijter, Piet Notebaart, Peter Doense, ?, Sjaak Riemens, ?, Nelly Fenijn (o.v.), Irene de Smet. Voorste rij: Rinus Verschelling, Jan Verduijn (o.v.), Ko Steijaert met licht vest, Anneke Fortrei, Bas de Graaf en Theo Swartelé.

Posted in Algemeen | Leave a comment

Vakantie langs de Noorse kust (7) 

aNoorderlicht

Op Bresjes reist twaalf dagen mee met een West-Zeeuws-Vlaamse groep en enkele “buitenbeentjes” aan boord van een postboot langs de Noorse kust van Bergen naar Bergen via Kirkenes met tussenstops in 64 havens.

Dag 9
Na het ontbijt lopen we net op Harstad aan. Vandaag belooft het niet alleen een mooie, maar een schitterende tocht te worden voordat we vanavond weer in de laatste haven die dag, Stamsund, zullen afmeren. Iedereen was dus weer vroeg present. Zo’n dag moet je tenslotte ten volle benutten! Hier gingen de excursiegangers al na het ontbijt aan de wal. Met twee bussen zouden ze een rit maken over het eilandengebied Vesterålen en vandaag eens het water voor het land verruilen. Alhoewel, toch nog even met een pontje over waar aan boord koffie met heerlijk verse Noorse koek werd geserveerd.

De aan boord gebleven mensen zouden vandaag de passage door Rysøyrenna meemaken. Een smalle ondiepe vaargeul uitgehakt uit rotsbodem van 50 meter breed en 6,20 meter diep over een lengte van 4,5 kilometer. Deze engte is pas sinds 1922 bevaarbaar voor grotere schepen en er werd tot 2002 aan verdieping gewerkt. Nodig ook want de nieuwe Hurtigrute schepen zijn 23 meter breed met een diepgang van 4,80 meter. De doorvaart gebeurt dan ook met afgestopte machines en langs de rode kant omdat aan de groene kant de diepgang terugloopt tot 4,20 meter! Is dus best even uitkijken in het stuurhutje.
Bij helder en stil weer ziet men hier de rotsbodem onder het schip doorschuiven. Daar hadden wij deze keer geen last van. Er dreigde weer sneeuw en wat wind zorgde voor een kabbeling van het water. Jammer, maar volgende reis beter.
Die dreigende sneeuwbui kwam! Precies op het moment dat er werd afgemeerd in Sortland waar de excursiegangers weer aan boord zouden komen en het welkomstcomité gereed stond, was er door de hevige sneeuwval weinig te verwelkomen.
Stokmarknes is de wieg van de Hurtigrute. Het was Richard With die hier een rederij had en met die vloot het begin vormde van deze kustroute. Het idee was om juist in de winter de onbereikbare plaatsen langs de kust van voorraden en post te kunnen voorzien op regelmatige tijden. Deze zogenaamde Postboten Route groeide uit tot een waar transportsysteem dat haar weerga niet kende. Het toenemende toerisme juist voor deze Postboten gaf de aanzet tot verdere uitbreiding van de schepen met hut-accommodaties op eenvoudige wijze.
Hoewel de huidige schepen niet onder doen voor cruiseschepen zijn het nog steeds dezelfde Postboten met aan boord een informele instelling. Niks geen overdreven poespas, maar het geldende motto: doe maar gewoon, doe je al gek genoeg. Voor onze groep dus op het lijf geschreven!
Het zal niemand verbazen dat er hier dus een Hurtigrute-museum is dat natuurlijk door ons werd bezocht. Heel fraai is hier de groei van de route in beeld gebracht met foto’s en tientallen scheepsmodellen. Eigenlijk was er te weinig tijd want we moesten weer vertrekken voor de volgende belevenis: de doorvaart door de smalle Raftsund. Een zee-engte tussen de Lofoten en Vesterålen.
Een zij-fjord van deze engte is de Trollfjord die we dus gedeeltelijk zouden invaren omdat een hele tocht niet werd toegestaan vanwege de vele sneeuw op de omringende bergen. Door de scheepsmotoren die trillingen veroorzaken zou een lawine kunnen ontstaan en zo’n lading sneeuw aan dek is niet echt prettig.
Ook in deze Raftsund is het mogelijk over te stappen op een kleiner vaartuig en daarmee de zeearendexcursie te gaan ondernemen. Aan boord staat een kist vol met vis om de vogels te lokken, maar die kennen dat al en zitten elke dag al op hun horloge te kijken wanneer die vermaledijde Hurtigrutenbak nou eindelijk eens langs komt. Toeristenspel, maar om de vogels van dichtbij te fotograferen natuurlijk ideaal! Tenminste als iedereen iedereen de gelegenheid wil geven te fotograferen, want op dat kleine bootje is weinig plek!
In Svolvær, de hoofdplaats van de Lofoten, komt iedereen weer aan boord, of gaat van boord voor een busrit over de Lofoten natuurlijk. Die mensen komen dan laat in de avond weer in Stamsund aan boord.

Zoals aan het begin al gezegd: Het was een drukke, maar bijzonder fraaie dag vandaag! Onmiskenbaar één der fraaiste dagen van de reis.
Te horen naar het onophoudelijk geklik der fototoestellen en gezoem van de filmcamera’s waren wij niet de enigen die genoten hebben van deze dag.
Net toen we vermoeid van deze welgevulde dag de Lofoten verlieten en naar bed wilden gaan, klonk door de luidsprekers: “Northern Lights.” Hup weer iedereen aan dek natuurlijk. Op de valreep kregen we toch nog te zien waarvoor we mede deze tijd waren gegaan.
Om stil van te worden. Zelfs de Bressiaanders! Een dergelijk hemelvuur met eigen ogen te zien is toch wel even iets anders dan een foto of filmpje. Het duurde niet echt lang, maar was erg fraai. We hebben die nacht allemaal heerlijk geslapen!

Walt Verpoorten

Foto: Henk de Winde

Posted in Algemeen | Leave a comment

En passant 380

Het geluk van d‘Ollanders 

Op een mooie zonnige morgen liep ik in de Koning Albert 1-laan in het Vlaamse Blankenberge. Omdat ik daar iemand zou ontmoeten en een half uur te vroeg was, zocht ik wat vertier. In een van de zijstraten van de laan, aansluitend op een groot plein, zag ik een klein café-restaurant met de opvallende naam GENTLEMEN. Op het plein een VVV-kantoor en een tramstation.
Ik dook het café in. In de overdekte serre zat een koppel jonge mensen. Zichtbaar genoten beiden van een glas wijn. De donker getinte vrouw was opvallend zomers gekleed. De outfit van de man bestond uit een versleten spijkerbroek en een veel gewassen trui. De inhoud van hun gesprek beperkte zich tot het wel of niet mogen roken op het overdekte terras.
In de gelagkamer van het café een toog met daarachter een jonge vrouw. Het meubilair bestond verder uit een aantal tafeltjes met dito stoelen. Vier mannen, wellicht vaste klanten van het staminee, hadden plaats genomen aan een van de tafels. Zij hadden zich beperkt tot het drinken van een dorstlessend Belgisch biertje. Aan het plafond slingers met driehoekige vlaggetjes in de kleuren van de Belgische vlag, zwart, geel en rood.
Met zijn rechterhand naar de vlaggetjes wijzend, mompelde de oudste van de mannen: “Die kunnen ze wel in de vuilcontainer dumpen.” Het was de dag na het verlies van het Belgische elftal in de achtste finale van het wereldkampioenschap voetbal in Brazilië. Een van de anderen rechtte zijn rug. “En dan die van ‘Olland’ ophangen zeker”, zuchtte hij. Kibbelend over de verloren wedstrijd en de tot dan toe met geluk gewonnen ‘Ollandse’ wedstrijden, brachten zij de tijd door. Ik genoot onderwijl van mijn kopje koffie en de ambiance en lette daarbij op mijn tijd. De dame achter de toog hield nauwlettend de reizende trampassagiers in de gaten met de hoop op eventuele klandizie.
Inmiddels weten ook wij hoe het met het ‘Ollandse’ elftal is afgelopen.

Bochet,
een voorbijganger

Posted in En passant | Leave a comment

Hoej’ndag Arjaon, 380

‘k Gaon blieje zin â die zwemwedstrijd over de Schelde van Vlissieng’n nao Bresjes achter de rik is. Ik bin d’r nie h’rust op. Noe zou je kunn’n zegg’n: “Vint wao maok je je n’eig’n druk om, hie moe toch nie zwemm’n.” Dâ klopt, mao dan vergeet je wê Jaone. Ik èn zôô’n doenkerbrûûn vermoed’n dâ ze ook een poging wil waog’n. Dâ wil zegg’n, illegaol dan. Noe moe’k wê zegg’n dâ ze vroeger hêêl goed è kunn’n zwemm’n. Ze è begin jaor’n vûûftig bie de visserijfêêst’n hêêl wâ kêêrtjes meegedaon bie de haov’nwedstrijd’n en ze zat toch altied bie de êêrste vêêrtig. Mao noe voo de twintigste juli. Een paor weeken geleej’n toen â de Tour wéé was gestart begon ze inêêns een paor kêêr over dâ gastje wâ bie de Giro-aankomst in Middelburg inêêns de leste paor kilometer mee z’n fietjse d’r tuss’n sproeng en meesprintende nao de finish. “Schitterend”, zei ze. Een paor daog’n laoter betrapp’nde ik eur op dâ ze dâ filmpje op YoeTjoep zat te bekiek’n. D’r is de leste tied ook aost gêên dag verbie gegaon of ze gao bie t’Alve Maontje wâ baontjes gaon trekk’n. En dan te bedienk’n dâ ze de leste jaor’n allêên mao de zêê in goeng â de damp van ’t waoter kwam. En noe is ook m’n frank gevall’n over het feit dâ ze op onze trouwdag vêêrtien daog’n geleej’n inplekke van weer een paor bakk’n en scheutels inêêns een paor zwemvliez’n wou èn. “Dan kan ik tenminste de kleinkinders bie ouw’n â ze gaon zwemm’n.” As of die kleinkinders dao nog op zitt’n te wacht’n sinds â ze deu de strandwacht een kêêr ûût het waoter bin geroop’n mee udder “opbloaskrokedille”. Ze èn nog hêêl wâ moet’n praot’n om dûûd’lijk te maok’n dat dâ udder omao was. Ze gao noe ook regelmaotig nao de kaoje en dâ stao ze te kiek’n bie die bôôtjes van de sportvissers en vraog ze of die strekjes ook as volgbôôtjes moet’n meevaor’n.
Vorige weke kwam ze blauw ûût de badkaomer. Ze was in bad gegaon voo dâ ze krulspell’n goeng zett’n. Ik zeg nog: “Ei’j je n’eig’n verslikt?” Ao ze geprobeerd oe lang â ze mee eur hôôfd onder waoter d’r aosem nog kon in’ouw’n. En nog een paor van die dieng’n die an m’n aor nie staon. Ze weet wê nie of ze mee gao gaon kiek’n wan’ ze wil een dagje gaon wienkel’n an d’overkâânt. En vèrder is m’n vèrrekieker inêêns weg. Die zâ je wêê wel èrgens laot’n slienger’n èn zeg ze dan, terwijl ze weet dâ’k die altied onder m’n pette an de kapstok ang’n.
Ik èn dus maor es bie een paor lui van de Zeemanshoop geïnfermeerd of ze extrao allert will’n zin. Die vond’n dâ ‘k beter es kontakt kan opneem’n mee Muller in Terneuz’n. Mao die kond’n in de planning nog nie zien of ze dien dag een bergingsvaortuug vrie aon.
Arjaon, zou ik zondag joe vèrrekieker es meug’n lêên’n, wan ik wil dâ leste stikje die zwemmers wé goed kunn’n zien. Ik hôôr het wè. Most het nie kunn’n? Gêên man overboord.
Mocht het Jaone wel lukk’n dan oop ik mao dâ ze op ’t naoktstrange finisht. Dan gaot het dao de rest van ’t seizoen in ieder geval wè wâ rustiger zin.

Allêê, de hroet’n weer éé,
Sakke

Posted in Sakke en Arjoan | Leave a comment