Inloopbijeenkomst Waterdunen

 

aDSCN7057Een aantal medewerkers van de Provincie Zeeland was donderdagavond 19 januari aanwezig in mfc De Korre om de vele bezoekers uitleg te geven over het project Waterdunen en de voortgang hiervan. Dit werd gedaan aan de hand van brochures, foto’s, luchtfoto’s en tekeningen. Tevens werd de aanwezigen verteld dat de opleverdatum van het gehele project eind 2018 wordt.
Namens de gemeente Sluis was wethouder Peter Ploegaert aanwezig. De overige aanwezige partijen in dit project waren Waterschap Scheldestromen, het Zeeuwse Landschap, Molecaten, H4A Infratechniek en Romers grondverzet.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Inloopbijeenkomst Waterdunen

Nieuwjaarsconcert muziekvereniging

aIMG_6325

Op zondag 22 januari verzorgde Muziekvereniging Breskens-Groede haar jaarlijkse Nieuwjaarsconcert. Dit keer niet in het Ledeltheater, maar in de SoW-kerk in de Dorpsstraat. Deze was goed gevuld. Voor de bezoekers waren er in de pauze en na het concert consumpties beschikbaar. Naast de nummers die de muzikanten speelden, waren er ook twee percussie-stukken van de drumband onder leiding van Katja Haartsen.

aIMG_6247

Op het programma stonden de Belgische parachutistenmars, een medley van nummers van Gilbert Becaud, Marry You van Bruno Mars, Ol’ Blue Eyes, een medley van Billy Joël, You raise me up, een Bariton Boogie, een Wiener Melange en tot slot de Radetsky Mars.
Voorzitter Piet Brakman zorgde bij de uitgevoerde stukken voor een uitvoerige toelichting

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Nieuwjaarsconcert muziekvereniging

Hazes-imitator in Bresjes

aHazes

Lesley Williams, de bekende Hazes imitator, deed zijn best op zaterdag 28 of beter zondag 29 januari in café Centraal. Hij had vast geen rekening gehouden met de uitstekende stemmen van de Bressiaanders. Af en toe kwam hij er maar ternauwernood bovenuit. Het bleef nog lang gezellig in café Centraal.

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Hazes-imitator in Bresjes

Jeugdvoetbalquiz VV Breskens

aIMG_6432

Al een aantal jaren is Serge de Ruijsscher meerdere avonden bezig een voetbalquiz in elkaar te zetten voor de senioren van VV Breskens en omstreken. Vrijdagavond 27 januari waren de B-, C-, D- en E-junioren van de voetbalclub echter aan de beurt. Niet dat die vragen makkelijker waren, want je moet een behoorlijke insider zijn om enkele van deze vragen te kunnen beantwoorden. 

De kantine was gevuld met zestien koppels die drie rondjes van vijftien vragen kregen. Na elke ronde werden de antwoorden nagekeken door vrouwelijke vrijwilligers onder leiding van Maureen de Ruijsscher. Het koppel Jesse Lauret & Mitch van den Berg bleek over de meeste kennis van alle deelnemers te beschikken. Zij wonnen niet alleen de categorie D-E, maar ook het totale klassement. Joris Blaakman & Justin Houtzager eindigden op de tweede plaats in het totaalklassement en waren daarbij het best in de categorie B-C.

Uitslag: 1. Jesse Lauret & Mitch van den Berg 66 punten; 2. Joris Blaakman & Justin Houtzager 62; 3. Laurens Reynvoet & Lois Gelauf 60; 3. Tom Oosterling & Marcel van der Kolk 60; 4. Jesper de Ruijsscher & Sten Buitendijk 56; 5. Reilly Heijboer & Wouter Bakker 48; 6. Robin Heijdens & Jarno Ghijsels 46; 7. Jadon Scheele & Tijn Beerens 45; 8. Sean Heijboer & Björn Dees 40; 9. Gijs de Ruijsscher & Koen de Groote 36; 10. Sander Reynvoet & Kayle van Hootegem 35; 11 Twan van Exter & Mike van de Velde 28; 11. Anouk Boogaard & Tessa Heijens 28; 11. Amber Verstraete & Meeke Heijens 28; 12. Mart van de Slikke & Tom Kesteloo 25; 13. Carmen Heijdens & Kim van de Velde 18.
Op zaterdag 4 maart vindt de quiz voor de senioren plaats.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Jeugdvoetbalquiz VV Breskens

Spinningmarathon bij ChrisFit

20170124_095714

Op zondag 22 januari hield fitnesscentrum ChrisFit-Gym voor de eerste keer een spinningmarathon voor leden en niet-leden. Het was een sportevenement puur voor het plezier van de klanten en om het clubgevoel te versterken, terwijl in de lange en stille januarimaand een leuke activiteit altijd welkom is.
Alle twintig de spinningfietsen waren bezet door sporters die de uitdaging van drie uur fietsen op muziek wel aandurfden. Elk uur werd door een andere instructeur gegeven, zodat de structuur van de les en de muziek iedere keer weer anders was.

a20170124_095714

Chris Boeckhout opende het eerste uur en Chari Gunst verzorgde het middelste uur. Cindy Kesteloo-de Muynck verzorgde met een gastoptreden het laatste uur en zorgde ervoor dat door haar enthousiasme en aanstekelijke muziek iedere sporter het drie uur met zwetend gemak kon uitfietsen.
Om 12.00 uur was de fietsmarathon klaar en ging iedereen met een voldaan gevoel naar huis om van een lange zondagmiddag te genieten.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Spinningmarathon bij ChrisFit

Jaap Albregtse in Ethiopië

awater testen tanaWater testen

Tussen 27 november en 18 december was Jaap Albregste op PUM-missie naar een visgroothandel in Addis Abeba en tevens naar de Eco Hub van de organsatie Hoarec in de omgeving van Gambela in Ethiopië. De doelstelling van deze missie was Fish Produktion en Marketing Enterprise te adviseren bij noodzakelijke reparaties en vernieuwingen aan koel- en vriesinstallaties. Tevens werden er testen naar de waterkwaliteit gedaan op Lake Ziwayy en Lake Langano omdat jaar naar jaar de visvangsten teruglopen. Jaap heeft ook geassisteerd bij het graven en aanleggen van een visvijver ten behoeve van viskweek op de Eco Hub. Voor Op Bresjes heeft hij en verslag gemaakt van zijn belevenissen.

“Na een vlotte reis vanaf Brussel via Addis Abeba, werd ik in Gambela afgehaald op het vliegveld door Iris van der Meer van de organisatie Hoarec. Hoarec staat voor Horn of Africa Regional Environment Centre & Network en heeft onder andere als doelstelling duurzaam landschapsbeheer.
Nog op de dag van aankomst heb ik kennisgemaakt met een aantal mensen van Hoarec en ook nog een kijkje genomen op de Eco Hub om een geschikte plaats te zoeken voor de aanleg van een visvijver. We bekeken ook de rivier de Doro op de plek waar men water oppompt voor bevloeiing van de tuinen.agraven visvijverVisvijver graven

Op de boerderij bedrijft men perma cultuur en men houdt er ook bijen. Permacultuur is een vorm van landbouw die de omgeving zoveel mogelijk in stand houdt. Men gebruikt alleen natuurlijke meststoffen. Nogal wat plaatsen waren ongeschikt voor een aanleg van een vijver door de aanwezigheid van grote stenen. Een min of meer geschikte plaats leek mij aan de rivierzijde van de permacultuur, ook omdat men dan in de droge tijd wat groenteperken zou kunnen aanleggen aan de rivierzijde van de vijver door gebruik te maken van het restwater van de vijver. We besloten er eerst maar eens een nachtje over te slapen en de volgende dag verder te gaan.
Hoarec had een huisje op de compound van een kerkelijke organisatie geregeld, dat voor Afrika best in orde was, met een uitstekend werkende airco en goede bescherming tegen malariamuggen.
De volgende dag hebben we samen met de mensen van de Eco Hub een gat gegraven ten behoeve van een waterretentietest en deze gevuld met water. Deze test is nodig om te kijken of de grond niet te veel water laat weglekken.De dag daarop is de peilschaal afgelezen, waardoor we de uitslag van deze test konden bepalen. Deze kwam uit op 2,5 millimeter daling per uur, wat gewoon heel erg goed is. Er werd een bestek uitgezet, waardoor uiteindelijk een vijver zal ontstaan van twaalf meter breed en twintig meter lang.

arivier BaroRivier de Baro

Door gebrek aan voorbereiding (geen gravers) kon er pas op donderdag 1 december worden begonnen met graven. De eerste dagen werden wel benut om alvast de vegetatie weg te halen. Voor de missie was een week uitgetrokken, zodat in overleg met de mensen van Hoarec werd overwogen, om er na mijn bezoek aan een visgroothandel in Addis Abeba nog een week aan te plakken om de vijver te helpen afmaken. Het graafwerk zou dan gedurende mijn afwezigheid doorgaan. Een en ander is dus geregeld na toestemming van de Project Officer bij PUM en met hulp van de lokale vertegenwoordiger.
Het vluchtschema Addis Abeba werd aangepast en er werd een extra ticket Addis Abeba-Gambela aangeschaft om na de klus in de hoofdstad weer terug te keren naar Gambela.
Op 5 december ben ik naar Addis Abeba gevlogen waar ik op het vliegveld werd afgehaald door een taxi die me naar mijn hotel bracht, op loopafstand van de groothandel in vis. In het hotel heb ik kennisgemaakt met mijn contactpersoon, de heer Hailemarkos Eshete, en de CEO van het visgroothandelsbedrijf, de heer Mohammed. Omdat ik een voedselinfectie had opgelopen werd besloten om de andere dag verder te gaan.
De voorgaande dag had ik samen met een paar mensen van de Eco Hub een traditionele maaltijd genuttigd, maar dus ook een traditionele voedselinfectie opgedaan.

aviswinkelViswinkel

Dinsdag 6 december heb ik kennisgemaakt met een flink aantal personen, onder andere de heren Hassien en Menu Bade, bestuurders van de holding waartoe het bedrijf samen met nog vijf andere bedrijven behoort. Tijdens een rondleiding over het bedrijf werden mij de verschillende werklocaties getoond en de problemen waar het bedrijf thans mee zit.
Het bedrijf handelt in diepgevroren visfilet, afkomstig van wild gevangen vis afkomstig van de grote Ethiopische meren en deze wordt voornamelijk afgezet in de hoofdstad. Het bedrijf heeft zelf ook enkele visserijbedrijven waarvan de vis ook binnen de eigen groothandel wordt verhandeld. De vis wordt lokaal gefileerd en diepgevroren en vervolgens naar de locatie getransporteerd in Addis Abeba, die fungeert als distributiecentrum. Grof gezegd verhandelt men slechts twee soorten vis en dat betreft Nijlbaars en Tilapia.
Ook heeft het bedrijf negen viswinkels in Addis Abeba om klanten in de hoofdstad te bedienen. Het bedrijf zit op een eigen terrein waarvan minder dan de helft gebruikt wordt, er is dus ruimte voor uitbreiding richting de toekomst.
Het bedrijf heeft te maken met achterstallig onderhoud waardoor een aantal vriescellen niet functioneren. Men probeert met eigen personeel van twee compressoren er dan weer een draaiend te krijgen, wat volgens mij niet werkt en ook niet lukt. Verder hebben ze contact met de Nederlandse Ambassade en hadden ze ook een uitgebreid business plan laten opstellen. In de loop van de missie is een rapport opgesteld van de problemen en hoe deze op te lossen.
Addis Abeba is de hoofdstad van Ethiopië en telde in 2007 3.059.000 inwoners maar dat zouden er inmiddels 4.000.000 zijn. Opvallend is dat het ‘s morgens aan de koele kant is in de hoofdstad, je hebt dan gewoon een jas nodig. Dit zal wel te maken hebben met het feit dat de stad op een hoogte ligt tussen de 2200 en 3000 meter, zodat het ‘s nachts flink afkoelt. Het is de op twee na hoogst gelegen hoofdstad ter wereld na La Paz (Bolivia) en Quito (Ecuador). Verder is het hele drukke stad wat betreft autoverkeer dat net als in onze steden geregeld vast komt te zitten.
Ik zag ook een nieuwe tramlijn en kwam langs een nieuw tracé voor de spoorverbinding Addis Abeba-Djibouti, beide aangelegd door Chinese ondernemingen en met in Chinese stijl uitgevoerde stations. Daarnaast was er heel veel handel op straat, van vroeg in de morgen tot laat in de avond met alles wat je kan verwachten in een Afrikaanse hoofdstad. Ook veel hotels en restaurants waar er nog steeds meer van komen.

avullen vijverVisvijver vullen

Verder is er een ringweg rondom de stad met uitvalswegen naar andere steden in Ethiopië. Op de ringweg heeft men richtingborden, maar wat verder van de stad af dus geen enkele, dat kan best eens lastig zijn. Het is vroeg donker en op de terugweg van Lake Langano naar Addis Abeba hebben we dus een uurtje rondgereden zonder dat we ook maar een kilometer korter bij Addis Abeba kwamen. Pas nadat ik mijn GPS aangesloten had op mijn computer kregen we er weer een beetje zicht op welke kant we uit moesten.
Wij zijn dus een dag per auto naar Lake Ziway en Lake Langano geweest om daar het water te testen, omdat de vangsten daar jaar na jaar afnemen en op Lake Langano word de wildvang Tilapia niet zwaarder dan 150 gram. De tocht naar de meren zuidwaarts van Addis Abeba was een hele belevenis met veel autoverkeer, maar ook heel veel dieren op de weg zoals koeien, ezels, geiten, kamelen en natuurlijk ook mensen. In de buurt van Ziway kwamen we ook langs kilometerslange rozenkwekerijen. Richtingborden zijn er gewoon niet, zodat je het zelf maar moet uitzoeken welke kant je op moet.
Op de vraag aan vissers hoeveel de vangstafname er is, moest men het antwoord schuldig blijven, omdat er geen aanvoergegevens worden bijgehouden. Er is dus ook geen beheerplan voor de verschillende meren en de diverse vissoorten, wat toch wel als een tekort moet worden beschouwd.
Eerst werd het Lake Ziway bezocht, waar we met behulp van een boot ook midden op het meer het water konden testen. Opvallend: naast de gelig-bruine kleur is de hoge Ph-waarde (een maat voor de zuurgraad) van 8,67 en de vrij lage temperatuur van 20 graden Celsius gemeten juist voor de middag. Het water op Lake Langano had dezelfde kleur, maar ook een nog hogere Ph-waarde van 9,21 bij een temperatuur van 22,9 Celsius in de namiddag.
Reden voor deze hoge Ph-waarde zou opdwarrelen van mineralen van de bodem kunnen zijn, maar ook eventueel toevoer van water van vulkanische oorsprong. Twee aardbevingen hadden hun epicentrum bij het meer in 1906 (6,9 Richterschaal) en in 1982 (6,2 Richterschaal).
Bij de aardbeving van 1906 ontstond een 25-30 meter hoge geyser op Edo Laki Island, die in de periode 1966-1970 veranderde in een heetwaterbron, tevens bewijs dat er water van vulkanische oorsprong in het meer stroomt. Ook heeft het water een hoog zwavelgehalte (bron Wikepedia). Water van vulkanische oorsprong heeft de eigenschap vaak nogal basisch te zijn, wat de hoge Ph-waarde verklaart.
De problemen op beide meren zijn niet nieuw. Op 26 augustus 2004 werd een volledig visverbod uitgevaardigd wegens uitputting van de visstand daar waar ze daarvoor voor negentig procent in de behoefte aan vis in Addis Abeba konden voldoen. Voor Lake Ziway werd tot 2003 een visvangst gemeld van 2454 ton wat aangeeft dat er toen toch wel enige vorm van vangstregistratie geweest moet zijn.
In perioden van afnemende regenval zal de Ph op hoog niveau blijven en mogelijk zelfs nog hoger worden wat als nadelig kan worden beschouwd voor de visstand. Ook hier zijn geen exacte gegevens over de aanvoer van vis. Gegevens over de regenval jaar na jaar zijn misschien nog wel te achterhalen. De metingen die we gedaan hebben betreffen slechts een meting en zijn dus zwaar onvoldoende om wat voor conclusies dan ook hieraan te verbinden. Wil men de zaken serieuzer aan pakken om oorzaken aan te geven omtrent de achteruitgang van de visstand dan zal men bijvoorbeeld wekelijks metingen moeten doen en dat het jaar rond. Verder zou het bijhouden van gegevens over de visaanvoer ook wel nuttig zijn. Nu is het toch gewoon gissen hoeveel er minder dan wel meer wordt aangevoerd.
Belangrijk is ook om te trachten te achterhalen of er in het verleden al eens metingen gedaan zijn, dan kan men vergelijken of er een toe dan wel een afname is van de Ph- en andere waarden.
Tijdens de missie werd mij alle medewerking verleend door de mensen van het bedrijf en werd op alle soms moeilijke vragen naar behoren antwoord gegeven.
Ik kreeg op de laatste dag van mijn verblijf ook nog een fraai houten model van een rotskerk uit het noorden van Ethiopië als dank voor de bewezen diensten.

(wordt vervolgd)

Jaap Albregste,
januari 2017

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Jaap Albregtse in Ethiopië

De Schakel, 444

schakel70

Kennis vóór alles
Het is toch jammer dat Max Blokzijl dood is. Hij had toch een prachtig baantje kunnen krijgen bij de Regeringsvoorlichtingsdienst. Want eerlijk is eerlijk, Oom Maxie had verstand van zaken. Toontje Mussert is ook dood! Ook jammer! Want eerlijk is eerlijk, hij had ook verstand van bruggen, sluisbouw en aanverwante zaken. En goede ingenieurs kunnen we op het ogenblik nog wel een paar gebruiken.
Waarom ik bovenstaande schrijf? Wel, de burgemeester van Den Haag had enige politieagenten ontslagen die tijdens de bezetting gesympathiseerd hadden met de bezetting en met de N.S.B. en een nazieopleiding hadden genoten in Schalkhaar.
Doch in ons landje is Recht Voor Allen. Deze heren gingen in beroep bij het ambtenarengerecht, een instantie, die tijdens de bezetting niet mocht werken voor goede Nederlanders en dit ambtenarengerecht vernietigde het besluit van de Haagsen burgervader op grond dat bedoelde agenten toch mannen waren met kennis. Zo zijn we er dus!
Wat men ook tijdens de bezetting heeft gedaan doet er niet toe, als men maar kennis heeft. Nu heb ik tijdens de bezetting een paar N.S.B.-burgemeesters gekend, die waarachtig kennis genoeg hadden om een gemeente naar behoren te besturen. Dus zo spoedig mogelijk herbenoemen, heren!
Er is wel eens gezegd dat er onder het bewakingspersoneel der interneringskampen zo velen zijn, die niet geheel geschikt zijn voor hun taak. Wel, mijne heren, er zijn nog enkele duizenden ex-bewakers van Vucht, Westerborgh, Ommen, Buchenwalde, Neugamme, enz. Neem deze voor onze kampen, want ik garandeer u, dat deze mannen en vrouwen degelijke kennis van hun beroep hebben.
Maar in ernst! Ik denk aan die honderden en duizenden, die gevallen zijn in de strijd voor onze vrijheid. Die ook moesten strijden tegen de Schalkhaar-producten. En dan bekruipt me een gevoel van woede en wrevel. En dan mogen ze mooi spreken over barmhartigheid en vergeving, de gebrachte offers kunnen en mogen we niet vergeten.

Aert van der Ploeg

Huldiging Adjudant Stoorvogel
In verband met het 30-jarig dienstverband van Adjudant Stoorvogel, die nu hoofd is van de Politieke Recherche Afdeling in Zeeuwsch-Vlaanderen, werd hem een warme hulde gebracht. Vooral tijdens de bezetting speelde Stoorvogel een belangrijke rol en het is maar op het kantje af geweest, dat hij zijn leven moest laten in de ongelijke strijd.
De Schakel wenst adjudant Stoorvogel nog vele goede jaren.

Uit een brief
Een totaal gedupeerde, die onderdak vond buiten West Zeeuwsch-Vlaanderen schrijft naar aanleiding van het niet in aanmerking komen voor dekens en lakens:
“Uw briefkaart in dank ontvangen. Wij hadden hier in … al vernomen, dat wij worden beschouwd als niet-oorlogsslachtoffers, omdat wij niet meer in … wonen. Het verwondert mij, dat ze nog wel onze belastingcenten willen hebben. Ik heb maar van één ding spijt en dat is, dat ik gedurende de bezetting niet een beetje “zwart” heb gedaan. Ik had er dagelijks kans genoeg voor in mijn vak. Dan had ik mij direct behoorlijk zwart kunnen inspannen en was ik niet afhankelijk geweest van een Nederlandse Regering of een of andere instelling, die wel veel kunnen beloven, doch je netjes in je hemd laten staan. Wij worden nu al twee jaar lang van het kastje naar de muur gestuurd en raken het zo zachtjes aan gewend om met de nek aangekeken te worden!

Voornaamste nieuws
Tussen Engeland en Frankrijk is onverwacht een verbond voor 25 jaar tot stand gekomen. In Londen en Parijs is het bericht over dit verbond gunstig ontvangen.
Bij een vliegtuigongeluk op ‘t vliegveld Twente kwamen twee personen om het leven. Het toestel behoorde aan de Rijksluchtvaartschool.
De grondwetswijziging, waardoor de uitzending van de Nederlandse militieplichtigen naar Indië thans een wettelijke basis heeft gekregen, is op 14 Januari afgekondigd.
Tegen het beestmens Suzy Arts, gevangenenbewaarster in het kamp te Vucht, is levenslange gevangenisstraf geëist. Haar optreden vonden de Duitsers zelfs te bar!
Vincent Auriol is tot president van Frankrijk gekozen.
In Den Haag is een Engels-Amerikaanse delegatie aangekomen om over Nederland handelsbetrekkingen met Duitsland te spreken.
De verkiezingen in Polen zijn kalm verlopen. Er is een overweldigende meerderheid voor de regeringspartij. Volgens de regering is alles even eerlijk gegaan.
Russische vissers hebben een boei gevonden van de Noordpoolexpeditie, die in 1902 vertrok en waar men nooit meer iets van gehoord heeft.
Het stadje Muiden is getroffen door een ernstige ramp. Militairen brachten munitie aan bij de fabriek, waar de granaten worden geledigd. Vermoedelijk is bij het afladen van een vrachtauto een granaat gevallen en ontploft, waardoor de andere granaten op de auto en munitie in de opslagplaats eveneens ontploft zijn. De uitwerking was verschrikkelijk, de militairen en twee burgers, die bij het lossen aanwezig waren, werden weggeslingerd en in wijde omtrek teruggevonden. Het aantal slachtoffers bedraagt 16. De materiële schade is groot.

J. de Hullu

Breskens – Op ruim 89-jarigen leeftijd overleed Zaterdag alhier de heer J. de Hullu. De overledene was een zeer bekende persoonlijkheid in Zeeuwsch-Vlaanderen. Vele jaren is hij lid geweest van de Gemeenteraad alhier en heeft talrijke bestuursfuncties bekleed in verschillende verenigingen, ook was hij medeoprichter van de Ambachtsschool te Oostburg.
Dinsdag heeft de begrafenis plaats gehad, waar het woord gevoerd werd door de heren J. v. Haneghem en A. Rookus. De heer Hoek bedankte voor de laatste eer, de overledene bewezen.
Door de Toneelvereniging “Thalia” werd Maandagavond alhier in de cantine van het Rijkswerkkamp opgevoerd “Najaarsstormen”, vervolg op Robbedoes, comedie in 3 bedrijven,
Door de werklieden van de wederopbouw werden aan de dames, voor elk persoonlijk een bloemstuk aangeboden. Dat de opvoering wel geslaagd was getuige het daverend applaus dat de leden van Thalia bij het slot in ontvangst mochten nemen.

Hallo! West Zeeuwsch-Vlaanderen
Palembang 8 Januari 1047
Hier weer een levensteken uit Palembang.
Eindelijk heb ik de tijd kunnen vinden, weer eens iets van mij te laten horen. Ik heb net een verjaarsbrief aan Kees geschreven én nu ook een brief naar West Zeeusch-Vlaanderen gepend natuurlijk.
Allereerst wil ik jullie vertellen, dat alles oké is, gezond als een visje hoor. De eentonigheid is wel gebroken hier. Zoals je boven aan de brief kunt zien, zijn we verhuisd en zitten we nu in de stad Palembang zelf. Er is veel gebeurd hier in de afgelopen 14 dagen. De lange rust is een smeulend vuur gebleken. Ik zal jullie zo een beetje vertellen wat er gebeurd is.
Ongeveer 14 dagen terug wierpen extremisten een handgranaat in een jeep, wat twee stoottroepers van het 7e Bataljon het leven kostte. Dit was de vlam in de pan. Eer we een dag verder waren werd in geheel Palembang zwaar gevochten. Een dag later sloeg het over op Pladjo en Woengeirong. Ditmaal werd er niet geredeneerd, maar direct toegeslagen.
Na drie dagen actie was de zaak daar gezuiverd. Maar in Palembang ging het nog steeds door. Enfin, onze compagnie moest er naar toe voor versterking, 2 uren varen over de Moesi met links en rechts T.R.I. op de oevers. Als begeleiding ging een patrouilleboot mee, terwijl ook onze boot van boven tot onder vol mitrailleurs stond. Op de Moesi lag de Piet Hein en deze sprak met zijn zware kanonnen ook een hartelijk woordje mee. Boven de oevers zat ook nog een escadrille Mitchells, die zich ook niet onbetuigd lieten.
Nou mensen, het was een wilde beweging hoor. Steeds gierden de vliegtuigen met een geweldige vaart over de oevers, schoten uit alle macht, links en rechts op de oever barstten de granaten van de Piet Hein en vlak achter onze boot voer de marineboot, die uit zijn snelvuurkanonnen haalde, wat er te halen viel, terwijl bij ons aan boord de mitrailleurs als gekken ratelden.
Twee uren lang hebben we plat op ons buik achter de gangboorden gelegen. We hebben hem geknepen als een ouwe dief zeg, want opzij van ons sleepten we nog een soortement zolderschuit mee, die stampvol met munitie, handgranaten en zware mortierbommen zat.
Gelukkig hebben de rood-witten geen kans gezien om er een mortierbom op te mikken, want dan waren we wel een 2000 m. de lucht ingevlogen.
Enfin we zijn veilig en zonder verliezen gearriveerd. Dezelfden dag zijn we nog in Palembang in actie gegaan. De verliezen van onze troepen zij nog niet bekend, maar groot zijn ze niet. De T.R.I. heeft naar lage schatting ca. 3000 doden. Nou, op 5 Januari des middags kwam het bericht dat de T.R.I. ten getale van 15 tot 2O.000 man had gecapituleerd. Je snapt, we sprongen boven de bomen uit. Maar later bleek weer, dat ze zich niet hadden overgegeven, maar dat ze de voorwaarden, door de brigadecommandant gesteld, hadden aangenomen. Ze ontruimen een strook grond met een straal van 30 km. in de omtrek. Nu de volgende dagen zagen we ze gaan hoor.
Op ouwe schuiten zakten ze de Moesi af, de witte vlag in top, daaronder heel kleintjes de Rood-Witte vlag. Alle branie was er uit. De ellende in de stad is anders ontzettend. De mensen komen om van de honger. De stad stinkt nog naar de lijken die nog niet zijn begraven. Vooral de Chinese bevolkingsgroep heeft weer het loodje moeten leggen. Tot op heden zijn daar 4000 doden. De meeste staan op rekening van de permoeda’s. Voordat we kwamen, drongen deze de huizen van de Chinezen binnen, dwongen hen alle geld en kostbaarheden af te geven en dan staken zij ze dood met speren. Beestachtig hè?
Ziezo, het blaadje is weer vol, dus luitjes, het ga jullie allemaal goed en tot de volgende brief!

Jan

Donkere schaduwen
In Londen is men momenteel druk bezig met het in elkaar zetten van een voor-ontwerp vredesverdrag met Duitsland, welk verdrag in de komende maanden een onderwerp van onderhandelingen tussen de Grote Vier (Amerika, Engeland, Rusland en Frankrijk) te Moskou zal uitmaken. Aan de vaststelling van dat verdrag mogen de kleine achttien (de overige landen, die met de as in oorlog zijn geweest) niet meedoen, doch wel is na ampele overweging aan die kleine landen de grote gunst verleend, dat zij bij de voorontwerpers te Londen hun belangen schriftelijk mogen voorbrengen en (zelfs!) mondeling mogen toelichten.
Eén, dezer dagen is Nederland daarvoor aan de beurt. Met een glimlachende welwillendheid zullen de door onze Regering aangewezen woordvoerders te Londen worden ontvangen en zelfs worden aangehoord; misschien wel worden toegesproken ter gelegenheid van het te hunner ere aangeboden afscheidsdiner en daarna mogen ze, na een bemoedigend schouderklopje te hebben ontvangen, als brave jongens weer naar Holland terugkeren. Evenzo zal het gaan met de vertegenwoordigers van de andere kleine geallieerden. Overigens doen we het best, aan al die besprekingen geen hoge verwachtingen te verbinden; het zouden zeker luchtkastelen blijken te zijn. En luchtkastelen bouwen hebben we na de bevrijding al te veel gedaan; zelfs het bouwen van het kleinste hutje dat we ons voor ogen hadden gesteld, kon wegens gebrek aan materialen of aan medewerking van hogerhand al geen voortgang vinden. Alzo doen we het beste met onze beide benen op de grond te blijven en vooral nuchter te blijven. Het lijkt misschien wat erg pessimistisch als we neerschrijven dat we voor de kleine landen – die toch minstens evenveel belang hebben bij een voor hen gunstig vredesverdrag met Duitsland als haar grote broers – geen hoge verwachtingen meer kunnen koesteren, doch gezien de ervaringen die we te dien opzichte tot dusverre hebben opgedaan, kunnen we moeilijk optimistisch zijn. De geschiedenis leert, dat er alleen geallieerden zijn in oorlogstijd, doch zodra het er op aankomt de gevolgen van de oorlog gezamenlijk op te lossen, is elk collectivisme zoek. Alsdan beslissen de groten en mogen de kleintjes stil accepteren, wat de eerstgenoemde hen toewierpen; de kleinere landen ondergaan dan de meest schrijnende ondervinding van het “met grote heren is het kwaad kersen eten”. Inderdaad, alleen de pitten zijn voor de kleintjes.
Langs allerlei omwegen bereiken de groten datgene wat ze zich voorgesteld hadden in de wacht te slepen. Zo was het in 1919, zo gaat het in 1947. Een bewijs daarvoor? De pas gehouden conferentie in Den Haag door vertegenwoordigers van de gecombineerde Engels-Amerikaanse handelsdelegatie met de Nederlandse.
Welwillend werden de Nederlanders aangehoord toen ze hun grieven voorbrachten tegen de weinig tegemoet komende houding die Nederland bij de behartiging van zijn handelsbelangen in Duitsland ondervindt, doch veel succes konden ze niet behalen. Nederland vroeg om hervatting van zijn groente export naar Duitsland, doch daaraan kon niet worden voldaan, daar de bezettende mogendheden van oordeel zijn, dat de economische toestand van Duitsland niet toelaat dure verse groente te importeren.
Een ander hoofdpunt, waarop niet aan de Nederlandse verlangens is voldaan, is het gebruik van de havens van Rotterdam en Antwerpen voor Duitse importen. De onderhandelaars begrepen deze verlangens van Nederland ten volle doch gebrek aan deviezen noodzaakte hen, uitsluitend Duitse havens te blijven gebruiken. Zij voegden daaraan toe, dat de enige hoop voor een herleving van Rotterdam is de herleving van de industrie in Duitsland. Dit laatste nu klinkt ook weer weinig hoopvol, wanneer we weten dat de Engelsen voortgaan met zich te nestelen in de scheepvaart der Duitse havens, in het Rührgebied met zijn staal en zijn kolen en in de chemische en textiel-industrieën in het Rijnland en de Palts.
Wat Rusland achter het ijzeren gordijn in Duitsland uitspookt is nog onvoldoende bekend, doch dat het daar uitsluitend voor zichzelf zorgt, staat vast. Frankrijk annexeert het Saargebied en stelt zich in het bezit van de fabrieken en installaties van Baden en Wurtemberg. Amerika nestelt zich inde oliegebieden van het nabije Oosten, streeft naar de hegemonie in Zuid-Amerika en “koopt” China en verderen “afval” in de Pacific. Kortom, de groten zorgen voor zichzelf en de kleintjes, relatief de meest gedupeerden, hebben het nakijken. Voor ons land, absoluut afhankelijk van een weer op poten gezet Duitsland en van een welvarend Nederlands-Indië, zoals dit voor 1942 was – zij het dan in de nabije toekomst in een ander Rijksverband als vroeger, ziet de economische toekomst er niet rooskleurig uit. Aangezien we dus in hoofdzaak op onszelf zijn aangewezen, is absolute eensgezindheid van ons volk een eerste vereiste, we zullen voorlopig alle kleine geschillen over binnenlandse en buitenlandse aangelegenheden op zo moeten zetten en eendrachtig samenwerken om te redden, wat nog te redden valt. Dit laatste vooral ook in verband met de Indische kwestie, waarover in ons volgend artikel.

Den Haag, februari 1947.

WV

Geplaatst in De Schakel | Reacties staat uit voor De Schakel, 444

Oude beelden: 444

Kaoje 1956

oudefoto1956-2

Het jaar 1956 zou niet de laatste koude winter met ijsschotsen in de kaoje zijn. De winter van 1962/’63 deed er nog een schepje bovenop. Deze twee foto’s, ontvangen van Wally Morel, zijn al heel spectaculair. We zien het einde van ’t oofd met een zwoegende Prins Hendrik. De boot moest iedere keer weer als een soort ijsbreker fungeren om de aanlegplaats te bereiken. Op de andere foto behalve veel ijsschotsen vooral een fraai zicht op Bresjes. We zien rechts van de bunker het dak van het oude postkantoor met ernaast het pand van Luteijn. Verder rechts de gasometer en het hoge fabrieksgebouw van de firma Van Melle, later Cruson. De aanleg van de Promenade zou nog even duren.

oudefoto1956

WV

Geplaatst in Oude Foto's | Reacties staat uit voor Oude beelden: 444

Ondernemende Bressiaanders: 444

Pannenkoekenhuis Elsje Fiederelsje

Elsje

Nog even en dan kunnen we naast de XL pannenkoeken bij Elsje en Jurgen in hun pannenkoekenhuis, nog grotere bestellen, ze gaan voor XXL! Binnenkort hoopt Jurgen te beschikken over een nieuwe koekenpan met een diameter van maar liefst zesendertig centimeter!

Het is in april al weer drie jaar geleden dat Elsje Fiederelsje zijn deuren opende. Sindsdien is er aan het concept niets veranderd. Nog steeds worden er de meest lekkere en diverse pannenkoen geserveerd. Voor klein en groot, zoet en hartig. Maaltijdpannenkoeken, maar ook kleintjes voor tussendoor. Pannenkoeken in vrijwel alle smaken en vaak met namen van kinderliedjes.
“Toen we pas open waren”, vertellen Elsje en Jurgen, “kwamen Blanche en Edwin Vinke in de zaak. Zij gaven ons de tip: nooit veranderen, altijd doorgaan met een lekker lopend concept. Doe vooral geen gekke dingen. Dat hebben we goed onthouden.”
Naast Els en Jurgen werken Brent, Melanie, Brian, Valerie en Ilonka er nog steeds. “Wij willen niet dat klanten hier te lang moeten wachten”, aldus Jurgen. “Daarom zijn we steeds op zoek naar vakantiewerkers en invalkrachten.”
Wie de kaart bekijkt, ziet dat er toch veranderingen zijn. Dat kan ook niet anders na de hun opgedane ervaring. Els en Jurgen luisteren goed naar de wensen van hun gasten. “Vragen ze friet of biefstuk, dan verwijs ik ze naar de andere acht zaken hier op het Spuiplein”, aldus Els. “Wij onderscheiden ons met de meest diverse pannenkoeken. Wel hebben we ook appeltaart en poffertjes, soep en tosti’s. Vooral naar een tosti wordt veel gevraagd. Wij hebben er diverse met ham en kaas en met ananas gemaakt van dubbeldik gesneden boerenboterhammen. Onder de pannenkoeken zijn die met Mexicaanse kip of bolognaise echte toppers, evenals onze goulash- of erwtensoep. Alles wordt bij ons zelf gemaakt naar eigen receptuur. Zeker onze deeg voor de pannenkoeken, poffertjes en wafels.
Snacks of borrelhapjes hebben we niet, maar daar hebben we iets op gevonden. Ik bak een pizzapannenkoek, maak er een rolletje van, snij de koek in stukjes, een prikker erin en we hebben de meest lekkere hapjes!”
Sinds kort is Elsje Fiederelsje lid van de Vereniging erkende Pannenkoekenrestaurants. “Er zijn nu tachtig erkende pannenkoekenrestaurants in Nederland. Natuurlijk was er eerst controle en moesten we aan bepaalde eisen voldoen, maar nu hangt het bordje van de vereniging buiten aan de muur. Daar zijn we best trots op. Er is ook samenwerking tussen de ledenonderling. Nu zijn we samen met een aantal andere pannenkoekenbakkers van plan om een mal voor de XXL pan te laten maken, want vooral het maken van een mal is best duur. Alle pannen die we hier gebruiken zijn speciaal vervaardigd voor het bakken van pannenkoeken. Ze zijn van gietaluminium. De grote zal straks best zwaar zijn en de borden moeten er op aangepast worden, maar die pan en die XXL pannenkoek komt er! “
Els en Jurgen hebben nog meer bijzonderheden. Niet alleen de mogelijkheid voor mensen met een beperking om er te werken, maar ook lekkere biologische koffie of de speciaal ontwikkelde pannenkoeken zoals de Jägerpannenkoek, een topper bij Duitse toeristen, of de truffels die Jurgen maakt. Voor de kleintjes is er een grote speelhoek met keuken waar natuurlijk pannenkoeken ‘gebakken’ kunnen worden en drie stokpaardjes klaar staan om door de zaak te rijden.
Ze zijn helemaal geïntegreerd in Breskens. Zo sponsoren ze pannenkoeken voor de jeugd van DIO en ieder jaar vijftig pannenkoeken met koffie of thee aan de Zonnebloem afdeling Breskens. “Van de Zonnebloem komen ze dan vijf keer met een ploegje op een middag hier naartoe”, aldus Els. “Heel gezellig. We doen dit in het najaar, na de zomerdrukte.”
Wat nu nog ontbreekt zijn de zo nodige vakantie- en weekendhulpen. “We vinden het allebei niet prettig als gasten lang moeten wachten. Daarom moet er nodig hulp komen. We hebben snelle helpers nodig die sociaal, vrolijk, vriendelijk en open zijn! Voor de keuken of de bediening, we komen overal handen te kort.”

WV

Geplaatst in Ondernemende Bressiaanders | Reacties staat uit voor Ondernemende Bressiaanders: 444

Keukengeheimen (3): 444

Restaurant Spetters vernieuwd

Spetters

Laurent Smallegange en zijn team hebben de jaarlijkse wintersluiting van restaurant Spetters deze keer gebruikt voor een rigoureuze verbouwing van de zaak. Tegelijkertijd verrees onder het restaurant Pop Up bistro Chez Laurent.

“Pop Up, een tijdelijk iets, dat als een paddenstoel uit de grond verrijst en zo weer weg is”, verduidelijkt Laurent de term Pop Up. “Wij serveerden er klassieke Frans getinte gerechten die een beetje vergeten waren. Het bleek een onverwacht groot succes. Nu is het weer afgelopen voorbij. Op 10 februari ging de zaak boven weer open. Wij hebben gewoon De Kluiver even overgenomen. Straks is alles weer zoals het was, behalve het restaurant zelf. Alles is eruit, alles gestript, geverfd en vernieuwd. De verlichting, zelfs de radiatoren, de vloer, plafond, de ramen, het interieur, teveel om op te noemen. Onze gasten zullen straks verbaasd zijn wat er binnen dit korte tijdbestek allemaal is gedaan, wat mogelijk was. Alles is moderner, strakker en vooral lichter. In de keuken hanteren we het gewone concept, daar gaan we er nu weer tegenaan. Wel zijn we nog op zoek naar een gastheer, een zaalmanager.“
Was de tijdelijke Pop Up een schot in de roos, dat zal ook het vernieuwde Spetters straks weer zijn. Met meer lichtinval, heldere kleuren en veel ronde tafels zal het ook gezelliger zijn. De nieuwe tafels en stoelen nodigen uit voor een lange zit met vrienden en familie en de meest heerlijke gerechten die Laurent en zijn team op tafel weten te toveren.
“Het restaurant is straks meer in balans met de keuken, de gerechten, het aanbod. Meer comfort zal zorgen voor een heel nieuwe eetervaring.”
Voor de nieuwe rubriek in Op Bresjes over keukengeheimen heeft chef-kok Laurent een paar tips: “Kook alleen met goede kwaliteit producten, vooral iets wat je zelf lekker vindt. Doe research vooraf, gebruik goed materiaal en maak iets dat je kunt, probeer geen onmogelijke dingen.
Er is hier heel veel in Zeeland om inspiratie op te doen. Wij hebben zoveel. Natuurlijk zijn er gerechten uit andere werelddelen, maar maak die dan met aangepaste kruiden of groenten van hier, zo wordt het dan toch iets van hier en van jezelf. Maak bijvoorbeeld een sushi met producten van hier!”

WV

Geplaatst in Keukengeheimen | Reacties staat uit voor Keukengeheimen (3): 444

EN PASSANT, 444


Bresjes op wielen

Het was tijdens een januariweekend dat ik twee vrouwen bij de pinautomaat van de Bruna zag staan. Zo te horen twee vriendinnen. Een van hen trachtte geld uit de muur te halen.
“Ik weet mijn pincode niet meer”, mompelde ze zuchtend.
“Probeer het nog een keer”, suggereerde haar vriendin.
Opnieuw mislukte de poging.
“Een derde keer zit er niet meer in, want dan wordt je pinkaart geblokkeerd”, merkte de vriendin op.
“En dan?”
“Dan wordt het een reisje naar Terneuzen. Jij hebt immers een ABN AMRO-pinkaart. Hier in
’t westen is er geen enkel ABN AMRO-kantoor meer om je kaart te laten deblokkeren.”
“Lekker zeg!”
“Weet je wát lekker is?” reageerde de vriendin.
“Nee.”
“Die wafels die daar gebakken worden. Ik trakteer”, straalde ze.
Al die tijd stond ik te wachten om eveneens te pinnen. Beide dames keerden zich naar mij om. Twee zwaar gevormde vriendinnen, die van de situatie een lolletje maakten.
Terwijl de pechvogel mij glimlachend aankeek, grapte ze: “Op naar het wafelkraam, rond en gezond, dat is ons motto. Wij zijn op verkenningstocht in Bresjes. We hoorden dat er hier in Bresjes een nieuw evenement wordt georganiseerd. Bresjes op wielen, wordt het genoemd. We dachten eigenlijk dat het te maken zou hebben met hoog water, springtij of zo. Maar niets van dat alles. We hebben zojuist iemand gesproken die ons vertelde dat het een Foodtruck Festival wordt. Een festival met vijftien rijdende keukens en een snoepcaravan. Een prachtig festival waar we ons zeker thuis zullen voelen. U weet het, ons motto is rond en gezond.”
Haar vriendin keek haar lachend aan: “Dan mag je tegen die tijd je pinkaartje wel eens laten deblokkeren.”

Bochet,
een voorbijganger

Geplaatst in En passant | Reacties staat uit voor EN PASSANT, 444

Animaaltje, 444

 

Daktari herleeft in mij …

Wel eens van ‘lingua franca’ gehoord? Onder ‘lingua franca’ verstaan we een gemeenschappelijke taal die wordt gebezigd als communicatiemiddel tussen mensen met verschillende moedertalen. Zo is het Swahili een ‘lingua franca’ in Oost-Afrika, opdat inwoners van Tanzania, Kenia, Burundi, Mozambique en andere, goed met elkaar kunnen communiceren ofschoon het Swahili geen moedertaal is van welk land dan ook. Dit is dus hét wezenlijke verschil met het Engels!
Zeker de oudere generatie onder ons kent tenminste één woord Swahili, vrijwel zeker te weten: Daktari. Daktari betekent in het Swahili zoveel als dokter. Daktari was ook de boeiende TV-serie van de jaren zestig, de huiskamers binnenkomend via nog ‘zwartwit-kleurentelevisie’, uitgezonden door de NTS, de Nederlandse Televisie Stichting, latere NOS en nog later de huidige NPO. [Overigens, de NPO van nu heeft enige jaren geleden de naam NPO voor veel geld gekocht van de Nederlandse Postduiven Organisatie, die vervolgens verder ging als NPOVeenendaal].
De diverse feuilletons van de dierenartsenserie Daktari speelde zich af in (een natuurpark in) Kenia, waar onze Nederlandse dierenarts Toni Harthoorn de hoofdrol vertolkte van Dr. Marsh Tracy. Prominent aanwezig waren ‘Judy’, de lachende chimpansee, maar ook Clarence, de schele leeuw (the cross-eyed lion), de leeuw als boegbeeld staand voor de koning van het dierenrijk. Klein detail in deze: dierenarts Toni Harthoorn is de uitvinder van het verdovingsgeweer.
Welk een lang intro, ‘waar hebt dat nou voor nodig’? Misschien had ik ook in kortere bewoordingen gewoon kunnen zeggen dat ik als dierenarts naast mijn normale praktijkvoering ook nog voor Daktari werk, dé dierenartsencoöperatieve vereniging in Nederland van en voor de Nederlandse praktiserende dierenarts. Ik noem hier duidelijk het woord vereniging om te willen benadrukken dat een vereniging leden verenigt en dat dan van leden op toerbeurt verwacht mag worden dat zij iets doen om die vereniging in de lucht te houden; wat mij betreft mag je van leden verwachten dat ze dan ook allemaal op de een of andere manier een steen(tje) bijdragen aan het in stand houden van die vereniging, of het nu gaat of de voetbal- of tennisvereniging alsook als het gaat om een dierenartsenvereniging. Met andere woorden, ik ben inderdaad mede daardoor niet alledagelijks op de praktijk te vinden, maar de honneurs worden perfect waargenomen, weet ik zeker!
Vroeger, ja ook ik krijg steeds meer vroeger, onttrok ik me, mag ik zeggen, niet vaak aan invulling van functies binnen verenigingen en nam meerdere malen mijn verantwoordelijkheid. Zo was ik, om voor het gemak even binnen het diergeneeskundige wereldje te blijven, jaren actief betrokken bij de ‘kring’ van Zeeuwse dierenartsen. De ene keer werd vergaderd in Goes, dan weer in Middelburg, dan weer ergens op locatie in Zeeuws-Vlaanderen, maar het gebeurde ook wel dat we geen geschikte plaats en/of tijd konden vinden die ieder schikte: dan maar op de PSD-boot vergaderen … We vergaderden dan net zolang door tot de agenda was afgewerkt en ieder aan zijn kant weer kon afstappen en de ‘overkanters’ nog een halfuurtje langer moesten blijven om ‘zijns weegs’ te gaan. Maar het tragisch kopje onder gaan van de ‘Herald of Free Enterprise’ van de firma Townsend Thoresen, gooide wat deze enigszins ludieke vergaderwijze betrof, roet in het eten: alle passagiers moesten voortaan de boot (de pont) verlaten vooraleer de ‘nieuwe lading’ werd toegelaten …
Ja, vroeger, daar krijg ook ik er, zoals gezegd, steeds meer van! Vorige week nog een brief waar in de eerste alinea doodleuk stond: ‘omdat u volgend jaar zestig wordt …’ en dan te weten dat ik dit jaar eerst nog maar eens negenenvijftig moet zien te worden. Maar ja, het leven schrijdt voort, namen van de nieuwe garde van specialisten in het ziekenhuis ken je niet meer, omdat die ‘oudjes’ inmiddels zijn/worden vervangen door jonkies, steeds meer leeftijdsgenoten stoppen met werken (al of niet gedwongen door om te vallen …), maar ik ga stug door, hecht aan de juiste verhouding Yin Yang. Klinkt misschien gek: ik hoop nog naar heel veel begrafenissen te mogen gaan; immers ik heb nog altijd de mazzel dat ik geen onomkeerbare (gezondheids)pech heb gehad …

Namens Dierenartsencentrum West,

Geert de Bruijckere
dacwest@zeelandnet.nl

Geplaatst in Animaaltjes | Reacties staat uit voor Animaaltje, 444

Dicteerubriek, 444

Als vervolg op de vorige keer de series III en IV van de tests van Onze Taal, die gepubliceerd werden als voorbereiding op het tv-dictee in Den Haag in december jl. Via meerkeuzevragen moest steeds de juiste schrijfwijze geselecteerd worden. Ik geef alleen die juiste schrijfwijzen (met als extra erbij de betekenis).

III [c of k] 1 practicum (praktijkles) 2 traktatie (lekkernij) 3 insect (mug) 4 eenakter (toneelstuk) 5 kapsones (verbeelding) 6 kapucijner (peulvrucht) 7 kadetje (broodje) 8 korpschef (leider nationale politie) 9 tact (fijngevoeligheid) 10 fabricage (vervaardiging, productie) 11 strikt (nauwkeurig en streng) 12 intact (heel en compleet) 13 stalactiet (afhangende druipsteenkegel) 14 tactiek (aanpak, methode) 15 cactus (stekelige plant) 16 plankton (kleine organismen in zee) 17 octopus (achtarmige inktvis) 18 chiropractor (bottenkraker) 19 locatie (bepaalde plaats) 20 traktaat (verdrag, verhandeling) 21 lokaliseren (vaststellen waar iets zich bevindt) 22 tractor (trekker) 23 significant (belangrijk, veelbetekenend) 24 lokaal (plaatselijk) 25 vacature (openstaande betrekking) 26 caipirinha (cocktail) 27 trucfoto (met schijneffect) 28 stukadoor (plafondwerker) 29 stucwerk (werk van pleisterkalk) 30 accolades (de tekens { en }).

IV [streepje, aan elkaar of spatie] 1 Tweede Kamercommissie 2 rijinstructeur 3 kruidje-roer-me-niet (is snel beledigd) 4 van tevoren (vooraf) 5 soapoli (zekere kliniek; soa = seksueel overdraagbare aandoening) 6 haute-couturewinkel (voor échte mode) 7 havodiploma 8 bon vivant (losbol, levensgenieter) 9 contra-indicatie (geneesmiddel niet voorschrijven) 10 boter-kaas-en-eieren (spelletje) 11 door- en doorslecht (heel slecht) 12 wel en wee (wat je meemaakt) 13 piripiri (gerecht) 14 bureauagenda 16 rechttoe rechtaan (zonder omhaal) 17 jawoord (bij trouwen) 18 nee-stem (= tegen) 19 klip-en-klaar (overduidelijk) 20 kei-interessant (erg …) 21 manusje-van-alles 22 café-eigenaar 23 hier-en-nu (zelfstandig naamwoord!, niet bijwoord: hier en nu) 24 anders-zijn (andersheid) 25 kriskras (door elkaar) 26 willens en wetens 27 boeroeper (laat afkering blijken) 28 coauteur (mede …) 29 op-en-top (helemaal) 30 fiftyfifty (ieder de helft)

Korte taalvragen: leentfaar@zeelandnet.nl

RL

Geplaatst in Dicteerubriek | Reacties staat uit voor Dicteerubriek, 444

B.R.oedsels, 444

trema

Tr(e)(au)ma

ë
Ik lijd en vloek
aan zware manie
zelfs meerdere
doch de ‘ë’
van de ‘ieën’
blijkt zoek
Dat ik er zot
van word
De weg tussen
trema en trauma
lijkt nu heel kort
Tot onbewust
mijn vinger schuift
over de ‘e’
Negen ‘eeën’
verschijnen
Ik swipe
kordaat
laat los en zie
de langgezochte ‘ë’
in mijn woord
verdwijnen
Gedaan
met mijn verwarde
door deel getekende
tijden
Gedaan met zoeken
en lijden
Dichterlijke pret
op mijn tablet
met een toets
die ik bij toeval
ontdek
Een gedichtje
– zomaar –
over twee stippen
naast elkaar

B.R.

Geplaatst in Broedsels | Reacties staat uit voor B.R.oedsels, 444

Hoej’ndag Arjaon, 444

Op de vraog van joe om eventuel paptaort’n te gaon verkôôp’n in Timboektoe kan ik dûûd’lijk zin. Dao èn ik nie véé fedusie in. Waorom zou je vertrekk’n? Omda ’t er iere zôôvéé veranderd is en bienao niks mêê liekt op vroeger? Gewoon even geduld èn wan’ vroeger is wéé terug voo dâ je
’t weet.
D’r bin â gestudeerde mann’n die zegg’n dâ ’t beter is om de kinders twêê jaor langer op de laogere schole te laot’n. Nou dâ was bie ons vroeger ook. Een zevende en achste klasse. Oe véé van onze leeftied èn vroeger nie die twêê extrao klass’n deu’lôôp’n. Allêên vraog ik me eih’n noe af: “Waorom?” Omdâ opoe toen wel es opperde: “Je moe mao lange nao schole gaon, dan kun je
’t laoter vèrre schopp’n in ‘t leven.”
En oe véé van ons èn dan ook nao dien achste klasse gêên schoppe in udder and’n gekregen. A je een bitje geluk ao, dan was da nie bie een boer mao bie de hemjinte, ’t Vrieje van Slûûs of bie nog beter bie de PZEM. Je wèrk’nde dan bie een overheidsinstantie en was je brôôdje gebakk’n. A je dan weer es èrgens langs de kant van de weg een put of een sleuve an ’t graov’n was, ao je wel een pette mee ’t embleem van de baos op.
Mao zou het nie zôô gewist kunn’n zin dâ je die twêê jaor extrao meepakk’nde omdâ je dan mao nie naor Oôstburg nao schole most. Ook toen kwam je dao liever nie dan wel. En die rivaoliteit van vroeger kom toch wéé wê lekker terug zou ‘k zôô dienk’n. Bie de voetbal is dao de derby tegen Oôstburg wéé mêêr terug as vroeger. A’t er in Bresjes een straote of pleintje wor’opgeknapt, gao binnen de kortste kêêr in Oôstburg de Mart of ’t Ledelplein weer op de schoppe en zôô zou ik nog wel een stuitje kunn’n deu gaon.
Ten slotte daorom nog êên voorbeeld en da’s misschien wel het mêêst ansprekende. In precies dezèlfde tied dâ in Bresjes Thaoliao het tonêêlstuk “Café Centraol” weer op de planken briengt komm’n de Plattelanders ook wéé mee een klucht. Dâ stuk hêêt dan toevallig ook nog “Per(r)ongeluk”. Ik bin wel es benieuwd in wiens voordêêl deze klucht gao eindigen. Bresjes maokt er in ieder geval gêên “ollandse bewèrking” van, mao gewoon in ’t dialect, op z’n Bresjes. Bram Heijboer zou gezeid èn: “En laot de kaoters noe mao zêêk’n.”

Allêê de hroet’n weer éé,

Sakke

Geplaatst in Sakke en Arjoan | Reacties staat uit voor Hoej’ndag Arjaon, 444

De beste stuurlui, 444

De_Beste_Stuurlui_041_De_verschrikkelijke_sneeuwweerman

Geplaatst in Beste stuurlui | Reacties staat uit voor De beste stuurlui, 444

De Schakel, 443

schakel70

Eeuwfeest van Tulpenstad Holland Michigan
In 1847 trok een aantal Nederlanders om godsdienstige en economische redenen naar de Nieuwe Wereld en stichtte in de staat Michigan een Nederlandse nederzetting, die de naam Holland ontving. Thans, nu de 100ste verjaardag van deze stad, welke op het ogenblik ongeveer 65.000 inwoners telt, voor de deur staat, komt de heer Williard C. Wichers, directeur van het Nederlands Voorlichtingsbureau en van het Nederlands museum te Holland-Michigan, tevens organisator van de bekende jaarlijkse tulpenfeesten aldaar, per K.L.M. naar ons land om tijdens een verblijf van drie weken de gang van zaken voor het eeuwfeest met diverse instanties te bespreken.
Men heeft de heer Wichers n.l. verzocht ook de organisatie van het eeuwfeest op zich te, nemen.
Gezien de verwachte grote toeloop van belangstellenden heeft men gemeend het eeuwfeest in drie delen te splitsen. Zo zal dan in Februari speciaal de kerkelijke herdenking plaatsvinden; in Mei volgen grootse tulpenfeesten en in Augustus viert men dan het eigenlijke eeuwfeest.
Het is alleszins de moeite waard, dat ook in Nederland de aandacht op dit eeuwfeest gevestigd wordt, ook al, omdat de Amerikanen van Nederlandse afkomst in Holland-Michigan alles hebben gedaan, wat zij konden om zoveel mogelijk goederen naar hun leeggeplunderd stamland te zenden.

Gevonden voorwerpen
Een kinderhandschoen (wollen). Een portemonnaie met enige bonnen. Een zakje met enig kleingeld.
Inlichtingen ter gemeente secretarie te Breskens.

Nederlandse Spoorweg
Op 1 januari beschikten de Nederlandse Spoorwegen over 605 stoomlocomotieven, waarvan 284 Nederlandse en 321 buitenlandse machines.
Uit Duitsland waren op dat moment 292 machines teruggekeerd.
Thans zijn uit Duitsland 406 gestolen locomotieven teruggekeerd, waarvan vele zwaar beschadigd, zodat slechts 239 machines tot dusver hersteld konden worden. In totaal zijn thans aanwezig 610 Nederlandse locomotieven, waarvan 383 bruikbaar en 566 buitenlandse, waarvan 352 bruikbaar. Aan rijtuigen voor stoomtreinen bezaten de Spoorwegen op 1 Januari 317 Nederlandse en 171 buitenlandse, dus totaal 488 rijtuigen. Uit Duitsland kwamen tot nog toe 423 rijtuigen terug, vermist worden nog 525 stuks. Totaal heeft men thans beschikking over ruim 1300 rijtuigen waarvan echter slechts 768 bruikbaar zijn.
In de loop van het jaar staken zowel Denemarken als Zwitserland ons de vriendenhand toe. Denemarken leende ons 30, Zwitserland 20 rijtuigen, een gebaar dat zeer op prijs werd gesteld. Helaas waren er reizigers, die deze vriendschapsband minder apprecieerden en 9 Deense en een Zwitsers rijtuig moesten defect uit de dienst worden genomen. Aan bagage- en postrijtuigen bezaten de spoorwegen op 1 Januari 1946, 280 stuks, waarvan 218 Nederlandse en 62 buitenlandse. Thans is dit aantal gestegen tot 841, waarvan 782 Nederlandse en 59 buitenlandse.
Wat de Diesel- en elektrische tractie betreft, bezaten wij op 1 Januari 1946 93 electrische motor- en volgrijtuigen, 7 gestroomlijnde dieselelektrische treinen en 8 dieselmechanische treinen. In de loop van het jaar kwam veel materieel terug, doch dit was grotendeels zwaar beschadigd. Thans bezitten de Spoorwegen weer 241 elektrische motor- en volgrijtuigen, waarvan 172 voor gebruik gereed zijn, 86 gestroomlijnde elektrische wagenstellen, waarvan 50 in gebruik, 40 dieselelektrische treinen, waarvan 16 bruikbaar en 22 diesel mechanische treinen, waarvan 6 geschikt voor gebruik.
Het aantal treinen, dat op werkdagen reed bedroeg op 1 Januari van dit jaar 924 met een dienst van 36411 treinkilometers, thans is dit gestegen tot 1544 treinen op werkdagen met een dienst van 71539 treinkilometers.

Nieuwjaarsrede door Burgemeester Eekhout
In de vergadering van de raad der gemeente Breskens sprak de Burgemeester Eekhout de volgende rede uit:

Leden van de gemeenteraad,
Nu wij de drempel van 1947 overschreden en weerom een vol jaar voor de boeg hebben, rijst bij ons allen de vraag, wat ‘47 brengen zal; welke voortgang de Wederopbouw van Breskens zal maken. Onze gedachten gaan dan onwillekeurig terug naar de dag der bevrijding, toen Breskens één grote puinhoop was en toen het schier onmogelijk scheen in de chaotische toestanden wat verandering te brengen. Met horten en stoten verliep 1945 en eerst in het afgelopen jaar, het jaar 1946, was van een kentering sprake.
De arbeidsprestatie werd opgevoerd; de lust tot arbeiden vermeerderde; een ruimer toevloeien van materialen volgde; kortom, in ogenschouw genomen de grote ontreddering, welke er alom was en de vele moeilijkheden, welke te bekampen waren, mogen wij zeggen, dat in 1946 veel bereikt werd.
De Gemeente nam met voortvarendheid ter hand het opruimen van de enorme hoeveelheden puin, die overal verspreid lagen. Meer dan 3500 ton werd verwijderd. Kilometers straat en trottoirs werden aangelegd of hersteld; in totaal 18000 vierkante meter, terwijl het elektriciteitsnet over een lengte van 12000 meter hersteld en in bedrijf werd genomen. Met de huisvesting ging het, zij het niet in snel tempo, ook vooruit. Eind 1946 konden in totaal bewoond worden 263 noodwoningen, waarvan het Noodplan met zijn 226 stenen huisjes weer velen naar Breskens terugbracht. Op 31 December 1946 waren in onze gemeente teruggekeerd 2541 personen. Helaas zijn er nog ruim 600, die noodgedwongen elders moeten verblijven.
Het was dan ook van uw raad goed gezien om in 1946 over te gaan tot de bouw van een honderd permanente woningen. Jammer is het, dat door de vorst de bouw der woningen gestagneerd werd, zodat het nu nog wel een 4-tal maanden zal duren, voor deze ter bewoning gereed zijn. Doch ook dan nog is het woningtekort ontstellend groot. Wel zijn reeds vele huizen definitief hersteld, maar de slagen van de oorlog en en de naoorlogse bulldozers waren te hevig.
Dit is de reden, dat burgemeester en wethouders u in deze vergadering zullen voorstellen om over te gaan tot de bouw van een 2e complex van 100 woningen. Indien ons voorstel uw instemming heeft, zal met voortvarendheid aan deze woningblokken begonnen worden, opdat de bouw in de zomermaanden geschieden kan; hopelijk zullen deze voor de intrede van den winter 1947-’48 bewoond zijn. Wij ontveinzen ons niet, dat de moeilijkheden groot zijn. Het gaat er niet om, om een aantal woningen zo maar hier of daar neer te zetten, neen, willen wij werkelijk er voor zorgen, dat Nieuw Breskens er goed uitziet, dan zijn er nog vele voorbereidende werkzaamheden te doen.
Ik denk hierbij aan het in kaart brengen van een nieuw rioleringplan; aan het aanleggen van nieuwe straten, van trottoirs enz. Dat ook op dit terrein Uw raad actief was, moge blijken uit Uw besluit om opdracht te geven voor de gehele gemeente een straten- en rioleringsplan te ontwerpen. Zodra dit plan ons bereikt, zullen wij U voorstellen doen voor den aanleg van de nodige straten en trottoirs in de wijk, waar thans de eerste 100 permanente woningen verrijzen.
Dit wat de gemeentelijke bouw betreft. De particuliere bouw heeft hiermee geen gelijken tred gehouden. Dat kon zij ook niet, daar door het uitblijven van een schadevergoedingsregeling de mensen niet weten, waar zij aan toe zijn. Ik hoop van harte, dat men de ernst van deze voor ons onhoudbare toestand zal inzien en zeer spoedig, maar dan positief zal zeggen, welke vergoedingen men geven zal bij het weder opbouwen van de verwoeste panden. Reeds veel te lang is het wachten daarop, ten ongerieve van de mensen, maar meer nog – en nu economisch bekeken – ten nadele van de gehele gemeente. Want de handel, de nijverheid, de industrie, allen slagaders van de gemeente Breskens, moeten ons er weer bovenop brengen. Het is toch diep treurig, dat bijvoorbeeld grossiers, die vroeger flinke pakhuizen hadden, zich nu behelpen moeten met een brok nissenhut; dat bijvoorbeeld naar de eisen des tijds ingerichte machinewerkplaatsen nu in half kapotte barakken of in bunkers ondergebracht zijn of dat de vele vrachtauto’s, wegens gemis aan garages reeds jaren lang buiten overnachten moeten.
Doch laat ik ophouden met weer maar opnieuw op al deze gevallen te wijzen. Ze zijn reeds vele malen – en in verschillende bewoordingen – ter kennis van de bevoegde instanties gebracht. Indien echter niet spoedig een billijke wederopbouwregeling komt, dan is het gevaar niet denkbeeldig, dat weerom een groot stuk economie in West Zeeuwsch-Vlaanderen verloren gaat. De slag, die Breskens door het vertrek van Van Melle te incasseren kreeg, zal zij niet gauw te boven komen. Des te meer is het zaak op onze qui-vive te zijn en alles aan te wenden om te voorkomen, dat Breskens en West Zeeuwsch-Vlaanderen economisch nog verder afglijden. Laten wij steeds, waar wij ook de gelegenheid krijgen, wijzen op de gunstige ligging der gemeente en van West Zeeuwsch-Vlaanderen; op de vele arbeiders die in de industrie werkzaam willen blijven. Gij helpt daarbij ook die arbeiders, die thans in tweestrijd staan, namelijk hier blijven of gevolg geven aan de roepstem om naar Holland te verhuizen. De Breskense industriearbeiders staan mijns inziens niet voor een moeilijke keuze. De vele werkzaamheden, die er de eerste tientallen jaren te doen zijn; de gunstige regeling van het ouderdoms-pensioen, daardoor hun oude dag, ook te Breskens verzekerd is, zijn er borg voor, dat ook hier voor hen gezorgd wordt. Zij allen hebben bovendien waarschijnlijk dit jaar al, te Breskens weer een eigen huisje; zij blijven dan in hun eigen, vertrouwde omgeving.
Welke Zeeuws-Vlaming wil dat prijs geven door een gedeelde woning in de stad, waar men zich niet thuis voelt en waar men ook nimmer die levensvreugde krijgen kan, welke wij, plattelanders, als ons hoogste bezit aanvoelen!
Van ons aller initiatief zal afhangen of wij er weer bovenop komen. Wij zullen daartoe zelf de handen uit de mouwen moeten steken, want ik zie het zo dat in deze benarde tijden men niet, als het ware op een presenteerblaadje, nieuwe welvaartsbronnen aan West Zeeuwsch-Vlaanderen en aan Breskens geven kan. Geheel de affaire Van Melle laat maar al te goed zien, dat historie, sentiment een mogelijk verval van een plaats geen overheersende rol kunnen spelen, als de harde wetten der handelseconomie in het geding komen. Eensgezindheid, het niet chicaneurig letten op en vallen over kleinigheden, daar komt het in het leven op aan. De wil tot opleving, tot herstel, allerwege merkbaar, wordt echter maar al te vaak geremd. Geremd worden onze handelingen, doordat het herbouwplan nog niet vastgesteld is, waardoor onder andere geen enkele verkaveling van grond, officieel geschieden kon.
Geremd worden wij, nu wij nog niet positief weten, wanneer met de aanleg van een nieuwe binnenhaven begonnen wordt, wat weer ten gevolge heeft, dat de vele tientallen bedrijven, die daarbij geïnteresseerd zijn, niet weten, hoe te handelen. Gevolg: stilstand, dus achteruitgang.
Laat ik echter niet te zwartgallig zijn, maar zien, naar de visserij, welke zich op zo bewonderenswaardige wijze weet te herstellen. Indien de Rijkswaterstaat in deze dagen eens een kijkje aan de vissershaven komt nemen en dan ziet met welke vooralsnog primitieve hulpmiddelen hier gewerkt wordt om de naam, die Breskens als grootste Zeeuwse visserijgemeente heeft, te behouden en verder uit te dragen, dat hier gezwoegd wordt om het Nederlandse volk aan voedsel en aan deviezen te helpen, dan geloof ik, dat Breskens in deze belangrijke overheidsdienst een ijverige voorstander zal vinden voor een spoedige verwezenlijking van dit voor Breskens en West Zeeuwsch-Vlaanderen belangrijke object. De vissers, de handelaren, de havenarbeiders en voorts al diegenen, die zich thans dag en nacht inzetten, wier werk bewondering en waardering heeft van allen, niet het minst van het gemeentebestuur, zij hebben de slag om Breskens gewonnen.
Met het haringseizoen 1946/’47 begint voor Breskens de Victorie. De ogen zijn geopend, de geesten zijn wakker geworden, de drang tot herrijzenis van onze plaats is er. De leus moet zijn: Niet stilstaan, er is maar één weg: Alle hens aan dek, met volle zeilen vooruit! Met volle zeilen vooruit. Dwingt het geen bewondering af, dat in nauwelijks drie weken te Breskens werden aangevoerd ongeveer anderhalf millioen kilo haring, die in een minimum van tijd gelost en naar elders vervoerd werden?
Mijne heren, ik hoop van harte, dat het ons in 1947 gegeven mag zijn veel voor de gemeente Breskens te doen. Ik – en ik spreek ook namens de wethouders – geef U de verzekering, dat U op ons nimmer tevergeefs een beroep zult doen. In een prettige samenwerking zullen wij ongetwijfeld veel kunnen bereiken.
Ik wens U én als leden van de Raad én als particulier voor U en Uw gezinnen een in alle opzichten voorspoedig jaar 1947.

De volgende besluiten werden genomen:
a. benoeming van de heer Koster tot onderwijzer der o.l. School 1,
b. opheffing van School 2 aan de Nieuwe Sluis,
c. het bouwen in 1947 van een 100-tal Woningwetwoningen op terreinen aan het Havenfort,
d. machtiging te verlenen aan Burgemeester en Wethouders voor de bouw van maximum 200 prefab montagewoningen,
e. het bouwen van een openbaar badhuis, eveneens in 1947.

Breskens. Woensdag is tengevolge van de mist een vissersvaartuig uit Scheveningen, dat hier ter haringvangst vaart, vlak bij de haven aan de grond gelopen. Naar wij vernemen, is hij op eigen kracht des nachts weer vlot gekomen, zodat de averij nogal meevalt.
Onze vroegere dorpsgenoot E. Klaassen thans te Cadzand is benoemd tót onderwijzer te Retranchement.
Hoofdplaat. Beroepen tot predikant bij de Ned. Herv. Kerk alhier (toez.) cand. J. J. Winckel te Bilthoven.
Nieuwvliet. Door de tooneelvereniging “Cadzandria” van Cadzand werd alhier een uitvoering gegeven bij de heer J. v.d. Ameele alhier. Opgevoerd werd “Als de poorten open gaan” toneelspel in 3 bedrijven en “Mijnheer Pumps als hulp in de huishouding”, klucht in één bedrijf.
Na afloop volgde een gezellig bal.

Veergeld op de Westerschelde
Gedeputeerde Staten van Zeeland hebben zich tot de regering gewend met het verzoek weer veergeld te mogen heffen voor de dienst over de Westerschelde. De bedoeling is niet het huidige gratis vervoer af te schaffen, maar een bepaald bedrag te heffen voor de toegang tot de eerste klas kajuiten, welke thans afgesloten zijn om beschadiging te voorkomen. Vooral voor de drukke dienst Breskens-Vlissingen, heeft het weder in gebruik nemen van de eerste klas kajuiten betekenis omdat de ruimte in de gratis kajuit dikwijls onvoldoende is.

Voornaamste nieuws
In Indië is door een vergissing en een rede van een Indische generaal weer meer wrijving gekomen. Op Sumatra werd de wapenstilstand opgezegd door de Indonesiërs, er is met mortieren en zware artillerie geschoten. Na enige besprekingen is het vechten weer gestaakt. De Commissie-Generaal is op Zondagmorgen 5 Januari weer naar Indië vertrokken. Professor Schermerhorn heeft zich bij zijn vertrek tamelijk optimistisch uitgelaten. “Men vraagt mij wel”, aldus de oud-minister, of de Indonesiërs wel te vertrouwen zijn. Hierop zou ik willen antwoorden: de Indonesiërs vertrouwen ons niet, door het lang uitblijven van het ondertekenen van het accoord. Het is te hopen, dat het verblijf van de Commissie-Generaal vlotter zal verlopen dan hun vertrek; het toestel moest kort na de start terugkeren wegens een klein gebrek aan de automatische stuurinrichting.
In Palestina duren de daden van terreur voort. Nadat enige Joodse extremisten voor straf door de Engelsen gegeseld waren, hebben de terroristen een aantal Engelse militairen ontvoerd en eveneens gegeseld. Dat niet alle Joden het met de uitersten eens zijn, blijkt wel uit de proclamatie van een Joodse vereniging in Palestina, die per radio en door strooibiljetten heeft bekend gemaakt, dat de terreurdaden moeten ophouden, daar zij anders van repressailles gebruik zal maken. Engeland staat in Palestina voor een moeilijke keus. Er moet of heel hardhandig ingegrepen worden, of Engeland moet de kwestie aan de Verenigde Naties voorleggen, hetgeen als gevolg heeft, dat dan Palestina geen Engels mandaat meer is.

Naar aanleiding van de radiorede die prof. Gerbrandy hield over de Indische kwestie en waarin hij heel onprettige dingen zei over de Luitenant Gouverneur-Generaal Dr. Van Mook, heeft de Regering een officiële verklaring uitgegeven, waarin de Regering wijst op het merkwaardige feit, dat de toenmalige Minister Gerbrandy juist aan Dr. Van Mook zulke uitgebreide bevoegdheden gaf. In de regeringsverklaring wordt niet aan prof. Gerbrandy gevraagd, waarom de duizenden jonge mannen, die na de bevrijding van het Zuiden van ons land zich aanmeldden voor vrijwilliger om bij de bevrijding van Indië te helpen, niet voor oefening zijn aangenomen.

De K.L.M, piloot Evert van Dijk is na een schitterende loopbaan als vlieger afgekeurd. Hij gaat nu in een grondfunctie bij de K.L.M. over.
In Frankrijk zijn verregaande financieele maatregelen getroffen om inflatie tegen te gaan. De prijzen zijn flink verlaagd.
Naar aanleiding van het grote aantal vliegongevallen in China is het gehele luchtverkeer in dat land voor een week stilgelegd voor het instellen van een onderzoek naar de staat van de vliegtuigen.
In Mexico is enige tijd geleden mond- en klauwzeer uitgebroken. De Nederlandse gezant in genoemd land heeft de Mexicaanse regering mede gedeeld, dat Nederland dadelijk een hoeveelheid serum kan leveren voor 100.000 stuks vee. Ook heeft hij de hulp van Nederlandse veeartsen aangeboden.

Wat kan ik doen voor onze militairen overzee?
Stuur hem uw plaatselijk blad, daar heeft hij het meest aan. Het is n.l. gebleken, dat de Hollandse militairen in den vreemde het meest gesteld zijn op de kranten en weekbladen uit hun eigen omgeving.
Daarom doet de Club Nederland Overzee door het gehele land een beroep op de lezers van deze bladen om een extra abonnement te nemen voor een militair uit hun omgeving. De verzending kan per luchtpost geschieden en kost 10 cent tot 20 gram. Krant in enveloppe sluiten. Ook is het mogelijk plaatselijke en streekbladen in bandje op te zenden aan:
Tijdschriftendienst Nederlandse Rode Kruis, Den Haag, wat geen port kost. Deze dienst heeft ook op dat gebied reeds prachtig werk gedaan. Dan kan men echter niet persoonlijk adresseren. Op het bandje zetten: bestemd voor militair uit: volgt plaats en provincie.
Mogen wij tot slot nog wijzen op het werk van de: Club Nederland Overzee, gevestigd te Amsterdam, Singel 320. Deze Club heeft in korte tijd reeds meer dan 5000 contactbrieven naar Indië verzonden van Nederlandse burgers voor onbekende militairen Overzee. Deze zijn met medewerking van Heren Predikanten, Aalmoezeniers en Commandanten uitgedeeld. De band tussen hier en Overzee is hiermede wel duchtig versterkt. De enthousiaste brieven uit Indië geven weer, hoe de jongens post uit het Vaderland op prijs stellen.
Wilt U ook corresponderen met onze Militairen? Vraagt dan inlichtingen bij: Club Nederland Overzee, Singel 320, Amsterdam-C.

WV

Geplaatst in De Schakel | Reacties staat uit voor De Schakel, 443

Oude beelden: Kaaiplein omstreeks 1930, 443

oudefoto

Volop drukte aan de boot van Bresjes! Gezien de rijrichting van de vele tourbussen zal het in de namiddag zijn. De Engelse bussen zijn terug van de markt in Middelburg. Passagiers gingen meestal te voet de boot op en af. Kaartjes werden aan boord gekocht. Zo was er een mogelijkheid voor de dames in klederdracht van Walcheren en vaak Arnemuiden om met de toeristen op de foto te gaan. Daarvoor ontvingen zij ‘schillinkjes’. Engelse munten, ponden kwamen er vrijwel nooit aan te pas. Maar foto’s met dames in klederdracht waren heel gewild. Een deel stond ook in Vlissingen aan de boot. Handel voor de dames! De tram die links staat is de SBM, de Stoomtram Breskens-Maldegem. Van de ZVTM, Zeeuws-Vlaamse Tramweg Maatschappij, zijn de rails aan de oostkant van het terrein. Deze trammaatschappij rangeerde op het Spuiplein. Het stenen gebouwtje in het midden was van de ZVTM. Hier werden goederen middels een lorrie van of naar de boot gebracht en later opgehaald door ondernemers, handelaren en beurtschippers. Een soort depot. De SBM had hier een houten keet voor, deze is niet te zien op de foto. Depothouder voor de ZVTM was Piet de Munck en voor de SBM Piet Rommes. Wat ook niet te zien is, is het Wilhelmina zwembad. Dit bij veel Bressiaanders nog zo bekende zwembad werd pas in 1938 ter gelegenheid van de kroning van Koningin Wilhelmina geopend. Duidelijk een foto van het begin van de dertiger jaren. (Met dank aan alle informatie aan A. Albregtse.)

WV

Geplaatst in Oude Foto's | Reacties staat uit voor Oude beelden: Kaaiplein omstreeks 1930, 443

Ondernemende Bressiaanders: 443

vizzy2

Vincent Corijn alias Vizzy Vaunce

Muziek zit een beetje in zijn genen. Al ruim dertig jaar geleden was Vincent Corijn niet bezeten, maar toch wel idolaat van muziek en vooral van de platen uit de top 40. Tegenwoordig is Vincent in de regio vooral als Vizzy Vaunce bekend. Sinds 2012 werkt hij zelfstandig als eenmanszaak. Naast het verzorgen van muziek is Vizzy ook te benaderen voor het maken van websites en Facebookpagina’s

Het begon allemaal samen met zijn maat Kurt van Heerewaarden. “Thuis had ik een radiocassettespeler en begon muziek van de radio op te nemen. Kurt had al vrij snel een cd-speler. We hadden twee platenspelers en een mengpaneel. Samen deden we drive-in shows op schoolfeestjes op het toenmalige Oostdijke en Sint Eloy in Oostburg. Later, toen we 16 of 17 jaar waren, draaiden we in Discotheek de Ploeg in Groede. Destijds nog onder de naam ‘Music Power’. We veranderden nogal eens van naam. Het was nog steeds gewoon hobby, ook al kregen we in De Ploeg wel iets betaald.”
Kurt haakte later af, maar Vincent bleef zijn liefde voor muziek en vooral voor het draaien en mengen van platen trouw. “Eerst draaide ik nog onder de naam DJ Vince”, vertelt hij. “Toch was ik op zoek naar een iets originelere naam. Tijdens een brainstorming in de familie riep iemand ineens: ‘Vizzy Vaunce’ klinkt goed. De naam sloeg gelijk aan en achteraf bleek hij het ook goed te doen op internet. Ik ben vrij eenvoudig online te vinden.”
Een DJ draait plaatjes, dat is in ieder geval de mening van buitenstaanders. Maar er komt toch wel meer bij kijken dan plaatjes draaien? “Ik beschik over twee platenspelers, een mengpaneel en een laptop.” Vincent wil een leek wel even bijpraten. “Op de laatste staat mijn meeste muziek. Dat neemt veel ruimte in beslag. Het is de kunst alles goed en vooral kwalitatief hoog op te slaan. Nu staan er ruim 35.000 nummers op mijn laptop. De platenspelers neem ik alleen mee als er om gevraagd wordt, die zijn niet altijd nodig. Het gaat er vooral om naar wat voor een feestje of evenement ik moet. Ik draai niet zomaar een paar plaatjes. Vooraf moet ik weten uit welke periode de muziek moet zijn en welke voorkeur de opdrachtgever heeft. Verder moet dan de plaat die op de eerste volgt er qua ritme goed bij passen. De overgang van het ene liedje naar het andere moet soepel gaan, maar er mag geen stilte ontstaan. Door te mixen lopen de nummers volledig in elkaar over. Het volgende nummer is al gestart voordat het eerste afgelopen is.
De muziek die ik draai moet helemaal kloppen voor juist dit feest, moet aanslaan bij de aanwezigen. Zo is ieder feest heel persoonlijk. Iemand die dertig wordt en van house-muziek houdt of en stel dat vijfentwintig jaar getrouwd is verwacht van mij de bij hun feestje passende muziek. Die heb ik allemaal in huis. Vooraf aan een feest bezoek ik de opdrachtgever, spreek alles door en bekijk de locatie. Waar kan ik mijn installatie opbouwen en wanneer? Ik speel altijd dansmuziek. Tijdens een receptie of een diner speel ik rustige achtergrondmuziek. Is er vraag naar muziek of een nummer dat ik niet heb, dat kan natuurlijk ook”, lacht hij. “Dan is dit eenvoudig snel te downloaden. Dus in principe kan ik alles draaien. Verzoeknummers is soms moeilijk. Die kloppen niet altijd bij de sfeer en de rest van het muziekgenre. Het moet allemaal zoals we tegenwoordig zeggen ‘matchen’, bij elkaar passen. Ik kan niet van de hak op de tak springen of beter draaien. Ook al is het nog zo gezellig, tussen twee housenummers kan ik niet ineens ‘De Klok van Arnemuiden’ draaien, al heb ik het liedje wel in mijn bestand.”
In Bresjes kennen we Vizzy Vaunce vooral van zijn optredens tijdens de kermis en de Visserijfeesten. Lange en drukke dagen, hoe hou je het vol en blijf je wakker? “Zie het als een soort ploegendienst”, legt Vincent uit. “Draai ik een hele nacht door, dan zal ik die morgen ervoor later opstaan. Ik zie het als een soort late dienst. Vaak speel, of beter draai ik samen met andere artiesten uit de regio, zangers of kleine bandjes. Kunnen we elkaar afwisselen en vangen de stiltes op, want stil zijn op een feest dat mag niet, al na nog geen halve minuut wordt er dan geroepen. Door met anderen te combineren kan ik een gevarieerd en mooi programma bieden.”
Jubilea, personeelsfeesten, een ronde verjaardag of een groot evenement zoals de Visserijfeesten, Vincent is overal voor in. “Mijn doelgroep ligt een beetje tussen de leeftijd 20 tot 65 jaar. Mijn muziek omspant een best groot tijdvak. Van de Beatles en Elvis Presley tot rock en house en De Klok van Arnemuiden!”
Binnenkort draait Vincent ook in café Centraal met anderen tijdens het bal ter afsluiting van de voorstellingen van toneelvereniging Thalia. “Na de laatste uitvoering van het toneelstuk Café Centraal is er een bal en worden alleen zo veel mogelijk liedjes in ons eigen dialect gedraaid en gespeeld. Op dat gebied hebben we hier best veel te bieden.”

WV

Geplaatst in Ondernemende Bressiaanders | Reacties staat uit voor Ondernemende Bressiaanders: 443