Jeu de boules op het Spuiplein

aDSCN4607

Bij gunstige weersomstandigheden wordt iedere maandagavond vanaf 19.00 uur jeu de boules gespeeld op het Spuiplein. Op Koningsdag woensdag 27 april kan er vanaf 13.00 uur worden gespeeld of eventueel eerder. Er zullen ook (vrijblijvende) wedstrijdjes worden opgezet.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Jeu de boules op het Spuiplein

Diamanten huwelijk Luteijn-van Pelt

aluteijntrouwfoto

Zondag 3 april waren Wim Luteijn (87) en Klazien van Pelt (82) zestig jaar getrouwd. Beiden zijn bekende Bressiaanders. Wim vooral door zijn suikerwerkenfabriek aan het Spuiplein en Klazien door haar vele vrijwilligerswerk.
Wim, Klazien en hun drie kinderen wilden niet veel aandacht aan deze gebeurtenis besteden. Wilt u het echtpaar alsnog een schriftelijke felicitatie sturen, dan wordt dat zeker op prijs gesteld. Adres: Ghistelkerke 46.

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Diamanten huwelijk Luteijn-van Pelt

Hondenschool Country Dogs

afokkersgoep foto

Sinds 1999 is de Hondenschool Country Dogs gevestigd aan de Provincialeweg in Boerenhol. De school wordt gerund door Ingrid Schautteet-Faas, erkend kynologisch instructrice op kynologisch gebied. Ingrid is eveneens lid van de Fokkersgroep Zeeuws-Vlaanderen, opgericht in 2014. Deze groep – met als doel het propageren van zorgvuldig gefokte rashonden en hierover informatie uitwisselen naar alle leden – heeft sinds hun oprichting niet stilgezeten.

Het eerste dat Ingrid aankaart is het onderwerp echte hondenfokkers en pseudo-fokkers. Daarvoor zijn recentelijk afspraken gemaakt met collega’s om de broodfokkers die voor ziektes en andere misère onder honden zorgen aan te pakken door zoveel mogelijk aandacht eraan te geven in de vorm van voorlichting. Officiële hondenfokkers moeten een kennelnaam aanvragen bij de Raad van Beheer voor de Kynologie. Daar wordt de aanvraag beoordeeld en wordt de toekomstige fokker ook gekeurd of de locatie geschikt is om honden te fokken.
“De aansluiting bij deze officiële instantie kost een fokker wel extra geld”, vertelt Ingrid, “tevens de gezondheidsonderzoeken die volgens het basisreglement welzijn en gezondheid minimaal nodig zijn en bij de aansluiting bij de rasvereniging kan men ook nog extra eisen stellen. De stambomen, het DNA-profiel (controle of het wel de juiste pups zijn), de ontworming, entingen of titerbepalingen van de pups en – heel belangrijk – goede socialisering bij de fokker, maakt dat deze honden een hoger prijskaartje hebben. Het gevolg hiervan is dat mensen zelf een hond uit bijvoorbeeld Hongarije, Roemenië, Spanje of Portugal halen voor veel minder geld of zelfs pupjes via internet kopen, die veel jonger zijn dan de toegestane leeftijd van vijftien weken “over de grenzen mogen” (sinds 29 december 2014 mogen honden niet meer zonder geldige rabiësenting, en dus pas vanaf de leeftijd van vijftien weken naar Nederland worden geïmporteerd).”
Na aanschaf blijkt vaak dat de hond een stuk jonger is, of aan een bepaalde ziekte lijdt, of zelfs volledige gedragsstoornissen vertoont, waardoor bezoeken aan de dierenarts en gedragstherapeuten een aanzienlijke kostenpost kunnen worden. “Wij raden mensen dan ook aan om contact te zoeken met een rasvereniging. Zij adviseren bij de aanschaf van een hond en begeleiden de hond en de eigenaar tot de leeftijd van (hopelijk) vijftien jaar. Leden van onze fokkersgroep ondersteunen elkaar waar nodig praktisch en moreel, zowel bij de aankoop als bij het fokken van rashonden. Tevens geven zij voorlichting aan aspirant kopers van rashonden. Tijdens maandelijkse bijeenkomsten bespreken zij allerlei zaken en/of problemen die zij tegenkomen bij het fokken van rashonden. Ook ondersteunen zij elkaar als er een nestje op komst is of bij de geboorte ervan. Zij kunnen dan van elkaars ervaring gebruik maken.”
Inmiddels bestaat er een (zelf aangelegd) draaiboek Fokkers Zeeuws-Vlaanderen, dat zij regelmatig aanvullen met informatie vanuit de leden. Dit dient dan als naslagwerk.
Ingrid geeft aan dat zij het jammer vindt dat mensen klagen over de hoge prijs die verbonden is aan de aankoop van een rashond met stamboom, maar goede fokkers leveren goede kwaliteit honden, met adviezen en begeleiding, een goed koopcontract en als er zich iets in het gezin voordoet, bemiddelt de fokker bij herplaatsing of komt de hond terug naar de fokker. “Geen rashonden door ons gefokt, mogen in een asiel terecht komen of op Marktplaats! Wij staan alle dagen klaar voor een hondenbezitter en zien ook vrij snel wat het probleem is met de desbetreffende hond.”
Ingrids eerste advies aan de eigenaar na aanschaf van een hond is dan ook om die te trainen of te laten trainen. “Die eigenaar moet natuurlijk wel bij de training aanwezig zijn”, vult ze aan, “en van een geregistreerde fokker kun je verwachten dat de hond deugt.
Honden kun je ook bepaalde taken laten doen. Voorbeelden zijn de therapie-, blindengeleide-, reddingswerk-, bewakings- en politiehond, een herder helpen met schapen hoeden en natuurlijk gewoon een leuke huishond.”
Wat Ingrid regelmatig opvalt, is dat de hond vaak het doen en laten c.q. gedrag van zijn baas overneemt. “Bij probleemgedrag wordt het hele plaatje bekeken van de hond en zijn baas. Ook wordt de gezinssituatie besproken en de gezondheid van de hond. Soms is het nodig om een hond door te verwijzen naar de dierenarts. Eigenlijk zou iedereen verplicht naar een hondenschool moeten gaan om de basisregels van een hondenbezitter te leren. Als een hond wordt aangekocht, is de eigenaar daarvoor verantwoordelijk en moet de hond sociaal gedrag vertonen. Een hond mag niemand tot last zijn. Als de hond niet luistert als je hem roept, dan moet er een langere lijn aan de hond, zodat hij niet weg kan lopen naar andere honden of mensen, want als het te erg wordt met het gedrag van de hond, die op een geladen bom of explosief kan gaan lijken, is hij een gevaar voor de samenleving en moet die hond niet naar een asiel gebracht worden.” Ingrid adviseert dan wel eens om het dier in te laten slapen.
Een internationaal kenmerk bij een hond kan bijvoorbeeld een geel lintje aan de leiband zijn. “Dat betekent opletten. De hond is dan gevaarlijk, kun je niet bij in de buurt komen, hij valt aan of de hond wordt opgeleid als therapiehond. Deze, bijvoorbeeld blindengeleidehonden, mogen ook niet benaderd worden door vreemde honden of mensen, want zij hebben een andere taak.
Over de heffing van hondenbelasting door gemeentes heeft Ingrid zeker een mening, zij het een wat negatieve. “Als bezitter betaal je jaarlijks een behoorlijk bedrag aan hondenbelasting, maar wat de gemeente hiervoor doet is mij onduidelijk. Het is dan geen melkkoe, maar een melkhond… Het zou eerder (en beter) in goede voorlichting met betrekking tot de hond en de baas van de hond gestopt moeten worden.”
Op markten vindt bijvoorbeeld promotie plaats van de activiteiten van Country Dogs. De club heeft een informatiestand om mensen te informeren over het verantwoord fokken van rashonden. “Ook gaan we regelmatig op bezoek in bejaardentehuizen met enkel jonge honden en werken we mee aan andere evenementen. Zo vond in het weekend van 9 en 10 april tijdens Groede Podium een schapentria’ plaats. Dit keer kon er ook een Cacitr (internationaal werkkampioenschapsprijs) verdiend worden, de eerste keer in Nederland, dus hadden we een primeur. Op zaterdag 9 april verzorgde onze school alle trainingen op het Groede Podium en was de fokkersgroep ook aanwezig. Tijdens dierendag zullen de fokkers aanwezig zijn op het Spuiplein, waar dan gelegenheid is tot het vragen van informatie.
Zaterdag 28 mei is er een open dag van hondenschool Country Dogs op Boerenhol. Er zullen de fokkers vertegenwoordigd zijn, evenals een trimster en andere disciplines. Er wordt les gegeven en er zijn mogelijkheden om informatie te vragen.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Hondenschool Country Dogs

Lucky Ajax te sterk voor Mike’s All Stars

aluckyajaxFoto: Henk Verstraaten

Lucky Ajax vermaakte zaterdag 2 april het publiek met een 5-1-overwinning op Mike’s All Stars. De wedstrijd werd voorafgaande aan de loting voor de tiende editie van de Esad Osmanovski Memorial Cup gespeeld. Tegenstander Mike’s All Stars was een vriendenploeg van sponsor Mike de Houck.

Het Amsterdamse team is samengesteld uit oud-professionals met klinkende namen als Sjaak Swart, Rob Witschge, Dick Schoenaker, Kiki Musampa, Glenn Helder en Stanley Menzo, namen uit de roemrijke historie van Ajax. De wedstrijd duurde twee keer vijfendertig minuten. De bezoekers hadden geen wisselspelers, dus iedereen speelde een volledige wedstrijd. Ook voor Sjaak Swart, die met zijn 77 jaar de oudste speler op het veld was, was dit geen enkel probleem.
Dat Ajacieden nog steeds kunnen voetballen, lieten ze de ruim vijfhonderd toeschouwers zien. In een aantrekkelijke partij werd op overtuigende wijze met 5-1 gwonnen. Uitblinker aan Ajax-zijde was Glenn Helder, die alleen in de jeugd bij de Amsterdammers speelde. Hij scoorde één keer. Dennis Gerritsen scoorde drie keer, Yannis Anastasiou één keer. Ned de Looze deed kort voor tijd iets terug namens de thuisploeg.
In het team van Mike de Houck speelden enkele nog actieve voetballers als Roy den Dunnen, Jelmer Ghijsels, Johnny de Jaeger, Ned de Looze en Kjeld Verschorre. Daarnaast enkele spelers die al een tijdje niet meer voetballen. Van FC Slijkplaat was Edwin Vinke geleenden, terwijl sponsor Mike de Houck uiteraard ook van de partij was. Zijn zoon Jazz was pupil van de week en verrichtte de aftrap, waarna hij langs de Ajaxspelers soleerde en vervolgens doelman Stanley Menzo kansloos liet.
Na het laatste fluitsignaal van scheidsrechter Koster deelden de spelers handtekeningen uit en poseerden gewillig voor de camara’s. Sjaak Swart was hierbij veruit de populairste Ajacied. Vele minuten later dan zijn ploeggenoten, kon hij de kleedkamer opzoeken.
Na afloop was er voor alle spelers een buffet en aansluitend vond de loting plaats van het Esadtoernooi. Onder leiding van PZC-journalist Barry van der Hooft en Johnny van den Berg, voorzitter van het Esadtoernooi, trokken Brigitte de Jonge, namens sponsor vishandel De Smet, Roxanne de Houck, namens vishandel Mike de Houck, en Diana Osmanovska de balletjes met de ploegen uit de bokaal. Hieruit volgde de volgende poule-indeling: poule A: Atletico Paranaense; Ajax Cape Town; KSC Lokeren; FC Groningen. Poule B: Club Brugge; Cruzeiro; AZ Alkmaar; Rot Weiß Oberhausen.
De tiende Esad Osmanovski Memorial wordt gespeeld in het weekend van 21 en 22 mei.

Feyenoord Soccerschool naar Breskens
Zondag 22 mei, tijdens de finaledag van de Esad Osmanovski Memorial, komt de Feyenoord Soccerschool naar Breskens. Tussen 10.00 en 13.00 uur verzorgt deze school een voetbalclinic. Alle kinderen van 6 tot en met 15 jaar mogen deelnemen. Het inschrijfgeld voor deelname bedraagt € 45,= (inclusief vrije entree finaledag Esadtoernooi, inclusief begeleider, Feyenoord Soccerschoolshirt, oorkonde en lunch). Inschrijven kan tot 5 mei via e-mail esadclinic@hotmail.com. Betaling van het inschrijfgeld binnen een week na inschrijving op ibannummer NL42 RABO 0147 8598 91 (als er geen betaling binnen is, is de inschrijving niet geldig).

Nieuwe outfit Vissers en Handelaren
Tijdens de wedstrijd Mike’s All Stars tegen Lucky Ajax presenteerde de thuisploeg het nieuwe tenue van Vissers en Handelaren. Deze ploeg zal op zaterdag 4 juni uiteraard weer deelnemen aan het Rode Kruistoernooi. Foto: Monique Oosterling

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Lucky Ajax te sterk voor Mike’s All Stars

Websites Zeeuws-Vlaanderen

aMichael

Een groot aantal toeristen en badgasten bezoekt onze streek al vele jaren. Velen hebben hier een tweede woning. Vaak komen ookr de kinderen al naar hier om vakantie te vieren. Zo ook Michael Kleinjohann. Als jongen kwam hij vaak met zijn ouders in Knokke. De familie kocht een vakantiewoning in het Zwindorp en bezocht regelmatig Cadzand, Breskens en andere plaatsen in de buurt. 

“Geboren ben ik in Keulen”, vertelt Michael op een morgen in het Visserijmuseum. “Later zijn we verhuisd en iets zuidelijker gaan wonen. Nu kom ik hier met mijn familie, ik heb een emotionele band met deze streek. Uiteindelijk ben ik journalist geworden en heb voor verschillende dag-, weekbladen en magazines geschreven. Voor mijn werk heb ik veel gereisd en tal van andere landen bezocht. Ik heb voor een surfmagazine geschreven en was ook een poosje aan een uitgeverij verbonden. Acht jaar heb ik verder als freelancer gewerkt en kwam daarbij regelmatig in Nederland. Tegenwoordig heb ik mijn een eigen bedrijf.
Door mijn achtergrond en mijn verbondenheid met deze streek, maar vooral ook door mijn interesses, ben ik jaren geleden begonnen met internetsites voor de plaatsen Breskens, Cadzand, en Nieuwvliet. Op cadzand-online.de, breskens-online.de of nieuwvliet-online.de verzamel ik alle mogelijke informatie en plaats tevens bijzondere foto’s. Deze, hopelijk aansprekende, foto’s maak ik hier zelf tijdens mijn regelmatige bezoeken.
De informatie, die ik zo aan de Duitse bezoekers kan bieden, is vele malen beter dan die in een gewone reisgids. Ik heb nog meer plannen, zoals een site over het Veerse Meer of het IJsselmeer. Op dit moment heb ik voor Breskens gemiddeld tien tot twaalfduizend bezoekers per maand op de site. In Cadzand zijn dit er twintigduizend. Dit verdubbelt zich in het zomerseizoen. Ik hoop dat mijn informatie zo boeiend is dat bezoekers naar hier komen.”
Op de sites staan behalve foto’s alle soorten informatie over verblijfsmogelijkheden, evenementen en bijzonderheden van onze plaatsen. Zelfs het weerbericht is niet vergeten.
Michael Kleinjohann was onder meer professor voor mediamanagement aan Campus Hamburg. Zijn partner is Julia Kleinjohann. Meer over zijn uniek bedrijf en zijn werk is te vinden op de internetsite: www.freshmademedia.de.

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Websites Zeeuws-Vlaanderen

Opschoondag Schoneveld

aopschonen

Er was een takenlijst met maar liefst twintig items, allemaal klussen die de eigenaren van de woningen op park Schoneveld moesten of wilden opknappen. Zaterdag 9 april stonden bijna vijftig mannen en vrouwen paraat om hun handen uit de mouwen te steken.
Een Opschoondag noemden ze het project. In de koffie- annex feesttent stond en bord met de lijst kleine en grotere klussen. Iedereen kon achter een van de taken zijn naam zetten. Er moesten grote en kleinere lussen gedaan worden. Eenvoudige werkjes werden aan de dames overgelaten. Maar, of steeds maar bukken en onkruid verwijderen nu echt een makkelijke klus was?
Kapper Adrie Jansen van Hooge Platen vond ik bij de jeu de boulesbaan. Hier moest de grindlaag vervangen en een soort drainage aangebracht worden. De koffie werd snel vervangen voor een schop! “We zijn al uren bezig!” Ja, ja.
Zwerfvuil werd verwijderd, vlaggenmasten opgesteld, de speeltuin opgeknapt, schampstenen geplaatst en geverfd, overal zag men werkers met of zonder koffie. Er werd goed voor de helpers gezorgd.
“We doen dit ieder jaar een dag voor de algemene ledenvergadering”, wist Adrie Jansen, hij is een van de vaste bewoners van het park. “De lijst wordt gemaakt door onze voorzitter Frimme Böttger en secretaris Pauline van Oeveren. Aangezien onder de eigenaren veel verschillende beroepen vertegenwoordigd zijn, kan er veel gedaan worden. Er zitten echte vakmensen tussen. Als vanavond alles klaar is hebben we een gezellige gezamenlijke barbecue.”
Niet alleen tijdens de jaarlijkse opschoondag wordt het park gecontroleerd. “Er is een commissie die er vrijwel wekelijks langs loopt om te kijken of alles in orde is”, zegt Adrie. “Kleine klussen doen we dan even tussendoor. Grotere zaken melden we bij de gemeente Sluis, die eigenaar van het terrein is.”

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Opschoondag Schoneveld

Markt met spiritualiteit en wellness

aMarkt 4

Een beetje geestelijke hulp kan geen kwaad. Anders dan op paasmaandag scheen op zondag 3 april tijdens deze eerste themamarkt van het jaar de zon volop. Er was een grote keuze aan ontspanning en antistress-middeltjes. Wie helemaal uit zijn bol wilde gaan kon een zwoele tango dansen, een engeltje kopen of een ontspanningsgeurtje aanschaffen.

aMarkt 1

Het aankomend talent in het kraam met eendjes liet zich door dit alles niet van de wijs brengen. Wil ze het kraam van pa en ma ooit overnemen moet er geoefend worden!

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Markt met spiritualiteit en wellness

Marathonbingo van acht uur

aMarathonbingo

Liefhebbers van bingo konden zondagmiddag 10 april hun hart ophalen in Karting & paintball Breskens. De grote zaal was geheel gevuld met bingoliefhebbers die van 14.00 uur ’s middags tot 22.00 uur ‘s avonds aandachtig naar de man met het ballenkorfje luisterden. In totaal werden 22 rondes inclusief een bonusronde gespeeld. Tussendoor kon gebruik worden gemaakt van een vis- of vleesgerecht.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Marathonbingo van acht uur

Kinderboek Kreukeltje voor kind- en jeugdafdeling ZorgSaam

ineke

Schrijfster Ineke d’Achard van Enschut overhandigde haar boek ‘Kreukeltje, het wijze egeltje dat soms chagrijnig is’ onlangs aan een patiëntje op de kind- en jeugdafdeling van ZorgSaam. Ook de pedagogisch medewerkers kregen een boek. Het boek is gesigneerd en zegt: “Voor alle kindjes…”. Zo kunnen alle kinderen die zijn opgenomen, getrakteerd worden op de avonturen die Kreukeltje beleeft. De herkenning voor de patiëntjes zit vooral in het hoofdstuk dat een jongen een bezoek aan het ziekenhuis brengt. 

Bij het boek hoort een cd en een werk- en kleurboek. Ieder verhaal van Kreukeltje verwijst naar het werkboek, waarin kinderen de belevenissen van Kreukeltje kunnen spiegelen aan hun eigen levens. Verschillende onderwerpen als tevreden zijn met jezelf, omgang met emoties, leven en sterven en je dromen waarmaken, komen aan bod.
Ineke d’Achard van Enschut en haar zus José, die het boek heeft geïllustreerd, buigen zich momenteel belangeloos over een nieuw verhaal dat ZorgSaam troostknuffel zeehond Sam gaat beleven. Zeehond Sam is een tijd geleden samen met kleine Sammie aangekomen bij ZorgSaam. Ze zijn goed verzorgd en weer helemaal aangesterkt. Zo konden ze weer terug de volle zee in.
Het verhaal van de herkomst van zeehond Sam is op deze website www.zeehondsam.nl te lezen.
Binnenkort kunnen ook kinderen met een leeshandicap het boek Kreukeltje, het wijze egeltje dat soms chagrijnig is lezen. We denken dan aan kinderen die slecht zien of dyslectisch zijn.
Ineke d’Achard van Enschut is reuze blij dat de firma Dedicon Kreukeltje gaat omzetten in een aangepaste kopie voor mensen met een leeshandicap. Deze kopie wordt in gesproken vorm ter beschikking gesteld aan de voor deze voorziening in aanmerking komende lezertjes.
Ook is Kreukeltje sinds 1 februari ondergebracht bij Uitgeverij Paris Books. Dit betekent dat Kreukeltje nu in elke boekhandel in Nederland en België te koop is. De prijs bedraagt € 19,75. Het ISBN-nummer is 978-94-91528-13-2.

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Kinderboek Kreukeltje voor kind- en jeugdafdeling ZorgSaam

Wisseling van de wacht bij brandweer

abrandw2

Bij Brandweer Breskens heeft groepsleider Hans Jongman, nadat hij jarenlang deze functie bekleedde, aangegeven te willen terugtreden. 

Hans nam werd ruim twaalf jaar geleden de opvolger van groepsleider Jimmy Carels. Zijn tomeloze inzet om het vrijwillige brandweerkorps van Breskens te leiden is door iedereen zeer gewaardeerd. Nu heeft hij besloten om plaats te maken voor jong, aanstormend talent. Zelf wil hij zolang zijn gezondheid en fysieke gestel dit toelaat, nog deel blijven uitmaken van het korps, maar meer vanuit de achtergrond de (jonge) leden aansturen. De functie als bevelvoerder houdt hij dan ook aan.
Door deze terugtreding heeft het korps op democratische wijze als opvolger Alex Spanhaak (50) gevraagd hem op te volgen. Alex heeft aangegeven hiertoe bereid te zijn en zal zich, zoals het korps al van hem gewend was, volledig wijden aan deze taak.
Daarop kwam de functie van plaatsvervangend groepsleider vacant en waarvoor kandidaten zich mochten aanmelden. Na een korte stemronde is Sandra de Reu (36) gekozen om hieraan invulling te geven. Zij heeft dit aanvaard. Sandra maakt al bijna vijftien jaar deel uit van het korps Breskens.
“Wij hebben daarmee in het korps niet alleen een vrouw in de leiding, maar daarmee jong talent weten te vinden dat de taak wil vervullen om leiding te geven”, aldus Ed Revoort van Brandweer Breskens. “De wens is nog steeds dat nieuwe vrijwilligers zich aanmelden bij ons korps. Gelukkig zijn er recent al drie jonge mannen aangesteld en is het voortbestaan redelijk verzekerd, maar met het op handen zijnde afscheid van enkele oudere leden op termijn blijft de noodzaak tot werving aanwezig.”
Het korps zal Hans Jongman voor zijn inzet binnenkort op een korpsavond nog speciaal in het zonnetje zetten.

WV

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Wisseling van de wacht bij brandweer

Reddingbootdag Breskens

aIMG_0330Foto: Harry van Tiel

Zaterdag 30 april is iedereen van harte welkom op de open dag van de KNRM. Op deze zogenaamde Reddingbootdag worden donateurs en toekomstige donateurs in de gelegenheid gesteld om op de reddingstation in Breskens een kijkje te komen nemen. Wegens de grote drukte van de afgelopen jaren is het varen met reddingboten voorbehouden aan donateurs, dus: Donateur? Meevaren! Meevaren? Donateur worden!
Actie, daar is het waar het om draait bij de KNRM. Op het moment dat de pieper gaat, komen de vrijwilligers van onze reddingstations in actie: ze ontdoen zich van de dagelijkse zaken, spoeden zich naar het boothuis, varen binnen tien minuten uit en verlenen als ze ter plaatse zijn hulp aan mensen die op of aan het water in de problemen zijn.
De 1.300 vrijwilligers kunnen dat alleen doen door de steun van meer dan 90.000 donateurs. Zij komen ook in actie, maar dan in financiële zin. De KNRM werd in 1824 opgericht en nog altijd werkt de landelijke hulpverleningsorganisatie geheel zelfstandig, zonder subsidies van de overheid, maar met de steun van ‘Redders aan de Wal’, de geuzennaam van de donateurs.
Iedereen is van harte welkom van 10.00 tot 16.00 uur aan de Middenhavendam. Kom langs om het allemaal zelf te ervaren. Het (voorlopige) programma ziet er als volgt uit:
– Meevaren met KNRM reddingboot Zeemanshoop (onder voorbehoud van weersomstandigheden/noodoproep).
– Verkoop nieuwe KNRM spullen.
– Informatiefilms te zien.
– Voor de kinderen een prijsvraag met als hoofdprijs een oefentocht met de Zeemanshoop.
– Bezichtigen takelwagen.
– Demonstraties door de brandweer van Breskens.
– Hapje en drankje (tegen betaling).

Natuurlijk kunt u die dag een praatje maken met een van de stoere redders. Kom kijken, overtuig uzelf en word ook Redder aan de Wal. Maak kennis met de jeugdclub: voor de jeugd is er Team Jonge Redders. Ook een lid van Team Jonge Redders mag op Reddingbootdag meevaren met de reddingboot!
Voor meer informatie zie ook www.reddingbootdag.nl

 

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Reddingbootdag Breskens

Zilveren jubileum Adrie Steijaert

aDSCN5431

Als je aan de dag van vandaag een zilveren (werk)jubileum viert, ben je echt niet de eerste die dat meemaakt. Waarschijnlijk ook niet de laatste, al wordt dat onder de huidige economische situatie steeds moeilijker met tijdelijke contracten, werken voor uitzendbureaus en dergelijke. Adrie Steijaert had het geluk werk naar zijn zin te vinden en heeft zijn dressoir nu vol staan met gelukswensen, bloemen en andere cadeaus.

Adrie ging na de lagere school naar de LTS in Oostburg en had op zijn dertiende zijn eerste vakantiebaantje bij Luteijn in de boomgaard. De jaren daarna werkte hij in het pakhuis van vishandel Ghijsels om daar vis te fileren en schoon te maken. Daar hoorde ook het ophalen van vis in de vismijn bij. Op wat latere leeftijd ging hij vaak uit met Ronald Lohman die hem vroeg of hij in supermarkt aan de Langeweg (sinds kort de winkel van Vedat Gezici, red.) wilde komen werken. Adrie werkte daar vervolgens vijf jaar om daarna twee jaar bij de fabriek van Verduijn in de Havenstraat te gaan werken.
Omdat hij zijn boodschappen in de Langeweg bleef doen, hoorde hij dat Ronald plannen had om in de Mercuriusstraat een EDAH (daarna PLUS) te beginnen. Na een tijdje bleek de winkel te klein te zijn geworden en omdat uitbreiding niet mogelijk was, moesten plannen voor het nieuwe Spuiplein worden gemaakt. Adrie werd bedrijfsleider en is dat tot heden nog steeds. “Ik noem mijzelf geen bedrijfsleider meer”, zegt Adrie, “maar spring overal waar nodig in. Daar hoort tegenwoordig natuurlijk vaak computergebruik bij, al is dat zeker niet mijn hobby.”
Adrie ervaart nu vaker de impact van seizoenen en feestdagen en de verandering in smaken en producten, zoals fondue, gourmet, vis en asperges. “Maar de klant is koning”, weet Adrie maar al te goed, “en daar hebben wij naar te luisteren.”
Adrie ervaart de laatste tijd dat bepaalde producten van fabrikanten te duur worden, wat tot lege schappen leidt, een aspect waar hij relatief veel tijd aan besteedt.
Dat hij deze maand vijfentwintig jaar in dienst was, wist hij, maar verwachtte daarbij geen bijzondere feestelijkheden. Vrijdagmorgen 8 april was echter zowel de winkel als de koffiekamer versierd, taart bij de koffie en een mooi cadeau van zijn baas. Binnenkort staat hem nog een extra feestje te wachten met zijn (stoppende) collega’s Ghislain Goethals en Hans van Gijs (die dan weer verre fietsreizen wil maken). Dat feestje mag hij bijwonen met zijn partner Miranda die hij (toevallig) ook in de PLUS leerde kennen.

RC

Geplaatst in Algemeen | Reacties staat uit voor Zilveren jubileum Adrie Steijaert

Oude beelden: Visserman, 424

cobus3

Nu de tijdelijke tentoonstelling over stoere vissertruien in het Visserijmuseum te zien is, begint het bij heel wat dames te kriebelen in de vingers: ze willen breien en wel een leuke stoere visserstrui. Daar is een oplossing voor: de patronen van al deze mooie truien zijn te koop in het museum en in de winkel van Meubelstoffeerderij Zwartleer is de benodigde wol in vele kleuren, naast passende priemen, te koop. Op deze foto zien we zeker een stoere visserstrui, gedragen door een even stoere visserman. Hij zit op ‘t zandje zijn netten te boeten. Andere netten hangen achter hem op de schepen te drogen. Op de tweede foto (uit 1951) nog een detailopname van zijn tatoeage. Vijfenzestig jaar geleden ook al in zwang bij struise mannen. Dus ja, weer de vraag aan de lezers van Op Bresjes: wie kent deze nijvere visserman? Reacties zijn welkom bij ondergetekende.
Foto’s: collectie C. van den Heuvel.

WV

Geplaatst in Oude Foto's | Reacties staat uit voor Oude beelden: Visserman, 424

De Schakel, 424

Schakelwp

Bataljon Zeeland verhuisd
Op het ogenblik, dat ik zit te schrijven hangt er een flinke regenbui boven ons nieuwe kamp, het Coombe Hill Camp. Het water klettert op het dak van onze tent. We liggen n.l. allen in tenten. Maar laat ik bij het begin beginnen.
14 Jan. om 6.40 ‘s morgens stonden we gepakt en gezakt, dampend van het zweet onder onze zware uitrusting, gereed in de juist aangekomen trucks te stappen, die ons naar Port Dickson zouden brengen. We hadden zo juist onze noodrantsoenen, bestaande uit Amerik. frontpaketten ontvangen. Allen waren goed gemutst. Er was chocola in, fruit, enz. en niet te vergeten 12 Lucky Strike Sigaretten. Alom rook men dan ook de pittige geur van deze Amerik. sigaretten.
Zingend van “Ouwe Taaie” (nog altijd populair bij ons) reden we naar Port Dickson, daar op de trein.
Het regent nog steeds. Ik heb zo juist een verkenningstocht gedaan en een extra zeil voor de ingang gespannen, omdat ik zachtjesaan weg regen. Ik voel n.l. nattigheid.
We vertrokken dan uit Port Dickson. Het was prachtig weer. Links en rechts zagen we de bijna eindeloze rubberplantages. Inlandse hutjes en prachtige planterswoningen gleden aan ons oog voorbij. Achter op de trein wapperde onze driekleur. Langs de spoorweg stonden inlanders met kleurige sarongs aan ons na te wuiven. Ja, de Hollanders zijn goed gezien op Malakka, beter dan op Java.
Eindelijk werd de eentonige rubberaanplant afgebroken door dicht struikgewas. Palmbomen met oranjevruchten er aan, wat met de donkergroene achtergrond een prachtig gezicht was, wuifden met hun waaiervormige bladeren ons toe, als wilden ze ons een “tabeh, Toean” toeroepen. Wat is het toch mooi in de tropen. In m’n gedachten zong ik het lied: “Daar onder wuivende palmen,” enz. We waren allen meer of minder onder de indruk van dit machtig natuurschoon. Groene dalen, beboste heuvels, witte steden. We passeren Seremban, Sapan, Kajang, Badja, Ju Jol, Kuala Lumpur, Kuala Ipoh, Kuala Kangsar, Palang Kensjas, Piping, Pondon-Tanjok, Bagan Serai. Toen ben ik in slaap gevallen.
‘s Morgens pl. m. 10 uur arriveerden we in Prai, waar een boot onder Nederlandse vlag gereed lag ons naar Penang te brengen. In minder dan een kwartier was 800 man plus bagage overgeheveld in de schuit en voeren we het eiland tegemoet. Links van ons lag een vliegbootbasis. De prachtige witte Sunderland-vliegbooten ronkten boven onze hoofden en streken als een grote kokmeeuw neer op het blauwgroene water. Voor ons lag de prachtige stad Georgetown.
We gingen aan land. Alles werd geteld. Niemand vermist. Opstellen met drieën. Geef acht. Rechts richten en vervolgens klonk voor elke compagnie het bevel: links uit de flank, mars. 14 R.I. marcheert door Georgetown.
Door plaatsen en steden die vroeger op school zelden of nooit genoemd werden, klinken nu onze voetstappen. Drommen mensen stonden ons langs de kant van den weg na te staren. Na het commando “rust” klonken alras enkele volksliederen, alsmede ons vrijwilligerslied door de straten.
Na een uur marcheren, een nachtmerrie in zo’n warm klimaat, bereikten we ons kamp, gelegen tegen de Coombe Hill.
Zoals ik al zei, liggen we in tenten en als het niet te hard regent, gaat het best. Het is net of we kamperen. Hoe het ook zij, in Charlie Beuch waren we het gewoon en hier op Coombe Hill zullen we het ook wennen. Daar zijn we Zeeuwen voor I! Leve Zeeland. Leve Bateljon Zeeland.

A.I. Masclé, HQ-2-14 R.I.

Verkoop schoenen
Door de Commissie Voorziening zijn voor West-Zeeuwsch-Vlaanderen een partij lederen en een partij canvas schoenen beschikbaar gesteld, waarvan de verkoop zal plaats hebben op Donderdag 28 Februari voor de gemeenten Aardenburg, Biervliet, Breskens, Groede, Oostburg, Schoondijke en Sluis. Op Vrijdag 1 Maart voor de gemeenten Cadzand, Hoofdplaat, Nieuwvliet, Retranchement, IJzendijke, Waterlandkerkje en Zuidzande.
Hiervoor komen in aanmerking alle personen van bovenstaande categoriën welke nog geen Amerikaans schoeisel ontvingen.
De stamkaarten dienen te worden mede gebracht en ter controle en aftekening te worden aangeboden aan de ter plaatse aanwezige ambtenaar van de distributiedienst.
De plaats van verkoop zal plaatselijk worden bekend gemaakt.

Nieuwe Petroleumbonnen
Voor het tijdvak van 25 Febr. t.m. 30 Maart zal op de bonnen 047 en 542 der bonkaarten K 603, 2 1/2 liter petroleum beschikbaar gesteld.
In verband met de bevoorrading van de handel is het mogelijk, dat de petroleum niet overal te zelfder tijd verkrijgbaar zal zijn.
Voorinlevering der bonnen is evenwel niet toegestaan.

De komende verkiezingen
Het ligt in de bedoeling de Kamerverkiezingen te houden op 17 Mei a.s. Aanvankelijk was het plan om een week later de Statenverkiezingen te houden. Om technische redenen is echter besloten deze verkiezingen te bepalen op 31 Mei a.s.

Drukwerk naar Indië
In verband met de beperkte vervoersgelegenheid zijn voorlopig nog geen gedrukte stukken of nieuwsbladen, ook niet rechtstreeks door de uitgever, in het verkeer met de Nederlandse militairen in het Verre Oosten ter verzending toegelaten.
De verzending van lectuur heeft wel de aandacht. Zodra de transportmogelijkheden het maar enigszins toelaten, zal met verzending op beperkte schaal worden begonnen

Passagierlijsten
Op het secretariaat van de afdeling West Zeeuwsch-Vlaanderen van het Ned. Rode Kruis (Oude Haven 10, Oostburg) liggen passagierslijsten ter inzage van de Boissevan, Johan van Oldenbarneveldt, Noordam en Johan de Witt.

Informatie naar personen in het Verre Oosten
Blijkens mededeling van het Nederlandse Indische Rode Kruis heeft de uitreiking der uit Nederland toegezonden berichtformulieren door de ontwikkeling der gebeurtenissen in Indië in het bijzonder de vele overplaatsingen, ernstige vertraging ondervonden.
Het gevolg is nu, dat een groot deel der geadresseerden reeds lang rechtstreeks contact met de familie hier ten lande heeft verkregen, terwijl anderen nog niet bereikbaar waren, zodat vele berichten dreigen te verouderen. Het is daarom gewenst te trachten door middel van nieuwe formulieren het verlangde contact tot stand te brengen en tevens een zo volledig mogelijk beeld te krijgen van de personen, waarvan tot dusverre niets bekend is. In verband hiermede wordt ieder, die tot dusverre nog niets heeft vernomen omtrent familieleden in het Verre Oosten, hierin ook begrepen de voormalige krijgsgevangenen in Japansche kampen, verzocht zich voor het verkrijgen van een nieuw formulier te wenden tot het Secretariaat van de Afdeling West-Zeeuwsch-Vlaanderen van het Nederlandse Rode Kruis, Oude Haven 10, Oostburg.

Uit de Vereniging
De Stichting Zeeland 1940 is door het Departement van Financiën gemachtigd tot het verlenen van credieten voor het weder op gang brengen van door het oorlogsgeweld getroffen bedrijven.
De credieten worden in de daarvoor in aanmerking komende gevallen verleend met Rijksgeld tegen een rente van 4 procent per jaar (van de opgenomen bedragen). De gedupeerden ontvangen van hun schadebedrag, zoals dat door het Rijk wordt vastgesteld, een zelfde rente.
Belanghebbende leden kunnen een aanvraagformulier bekomen door tussenkomst van de Secretaris hunner afdeling.

Samenwerking
De oorlog heeft de mens niet beter gemaakt! Wij bedoelen nu niet dat wij zo arm als kerkratten geworden zijn, vooral in de geteisterde gebieden, waar velen uit de voor-bevrijdingstijd niets meer over hebben. Maar moreel zijn vele mensen achteruitgeboerd; met de eerlijkheid nemen velen het heel wat minder nauw dan voorheen, men beschuldigt elkaar spoedig van allerlei fraais, kwade trouw wordt heel vaak verondersteld, men gaat financiële verplichtingen aan met de wetenschap,dat men die verplichtingen niet na kan komen en nog meer van deze minder fraaie practijken hoort men dagelijks noemen. Voor eerlijke toegewijde werkers, die er gelukkig nog gevonden worden, is deze levenshouding van velen een moeilijkheid maar bij hun vaak zware taak en meerdere malen hoorden wij al de verzuchting: “Daar werk je je nu blauw, om de zaak op gang te houden en nu vertrouwen ze je nog niet ook. Ik stop er maar mee!” En ze werken, gelukkig maar, toch door. Laat men toch oppassen met te voorbarige kritiek, met verwijten, de samenleving zit thans zo, vermoedelijk nodeloos, in elkaar geward, er zijn zoveel instanties, waar men mede te maken heeft, dat het voor de niet ingewijden onmogelijk is, de moeilijkheden te overzien. Zeker is, dat er door velen hard gewerkt wordt om tot vereenvoudiging te komen, zodat iedereen een inzicht kan krijgen in de gang van zaken.
Deze inleiding was nodig om tot het eigenlijke onderwerp te komen: samenwerking, die er dus zo weinig is. Daarom geeft iedere samenwerking, die tot stand komt, reden tot vreugde.
En nu is er in ons gebied een voorbeeld van ‘goede samenwerking en wel te Schoondijke. Een aantal winkeliers werkten allen in zeer bekrompen omstandigheden, weinig ruimte, geen etaleermogelijkheid, moeilijk inkopen en dergelijke bezwaren. Deze mensen hebben elkaar gevonden en zijn gaan samenwerken. Er is een maatstaf aangelegd voor de winstverdeling, ieder komt zijn werk doen in de noodwinkel, die nu, dank zij de hulp van de Burgemeester, in een behoorlijke ruimte is ondergebracht, het kopend publiek kan vlotter geholpen worden, in één woord, ieder is bij deze maatregel gebaat. Natuurlijk zullen er wel eens moeilijkheden komen, waar komen die niet, als mensen samenwerken, maar wij zijn overtuigd, dat, waar het begin van deze samenwerking zo trouwhartig was, er voor die moeilijkheden steeds een oplossing gevonden zal worden. Bovendien is deze maatregel te zien als tijdelijk; zodra er weer normaler verhoudingen ontstaan, zullen de winkeliers weer elk hun weegs gaan in een eigen winkel. Per slot van rekening geldt voor de neringdoenden toch ook: Oost, West, thuis best.
Deze vorm van tijdelijke samenwerking geven wij graag ten voorbeeld aan andere zakenlieden, maar op dit ogenblik toch wel met klem aan onze ambachtslieden en aannemers. Als de kleine aannemers ieder voor zichzelf gaan werken, worden ze vast in een hoekje geduwd door grote firma’s van de overkant, waarvan wij de hulp niet kunnen missen bij de opbouw en wie wij ook best een behoorlijke verdienste gunnen, maar wij zouden het zeer betreuren als onze eigen aannemers het loodje moesten leggen. Er is op dit ogenblik een prachtkans, maar… samenwerking!

Uit de Vereniging
Van de vele onderwerpen die bij de Vereniging in studie zijn, is er een die tot heden te weinig aandacht heeft getrokken en die terwille van de consequenties ernstig in overweging moet worden genomen en zeker wel – en dan op korte termijn – een onderwerp van bespreking dient uit te maken.
De kwestie is namelijk deze: het zal in ons land wel meermalen voorkomen dat een pachter (of zijn voorganger) met eigen geld, opstallen heeft gesticht op zijn pachtgrond. Voor schuren komt dat meer voor dan voor huizen; voor hangars b.v. is ‘t een algemene regel geworden. Maar daarnaast staat dat niet alleen in ‘t land van Cadzand, maar ook in ‘t land van Hulst en van Goes door de pachters, uit eigen middelen, opstallen zijn gesticht op gronden waarvan de grondeigenaar Belg of Fransman is.
Ofschoon dit bij fiscale aangelegenheden wel tot – gebrekkig oplosbare – moeilijkheden aanleiding geeft, komt deze kwestie in een ander licht te staan, wanneer er oorlogsschade is ontstaan aan die opstallen. Wie moet daarvan aangifte doen? De buitenlandse grondeigenaar of de pachter ? En met wie – en daar gaat het nu juist ‘t meeste om – zal uiteindelijk de verrekening der oorlogsschadevergoeding geschieden?
Volgens art. 626 Burgerlijk Wetboek is de grondeigenaar “eigenaar van hetgeen op en in de grond is”. Wel mag volgens art. 1603 B.W. de huurder bij ontruiming van het gehuurde goed afbreken en naar zich nemen al hetgeen hij daaraan, op zijne kosten, heeft doen maken, mits zulks gedaan worde zonder beschadiging van het goed”. Maar aan ontruiming zijn we nog niet toe. ‘t Gaat hier om de uiteindelijke uitkering der schadevergoeding. Voor zover ons bekend hebben dergelijke gevallen geen punt van overweging uitgemaakt voor Landbouwherstel en dit is ook alleszins begrijpelijk. Daar ging het om het economische – de opbouw.
Het meest logische zou zijn dat de pachter -zo hij zelf de opstallen heeft gesticht – (en zich doorgaans ook als eigenaar daarvan gevoeld) aangifte van de oorlogsschade doet. Is en de grondeigenaar en de pachter van Nederlandse nationaliteit dan zal onderlinge regeling der oorlogsschade-aangifte geen bezwaren ontmoeten. Wij hebben ook geen enkele reden om te twijfelen aan een goede verstandhouding tussen eigenaar en pachter, wanneer eerstgenoemde van Belgische of Fransche nationaliteit is, maar voor de oorlogsschade-aangifte ligt de zaak toch anders.
Wanneer een pachter in een dergelijk aanwezig geval aangifte doet, zou met recht kunnen worden beweerd, dat dit niet tot zijn bevoegdheid behoort; wettelijk is hij immers geen eigenaar van de opstallen. Doet de grondeigenaar (buitenlander) aangifte der oorlogsschade der gebouwen dan mag in het huidige stadium wel degelijk de vraag gesteld worden of deze eigenaars-aangifte niet in het nadeel van den pachter kan uitlopen.
De thans geldende schadevergoedingregelingen zijn alleen van toepassing op Nederlanders. Weliswaar schijnt er – althans volgens diverse berichten – een overeenkomst van wederkerigheid met België op komst te zijn, doch de resultaten dienen we nog af te wachten. Het uiteindelijk verloop dezer gehele materie ligt nog in het duister. De mogelijkheid dat men nog tot verrassingen komt lijkt ons niet zo vreemd.
Voor de huisraadschade-regeling is er voor de leden van Belgische nationaliteit reeds een actie door de Vereniging op touw gezet. Helaas tellen wij onder onze leden te weinig landbouwers om gevallen als het onderhavige in onderling overleg onder ‘t oog te zien. En met landbouwherstel konden wij nog niet in contact komen.
Mogen gevallen als in dit onderwerp bedoeld niet veelvuldig voorkomen, ze zijn in elk geval te belangrijk om, zonder meer, te laten rusten.
De afdeling-secretarissen worden nogmaals verzocht – voor zover dit niet reeds is geschied – ten spoedigste opgaaf te willen doen van het aantal leden van Belgische nationaliteit. Spoedshalve kunnen de opgaven rechtstreeks worden gezonden aan den heer B. Bols, Nieuwstraat 30, Oostburg.

Van de lezers
De heer Dees, mede sprekende namens enkele inwoners van Oostburg, vraagt, of “De Schakel” zijn lezers eens precies wil inlichten waar men voor diverse aangelegenheden terecht moet komen. Er wordt aan gewerkt. Maar, zoals de heer Dees wel weet, is er een zeer moeilijke puzzle voor op te lossen.
De Redactie verzoekt de heer Dees mede te delen, waar kostbaar graan ligt te bederven. Zodra dit bekend is, zal de zaak zonder verwijl aanhangig gemaakt worden. Jammer dat de heer Dees niet direct man en paard genoemd heeft! Waar de heer Dees opmerkt, dat de Vereniging ter behartiging van de belangen van West Zeeuwsch-Vlaanderen verkeerd inlicht, wil de Redactie graag een enkel feit vernemen; het zal zeker gepubliceerd worden. De Redactie dankt de heer Dees voor zijn opmerkingen ten algemenen nutte.
Mevrouw E. te B. ziet in het stukje dat opwekte lid te worden van de Zeeuws Volksuniversiteit een verwijt. Elke gedachte aan verwijt was bij het schrijven van de opwekking ten enenmale afwezig, wij kunnen er ook nu nog geen toon van verwijt in ontdekken. Dat het verkeer nog steeds heel moeilijk is en dat het zeer grote bezwaren meebrengt om ‘s avonds naar een andere plaats te gaan, weten wij maar al te goed. Men kan alleen hopen, dat er spoedig betering zal komen.

Plaatselijk nieuws
Breskens. Woensdag 27 april was in het Jeugdgebouw een vergadering belegd om te komen tot de oprichting van een afdeling van de Vereniging Belangen West Zeeuwsch-Vlaanderen. De belangstelling was groot, de zaal was geheel bezet. De heer Maas, burgemeester van Breskens, opende de avond en gaf daarna het woord aan de heer Hoolhorst, die evenals in andere plaatsen het doel van de vereniging uiteenzette en er vooral op wees, dat in deze moeilijke tijd er feitelijk geen uitgesproken dorpsbelangen bestaan, doch dat een belang van Breskens een West Zeeuwsch-Vlaams belang is en dat de bewoners van het land van Cadzand daarom als één man moeten optrekken voor hun gemeenschappelijke belangen. Na een korte pauze vertelde de heer Bols het een en ander over de huisraadvergoeding, die geheel onvoldoende geacht moet worden. Vooral het verband tussen huurwaarde en de grootte van de vergoeding zal veel onbillijkheden met zich brengen. Na afloop werden enige vragen gesteld. Er gaven zich 272 personen als lid van de Vereniging op. Daarmee is Breskens voorlopig de grootste afdeling.

Groede. Donderdagavond gaf de muziekvereniging “Eendracht maakt Macht” alhier haar jaarlijkse uitvoering voor donateurs in de zaal van dhr. P. Beun. De zaal was tot in alle hoeken bezet toen de voorzitter, dhr. de Roo, deze avond opende. De muzieknummers die hierop volgden, werden onder leiding van de nieuwe dirigent, de heer Schijve, zeer goed uitgevoerd. Ook de jaszband en toneelvereniging, die hierna optraden, lieten zich van hun beste zijde horen en zien, tot groot genoegen van het publiek, dat dan ook niet karig was met haar applaus. Na afloop dankte de voorzitter alle medewerkenden en wekte op zoveel mogelijk de muziekvereniging te steunen door zich op te geven als donateur.
Het is een zeer geslaagde avond geworden, die Woensdag nog eens herhaald zal worden dit in verband met de beperkte zaalruimte.
Wij twijfelen er, niet aan of “Eendracht maakt Macht” zal binnen afzienbare tijd onder leiding van dhr. Schijve, tot een der beste corpsen in ons district behoren.

Cadzand. Door den burgemeester is een commissie ingesteld, welke van advies zal dienen bij de verkaveling van bouwgrond, in verband met de wederopbouw van de gemeente. Ze bestaat uit de heren A. Cappon, P. de Die en J. Rietema.
leder dit iets te vorderen heeft van – verschuldigd is aan – of gelden of waarden onder zijn berusting heeft, behorende tot de nalatenschap van den Heer D.H. van Zuijen, oud-Burgemeester van Breskens en overleden te Brussel op 17 November 1944, wordt verzocht daarvan voor 15 Mei a.s. opgave te doen ten kantore van den wnd. Notaris A.J. Herdink te Groede.

Aanbeveling
Door de Zwolsche Paarden- en Veeverzekering Maatschappij N.V. te Zwolle, Directeur: Dr. G.H.J. Tervoert, werd de schade van onze gestorven hengst “Clairon van Groede” 113317 naar ons genoegen en volle tevredenheid geregeld. Wij kunnen “De Zwolsche” ook om hare vaste en lage premiën bij iedere Paarden- en Veehouder, ten zeerste aanbevelen.

H. Cijsouw
Vertegenwoordiger: J. Casteleijn-Moggré, Groede

Tegen beloning inlichtingen gevraagd over nieuwe visbak gelegen hebbende in de haven te Breskens. A. de Visser.

Dit moet u weten!
Wij brengen u tegen goedgekeurde prijzen en met zorg samengestelde sortering huishoudelijke- en luxe artikelen, speelgoed, galanterien, wasborden, droogrekjes, mouwplankjes, aszeven, kastpapier, schrijfmappen, pennen, inkt, kachelpoets, gluton, wasspelden, scheermesjes, krulspelden, schuifspeldjes, heerlijke tandpasta en denkt u om onze betere vergassers?
Nog 30 klanten kunnen wij helpen aan een ijzersterke kapstok (5-haaks) à ƒ 2,95. Komt u eens kijken!

M. de Kraker, De Zeeuwsche Bazar, Breskens

WV

Geplaatst in De Schakel | Reacties staat uit voor De Schakel, 424

Ondernemende Bressiaanders: 424

Passant

Bed & Breakfast De Passant

In juni 2008 openden Pascale en René van der Meule na een ingrijpende verbouwing bed & breakfast De Passant in de voormalige marechausseekazerne aan de Dorpstraat. Nu, acht jaar later, is de zaak overgenomen door Eddy Eversdijk en Anitha van Gorkom. Eddy’s achternaam zal heel wat Bressiaanders bekend in de oren klinken, want zijn tantes zijn in het dorp, tegenwoordig in Hooge Platen, wereldberoemd.
Eddy en Anitha waren allebei toe aan een nieuwe stap in hun leven. Eddy besloot zijn baan op te zeggen. “Zelf heb ik altijd in de horeca gewerkt”, vertelt hij in de ontbijtruimte van De Passant, “in de streek, maar vooral in Cadzand-Bad. Zoals de meesten, die als vakantiewerk een baan in de horeca zochten, ben ik ooit begonnen als afwasser. In het begin bij La Spezia. Daar ben ik langzaam bevorderd, eerst een baan in de keuken en later als allround medewerker. Zo heb ik ook in de ijssalon gestaan en bij de Beach Burger. Uiteindelijk heb ik, samen met een zakenpartner, dertien jaar een eigen café, later een taverne, gerund in de winkelgalerij in Cadzand-Bad. Een goed lopende zaak, maar mijn partner wilde ermee stoppen, had andere plannen.
Ik moest destijds een keuze maken. Dat werd een heel kort tussenspel in Breskens bij Napoleon. Daarna ging het weer terug de horeca in. Dat ligt me toch het beste. Tot februari van dit jaar heb ik bij De Branding in Cadzand gewerkt.”
Eddy en Anitha hoorden bij toeval dat De Passant te koop was. “We waren op zoek naar een dergelijke zaak. Het was soms wikken en wegen. Zelfs een bed & breakfast in het buitenland namen we in overweging”, vervolgt hij. “We hebben op internet vooral ook naar zaken in de buurt gezocht. Uiteindelijk zagen we op de site ‘bedrijven te koop’ een B & B staan. Er stond geen plaats bij en ook geen foto. Via Tonnie Veerman, adviseur bedrijfsovername, hoorden we dat het om een zaak in Breskens ging. Een foto vonden we op een woningsite. Daar hadden we nooit gekeken!
Vervolgens ging het allemaal heel snel. Al sinds januari maken we gebruik van het mailadres van De Passant en hebben boekingen kunnen doen en overnemen. Iedere gast die na 15 februari naar hier kwam, hebben wij aangenomen. Wij staan er helemaal achter, we gaan ervoor. Anitha werkt nog in Terneuzen. Verder neemt ze de reserveringen voor haar rekening en helpt zoveel mogelijk in de b & b.
In de zomer zal het voor ons druk voor worden. Voor die periode zijn we op zoek naar vakantiehulpen. Gelukkig was de zaak en zijn de kamers prima in orde. In een groot pand als dit is er altijd wel iets te doen of op te knappen. Zelf ben ik redelijk handig en kan veel zelf doen. Hier en daar moet ik nog uitvinden hoe en wat. Ik kende het pand, maar alleen de buitenkant. Ik herinner me nog het vroegere pension De Schelde.”
Evenals bij zijn voorgangers zal Eddy de tuin voorlopig alleen privé benutten. “Er is achter een overkapte fietsenstalling voor onze gasten. Veel veranderd hebben we niet. Het kantoor is nu een sfeervolle loungeruimte. Een gezellig zitje waar gasten graag gebruik van maken. Er is ook een nieuwe koffiemachine, daar maak ik af en toe ook gebruik van”, lacht hij.
Als extraatje voor de vakantiegangers, die straks meer van de streek willen zien dan Het Landje van Cadzand, kan Anitha nog tips geven. “Zij heeft lang in Middelburg en Vlissingen gewoond en gewerkt, dus weet ze veel leuke plekjes en mogelijkheden voor uitstapjes op Walcheren.”
Echt veel over zijn gasten kan Eddy nog niet vertellen. “Wij zijn nog maar net twee maanden bezig en hebben onze draai inmiddels gevonden. Wel zijn we een beetje afhankelijk van het weer. Zodra het zonnetje even schijnt rollen de reserveringen binnen. Zo zien we heel vaak last minute-boekingen. Behalve dan voor het weekend van de Visserijfeesten. Voor die dagen zijn al vrijwel alle kamers bezet. Dus wie nog familie of vrienden wil onderbrengen moet snel zijn. Verder hopen we natuurlijk op mensen die hier tijdelijk werken. Jammer, dat het kantoor van rederij Vroon vertrekt. Er zullen wel meer zaken in Breskens zijn die dit betreuren.”

WV

Geplaatst in Ondernemende Bressiaanders | Reacties staat uit voor Ondernemende Bressiaanders: 424

Beroepen (8): gastvrouw recreatie, 424

image1 (1)

Omdat er in West-Zeeuws-Vlaanderen meer sprake is van economische krimp dan groei, mogen we blij zijn dat de recreatie in ons landje nog steeds groeit. Die recreatie bestaat voor een groot gedeelte uit campings met een groeiend aantal gasten uit de buurlanden België en Duitsland en uit ons eigen land. De eerste ontmoeting voor de toerist op een vakantiepark is dan de gastvrouw aan de balie. Op camping Zonneweelde in Nieuwvliet is dat Esther Smit.

Na het afronden van haar opleiding aan de PABO kon Esther op onderwijsgebied geen passend werk vinden. Omdat zij op haar dertiende al in de weekends op Zonneweelde werkte, onder andere als oppas, kreeg ze vier jaar geleden een vaste aanstelling bij de receptie. De hoop om ooit een vaste aanstelling in het onderwijs te krijgen was toen al enigszins op de achtergrond geraakt. Dit na een korte tijd op de basisschool in Nieuwvliet te hebben gewerkt, die later waarschijnlijk fuseert met die van Zuidzande en Cadzand, waardoor er nog minder werkgelegenheid is.
Esther besefte dat het aanbod van leerkrachten groter was dan de vraag en was dan ook blij toen zij bij camping Zonneweelde kon beginnen. Met het werk op de camping had zij nu in ieder geval voldoende werkgarantie. “Omdat we een echte kindercamping zijn, werk ik nog regelmatig met kinderen. Ik betrek ze zoveel mogelijk bij het inchecken op onze camping door middel van een aparte kids-check-in.”
Esther geeft de kinderen tijdens de check-in zoveel mogelijk informatie over het park. Zij ervaart dat de kinderen dan ook vlugger alleen terugkomen om bijvoorbeeld iets te vragen.
Tijdens de meeste Nederlandse schoolvakanties is er een speciaal animatieteam voor kinderen. “Je kunt op Zonneweelde zowel voor gewoon kamperen, als een huisje of zelfs een strandhuisje kiezen”, zegt Esther.
Een vijftiental nieuwe huisjes worden momenteel bij Constructiebedrijf van Vugt afgebouwd. “Vorig jaar schreef de gemeente Sluis een wedstrijd uit voor campings om strandhuisjes te ontwerpen. Daarbij moest onder andere gelet worden op onderwerpen als duurzaamheid, mogelijkheden, luxe en grootte (maximaal 25 vierkante meter).”
De huisjes die bij Zonneweelde tussen 1 maart en 31 oktober worden verhuurd hebben onder andere ook een bovenverdieping en een afwasmachine in de keuken. Het ontwerp leverde veel positieve reacties op, omdat de meeste strandhuisjes in Nederland toch als ietwat pover worden beschouwd. “De meeste van onze huurders zijn Nederlanders”, zegt Esther, “met Duitse gasten op de tweede plaats. Wij ervaren dat de boekingen ieder jaar vroeger komen. In december komen de boekingen voor de zomermaanden al binnen.”
Een week voor Pasen begint de drukte, vervolgens Hemelvaart, Pinksteren en tussendoor wat ‘bonnefooiers’. Esther werkt jaarlijks mee aan het ontwerpen en versturen van een speciaal boekje naar een heleboel adressen, waar veel reacties op binnen komen. Ook in streekkrantjes, op Facebook en in bijvoorbeeld de Libelle wordt geadverteerd. Ze geeft aan dat Zonneweelde door de brancheorganisatie Recron al twee keer tot beste camping van Nederland is verkozen. “Zo’n award levert natuurlijk veel gratis publiciteit op.”
Esther heeft, naast de eigenaren van de camping, nog één andere collega op de receptie. Verder nog een tiental collega’s in de winkel, het restaurant, de onderhoud- en schoonmaakdienst en in de zomervakantie een aantal vakantiehulpen. Tevens kent zij gasten die speciaal voor bepaalde evenementen in de streek komen, zoals sporttoernooien en de Visserijfeesten.
Ook voor en na het vakantieseizoen is er voor haar voldoende werk aan de winkel. “In alle huizen en chalets de inboedel checken, boekingen verwerken, administratie op orde brengen, enzovoorts.” Ze ondervindt regelmatig ook hartelijkheid en belangstelling van de gasten. “De een dacht bijvoorbeeld dat ik na het behalen van de PABO weg zou gaan, wat hij erg jammer vond. Weer een ander bezorgt mij zomaar een attentie.”
Esther helpt tevens mee aan het opmaken van een Zonneweelde-magazine, waarin steevast een van de medewerkers centraal staat. Op de vraag waar de uitdagingen liggen, antwoordt ze: “Als je gasten moe en gestrest ziet aankomen, willen wij ze met ons team graag een heerlijke, ontspannende vakantie bieden. Als ze dan na een weekje weer helemaal uitgerust, als een heel ander mens, terugkomen om weer uit te checken is onze missie geslaagd!”

RC

Geplaatst in beroepen | Reacties staat uit voor Beroepen (8): gastvrouw recreatie, 424

Animaaltje, 424

In paradisum, ten paradijze…

Een ‘dierkind’ leeft korter dan zijn/haar ‘mensouder’ (als het goed is!); laat deze prachtige zin heel even tot je doordringen… En als het is doorgedrongen neem ik je alvast heel even aan de hand, mee op het pad richting het Elysium of Elyseese velden (Champs Elysées), de onderwereld waar alleen de goede dode dieren terecht komen, een soort van hemel, diagonaal gelegen tegenover die andere mythologische onderwereld, de Tartarus oftewel de hel, bewaakt door de driekoppige hellehond Cerberus.
Als dierenarts ga ik ervan uit dat je hond (of kat) een haast gezinslidinnemende plaats heeft en is het ook niet zo verwonderlijk dat het doodgaan van je hond (of kat) een zeer ingrijpend gebeuren is, of het nu een natuurlijke dood betreft dan wel door een euthanasie. In het laatste geval is het voor de eigenaar vaak moeilijk te bepalen wanneer het moment daar is en zijn/haar makker/maatje begint met lijden. Onze dierenartsenrol kan er dan een zijn van objectiviteit met inderdaad een mogelijk voorstel tot euthanasie. Onze taak is er dan eentje van de eigenaar ontzorgen en nog meer het bewaken van het dierenwelzijn, terwijl de eigenaar nog dubt of het dier nog te redden zou zijn of dat ie juist onnodig lang aan het lijden is. En als de beslissing tot euthanasie dan is/wordt genomen dienen we een aantal zaken goed te ‘belijkschouwen’:

1. Zullen we de kinderen erbij betrekken? Ja, natuurlijk, hoe vervelend het ook is een kind verdriet te zien hebben. Probeer niet de pijn te verzachten door je hond (of kat) ‘even snel’ naar de dierenarts te brengen als het (kleine) kind naar school is. Wees eerlijk, daar is het kind uiteindelijk het meest bij gebaat en spreek in duidelijke taal: “De dierenarts en wij gaan het dier helpen met doodgaan, omdat het te veel pijn heeft of niet meer beter kan worden…”, en heb het niet over euthanasie of laten inslapen of een spuitje krijgen. Immers een kind gaat ‘s avonds zelf ook slapen en krijgt bij de dokter ook wel eens een spuitje. Duidelijke taal voorkomt angst, zeker in deze!

2. Doen we de euthanasie thuis of op de praktijk? Euthanasie thuis is het rustigst voor het dier en het ‘prettigst’ voor de eigenaar en kind, die na het emotionele moment niet meteen weg moeten. Het zij bij deze nogmaals verwoord dat dit een serieuze optie is! Immers, het zou wel heel vervelend zijn als de eigenaar achteraf denkt: had ik dat maar eerder geweten…

3. Wil je dat een bepaalde dierenarts de euthanasie doet? Vraag ernaar en je hoort wel of die mogelijkheid er is op het gewenste eigenaarsmoment dan wel welk het aan te bieden alternatief is.

4. Laten we de achterblijvende dieren erbij? Pas nádat de euthanasie heeft plaatsgevonden is de confrontatie met het overleden dier een hele goeie! Ze moeten weten dat hun maatje dood is, en zullen niet meer zoeken of vol verwachting naar de opengaande deur ‘blikken’…

5. Wat te doen met het stoffelijk overschot, dat wat dan nog ‘overschiet’…? Een en ander hangt nauw samen met hoe de eigenaar daar zelf in staat, wat de eigenaar/het gezin met zijn/haar/hun eigen lichaam wil op later tijdstip… (Zelf) begraven in een afbreekbare begraafcocon of kartonnen begraafdoos, in een ‘bodybag’ richting crematorium en dan de as retour of laten uitstrooien over de Westerschelde of daar waar het huisdier in kwestie het leven leefde, of de as laten verwerken in een sieraad. Afvoeren als afval naar de destructie is een minder elegante, maar courante optie…

6. En daarna? En natuurlijk is ook onderzocht hoelang mensen erover doen om het verlies van een dier te verwerken. Schrik niet, da’s wel gemiddeld (!) acht maanden. Op rouwen om een huisdier rust helaas nog steeds een taboe, daar mag niet aan geraakt worden, daar mag niet over gesproken worden, de omgeving kan zich o zo moeilijk voorstellen dat zulk een verdriet na een maand of zo nog niet voorbij is! Lieve omgeving, hou daar graag rekening mee!

Mijn ‘dodelijke’ tip: het afscheid van je huisdier verlengen is soms niets waard, je barricadeert slechts het vertrek, omdat je er zelf nog niet aan toe bent! En als dan toch afscheid geschiedt, wordt de herinnering geboren…

Namens Dierenartsencentrum West,

Geert de Bruijckere
dacwest@zeelandnet.nl

Geplaatst in Animaaltjes | Reacties staat uit voor Animaaltje, 424

Dicteerubriek, 424

IJsselsteins 2016

1. Na een middagje statten strijken we neer op het pittoreske terras van een IJsselsteins cafeetje. We genieten relaxed van onze focaccia met filet americain en krabbelen op een blocnoteje de eerste ideeën voor dit dictee. Onze witte chardonnay in rodewijnglazen wordt een bron van onvermoede inspiratie.

2. Terwijl er aan de tafeltjes naast ons continu wordt ge-sms’t en gewhatsappt, trekken wij ons terug uit het jachtige bestaan en verliezen ons in een tijd waarin geen Facebookpagina’s werden geliket, cd’tjes werden gebrand of bestanden werden geüpload. We mijmeren in hogere sferen over ons IJsselstein in de middeleeuwen. Al snel fantaseren we over het leven van Vrouw Berthe en haar Gijsbrecht van Amstel.

3. We zien ze al koutend flaneren. Niet tussen idyllische prieeltjes, maar over de met kasseien geplaveide binnenplaats van hun kasteel. De flamboyante minstreel Fulco tovert voor hen vanuit de donjon harmonieuze klanken uit zijn luit. Ridder Roderick legt zijn net gerepareerde maliënkolder terzijde en maakt een reverence voor het paar.

4. Heer Gijsbrecht weidt uit over het weidse uitzicht vanuit de kasteeltoren. Hij vertelt vol bravoure hoe hij zijn belagers uit Utrecht erg kort geleden als bangeriken door de weilanden het hazenpad zag kiezen. Een staakt-het-vuren bleef daardoor uit, waarna de euforie van de overwinning ontaardde in een welverdiend bacchanaal in het kasteel.

5. Berthe heeft nu geen oren naar zijn heldhaftige verhaal. Zij peinst over de copieuze maaltijd voor haar gasten. Zouden de verrukkelijke gebraden reeën met kippenragout wel combineren met de gekaramelliseerde goudrenetten? De gekonfijte jutteperen op de etagère als sluitstuk van de bourgondische dis zullen geapprecieerd worden. Daar twijfelt ze niet aan.

6. Heden ten dage krijgt de, overigens niet-adellijke, familie nog steeds frequent bezoek. Berthe en Gijsbrecht liggen sinds jaar en dag in het praalgraf in de voorheen rooms-katholieke Sint-Nicolaaskerk aan het Kronenburgplantsoen.

7. Als na een uurtje onze wijn en inspiratie op zijn, besluiten we handje contantje af te rekenen. We lopen langs de kasteeltoren en de wildernis waar straks volgens ambitieuze plannen een stadspark wordt ontwikkeld. Wellicht verrijzen daar ooit weer de contouren van het kasteel; een schril contrast met de door velen als een debacle ervaren bomenkap aan de Touwlaan. En passant brengen we met alle egards een groet aan het beeld van Vrouw Berthe.

8. Wij zijn er even tussenuit geweest en vonden onze rêverieën bere-interessant. Een kleine dissonant aan het eind van de middag is het bedrag waarmee we onze parkeerautomaat moeten bijvullen voor ons bezoekje aan de afhaalchinees.

9. Voor u, beste aanwezigen, is het eerste IJsselsteins Dictee nu bijna volbracht. Niet alle historische feiten kloppen, maar dat is beter dan een verhaal met woorden als przewalskipaard, geüpdatete versie of façade.

RL

Dictee Breskens 28 mei, Eede 16 juni. Taalvragen: leentfaar@zeelandnet.nl.

Geplaatst in Dicteerubriek | Reacties staat uit voor Dicteerubriek, 424

B.R.oedsels, 424

FullSizeRender

In de zomer van 1956 kochten mijn ouders een televisietoestel. Zij waren de eersten in de straat met een antenne op het dak. Het nieuws ging rond als een vuurtje en binnen de kortste keren zat onze huiskamer vol met buurmannen en -vrouwen die meekeken naar de Tour de France. Ze brachten zelf hun stoel mee.
Voor mijn opa, die bij ons inwoonde, was de televisie een hele openbaring. Hij zag in het nieuwsbericht dat de koning en de koningin elke dag een ander land bezochten. Mijn grootvader mijmerde luidop ‘ik begrijp niet wanneer die koningin nu eigenlijk haar eten kookt.’ En dat meende hij nog ook.
Toch niet zo’n belachelijke opmerking, het is voor mij ook moeilijk voor te stellen hoe die mensen nu écht leven en met elkaar omgaan.
Als Willem-Alexander zin heeft in een biertje, trekt hij dan gewoon een blikje uit de koelkast open? Drinkt hij het gulzig leeg? Laat hij daarna een luide boer? Krijgt hij op z’n donder van Máxima omwille van zijn vuile manieren? En als ze boos is, begint ze dan onbewust in het Argentijns te schelden? Zou Máxima soms vreetbuien hebben? Propt ze dan stiekem en onbeheerst vijf chocoladebonbons samen met drie zure beertjes in haar mond – zoals ik weleens doe?
Het zijn doodgewone dingen die ik mij afvraag, omdat ik net als mijn grootvader niet kan inschatten hoe zij dagelijks leven. Leven ze eigenlijk wel, of worden ze geleefd?
Mocht ik koning zijn, dan zou ik kiezen voor een eenvoudig maar goed leven; dan zou ik een optrekje in Mozambique of buitenlandse snoepreisjes nooit ambiëren. Daar is de bevolking toch tegen. Al die kritiek van je onderdanen, daar hou je alleen maar buikpijn aan over.
Neen, ik zou het wel weten. Ik kocht een oude kapschuur ergens te velde in Breskens. Die zou ik volledig laten restaureren. Het dak vernieuwen met een dik pak riet. Binnen vol oud hout met grote knoesten, afgewisseld met strakke glaspartijen die uitzicht geven op een idyllische zwemvijver. Dit alles omgeven door een wilde tuin met knotwilgen waarachter je de stille polder kan overschouwen. Een ideale plek om bij te trekken in eigen land op een boogscheut van het mooiste strand van Nederland.
Ook mijn verjaardag zou ik anders aanpakken. Iedereen zou natuurlijk een vrije dag krijgen, maar ik zou mijzelf helemaal niet laten zien. Zeker niet in die potsierlijke gouden koets. Die zou ik verkopen en de opbrengt ervan verdelen onder de daklozen.

IMG_1560

Ik zou mijn verjaardag vieren in mijn robuuste, gezellige kapschuur in Zeeland.
‘s Morgens zou ik mijn makkelijk zittende ketelpak en gummilaarzen aantrekken om te gaan knuffelen met de koeien op het bedauwde gras. Daarna zou ik een paar vette hanen slachten voor de feestdis en het haardhout hakken met een kanjer van een bijl… tot het zweet mij afgutst en de frustratie over wat ik niet mag als koning helemaal versplinterd is.
Koningsdag jaarlijks vieren in een optrekje in Breskens. Dat zou Willem-Alexander pas goed doen. Back to basics in de mooie Bressiaanse polder.

Koningsdag, 27 april 2016.

B.R.

Geplaatst in Broedsels | Reacties staat uit voor B.R.oedsels, 424